Greek Orthodox Cathedral of Apostolos Andreas Birmingham

05/06/2026

Scroll down for English

Παρασκευή, 05 Ιουνίου 2026

Δωροθέου ἐπισκόπου Τύρου ἱερομάρτυρος (†362). Νικάνδρου, Γοργίου καὶ Ἀπόλλωνος μαρτύρων (δ΄ αἰ.)· Μάρκου νεομάρτυρος ἐν Χίῳ.

Επιτρέπονται όλες οι τροφές

Ο Άγιος Δωρόθεος ήταν ποιμένας που είχε «τὴν μόρφωσιν τῆς γνώσεως καὶ τῆς ἀληθείας ἐν τῷ νόμῳ» (προς Ρωμαίους, β' 20). Δηλαδή, την ακριβή γνώση και αλήθεια, που βρίσκεται μέσα στο Νόμο, στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη.

Όταν ξέσπασε ο φονικός διωγμός κατά της Εκκλησίας στα χρόνια του Διοκλητιανου, το ποίμνιό του, προκειμένου να χάσει τον πολύτιμο ποιμένα του, με θερμές παρακλήσεις κατάφερε και τον έπεισε να απομακρυνθεί από τον τόπο των διωγμών. Αποχώρησε στη Δυσσό, πόλη της Θράκης, και εκεί ασκήτευε μέχρι να περάσει ο άγριος αυτός διωγμός. Όταν πέρασε η μπόρα του διωγμού, επανήλθε στο ποίμνιό του και με όλη την πατρική στοργή που τον διέκρινε, στήριζε στην πίστη τους αδυνάτους και πρωτοστατούσε στη βοήθεια των χηρών, ορφανών, ασθενών, και γενικά, των θλιβομένων.

Έζησε πολλά χρόνια. Πρόλαβε μέχρι και τη βασιλεία του Ιουλιανού του Παραβάτη. Οι ειδωλολάτρες, όμως, που ήταν προστατευόμενοι αυτού του αυτοκράτορα, έπιασαν το Δωρόθεο και αφού τον βασάνισαν ανελέητα τον σκότωσαν το 362 μ.Χ. Έτσι κέρδισε το στεφάνι του μαρτυρίου. Τότε ο Δωρόθεος ήταν 107 χρονών.

Σήμερα σώζεται εκκλησιαστικό σύγγραμμά του, για τους 70 μαθητές του Ιησού Χριστού.
(saint.gr)

Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα)
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ὡς δώρημα τέλειον, ἐκ τοῦ τῶν φώτων Πατρός, σοφίας τὴν ἔλλαμψιν, ὡς Ἱεράρχης σοφός, ἐδέξω Δωρόθεε• ὅθεν καὶ πλεονάσας, τὸν σὸν τάλαντον μάκαρ, ἤθλησας ὑπὲρ φύσιν, βαθυτάτω ἐν γήρᾳ, πρεσβεύων Ἱερομάρτυς, ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἠμῶν.
—---------------
Friday, 5 June, 2026

The Holy Hieromartyr Dorotheus, Bishop of Tyre
Holy Martyrs Nicandrus, Gorgus and Apollonus and those with them

No fasting restrictions

Saint Dorotheus became Bishop of Tyre in Phoenicia about the end of the third century. During the persecution of Diocletian and Maximian, about the year 303, he fled to Odyssopolis in Thrace to preserve his life, and after the death of the tyrants he returned to Tyre. He lived until the reign of Julian the Apostate (361-363), from whose persecution he again fled to Odyssopolis (or, according to Theophylact of Bulgaria, Edessa), but was found by Julian's men and slain in great torments, at the age of 107, in 361. He was very learned, and has left behind writings in both Latin and Greek relating the lives of the holy Prophets, Apostles, and other Saints.
(goarch.org)

Apolytikion of Hieromartyr Dorotheus
Fourth Tone
As a sharer of the ways and a successor to the throne of the Apostles, O inspired of God, thou foundest discipline to be a means of ascent to divine vision. Wherefore, having rightly divided the word of truth, thou didst also contest for the Faith even unto blood, O Hieromartyr Dorotheus. Intercede with Christ our God that our souls be saved

04/06/2026

An amazing achievement and a massive thank you to Krystalla and Lulu for making your fun run in the memory of your Dad, and with the funds going to the repairs for our future community building
Just over £10,000 donated is beyond our dreams when you started this page
Our deepest gratitude and love to all your family

The Committee of Greek Orthodox Cathedral of the Dormition of Theotokos and Saint Andrew

04/06/2026

Scroll down for English

Πέμπτη, 04 Ιουνίου 2026

Μητροφάνους ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως (†326). Μάρθας καὶ Μαρίας ἀδελφῶν τοῦ Λαζάρου.

Επιτρέπονται όλες οι τροφές

Ο Άγιος Μητροφάνης υπήρξε ο πρώτος επίσκοπος της Κωνσταντινούπολης (313 - 327 μ.Χ.)· Ήταν γιος του Δομετίου και ανεψιός του αυτοκράτορα Πρόβου.
Όταν το Μάιο του 325 μ.Χ. έγινε η Α' Οικουμενική Σύνοδος στη Νίκαια, ο Μητροφάνης δεν μπόρεσε να παραστεί ο ίδιος, επειδή ήταν αρκετά γέροντας και άρρωστος. Έστειλε, όμως, αντιπρόσωπο του τον πρωτοπρεσβύτερο Αλέξανδρο, άνδρα πρόθυμο και θεοσεβή. Στα χρόνια, επίσης, που ήταν Αρχιεπίσκοπος ο Μητροφάνης, θεμελιώθηκαν πολλά μεγάλα οικοδομικά έργα της Βασιλεύουσας. Μεταξύ δε αυτών και οι περίφημοι ναοί της Αγίας Σοφίας, της Αγίας Ειρήνης και της Αγίας Δυνάμεως.
Ο Μητροφάνης πέθανε το 327 μ.Χ. (πιθανώς σε ηλικία εκατό δέκα επτά ετών) και άφησε διάδοχο τον άξιο πρωτοπρεσβύτερό του Αλέξανδρο (τιμάται 30 Αυγούστου). Διότι πίστευε ότι το σωτηριώδες έργο της Εκκλησίας προάγεται ακόμα περισσότερο με τη σωστή επισκοπική διαδοχή, ανταποκρινόμενος έτσι στο θεόπνευστο λόγο της Αγίας Γραφής, που αναφέρει ότι: «δει ουν τον επίσκοπον ανεπίληπτον είναι» ( Α' προς Τιμόθεον, γ' 2). Δηλαδή, το καλό και υψηλό έργο της επιστασίας του οίκου του Θεού πρέπει να ανατίθεται σε καλούς και εκλεκτούς ανθρώπους. Γι' αυτό, λοιπόν, πρέπει ο επίσκοπος να είναι ακατηγόρητος, ώστε κανείς να μη μπορεί να πει τίποτα σε βάρος του.
(από το saint.gr)
Απολυτίκιον
Ήχος πλ. α'. Τον συνάναρχον Λόγον.
Αρετών ταις ακτίσι καταλαμπόμενος, Πατριαρχών ανεδείχθης γέρας και θεία κρηπίς, ως Χριστού μυσταγωγός Πάτερ Μητρόφανες, από δε θρόνου υψηλού, τη Εκκλησία δαδουχείς, το φέγγος της ευσέβειας. Και νυν απαύστως δυσώπει, ελεηθήναι τας ψυχάς ημών.
—---------------
Thursday, 4 June 2026

Our Father Metrophanes, Archbishop of Constantinople. Mary & Martha, the sisters of Lazarus

No Fasting Restrictions

Saint Metrophanes was born of pagan parents, but believed in Christ at a young age, and came to Byzantium. He lived at the end of the persecution of the Roman Emperors, and became the Bishop of Byzantium from about 315 to 325, during which time Saint Constantine the Great made it the capital of the Roman Empire, calling it New Rome. Saint Metrophanes sent his delegate, the priest Alexander, to the First Ecumenical Council in 325, since he could not attend because of old age. He reposed the same year and was buried by Saint James of Nisibis, one of the Fathers present at the First Ecumenical Council. The Canons to the Trinity of the Octoechos are not the work of this Metrophanes but another, who was Bishop of Smyrna about the middle of the ninth century, during the life of Saint Photius the Great.

Apolytikion of Metrophanes Archbishop of Constantinople
First Tone
Proclaiming the great myst'ry, the Godhead in Three Persons, thou didst make most clear unto all men Christ's saving dispensation. A shepherd to sheep endowed with speech, thou dravest off the spiritual wolves, and didst save from their destruction and savagery the lambs of Christ God, who cried out: Glory to Him that hath given thee strength. Glory to Him that hath crowned thee. Glory to Him that confirmed the pure Orthodox Faith through thee.

03/06/2026

June 3

Saint Kevin Abbot of Glendalough.

St. Kevin was birthed without labor pains to a noble Leinster family, as a sign that he was the fulfillment of the prophecy of St. Patrick of the one to come who would evangelize the region of Ireland just south of Dublin.

He was given the name at birth of Coemgen, which meant “beautiful shining birth.” He was taken to St. Cronan of Roscrea who baptized him with the name Kevin, which means “well born.” He was brought to the monastery at age seven to be educated by St. Petroc (June 4). After he came of age, he was ordained priest. He retreated to the solitude of a cave for seven years, until a farmer discovered him and called him out of solitude. He answered that call as from God and evangelized much of that region, many times going head to head with the pagan witches, miraculously defeating them. He established such a large monastic community that it is referred to as a monastic city.

His church still stands in Glendalough, Ireland. He was abbot of that community until his repose circa 618 at 129 years old.

Troparion (Tone 8 )

Thou wast privileged to live in the age of Saints, O Father Kevin, being baptized by one Saint, taught by another and buried by a third. Pray to God that He will raise up Saints in our day to help, support and guide us into the way of salvation.

https://www.thyateira.org.uk/chapel/saints-of-the-british-isles/kevin/

03/06/2026

Scroll down for English

Τετάρτη, 03 Ιουνίου 2026

Λουκιλιανοῦ, Παύλης μαρτύρων καὶ τῶν σὺν αὐτοῖς 4 νηπίων (†370-375).

Κατάλυση σε όλες τις τροφές (Εβδομάδα μετά την Πεντηκοστή)

Ο Κύριος μας διαβεβαίωσε ότι «τα αδύνατα παρά ανθρώποις δυνατά παρά τω Θεώ εστίν». Δηλαδή, εκείνα που είναι αδύνατο να γίνουν με την ασθενική δύναμη και λογική του ανθρώπου, αυτά είναι κατορθωτά και δυνατά από το Θεό. Πράγματι, ποιος θα περίμενε από έναν άνθρωπο που πέρασε σχεδόν όλη του τη ζωή μέσα στην ειδωλολατρία, της οποίας, μάλιστα, ήταν και ιερέας, να γίνει χριστιανός; Κι όμως. Αυτό συνέβη με το γέροντα ιερέα ειδωλολάτρη Λουκιλλιανό, που έζησε στα χρόνια του βασιλιά Αυρηλιανού το 270 μ.Χ.
Όταν,λοιπόν ο Λουκιλλιανός, άκουσε για πρώτη φορά χριστιανικό κήρυγμα στην πατρίδα του Νικομήδεια, η θεία χάρη δημιούργησε μέσα του πραγματικό σεισμό. Γκρεμίστηκαν σαν χάρτινοι πύργοι οι ειδωλολατρικές του πεποιθήσεις, που τόσο βαθειά ήταν ριζωμένες στην ψυχή του. Τα γεροντικά του μάτια άνοιξαν και με νεανική ζωηρότητα διακήρυξε την πίστη του στο Χριστό. Προσπάθησε, μάλιστα, να φέρει με το κήρυγμα του και άλλες ψυχές σ' Αυτόν. Το γεγονός αυτό καταγγέλθηκε στον κόμη Λιβάνια. Με θάρρος ο Λουκιλλιανός ομολόγησε μπροστά του το Χριστό. Τότε ο κόμης, πιεζόμενος και από τους ειδωλολάτρες ιερείς, που θεώρησαν το Λουκιλλιανό λιποτάκτη της θρησκείας τους, διέταξε και τον βασάνισαν. Έπειτα τον έριξαν στη φωτιά για να καεί, αλλά δυνατή βροχή έσβησε τη φωτιά. Τότε τον έστειλαν στο Βυζάντιο, όπου ο Λουκιλλιανός αξιώθηκε να μαρτυρήσει με σταυρικό θάνατο.
Στη φυλακή μέσα ο Άγιος Λουκιλιανός βρήκε τέσσερα παιδιά, τον Κλαύδιο, τον Υπάτιο, τον Παύλο και τον Διονύσιο, που για τον ίδιο λόγο ήταν φυλακισμένα και κατόπιν αποκεφαλίστηκαν. Μετά τον θάνατο και του Αγίου, η παρθένος Παύλη, πήρε τα Ιερά του λείψανα και τα ενταφίασε. Τότε όμως, συνελήφθη και αυτή, βασανίζεται σκληρά και στο τέλος αποκεφαλίζεται.
(από το saint.gr)
Απολυτίκιον
Ἦχος δ’.
Τοὺς μάρτυρας Χριστοῦ, ἱκετεύσωμεν πάντες, αὐτοὶ γὰρ τὴν ἡμῶν, σωτηρίαν αἰτοῦνται, καὶ πόθῳ προσέλθωμεν, πρὸς αὐτοὺς μετὰ πίστεως, οὖτοι βρύουσι τῶν ἰαμάτων τὴν χάριν, οὖτοι φάλαγγας, ἀποσοβοῦσι δαιμόνων, ὡς φύλακες τῆς πίστεως.
—------------------------------
Wednesday, 3 June 2026

Today we commemorate

Lucillian of Byzantium, 4 martyred Youths and Paula the Virgin
Athanasios the Wonderworker
Kevin, Abbot of Glendalough

Today is Fast Free | No fasting restrictions. (Week after Pentecost)

Formerly a priest of the idols near Nicomedia, the Saint came to the Christian Faith in his old age; this was during the reign of Aurelian (270-275). Lucillian was brought before Silvan the Count; when he refused to return to the service of the idols, his jaw was broken, he was beaten with rods, and hanged upside down, then imprisoned with four Christian children, Claudius, Hypatius, Paul, and Dionysius. All of them were brought out again before Silvan, and remaining constant in their faith, were cast into a raging furnace. Preserved unharmed, they were sent to Byzantium, where the children were beheaded, and Lucillian was crucified. The virgin Paula, a Christian, buried their holy relics. For this, she was taken before the Count, and refusing to sacrifice to the idols, was stripped naked and mercilessly thrashed; after other torments, she was beheaded, in 270. There was a church in their honour in Constantinople.
(from goarch.org)
Apolytikion of Martyrs Lucillian and Paula
First Tone
Let all of us entreat Christ the Lord's holy Martyrs, for they make supplication for our souls' salvation; with faith and with longing, therefore, let us draw nigh unto them, for they overflow with the divine grace of healings, and they drive away the ranks of demons in terror, as guardians of the Faith.

02/06/2026

Scroll down for English

Τρίτη, 02 Ιουνίου 2026

Νικηφόρου Κωνσταντινουπόλεως τοῦ ὁμολογητοῦ (†828). Κωνσταντίνου νεομάρτυρος τοῦ ἐξ Ἀγαρηνῶν.

Κατάλυση εις πάντα

Άγιος Νικηφόρος, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 758 μ.Χ. Οι γονείς του Θεόδωρος και Ευδοκία ανήκαν σε αρχοντική και επίσημη κοινωνική τάξη αλλά ήταν ευσεβείς και ενάρετοι άνθρωποι οι οποίοι γαλούχησαν τον γιο τους με τα νάματα των Θείων Γραφών. Η προσήλωση μάλιστα του πατέρα του στην ορθή πίστη, έγινε αιτία να διωχθεί και να εξορισθεί από τον εικονομάχο και δυσεβή αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ε', τον Κοπρώνυμο στη Νίκαια, όπου και πέθανε. Προικισμένος με ιδιαίτερες πνευματικές ικανότητες, απέκτησε μεγάλη θεολογική και θύραθεν εκπαίδευση. Γρήγορα όμως αποσύρθηκε σε ένα κτήμα του στον Βόσπορο, όπου αφοσιώθηκε στην άσκηση και τη μελέτη των Θείων Γραφών. Όμως ο αυτοκράτορας τον υποχρέωσε να αναλάβει τη διεύθυνση του μεγάλου πτωχοκομείου της Κωνσταντινουπόλεως. Όταν εκοιμήθη ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ταράσιος, ο αυτοκράτορας Νικηφόρος Α', υπέδειξε ως άξιο διάδοχό του τον Νικηφόρο. και όντως την Κυριακή του Πάσχα του 806 ανήλθε στον Πατριαρχικό Θρόνο. Θρόνος ο οποίος ισοδυναμούσε με Γολγοθά. Έδωσε σκληρούς αγώνες για την τιμή και την προσκύνηση των ιερών Εικόνων. Όταν όμως το 813 μ.Χ. ανέβηκε στο θρόνο της Βασιλεύουσας, ο ασεβής Λέων Ε', ο Αρμένιος, ξέσπασε μεγάλος και απηνής διωγμός κατά των εικονολατρών. Η αγέρωχη στάση και εμμονή του Νικηφόρου στην προστασία της Ορθοδοξίας, προκάλεσε την οργή του αυτοκράτορα, ο οποίος τον απομάκρυνε από τον πατριαρχικό θρόνο. Υπέστη πολλές ταλαιπωρίες και τελικά, αρκετά ταλαιπωρημένος παρέδωσε στο δίκαιο μισθαποδότη Θεό το πνεύμα του στις 2 Ιουνίου 822 μ.Χ.
(saint.gr)

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’.
Νίκην ἤνεγκε, τὴ Ἐκκλησία, ἡ σὴ ἔνθεος, ὁμολογία, Νικηφόρε Ἱεράρχα θεόληπτε• τὴν γὰρ Εἰκόνα τοῦ Λόγου σεβόμενος, ὑπερορία ἀδίκως ὠμίλησας. Πάτερ Ὅσιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος

—------------------------------

Tuesday, 2 June 2026

Today we commemorate
Nicephorus the Confessor, Patriarch of Constantinople
Constantine the New Martyr of the Hagarenes

No Fasting Restrictions

Saint Nicephorus was born in Constantinople about the year 758, of pious parents; his father Theodore endured exile and tribulation for the holy icons during the reign of Constantine Copronymus (741-775). Nicephorus served in the imperial palace as a secretary. Later, he took up the monastic life, and struggled in asceticism not far from the imperial city; he also founded monasteries on the eastern shore of the Bosphorus, among them one dedicated to the Great Martyr Theodore.
After the repose of the holy Patriarch Tarasius, he was ordained Patriarch, on April 12, 806, and in this high office led the Orthodox resistance to the Iconoclasts' war on piety, which was stirred up by Leo the Armenian. Because Nicephorus championed the veneration of the icons, Leo drove Nicephorus from his throne on March 13, 815, exiling him from one place to another, and lastly to the Monastery of Saint Theodore which Nicephorus himself had founded. It was here that, after glorifying God for nine years as Patriarch, and then for thirteen years as an exile, tormented and afflicted, he gave up his blameless soul in 828 at about the age of seventy. See also 8 March
(goarch.org).
Apolytikion of Nicephorus, Abp. of Constantinople
Fourth Tone
A model of faith and the image of gentleness, the example of your life has shown you forth to your sheep-fold to be a master of temperance. You obtained thus through being lowly, gifts from on high, and riches through poverty. Nicephorus, our father and priest of priests, intercede with Christ our God that He may save our souls.

01/06/2026

Scroll down for English

Δευτέρα, 1 Ιουνίου 2026

† Δευτέρα μετὰ τὴν Πεντηκοστήν. «ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ». Ἰουστίνου φιλοσόφου καὶ μάρτυρος (†166). Πύρρου ἐπισκόπου. Τῇ Δευτέρᾳ τοῦ ἁγίου Πνεύματος, σύναξις τῆς Θεοτόκου «Φανερωμένης» ἐν Λευκάδι.

Κατάλυσις εις πάντα. (Την εβδομάδα μετά την Πεντηκοστή καταλύονται όλες οι τροφές ακόμα και την Τετάρτη και την Παρασκευή).

«....Καὶ εἰς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, τὸ κύριον καὶ ζωοποιόν, τὸ ἐκ τοῦ πατρὸς ἐκπορευόμενον, τὸ σὺν πατρὶ καὶ υἱῷ συμπροσκυνούμενον καὶ συνδοξαζόμενον, τὸ λαλῆσαν διὰ τῶν προφητῶν....»
Την Δευτέρα μετά την Πεντηκοστή, η Εκκλησία μας εορτάζει το Άγιο Πνεύμα. Το Άγιο Πνεύμα είναι το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, το οποίο εκπορεύεται εκ του Πατρός. Είναι ομοούσιο με τα πρόσωπα του Πατρός και του Υιού και κατά το Σύμβολο της Πίστεως «συνπροσκυνείται και συνδοξάζεται» με τον Πατέρα και με τον Υιό, ίσο κατά τη λατρεία και την τιμή.
(από το saint.gr)

Τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος
Μεγάλα είναι και ξεπερνούν την ανθρώπινη λογική τα χαρίσματα που μάς δώρισε σήμερα ο φιλάνθρωπος Θεός. Γι’ αυτό ας χαρούμε όλοι μαζί και σκιρτώντας από αγαλλίαση ας ανυμνήσουμε τον Κύριό μας. Γιατί η σημερινή ημέρα είναι για μάς εορτή και πανηγύρι.Όπως δηλαδή διαδέχονται η μια την άλλη οι εποχές και οι κινήσεις του ήλιου, έτσι ακριβώς και στην Εκκλησία η μία εορτή διαδέχεται την άλλη και με τον τρόπο αυτό απ’ τη μια πηγαίνουμε στην άλλη. Πριν από λίγο καιρό εορτάσαμε τον σταυρό, το πάθος και την Ανάσταση, και ύστερα από αυτά την Ανάληψη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού στους ουρανούς. Σήμερα φθάσαμε στην κορυφή των αγαθών, σ’ αυτήν την κορωνίδα των εορτών, βρισκόμαστε πια στην πραγματοποίηση των επαγγελιών του Κυρίου. «Γιατί αν φύγω –λέει- θα σάς στείλω άλλον Παράκλητο, και δεν θα σάς αφήσω ορφανούς». (Ιωάν. 16,6). Βλέπετε το πατρικό Του ενδιαφέρον; Βλέπετε την ανέκφραστη φιλανθρωπία Του; Πριν λίγες ημέρες ανελήφθη στον ουρανό, κάθισε στον βασιλικό θρόνο, στα δεξιά του Πατρός, και σήμερα μάς στέλνει ως δώρο τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος και μ’ αυτόν τον τρόπο μάς χορηγεί άπειρα ουράνια αγαθά. Γιατί, πες μου, ποιο από τα αγαθά που συμβάλλουν στη σωτηρία μας δεν μάς δόθηκε από το Άγιο Πνεύμα;
Με τη χάρη Του απαλλασσόμαστε απ’ τη δουλεία του διαβόλου, καλούμαστε στην ελευθερία του Χριστού, οδηγούμαστε στην ουράνια υιοθεσία, αναγεννιόμαστε απ’ την αρχή και ξεφορτωνόμαστε το βαρύ και δυσβάστακτο φορτίο των αμαρτιών μας. Με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος βλέπουμε να υπάρχουν τόσοι ιερείς κι έχουμε τάγματα διδασκάλων της Εκκλησίας. Απ’ την πηγή αυτή πήγασαν πλούτη προφητειών και χαρίσματα ιάσεων και όλα τα άλλα που συνήθως στολίζουν την Εκκλησία του Θεού από το Άγιο Πνεύμα προέρχονται. Και φωνάζει ο Παύλος και λέει: «Για όλα αυτά τα χαρίσματα ενεργεί το ένα και μοναδικό Πνεύμα, που τα μοιράζει όπως θέλει στον καθένα χωριστά» (Α’ Κορ. 12,11).
«Όπως θέλει», λέει, όχι όπως έχει διαταχθεί. «Μοιράζει», και δεν μοιράζεται. Έχει εξουσία, και δεν εξουσιάζεται. Γιατί ο Παύλος λέει πως έχει και το Άγιο Πνεύμα την ίδια εξουσία, που έχει και ο Πατήρ. Κι όπως είπε για τον Πατέρα «ο Θεός είναι εκείνος που ενεργεί παντού και πάντα» (Α’ Κορ. 12,6), έτσι λέει και για το Άγιο Πνεύμα «για όλα αυτά τα χαρίσματα ενεργεί το ένα και μοναδικό Πνεύμα, που τα μοιράζει όπως θέλει στον καθένα χωριστά». Είδες τέλεια εξουσία που έχει; Γιατί όσα πρόσωπα έχουν την ίδια φύση και ουσία είναι φανερό ότι έχουν και την ίδια εξουσία, και όσα έχουν την ίδια αξία, σ’ αυτά μία είναι η δύναμη και η εξουσία.
Χάρη στη δύναμη του Αγίου Πνεύματος απαλλαχτήκαμε από τις αμαρτίες, μ’ αυτήν ξεπλύναμε την ψυχή μας από κάθε ρύπο. Με τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος, ενώ ήμασταν άνθρωποι, γίναμε άγγελοι, όσοι βέβαια θελήσαμε να μάς βοηθήσει η χάρη Του, χωρίς να αλλάξει η φύση μας, αλλά, κι αυτό είναι το πιο αξιοθαύμαστο, διατηρήσαμε την ανθρώπινη φύση μας και μ’ αυτή επιδείξαμε αγγελική συμπεριφορά. Τόσο μεγάλη είναι λοιπόν η δύναμη του Αγίου Πνεύματος! Και όπως η πραγματική φωτιά όταν δεχτεί τον μαλακό πηλό τον καθιστά σκληρό κεραμίδι, έτσι ακριβώς και η φωτιά του Αγίου Πνεύματος, όταν δεχτεί μια ψυχή συνετή, ακόμη κι αν τη βρει πιο μαλακή κι απ’ τον πηλό, την κάνει πιο γερή κι απ’ το σίδερο. Και κάνει ξαφνικά πιο καθαρό απ’ τον ήλιο εκείνον που έως τώρα ήταν μολυσμένος απ’ την ακαθαρσία των αμαρτιών.[...]
«Με τη δύναμη του ονόματος του Κυρίου Ιησού Χριστού», λέει, «και με τη χάρη του Πνεύματος του Θεού μας». Είδες, αγαπητέ, τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος; Είδες ότι το Άγιο Πνεύμα, εξαφάνισε όλες αυτές τις κακίες, και ότι εκείνους που ήταν προηγουμένως υποδουλωμένοι στις αμαρτίες τους, τους ανέβασε ξαφνικά σε τόσο υψηλές τιμές;
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
Ἀπολυτίκιον
Ήχος πλ. δ'.
Εὐλογητὸς εἶ Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ πανσόφους, τοὺς ἁλιεῖς ἀναδείξας, καταπέμψας αὐτοῖς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον, καὶ δι' αὐτῶν, τὴν οἰκουμένην σαγηνεύσας· φιλάνθρωπε, δόξα σοι.
—-----------------

Monday, 2 June 2026
† Monday of the Holy Spirit

Today we commemorate

Justin the Philosopher and Martyr and his Companions
Pyrros the Hieromartyr

Fast Free | No fasting restrictions. (The week after Pentecost has not fasting restrictions)

As it is the custom of the Church, on the day after every great Feast, to honour those through whom it came to pass our Lady on the day after the Lord's Nativity, Joachim and Anna after our Lady's Nativity, the holy Baptist the day after Theophany, and so forth, on this day we honour our God the All-holy Spirit, the Comforter promised by our Saviour to His disciples (John 14:16), Who descended upon them at holy Pentecost and guided them "into all truth" (ibid. 16:13), and through them, us.
(from goarch.org)

Apolytikion of Monday of the Holy Spirit
Plagal of the Fourth Tone
Blessed are You, O Christ our God, who made fishermen all-wise, sending upon them the Holy Spirit and, through them, netting the world. O Loving One, glory to You.

31/05/2026

31/05/2026

Κυριακή της Πεντηκοστής, 31 Μαΐου 2026 - Κήρυγμα κατά τη Θεία Λειτουργία του Αρχιμανδρίτου π Χριστόδουλου Κοκλιώτη.
-----
Sunday of Pentecost, 31 May 2026 - Sermon during the Divine Liturgy by Fr Christodoulos Kokliotis.
------‐---------‐--
The All-Holy Spirit is the third Person of the Holy Trinity, who proceeds from the Father and abides in the Son. He is not an abstract divine energy, but the living and life-giving Spirit of God.
On the day of Pentecost, as we hear in today’s Apostolic reading, the Holy Spirit descended upon the Apostles as tongues of fire, enlightening them and awakening the unique gifts granted to each one. The Holy Spirit preserves unity within the diversity of gifts and guides the entire life of the Church.
He inspires the Holy Fathers, directs the Ecumenical Councils and, through His Grace, the Holy Mysteries of the Church are accomplished. It is the Holy Spirit who changes the bread and wine into the Body and Blood of Christ: “Changing them by Thy Holy Spirit.”
The Holy Spirit builds up the Body of Christ, grants, sanctifies and perfects all things, bestowing every grace and blessing both in this life and in the life to come. Where His Grace is absent, confusion, delusion, heresy and schism arise.
The Apostle Paul exhorts us: “Do not grieve the Holy Spirit” (Ephesians 4:30).
Do not grieve the Holy Spirit, that He may illumine the darkness of this world and lead us into peace and salvation. Do not grieve the Holy Spirit, for Pentecost is not merely an event of the past, but the continual life and abiding presence of the Holy Spirit within the Church.
My brothers and sisters in Christ! , “with one voice and one heart”, let us daily call upon Him, saying:
“O All-Holy Spirit, come and dwell within us, cleanse us from every stain, and save our souls, O Good One.”