01/08/2026
𝗦Ł𝗢𝗪𝗢 𝗭 𝗢𝗞𝗔𝗭𝗝𝗜 𝟴𝟮. 𝗥𝗢𝗖𝗭𝗡𝗜𝗖𝗬 𝗣𝗢𝗪𝗦𝗧𝗔𝗡𝗜𝗔 𝗪𝗔𝗥𝗦𝗭𝗔𝗪𝗦𝗞𝗜𝗘𝗚𝗢
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza (Mt 14, 1-12)
𝑾 𝒐𝒘𝒚𝒎 𝒄𝒛𝒂𝒔𝒊𝒆 𝒅𝒐𝒔𝒛ł𝒂 𝒅𝒐 𝒖𝒔𝒛𝒖 𝒕𝒆𝒕𝒓𝒂𝒓𝒄𝒉𝒚 𝑯𝒆𝒓𝒐𝒅𝒂 𝒘𝒊𝒆𝒔́𝒄́ 𝒐 𝑱𝒆𝒛𝒖𝒔𝒊𝒆. 𝑰 𝒓𝒛𝒆𝒌ł 𝒅𝒐 𝒔𝒘𝒚𝒄𝒉 𝒅𝒘𝒐𝒓𝒛𝒂𝒏: «𝑻𝒐 𝑱𝒂𝒏 𝑪𝒉𝒓𝒛𝒄𝒊𝒄𝒊𝒆𝒍. 𝑶𝒏 𝒑𝒐𝒘𝒔𝒕𝒂ł 𝒛 𝒎𝒂𝒓𝒕𝒘𝒚𝒄𝒉 𝒊 𝒅𝒍𝒂𝒕𝒆𝒈𝒐 𝒎𝒐𝒄𝒆 𝒄𝒖𝒅𝒐𝒕𝒘𝒐́𝒓𝒄𝒛𝒆 𝒘 𝒏𝒊𝒎 𝒅𝒛𝒊𝒂ł𝒂𝒋𝒂̨».
𝑯𝒆𝒓𝒐𝒅 𝒃𝒐𝒘𝒊𝒆𝒎 𝒌𝒂𝒛𝒂ł 𝒑𝒐𝒄𝒉𝒘𝒚𝒄𝒊𝒄́ 𝑱𝒂𝒏𝒂 𝒊 𝒛𝒘𝒊𝒂̨𝒛𝒂𝒏𝒆𝒈𝒐 𝒘𝒕𝒓𝒂̨𝒄𝒊𝒄́ 𝒅𝒐 𝒘𝒊𝒆̨𝒛𝒊𝒆𝒏𝒊𝒂, 𝒛 𝒑𝒐𝒘𝒐𝒅𝒖 𝑯𝒆𝒓𝒐𝒅𝒊𝒂𝒅𝒚, 𝒛̇𝒐𝒏𝒚 𝒃𝒓𝒂𝒕𝒂 𝒋𝒆𝒈𝒐, 𝑭𝒊𝒍𝒊𝒑𝒂. 𝑱𝒂𝒏 𝒃𝒐𝒘𝒊𝒆𝒎 𝒖𝒑𝒐𝒎𝒊𝒏𝒂ł 𝒈𝒐: «𝑵𝒊𝒆 𝒘𝒐𝒍𝒏𝒐 𝒄𝒊 𝒋𝒆𝒋 𝒕𝒓𝒛𝒚𝒎𝒂𝒄́». 𝑪𝒉𝒆̨𝒕𝒏𝒊𝒆 𝒕𝒆𝒛̇ 𝒃𝒚ł𝒃𝒚 𝒈𝒐 𝒛𝒈ł𝒂𝒅𝒛𝒊ł, 𝒃𝒂ł 𝒔𝒊𝒆̨ 𝒋𝒆𝒅𝒏𝒂𝒌 𝒍𝒖𝒅𝒖, 𝒑𝒐𝒏𝒊𝒆𝒘𝒂𝒛̇ 𝒎𝒊𝒂𝒏𝒐 𝒈𝒐 𝒛𝒂 𝒑𝒓𝒐𝒓𝒐𝒌𝒂.
𝑶𝒕𝒐́𝒛̇, 𝒌𝒊𝒆𝒅𝒚 𝒐𝒃𝒄𝒉𝒐𝒅𝒛𝒐𝒏𝒐 𝒖𝒓𝒐𝒅𝒛𝒊𝒏𝒚 𝑯𝒆𝒓𝒐𝒅𝒂, 𝒕𝒂𝒏́𝒄𝒛𝒚ł𝒂 𝒘𝒐𝒃𝒆𝒄 𝒈𝒐𝒔́𝒄𝒊 𝒄𝒐́𝒓𝒌𝒂 𝑯𝒆𝒓𝒐𝒅𝒊𝒂𝒅𝒚 𝒊 𝒔𝒑𝒐𝒅𝒐𝒃𝒂ł𝒂 𝒔𝒊𝒆̨ 𝑯𝒆𝒓𝒐𝒅𝒐𝒘𝒊. 𝒁𝒂𝒕𝒆𝒎 𝒑𝒐𝒅 𝒑𝒓𝒛𝒚𝒔𝒊𝒆̨𝒈𝒂̨ 𝒐𝒃𝒊𝒆𝒄𝒂ł 𝒋𝒆𝒋 𝒅𝒂𝒄́ 𝒘𝒔𝒛𝒚𝒔𝒕𝒌𝒐, 𝒐 𝒄𝒐𝒌𝒐𝒍𝒘𝒊𝒆𝒌 𝒑𝒐𝒑𝒓𝒐𝒔𝒊. 𝑨 𝒐𝒏𝒂 𝒑𝒓𝒛𝒆𝒅𝒕𝒆𝒎 𝒋𝒖𝒛̇ 𝒑𝒐𝒅𝒎𝒐́𝒘𝒊𝒐𝒏𝒂 𝒑𝒓𝒛𝒆𝒛 𝒔𝒘𝒂̨ 𝒎𝒂𝒕𝒌𝒆̨ 𝒑𝒐𝒘𝒊𝒆𝒅𝒛𝒊𝒂ł𝒂: «𝑫𝒂𝒋 𝒎𝒊 𝒕𝒖 𝒏𝒂 𝒎𝒊𝒔𝒊𝒆 𝒈ł𝒐𝒘𝒆̨ 𝑱𝒂𝒏𝒂 𝑪𝒉𝒓𝒛𝒄𝒊𝒄𝒊𝒆𝒍𝒂!» 𝒁𝒂𝒔𝒎𝒖𝒄𝒊ł 𝒔𝒊𝒆̨ 𝒌𝒓𝒐́𝒍. 𝑳𝒆𝒄𝒛 𝒑𝒓𝒛𝒆𝒛 𝒘𝒛𝒈𝒍𝒂̨𝒅 𝒏𝒂 𝒑𝒓𝒛𝒚𝒔𝒊𝒆̨𝒈𝒆̨ 𝒊 𝒏𝒂 𝒘𝒔𝒑𝒐́ł𝒃𝒊𝒆𝒔𝒊𝒂𝒅𝒏𝒊𝒌𝒐́𝒘 𝒌𝒂𝒛𝒂ł 𝒋𝒆𝒋 𝒅𝒂𝒄́. 𝑷𝒐𝒔ł𝒂𝒘𝒔𝒛𝒚 𝒘𝒊𝒆̨𝒄 𝒌𝒂𝒕𝒂, 𝒌𝒂𝒛𝒂ł 𝒔́𝒄𝒊𝒂̨𝒄́ 𝑱𝒂𝒏𝒂 𝒘 𝒘𝒊𝒆̨𝒛𝒊𝒆𝒏𝒊𝒖. 𝑷𝒓𝒛𝒚𝒏𝒊𝒆𝒔𝒊𝒐𝒏𝒐 𝒈ł𝒐𝒘𝒆̨ 𝒋𝒆𝒈𝒐 𝒏𝒂 𝒎𝒊𝒔𝒊𝒆 𝒊 𝒅𝒂𝒏𝒐 𝒅𝒛𝒊𝒆𝒘𝒄𝒛𝒚𝒏𝒊𝒆, 𝒂 𝒐𝒏𝒂 𝒛𝒂𝒏𝒊𝒐𝒔ł𝒂 𝒋𝒂̨ 𝒔𝒘𝒐𝒋𝒆𝒋 𝒎𝒂𝒕𝒄𝒆.
𝑼𝒄𝒛𝒏𝒊𝒐𝒘𝒊𝒆 𝒛𝒂𝒔́ 𝑱𝒂𝒏𝒂 𝒑𝒓𝒛𝒚𝒔𝒛𝒍𝒊, 𝒛𝒂𝒃𝒓𝒂𝒍𝒊 𝒋𝒆𝒈𝒐 𝒄𝒊𝒂ł𝒐 𝒊 𝒑𝒐𝒈𝒓𝒛𝒆𝒃𝒂𝒍𝒊 𝒋𝒆; 𝒑𝒐𝒕𝒆𝒎 𝒑𝒐𝒔𝒛𝒍𝒊 𝒊 𝒅𝒐𝒏𝒊𝒆𝒔́𝒍𝒊 𝒐 𝒕𝒚𝒎 𝑱𝒆𝒛𝒖𝒔𝒐𝒘𝒊.
ROZWAŻANIE
Dzisiaj, chcemy pochylić głowy przed bohaterami Powstania Warszawskiego. Mija 82 lata od dnia, w którym tysiące młodych ludzi stanęło do nierównej walki, wierząc, że są wartości, za które warto oddać nawet własne życie. Przychodzimy z wdzięcznością, modlitwą i pamięcią.
Dzisiejsza Ewangelia ukazuje dramatyczną śmierć św. Jana Chrzciciela. Nie zginął dlatego, że popełnił przestępstwo. Zginął dlatego, że miał odwagę mówić prawdę. Nie sprzedał swojego sumienia, nie uległ naciskom, nie wycofał się ze swoich przekonań. Zapłacił za to najwyższą cenę.
Historia uczy nas, że zło bardzo często boi się ludzi prawych. Boi się tych, którzy nie godzą się na kłamstwo, niesprawiedliwość i zniewolenie. Tak było z Janem Chrzcicielem. Tak było również z wieloma bohaterami Powstania Warszawskiego. Walczyli nie z nienawiści, lecz z miłości – do Boga, Ojczyzny, swoich rodzin i przyszłych pokoleń.
Powstańcy wiedzieli, że wolność nie jest dana raz na zawsze. Wiedzieli, że naród, który zapomina o swoich korzeniach, traci swoją tożsamość. Ich ofiara pozostaje dla nas wielkim zobowiązaniem.
Podczas swojej pierwszej pielgrzymki do Polski św. Jan Paweł II powiedział na Placu Zwycięstwa w Warszawie słowa, które na zawsze zapisały się w historii naszej Ojczyzny:
"𝘕𝘪𝘦 𝘴𝘱𝘰𝘴𝘰́𝘣 𝘻𝘳𝘰𝘻𝘶𝘮𝘪𝘦𝘤́ 𝘵𝘦𝘨𝘰 𝘮𝘪𝘢𝘴𝘵𝘢 𝘞𝘢𝘳𝘴𝘻𝘢𝘸𝘺, 𝘬𝘵𝘰́𝘳𝘢 𝘸 𝘳𝘰𝘬𝘶 1944 𝘻𝘥𝘦𝘤𝘺𝘥𝘰𝘸𝘢ł𝘢 𝘴𝘪𝘦̨ 𝘯𝘢 𝘯𝘪𝘦𝘳𝘰́𝘸𝘯𝘢̨ 𝘸𝘢𝘭𝘬𝘦̨ 𝘻 𝘯𝘢𝘫𝘦𝘻́𝘥𝘻́𝘤𝘢̨, 𝘯𝘢 𝘸𝘢𝘭𝘬𝘦̨, 𝘸 𝘬𝘵𝘰́𝘳𝘦𝘫 𝘻𝘰𝘴𝘵𝘢ł𝘢 𝘰𝘱𝘶𝘴𝘻𝘤𝘻𝘰𝘯𝘢 𝘱𝘳𝘻𝘦𝘻 𝘴𝘱𝘳𝘻𝘺𝘮𝘪𝘦𝘳𝘻𝘰𝘯𝘦 𝘱𝘰𝘵𝘦̨𝘨𝘪, 𝘯𝘢 𝘸𝘢𝘭𝘬𝘦̨, 𝘸 𝘬𝘵𝘰́𝘳𝘦𝘫 𝘭𝘦𝘨ł𝘢 𝘱𝘰𝘥 𝘸ł𝘢𝘴𝘯𝘺𝘮𝘪 𝘨𝘳𝘶𝘻𝘢𝘮𝘪 – 𝘫𝘦𝘴́𝘭𝘪 𝘴𝘪𝘦̨ 𝘯𝘪𝘦 𝘱𝘢𝘮𝘪𝘦̨𝘵𝘢, 𝘻̇𝘦 𝘱𝘰𝘥 𝘵𝘺𝘮𝘪 𝘴𝘢𝘮𝘺𝘮𝘪 𝘨𝘳𝘶𝘻𝘢𝘮𝘪 𝘭𝘦𝘨ł 𝘳𝘰́𝘸𝘯𝘪𝘦𝘻̇ 𝘊𝘩𝘳𝘺𝘴𝘵𝘶𝘴 𝘡𝘣𝘢𝘸𝘪𝘤𝘪𝘦𝘭, 𝘻𝘦 𝘴𝘸𝘰𝘪𝘮 𝘬𝘳𝘻𝘺𝘻̇𝘦𝘮 𝘴𝘱𝘳𝘻𝘦𝘥 𝘬𝘰𝘴́𝘤𝘪𝘰ł𝘢 𝘯𝘢 𝘒𝘳𝘢𝘬𝘰𝘸𝘴𝘬𝘪𝘮 𝘗𝘳𝘻𝘦𝘥𝘮𝘪𝘦𝘴́𝘤𝘪𝘶."
Te słowa przypominają nam, że Chrystus był obecny pośród cierpiącej Warszawy. Był obecny w ruinach miasta, w bólu matek, w odwadze Powstańców, w ofierze niewinnych i w nadziei tych, którzy wierzyli, że miłość jest silniejsza od nienawiści.
Dziś patriotyzm nie wymaga od nas walki z bronią w ręku. Wymaga natomiast odwagi życia w prawdzie, uczciwości, troski o dobro wspólne, szacunku dla drugiego człowieka i odpowiedzialności za Polskę. Wymaga, abyśmy nie pozwolili zniszczyć tego, co budowały pokolenia naszych przodków: wiary, rodziny, kultury i miłości do Ojczyzny.
Panie Jezu, dźwigający krzyż na Krakowskim Przedmieściu, wołasz do nas: „W górę serca!” Dziś wznosimy nasze serca ku Tobie. Wspominając wszystkich poległych i pomordowanych w Powstaniu Warszawskim, umacniamy się Twoją obecnością. Prosimy Cię, aby ich ofiara nigdy nie została zapomniana, aby była dla nas źródłem odpowiedzialności za przyszłość naszej Ojczyzny.
Wznosimy nasze serca w górę i modlimy się o zgodę, pokój i pomyślność dla Polski. Niech Bóg prowadzi nas drogami prawdy, jedności i wzajemnego szacunku. Niech błogosławi wszystkim, którzy wiernie służą Ojczyźnie.
𝙈𝙤𝙙𝙡𝙞𝙩𝙬𝙖 𝙙𝙤 𝙈𝙖𝙩𝙠𝙞 𝘽𝙤𝙯̇𝙚𝙟 𝘼𝙧𝙢𝙞𝙞 𝙆𝙧𝙖𝙟𝙤𝙬𝙚𝙟
𝑴𝒂𝒕𝒌𝒐 𝑩𝒐𝒛̇𝒂 𝑨𝒓𝒎𝒊𝒊 𝑲𝒓𝒂𝒋𝒐𝒘𝒆𝒋,
𝑴𝒂𝒕𝒌𝒐 𝑵𝒂𝒅𝒛𝒊𝒆𝒊 𝒊 𝑵𝒊𝒆𝒛ł𝒐𝒎𝒏𝒆𝒋 𝑾𝒊𝒂𝒓𝒚,
𝒔𝒕𝒂𝒋𝒆𝒎𝒚 𝒅𝒛𝒊𝒔́ 𝒑𝒓𝒛𝒆𝒅 𝑻𝒐𝒃𝒂̨ 𝒛 𝒘𝒅𝒛𝒊𝒆̨𝒄𝒛𝒏𝒐𝒔́𝒄𝒊𝒂̨ 𝒛𝒂 𝒘𝒔𝒛𝒚𝒔𝒕𝒌𝒊𝒄𝒉 𝒔𝒚𝒏𝒐́𝒘 𝒊 𝒄𝒐́𝒓𝒌𝒊 𝒏𝒂𝒔𝒛𝒆𝒋 𝑶𝒋𝒄𝒛𝒚𝒛𝒏𝒚, 𝒌𝒕𝒐́𝒓𝒛𝒚 𝒘 𝒈𝒐𝒅𝒛𝒊𝒏𝒊𝒆 𝒑𝒓𝒐́𝒃𝒚 𝒑𝒐𝒛𝒐𝒔𝒕𝒂𝒍𝒊 𝒘𝒊𝒆𝒓𝒏𝒊 𝑩𝒐𝒈𝒖, 𝑯𝒐𝒏𝒐𝒓𝒐𝒘𝒊 𝒊 𝑷𝒐𝒍𝒔𝒄𝒆.
𝑶𝒕𝒐𝒄𝒛 𝒔𝒘𝒐𝒋𝒂̨ 𝒐𝒑𝒊𝒆𝒌𝒂̨ 𝒃𝒐𝒉𝒂𝒕𝒆𝒓𝒐́𝒘 𝑷𝒐𝒘𝒔𝒕𝒂𝒏𝒊𝒂 𝑾𝒂𝒓𝒔𝒛𝒂𝒘𝒔𝒌𝒊𝒆𝒈𝒐 – 𝒛̇𝒚𝒋𝒂̨𝒄𝒚𝒄𝒉 𝒊 𝒛𝒎𝒂𝒓ł𝒚𝒄𝒉. 𝑻𝒚𝒎, 𝒌𝒕𝒐́𝒓𝒛𝒚 𝒐𝒅𝒆𝒔𝒛𝒍𝒊 𝒅𝒐 𝒅𝒐𝒎𝒖 𝑶𝒋𝒄𝒂, 𝒘𝒚𝒑𝒓𝒐𝒔́ 𝒓𝒂𝒅𝒐𝒔́𝒄́ 𝒛̇𝒚𝒄𝒊𝒂 𝒘𝒊𝒆𝒄𝒛𝒏𝒆𝒈𝒐, 𝒂 𝒛̇𝒚𝒋𝒂̨𝒄𝒚𝒎 𝒅𝒂𝒓 𝒛𝒅𝒓𝒐𝒘𝒊𝒂, 𝒑𝒐𝒌𝒐𝒋𝒖 𝒔𝒆𝒓𝒄𝒂 𝒊 𝒘𝒅𝒛𝒊𝒆̨𝒄𝒛𝒏𝒐𝒔́𝒄́ 𝒎ł𝒐𝒅𝒚𝒄𝒉 𝒑𝒐𝒌𝒐𝒍𝒆𝒏́.
𝑼𝒄𝒛 𝒕𝒂𝒌𝒛̇𝒆 𝒏𝒂𝒔 𝒐𝒅𝒘𝒂𝒈𝒊 𝒘 𝒄𝒐𝒅𝒛𝒊𝒆𝒏𝒏𝒚𝒎 𝒛̇𝒚𝒄𝒊𝒖. 𝑷𝒐𝒎𝒐́𝒛̇ 𝒏𝒂𝒎 𝒃𝒓𝒐𝒏𝒊𝒄́ 𝒑𝒓𝒂𝒘𝒅𝒚, 𝒔𝒛𝒂𝒏𝒐𝒘𝒂𝒄́ 𝒈𝒐𝒅𝒏𝒐𝒔́𝒄́ 𝒌𝒂𝒛̇𝒅𝒆𝒈𝒐 𝒄𝒛ł𝒐𝒘𝒊𝒆𝒌𝒂, 𝒌𝒐𝒄𝒉𝒂𝒄́ 𝑶𝒋𝒄𝒛𝒚𝒛𝒏𝒆̨ 𝒎𝒂̨𝒅𝒓𝒂̨ 𝒊 𝒐𝒅𝒑𝒐𝒘𝒊𝒆𝒅𝒛𝒊𝒂𝒍𝒏𝒂̨ 𝒎𝒊ł𝒐𝒔́𝒄𝒊𝒂̨ 𝒐𝒓𝒂𝒛 𝒅𝒐𝒄𝒉𝒐𝒘𝒂𝒄́ 𝒘𝒊𝒆𝒓𝒏𝒐𝒔́𝒄𝒊 𝑪𝒉𝒓𝒚𝒔𝒕𝒖𝒔𝒐𝒘𝒊 𝒊 𝑱𝒆𝒈𝒐 𝑬𝒘𝒂𝒏𝒈𝒆𝒍𝒊𝒊.
𝑴𝒂𝒓𝒚𝒋𝒐, 𝑲𝒓𝒐́𝒍𝒐𝒘𝒐 𝑷𝒐𝒍𝒔𝒌𝒊 𝒊 𝑴𝒂𝒕𝒌𝒐 𝑩𝒐𝒛̇𝒂 𝑨𝒓𝒎𝒊𝒊 𝑲𝒓𝒂𝒋𝒐𝒘𝒆𝒋, 𝒑𝒓𝒐𝒘𝒂𝒅𝒛́ 𝒏𝒂𝒔 𝒅𝒓𝒐𝒈𝒂̨ 𝒛𝒈𝒐𝒅𝒚, 𝒑𝒐𝒋𝒆𝒅𝒏𝒂𝒏𝒊𝒂 𝒊 𝒑𝒐𝒌𝒐𝒋𝒖. 𝑵𝒊𝒆 𝒑𝒐𝒛𝒘𝒐́𝒍, 𝒂𝒃𝒚𝒔́𝒎𝒚 𝒛𝒎𝒂𝒓𝒏𝒐𝒘𝒂𝒍𝒊 𝒐𝒇𝒊𝒂𝒓𝒆̨ 𝒕𝒚𝒄𝒉, 𝒌𝒕𝒐́𝒓𝒛𝒚 𝒐𝒅𝒅𝒂𝒍𝒊 𝒔𝒘𝒐𝒋𝒆 𝒛̇𝒚𝒄𝒊𝒆 𝒛𝒂 𝒘𝒐𝒍𝒏𝒐𝒔́𝒄́ 𝒏𝒂𝒔𝒛𝒆𝒋 𝑶𝒋𝒄𝒛𝒚𝒛𝒏𝒚.
𝑾𝒚𝒑𝒓𝒂𝒔𝒛𝒂𝒋 𝑷𝒐𝒍𝒔𝒄𝒆 𝒍𝒖𝒅𝒛𝒊 𝒑𝒓𝒂𝒘𝒆𝒈𝒐 𝒔𝒖𝒎𝒊𝒆𝒏𝒊𝒂, 𝒘𝒊𝒆𝒓𝒏𝒚𝒄𝒉 𝑩𝒐𝒈𝒖 𝒊 𝒈𝒐𝒕𝒐𝒘𝒚𝒄𝒉 𝒔ł𝒖𝒛̇𝒚𝒄́ 𝒃𝒍𝒊𝒛́𝒏𝒊𝒎. 𝑵𝒊𝒆𝒄𝒉 𝒘 𝒏𝒂𝒔𝒛𝒚𝒄𝒉 𝒓𝒐𝒅𝒛𝒊𝒏𝒂𝒄𝒉 𝒑𝒂𝒏𝒖𝒋𝒆 𝒎𝒊ł𝒐𝒔́𝒄́, 𝒘 𝒔𝒆𝒓𝒄𝒂𝒄𝒉 𝒏𝒂𝒅𝒛𝒊𝒆𝒋𝒂, 𝒂 𝒘 𝒄𝒂ł𝒆𝒋 𝑶𝒋𝒄𝒛𝒚𝒛́𝒏𝒊𝒆 𝒑𝒐𝒌𝒐́𝒋 𝒊 𝒋𝒆𝒅𝒏𝒐𝒔́𝒄́.
𝑴𝒂𝒕𝒌𝒐 𝑩𝒐𝒛̇𝒂 𝑨𝒓𝒎𝒊𝒊 𝑲𝒓𝒂𝒋𝒐𝒘𝒆𝒋, 𝒎𝒐́𝒅𝒍 𝒔𝒊𝒆̨ 𝒛𝒂 𝒏𝒂𝒎𝒊. Amen.
Niech ta modlitwa będzie wyrazem naszej pamięci o Bohaterach oraz zawierzenia Polski opiece Najświętszej Maryi Panny.
𝗖𝘇𝗲𝘀́𝗰́ 𝗶 𝗰𝗵𝘄𝗮ł𝗮 𝗕𝗼𝗵𝗮𝘁𝗲𝗿𝗼𝗺!
𝗪𝗶𝗲𝗰𝘇𝗻𝗮 𝗽𝗮𝗺𝗶𝗲̨𝗰́ 𝗽𝗼𝗹𝗲𝗴ł𝘆𝗺!
𝗡𝗶𝗲𝗰𝗵 𝗕𝗼́𝗴 𝗯ł𝗼𝗴𝗼𝘀ł𝗮𝘄𝗶 𝗻𝗮𝘀𝘇𝗲𝗷 𝗢𝗷𝗰𝘇𝘆𝘇́𝗻𝗶𝗲.
Przyjmijcie kochani Chrystusowe błogosławieństwo
Niech Bóg Wszechmogący, który jest Panem dziejów narodów i źródłem wszelkiego pokoju, umacnia nas w wierności prawdzie, odwadze i miłości do Ojczyzny.
Niech Chrystus, który przeszedł drogę krzyża i zwyciężył śmierć, umacnia wszystkich, którzy służą Polsce, a poległym Bohaterom Powstania Warszawskiego niech da udział w chwale życia wiecznego.
Niech Najświętsza Maryja Panna, Królowa Polski i Matka Boża Armii Krajowej, otacza płaszczem swojej opieki naszą Ojczyznę, wyprasza zgodę, pokój i jedność oraz prowadzi nas drogą Ewangelii.
Na ten czas pamięci, modlitwy i wdzięczności niech Was błogosławi Bóg Wszechmogący: ✠ Ojciec i Syn, i Duch Święty. Amen.+ Stanisław
