08/06/2026
Nyumputkeun amal téh lain jaminan kana ikhlas,
pon kitu deui—nemberkeun amal ogé lain bukti yén pasti aya riya.
Sebab ikhlas téh urusan haté,
lain urusan dicumponkeun ku nyumputkeun atawa nembongkeun.
Aya jalma anu amalna dipendem rapet-rapet,
teu aya nu nyaho kajaba Allah,
tapi haténa masih pinuh ku kahayang dipuji lamun batur terang.
Éta mah nyumputkeun amal, tapi teu nyumputkeun penyakit haté.
Aya ogé jalma anu nemberkeun amal,
ngajarkeun batur, masihan conto, ngadorong kabagjaan umum,
tapi haténa bersih tina maksud pamer.
Éta mah nembongkeun amal, tapi haténa tetep ikhlas.
Ikhlas téh tempatna henteu kasampak ku panon,
tapi kasampak dina gerak haté.
Kadang amal anu dirina sumputkeun bisa jadi riya,
lamun haténa ngaku-ngaku leuwih mulya tibatan batur.
Kadang amal anu dipintonkeun jadi mulia,
lamun niatna pikeun ngadorong kahadean batur.
Maka anu pangutamana téh:
jaga niat. Rawat haté. Perhatikeun maksud.
Kusabab nu paling dipangmulyakeun ku Allah lain tempat amalna,
tapi kumaha bersihna haté dina ngalakukeunana.
Mugia urang sadayana dijauhkeun tina riya anu samar,
dipaparin kekuatan pikeun ngajaga niat,
jeung dipaparin kamampuhan pikeun amanah dina sagala amal.