17/09/2026
“Saan tayo?”
Simpleng tanong na hindi pa nasasagot, sigurado magkakasama pa rin ang tuldok. Tanungang hindi ka magdududa sa pupuntahan, at tanungang hindi lang magkakaibigan, tanungang magkakapatiran. Iba kapag may simbahang may pinupuntahan, hindi ka lang nakatagpo ng pamilya, may natagpuan ka pang kasangga. Hindi maiiwasan ang magkiskisan, minsan ugali, kadalasan prinsipyo sa buhay, pero pagdating sa dulo, tanong.. sa’n ang punta n’yo? Anong hiwaga ang bumalot sa isang Iglesyang nagkakaisa na magpatuloy sa isang layuning wala isa man ang nakaisip kung saan galing. Maaaring hindi sa uri ng, laki at dami, kundi sa pinanggalingang kung susumahin ay nakapakadumi. Natagpuan sa kawalan ng buhay na walang gabay, at nanlupaypay at nanlimahid sa kasalanang walang kakayanang linisin at itama ang sarili. Pinagsama-sama ng Dios sa isang lupong walang maipagmalaki, kundi ang katawagan ng kapiliiang Dios ang tumawag ang nagtabi. Kaya sa tuwing mapupunta sa isang lugar na nilinis at tinanggap, ito ay senyales na may Dios na sa atin ay nagpatawad at yumakap. Maglalayong magpatuloy at linangin ang buhay na binago, upang ang laging maipagmalaki, hindi ang sarili, kundi ang ginawa lamang ng Panginoong Hesukristo. Sa dinami-dami ng sinamahan at inangklahan, sa simbahan lang nagkaroon ng buhay na may kabuluhan. Na hindi ang muog or templong bato ang nagbago, ito ay plano ng Dios Ama, sakripisyo ng Dios Anak at gabay ng Banal na Dios Espiritu. Kaya sa tuwinang may magtatanong kung sino ang sasama, sagot ng “san ang punta?” ay hindi nagsasaad ng pagbalewala at pag tanggi, manapa ay paghahanda at pagsasabing, aha!.. sa wakas “malapit na kami”.
"At sa ilang, na inyong kinakitaan kung paanong dinala ka ng Panginoon ninyong Dios, na gaya ng pagdadala ng tao sa kaniyang anak, sa buong daang inyong nilakaran hanggang sa dumating kayo sa dakong ito."
Deu 1:31
