Polska Parafia Matki Bożej Częstochowskiej w Oldham, 40 Union Street OL8 1DL, Oldham (2026)

14/06/2026

Niedziela, 14 czerwca 2026
Okres zwykły,
Mt 9,36-10,8

Na początku tej modlitwy pomyśl o świadkach wiary w twoim życiu.

Mt 9,36-10,8

Jezus, widząc tłumy, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce niemające pasterza. Wtedy rzekł do swych uczniów: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo”. Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości. A oto imiona dwunastu apostołów: pierwszy – Szymon, zwany Piotrem, i brat jego Andrzej, potem Jakub, syn Zebedeusza, i brat jego Jan, Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz, Szymon Gorliwy i Judasz Iskariota, ten, który Go zdradził. Tych to Dwunastu wysłał Jezus i dał im takie wskazania: „Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego. Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie”.

Pan Jezus dostrzega potrzeby ludzi. Posyła do nich apostołów, którzy mają głosić bliskość królestwa niebieskiego. Ludzi, którzy życiem świadczą o Jego miłości, dając ludziom wsparcie i dzieląc się z innymi dobrem, które sami za darmo otrzymali. Co inspiruje cię w ich postawie?

W naszej codzienności spotykamy niekiedy ludzi, którzy są dla nas świadkami miłości Jezusa, okazując nam jakieś dobro. Może to być przyjaciel, siostra zakonna, koleżanka, ksiądz, a czasem przypadkowa osoba. Kto w twoim życiu jest dla ciebie takim świadkiem?

Słuchając jeszcze raz Ewangelii, zwróć uwagę na wszystkie wymienione imiona. Pomyśl o tym, że dzisiaj Jezus zaprasza po imieniu również ciebie. Przywołaj te momenty, w których byłeś Jego świadkiem, dodając komuś otuchy lub pamiętając o kimś w modlitwie.

Na koniec zastanów się, co najbardziej poruszyło cię w tej modlitwie. Jeśli chcesz, pomódl się za świadków wiary w twoim życiu.

13/06/2026

Patron 13 czerwca
Św. Antoni z Padwy

Nasz dzisiejszy patron obdarzony był wieloma darami duchowymi. Był elokwentny, miał świetną pamięć, rozległą wiedzę i czysty, silny głos. Był jednym z najbardziej cenionych kaznodziei w XIII wieku. Swoimi kazaniami walczył z ówczesnymi herezjami i dlatego zyskał przydomek młota na heretyków. Miał dar bilokacji, proroctwa i czytania w ludzkich sumieniach.

Fernando Bulonne urodził się w Lizbonie, w Portugalii, w roku 1195, w bogatej i szanowanej rodzinie.

Mając piętnaście lat wstąpił do Kanoników Regularnych św. Augustyna. Po dwóch latach przeniósł się do klasztoru w Coimbrze. Tam zdobył gruntowne wykształcenie teologiczne. W roku 1219 przyjął święcenia kapłańskie.

Poznał grupę pięciu franciszkanów, którzy udawali się do Maroka, aby tam głosić ewangelię. Był zafascynowany ich prostym, radosnym i ubogim stylem życia. Po roku dowiedział się, że zginęli w Maroku śmiercią męczeńską.

Opuścił Kanoników Regularnych i przystąpił do franciszkanów w Olivanez. Przy tej okazji zmienił imię na Antoni. Chciał udać się do Afryki, aby tam oddać życie za Chrystusa. Przeszkodziła temu choroba, a burza na Morzu Śródziemnym zapędziła jego statek na Sycylię.

W roku 1221 franciszkanie mieli kapitułę generalną w Asyżu. Antoni udał się tam i spotkał ze św. Franciszkiem. Potem przebywał w eremie w Forlí, gdzie pogłębiał swoje życie duchowe i studiował Pismo św. Pomagał w duszpasterstwie i głosił kazania. Robił to tak skutecznie, że następca św. Franciszka, brat Eliasz, mianował go generalnym kaznodzieją zakonu.

Antoni wędrował, głosił kazania i nawoływał do poprawy życia i pokuty. Miał niezwykły dar wymowy, mówił obrazowo i plastycznie. Przykład życia, asceza i żarliwość, jak też dokonujące się cuda gromadziły na jego kazaniach nieprzebrane tłumy wiernych. Kościoły nie mieściły słuchaczy i dlatego musiał przemawiać na placach. W jednym z kazań wołał:

„Dla Ciebie porzuciliśmy wszystko. (...) Poszliśmy za Tobą tak jak stworzenie idzie za Stwórcą, jak synowie za Ojcem, jak dzieci za matką, szukamy Ciebie tak jak głodni szukają chleba, jak chorzy lekarza, jak zmęczeni łoża, a wygnańcy ojczyzny”.

Po Lombardii, którą przemierzał udał się do południowej Francji i przez dwa lata od 1225 roku zwalczał słowem herezję albigensów.

Po powrocie do Włoch został wybrany prowincjałem Emilii Romanii. W roku 1228 wybrał się do Rzymu, aby załatwić sprawy swojej prowincji. Papież Grzegorz IX zaprosił go do wygłoszenia okolicznościowego kazania. Wywarło ono na papieżu wielkie wrażenie. Polecił Antoniemu, aby głosił kazania do tłumów pielgrzymów, przybywających do Rzymu. Na prośbę kardynała Ostii Antoni napisał Kazania na święta.

Papież zwolnił go z obowiązków kaznodziei w 1230 roku. Antoni powrócił do swojej prowincji. Na kapitule generalnej poprosił o zwolnienie go z urzędu prowincjała. Osiadł w Padwie, ale był wycieńczony. Zachorował na wodną puchlinę i zmarł 13 czerwca 1231 roku, mając zaledwie 36 lat.

Kanonizował go w 352 dni po śmierci papież Grzegorz IX. W tak krótkim czasie komisja papieska potwierdziła 21 cudów: uzdrowień z paraliżu i epilepsji, przywrócenia wzroku, słuchu i mowy, a nawet 2 przypadki wskrzeszenia umarłych.

Antoni jest patronem ludzi i rzeczy zaginionych, dzieci, narzeczonych, małżeństw, ubogich i podróżnych. Jego bazylika w Padwie to jedno z najpopularniejszych sanktuariów Europy.

13/06/2026

Sobota, 13 czerwca 2026
Okres zwykły,
Łk 2,41-51
Św. Antoni z Padwy

Spróbuj przypomnieć sobie sytuację, gdy kogoś szukałeś. Co czułeś w trakcie szukania i w momencie, gdy znalazłeś tę osobę?

Łk 2,41-51

Rodzice Jezusa chodzili co roku do Jeruzalem na Święto Paschy. Gdy miał lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został młody Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego Rodzice. Przypuszczając, że jest wśród pątników, uszli dzień drogi i szukali Go między krewnymi i znajomymi. Gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jeruzalem, szukając Go. Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy zaś, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami. Na ten widok zdziwili się bardzo, a Jego Matka rzekła do Niego: „Synu, czemu nam to uczyniłeś? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie”. Lecz On im odpowiedział: „Czemu Mnie szukaliście? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?” Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział. Potem poszedł z nimi i wrócił do Nazaretu; i był im poddany. A Matka Jego chowała wiernie wszystkie te sprawy w swym sercu.

Maryja i Józef mieli bardzo bliski i bezpośredni kontakt z Jezusem. Troszczyli się o Niego najlepiej jak potrafili. Mimo tego nie zauważyli, że rozdzielili się po uroczystościach. Ich poszukiwanie Jezusa było przepełnione „bólem serca”. Jakie myśli i uczucia ci towarzyszą, gdy patrzysz na tę scenę?

Maryja i Józef wytrwale szukali Jezusa, gdy stracili Go z oczu. Pomyśl przez chwilę o ważnych osobach w twoim życiu, które raz są bliżej ciebie, a raz dalej. Jakie emocje ci towarzyszą w ich obecności, a jakie gdy nie ma ich blisko ciebie?

Wsłuchując się ponownie we fragment Ewangelii, przyglądaj się relacji między Maryją, Józefem i Jezusem. Spróbuj dostrzec w nich prawdziwych ludzi, którzy czasami kogoś gubią, czasami kogoś nie rozumieją, ale dbają o siebie nawzajem, tak jak najlepiej potrafią.

Na koniec tej modlitwy opowiedz Bogu o tym, co zajmuje twoje serce i jest w tym momencie dla ciebie ważne.

12/06/2026

❤️‍🔥 Uroczystość Najświętszego Serca Jezusa Kościół katolicki obchodzi w piątek po oktawie Bożego Ciała.

❤️‍🔥 Szczególnie czcimy w niej prawdę o tym, że Bóg jest Miłością. Ze względu na rangę uroczystości w piątek, 19 czerwca, nie obowiązuje pokutna praktyka wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych.

❤️‍🔥Pan Jezus pragnął, by ludzie rozważali głębię Jego miłości, którą okazał składając ofiarę na krzyżu i nieustannie w bezkrwawy sposób ofiarując się podczas Mszy św.

❤️‍🔥Chciał należnego dziękczynienia i uwielbienia oraz przebłagania za wszystkich ludzi, których grzechy zraniły Jego Najświętsze Serce.

❤️‍🔥Już starożytni pisarze chrześcijańscy podkreślali, że z przebitego Serca Jezusa narodził się Kościół i sakramenty: chrzest z wody, która wypłynęła z przebitego boku Chrystusa oraz Eucharystia z Jezusowej krwi.

❤️‍🔥Wszystkie teksty liturgiczne tej uroczystości zwracają uwagę przede wszystkim na Bożą miłość, której Serce Jezusa jest najpełniejszym symbolem.

❤️‍🔥Początki kultu Serca Jezusowego widoczne są już w wiekach średnich, kiedy to niezależnie, w różnych miejscach, pojawia się nabożeństwo do Serca Jezusowego.
Od XVII wieku kult Najświętszego Serca rozszerza się na cały Kościół. Przyczyniło się do tego szczególnie dwoje ludzi: św. Małgorzata Maria Alacoque oraz jej spowiednik, św. Jan Eudes. On właśnie jako pierwszy, za pozwoleniem biskupa Rennes, wprowadził w 1670 r. święto Serca Pana Jezusa, które było obchodzone odtąd we wszystkich domach jego kongregacji. W dwa lata później otrzymał pozwolenie na odprawienie Mszy św. o Sercu Pana Jezusa. Nabożeństwo zaś do Serca Jezusa łączył ściśle z nabożeństwem do Serca Maryi. To on założył ku czci tych dwóch Serc osobną wspólnotę zakonną.

❤️‍🔥Główna jednak zasługa w rozpowszechnieniu kultu Najświętszego Serca przypadła św. Małgorzacie Marii Alacoque (1647-1690) z klasztoru wizytek w Paray – le – Monial. Pan Jezus wielokrotnie objawiał świętej swoje Serce, a czcicielom Serca obiecywał liczne łaski. W piątek 10 czerwca 1675 r., po oktawie Bożego Ciała, miało miejsce ostatnie objawienie Jezusowego Serca świętej Małgorzacie Marii Alacoque. Jezus powiedział do niej: “Oto Serce, które tak bardzo umiłowało ludzi, że nie szczędziło niczego aż do zupełnego wyniszczenia się dla okazania im miłości, a w zamian za to doznaje od większości ludzi tylko gorzkiej niewdzięczności, wzgardy, nieuszanowania, lekceważenia, oziębłości i świętokradztw, jakie oddają mu w tym Sakramencie Miłości.

❤️‍🔥Dlatego żądam, aby pierwszy piątek po oktawie Bożego Ciała był odtąd poświęcony jako osobne święto ku czci Mojego Serca i na wynagrodzenie Mi przez komunię i inne praktyki pobożne zniewag, jakich doznaję”.

❤️‍🔥Sam Pan Jezus, ukazując św. Małgorzacie swe Serce spragnione miłości, żądał tego poświęcenia, które ona nazywała prywatnym albo małym w odróżnieniu od publicznego poświęcenia się całych społeczeństw”

❤️‍🔥Praktyka prywatnego poświęcenia się Sercu Pana Jezusa została zapomniana i dopiero po 200 latach, po objawieniach w Paray-le-Monial, przypomniał je papież Pius XI. O osobistym poświęceniu mowa w encyklice „Miserentissimus Redemptor” z roku 1928.

JEZU przyjdź!
Daj zamieszkać w sercu Twoim❤️‍🔥
AMEN +

12/06/2026

Piątek, 12 czerwca 2026
Okres zwykły,
Mt 11,25-30

Na początku tej modlitwy weź głęboki oddech i wysłuchaj słów, które Jezus kieruje dziś do ciebie. Pozwól, aby dotarły one nie tylko do twoich uszu, ale dotknęły też twojego serca.

Mt 11,25-30

W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: „Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie. Wszystko przekazał Mi Ojciec mój. Nikt też nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić. Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem słodkie jest moje jarzmo, a moje brzemię lekkie”.

W nasze życie i relację z Bogiem wpisane jest doświadczenie trudu i różnych obciążeń. W takich chwilach możemy za wszelką cenę szukać rozwiązania o własnych siłach. Możemy jednocześnie, uznając swoją niewystarczalność, zaufać Bogu. Przypomnij sobie sytuację, w której ciężko ci było znaleźć rozwiązanie, ale ufałeś, że nie jesteś sam. Wróć na chwilę do tego doświadczenia.

Żeby stanąć przed Bogiem tacy, jacy jesteśmy, potrzebujemy prostoty serca. To ona pozwala przyjąć prawdę o naszej bezradności wobec zła i grzechu. To ona pozwala nam zaakceptować, że nasze rozwiązania nie zawsze są doskonałe. Prostota otwiera nas na poznawanie i naśladowanie Jezusa. Możesz poprosić o ten dar Boga, otwierając przed Nim swoje serce.

Tych, którzy stają przed Bogiem w prostocie serca, Jezus chce prowadzić do jeszcze głębszego doświadczenia. Trud dzielony z Bogiem przestaje być dla nich nieznośnym ciężarem, a oni sami uczą się patrzeć na świat Jego oczami, kochać Jego sercem i działać w Jego Imię. Słuchając ponownie słów Jezusa, zastanów się, które z nich poruszyło cię dziś najbardziej.

Porozmawiaj z Jezusem o tym, co pozwolił ci odkryć w czasie dzisiejszej modlitwy.

11/06/2026

Czwartek, 11 czerwca 2026
Okres zwykły,
Mt 10,7-13

Wyobraź sobie, że wędrujesz razem z uczniami Jezusa od miasta do miasta, żeby głosić Dobrą Nowinę. Gdzie siebie widzisz w tej scenie?

Mt 10,7-13

Jezus powiedział do swoich apostołów: „Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie. Nie zdobywajcie złota ani srebra, ani miedzi do swych trzosów. Nie bierzcie w drogę torby ani dwóch sukien, ani sandałów, ani laski. Wart jest bowiem robotnik swej strawy. A gdy przyjdziecie do jakiegoś miasta albo wsi, wywiedzcie się, kto tam jest godny, i u niego zatrzymajcie się, dopóki nie wyjdziecie. Wchodząc do domu, przywitajcie go pozdrowieniem. Jeśli dom na to zasługuje, niech zstąpi na niego pokój wasz; jeśli zaś nie zasługuje, niech pokój wasz powróci do was”.

Jezus mówi: „darmo otrzymaliście, darmo dawajcie”. Każdy człowiek otrzymuje od Boga różne dary – zdolności, możliwości, ludzi wokół siebie. Pomyśl, za które dary chcesz dziś Mu szczególnie podziękować. Może to być coś, co cię ukształtowało, jakiś twój talent, a może bliska ci osoba.

Uczniowie Jezusa mieli podczas swojej misji wiele okazji do czynienia dobra. W naszym codziennym życiu my również dzielimy się często z innymi darami otrzymanymi od Boga. Zastanów się, w jaki sposób służysz nimi najchętniej.

Bóg wybiera również ciebie, byś głosił dobrą nowinę o królestwie Bożym. Zaprasza cię, byś dzielił się z innymi Jego miłością. Jak czujesz się ze świadomością, że Bóg ci ufa?

Na zakończenie możesz opowiedzieć Bogu o swoich pragnieniach, radościach i trudnościach lub pozostać przy Nim w ciszy.

10/06/2026

Środa, 10 czerwca 2026
Okres zwykły,
Mt 5,17-19

Na początku tej modlitwy spróbuj nazwać trzy główne zasady, którymi starasz się kierować w życiu.

Mt 5,17-19

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Zaprawdę bowiem, powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni. Ktokolwiek więc zniósłby jedno z tych przykazań, choćby najmniejszych, i uczyłby tak ludzi, ten będzie najmniejszy w królestwie niebieskim. A kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim”.

Prawa, przepisy, zasady… W założeniu mają pomagać w relacjach między ludźmi i w porządkowaniu życia. Niektóre czasem są zmieniane i dostosowywane do nowych okoliczności. Jak sobie radzisz z nimi na co dzień? Co ci pomaga, a kiedy czujesz nadmierne ograniczenia?

Jezus w dzisiejszej Ewangelii mówi o Prawie niezmiennym, ustanowionym przez Boga. Jego esencją jest Dekalog. Prawo to ma wspierać nas w najważniejszej drodze – do Boga. Przypomnij sobie jakąś sytuację z ostatniego okresu i podjętą wówczas przez ciebie decyzję. Na ile potrafiłeś się odnieść w niej do Bożego prawa?

Słuchając jeszcze raz słów Jezusa, popatrz na swoje obecne życie. Podziękuj Mu za wszystkie te momenty, w których otrzymałeś łaskę wierności w wypełnianiu Bożego prawa.

Na koniec możesz poprosić Jezusa o głębsze rozumienie sensu Bożego prawa i o życie zgodne z nim

09/06/2026

Wtorek, 09 czerwca 2026
Okres zwykły,
Mt 5,13-16

Na początku tej modlitwy spróbuj otworzyć swoje serce na działanie Boga. Wejdź w postawę słuchania i gotowości odpowiedzi.

Mt 5,13-16

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Wy jesteście solą ziemi. Lecz jeśli sól utraci swój smak, czymże ją posolić? Na nic się już nie przyda, chyba na wyrzucenie i podeptanie przez ludzi. Wy jesteście światłem świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze. Nie zapala się też lampy i nie umieszcza pod korcem, ale na świeczniku, aby świeciła wszystkim, którzy są w domu. Tak niech wasze światło jaśnieje przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie”.

„Jezus powiedział do swoich uczniów”. To pierwsze słowa dzisiejszej Ewangelii. Tym, co nadaje smak i zachowuje życie uczniów, jest relacja z Chrystusem, ich Mistrzem i Zbawicielem. Bez żywej relacji z Nim stajemy się rozczarowaniem i zgorszeniem dla ludzi, którzy oczekują od nas światła i smaku. Pomyśl o tym, jak twoja relacja z Jezusem nadaje smak twojemu życiu.

Nasza relacja z Jezusem nie jest tylko dla nas. Jest ona niczym światło, którego radością mamy się dzielić. Często wpadamy w pokusę przeżywania wiary prywatnie, jednak Chrystus zaprasza nas, abyśmy dzielili się dobrą nowiną. Sól i światło same z siebie dzielą się swoją dobrą naturą, ale nie wtedy gdy są schowane. Czym najchętniej dzielisz się z innymi?

Nasza miłość do bliźnich ma być czynna i konkretna. Ma się wyrażać w dobrych uczynkach, w których inni dostrzegą dobroć i smak samego Boga. Pozwól Jezusowi przemieniać swoje życie, tak aby inni mogli dostrzec w tobie działanie Chrystusa.

Porozmawiaj z Jezusem o tym, jak przeżywasz swoją codzienność. Pozwól Mu nadawać smak swojemu życiu. Możesz oddać Mu twoje ciemne miejsca, aby je oświetlał.

08/06/2026

Serdecznie dziękujemy wszystkim parafianom i gościom, którzy wzięli udział we wczorajszej uroczystości Bożego Ciała i wspólnie dali świadectwo naszej wiary podczas procesji eucharystycznej.

Szczególne słowa wdzięczności kierujemy do osób i rodzin, które z ogromnym zaangażowaniem przygotowały piękne ołtarze. Dziękujemy za poświęcony czas, trud, kreatywność i serce włożone w ich wykonanie.

Dziękujemy również wszystkim parafianom za obecność, wspólną modlitwę oraz godny i podniosły udział w tej wyjątkowej uroczystości.
Wyrazy uznania kierujemy do wszystkich, którzy w jakikolwiek sposób przyczynili się do jej organizacji i przebiegu, aby miała tak uroczysty i piękny charakter.

Szczególne podziękowania składamy osobom, które zadbały o przygotowanie i ugoszczenie wszystkich uczestników pysznym posiłkiem.
Dzięki Waszej życzliwości, gościnności i ogromnemu zaangażowaniu mogliśmy nie tylko wspólnie się modlić, ale również spędzić czas w atmosferze wzajemnej serdeczności i wspólnoty.

Niech Pan Bóg wynagrodzi wszystkim okazane dobro, poświęcenie i otwarte serca.
Bóg zapłać! ❤️

08/06/2026

Poniedziałek, 08 czerwca 2026
Okres zwykły,
Mt 5,1-12

Wyobraź sobie, że znajdujesz się w wielkiej grupie ludzi. Słyszysz od nich, że wkrótce pojawi się ważna osoba, na którą wszyscy czekają. Tłum powoli cichnie, siadając na rozległej polanie. Na górze pojawia się On – Jezus Chrystus.

Mt 5,1-12

Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpili do Niego Jego uczniowie. Wtedy otworzył usta i nauczał ich tymi słowami: „Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni. Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię. Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni. Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią. Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą. Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi. Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. Błogosławieni jesteście, gdy wam urągają i prześladują was i gdy z mego powodu mówią kłamliwie wszystko złe o was. Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie”.

W Piśmie Świętym góra często symbolizuje miejsce ważnego wydarzenia. Podobnie jest w dzisiejszym fragmencie, gdy na górę wychodzi Jezus, aby przekazać zgromadzonym naukę o błogosławieństwach. Z góry jest lepiej widziany i słyszany. Wszyscy wpatrzeni są w Niego, w Nauczyciela. Zastanów się, czym dziś jest twoja góra. W jaki sposób najchętniej słuchasz Jezusowej nauki?

Kolejne błogosławieństwa przedstawiają konkretne sytuacje z życia człowieka. Są ludzie ubodzy duchowo, smutni, poszukujący sprawiedliwości czy prześladowani. Jezus zauważa każdą i każdego z nas. Nie jest Mu obce ani obojętne to, co przeżywa człowiek. W którym z wymienionych błogosławieństw najmocniej odkrywasz to, co sam przeżywasz?

Naukę o błogosławieństwach Jezus kończy zaproszeniem do radości, która ma wynikać z wiary, że czeka na nas szczęśliwa wieczność w niebie. Człowiek błogosławieństw patrzy dalej, poza horyzont, który wyznaczają codzienne troski i kłopoty. Wsłuchując się ponownie w słowa dzisiejszej Ewangelii, postaraj się całym sercem zwrócić ku Jezusowi, który jest źródłem prawdziwego szczęścia.

Stając w postawie wdzięczności, opowiedz Jezusowi o tym, co najmocniej poruszyło cię w dzisiejszym fragmencie Ewangelii.

Polska Parafia Matki Bożej Częstochowskiej w Oldham

14/06/2026

13/06/2026

13/06/2026

12/06/2026

12/06/2026

11/06/2026

10/06/2026

09/06/2026

08/06/2026

08/06/2026

Address

Website

Alerts

Shortcuts

Share

Category