04/08/2026
*🙏🏻🌹...संत मानितील मज । तेणें वाटतसे लाज ॥1॥*
*तुह्मी कृपा केली नाहीं । चित्त माझें मज ग्वाही ॥ध्रु.॥*
*गोविलों थोरिवां । दुःख वाटतसे जीवा ॥2॥*
*तुका ह्मणे माया । अवरा हे पंढरिराया ॥3॥*
*🙏🏻🌹.. विठ्ठल विठ्ठल विठ्ठल विठ्ठल विठ्ठल विठ्ठल विठ्ठल विठ्ठल विठ्ठल विठ्ठल विठ्ठल विठ्ठल विठ्ठल 🌹🙏🏻*
*🙏🏻🌹.. शुभ सकाळ..🌹🙏🏻*
*अर्थ*
तुकाराम महाराज म्हणतात की, जगातील इतर संत आणि लोक मला मोठा मान देतात, माझा आदर करतात, पण हे पाहून मला स्वतःचीच लाज वाटते.
त्यांचे मन त्यांनाच साक्ष देत आहे (चित्त ग्वाही देत आहे) की, 'हे देवा, अजूनही माझ्यावर तुझी खरी कृपा झालेली नाही.' बाहेरचे लोक मला मानत असले, तरी अंतर्यामी मी अजूनही अपूर्ण आहे, याची जाणीव त्यांना होते.
मी उगाचच जगातील लौकिक मोठेपणात (थोरिवीत) गुंतलो गेलो. त्यामुळे आता माझ्या आत्म्याला/जीवाला दुःख होत आहे आणि पश्चाताप होत आहे.
शेवटी तुकाराम महाराज पंढरीरायाला (विठ्ठलाला) कळकळीची विनंती करतात की, "हे पांडुरंगा, आता ही संसाराची व लौकिकाची माया आवरून घे आणि मला यातून मुक्त कर."
