Od XV wieku funkcjonował tutaj konwent klasztorny, który w roku 1622 został przekształcony w żeńskie zgromadzenie pań z dobrych domów. W roku 1676 wybudowano kościół, któremu kardynał de Rochefoucauld nadał nazwę Notre-Dame de l'Assomption,
Rewolucja francuska zmieniła kościół na wojskowe koszary i skład teatralnych dekoracji. Po podpisaniu przez Francję konkordatu w roku 1806 w świątyni na nowo rozpoczęto sprawowaniu kultu. 6 marca 1806 roku Mszę Świętą sprawował tutaj papież Pius VII. Z tego powodu Napoleon kazał odrestaurować świątynię a także zlikwidował swoje biuro, które w niej się znajdowało. Obok, w pomieszczeniach poklasztornych kwaterowali żołnierze Napoleona z gwardii konnej a także polscy szwoleżerowie. W przeciwieństwie do swych francuskich kolegów, regularnie i tłumnie uczestniczyli co niedzielę we Mszy Świętej. To właśnie wtedy kościół zapełnił się po raz pierwszy polskimi modlitwami i kazaniami. Po upadku Napoleona kościół znów zapełnił się Polakami 22 maja 1834 roku, w dniu pogrzebu markiza de la Fayette'a - przyjaciela Polski i założyciela Francusko-Polskiego Komitetu Pomocy dla powstania listopadowego. W roku 1836 powołano we Francji do istnienia Polską Misję Katolicką. Jest to jedyna instytucja kościelna założona przez ludzi świeckich. Wśród założycieli tej organizacji Adam Mickiewicz, który twierdził, że tylko na fundamencie katolicyzmu można budować jedność Polaków. W roku 1844 arcybiskup Paryża Denis Auguste Affre przekazał tę świątynię Polskiej Misji Katolickiej. Stała się ona od tamtej pory miejscem modlitwy i spotkań Polaków. Tak jest do dziś. (na podstawie książki "Paryż po polsku" Barbary Stettner-Stefańskiej)
