15/12/2021
Ik ben geboren in 1944. Toen ik ongeveer 7 jaar oud was, in 1950, was er een grote Koreaanse oorlog. De oorlog was zo zielig. Op 14 augustus 1951 overleed mijn moeder. Ze ging 's ochtends naar de badkamer en zei: "O, ik voel me ziek." Ze ging drie dagen liggen en stierf toen. Een maand later ging mijn oudere broer naar het leger. Mijn vader werd geroepen om te helpen om de oorlog te steunen.
In die tijd was mijn oudste zus 15, mijn andere zus 13, ik 8 en mijn kleine broertje 4. We voelden ons verloren. We hebben veel honger gehad. We wisten niet wat we moesten eten om te leven.
Op een nacht hoorde ik iets vreemds terwijl ik sliep. Ik werd wakker en keek. Mijn oudste zus huilde helemaal alleen omdat ze wilde huilen zonder dat wij het wisten. We werden alle vier wakker en huilden. En op die manier leefde ik in diepe duisternis.
In 1962, hoewel ik van jongs af aan naar de kerk ging, ontmoette ik Jezus. En in die tijd dacht ik er vaak aan: 1951, '52, '53, '54, '55, '56, '57, tot 1962, gedurende de 11 jaar, heb ik ooit enig geluk gehad? Ik had geen idee wat geluk was. Op een kerstdag zei de vriend van mijn oudere zus tegen me: "Ok Soo, presentje", en gaf me drie kleine notitieboekjes. Dat was mijn enige herinnering aan geluk uit die 11 jaar. Ik leefde echt in het donker.
Toen ik 11, 12, 15 jaar oud werd, had ik honger. Ik heb toen zoveel honger gehad. Ik at al deze dingen die geen voeding hadden, dus mijn armen en benen waren zo dun, en alleen mijn buik sprong eruit. Ik was zo zielig, zelfs in mijn eigen ogen.
In 1962 kwam ik niet in aanmerking voor beroepsmilitair. Toen was het zo pijnlijk en zo ellendig. Ik stal appels van de appelboerderijen en stal aardappelen en at ze op. Ik heb veel diefstallen gepleegd. Elke vroege ochtend ging ik naar de kerk en smeekte om vergeving van mijn zonden.
"Help me alsjeblieft om vandaag niet te stelen."
"Help me alsjeblieft om vandaag niet met mijn vrienden om te gaan."
"Oh, ik ga weer stelen, dus God, vergeef me."
Ik bad en zei tegen God dat hij me niet moest laten gaan, maar 's avonds zou ik daar weer zijn om die dingen te doen. En mijn leven was niets anders dan duisternis, duisternis en duisternis. Het enige wat ik ooit deed was liegen, stelen en zondigen.
Ik las Openbaring 21:8. Er staat: "Maar de angstaanjagende, ongelovige, afschuwelijke moordenaars", het gaat maar door en door. En dan staat er: "Alle leugenaars zullen hun deel nemen in het meer dat brandt van vuur en zwavel: dat is de tweede dood. "Ik heb veel leugens verteld.
"Ah, ik ben op weg naar de hel. Ik ben op weg naar de hel." Dat zei ik. Ik was altijd zo verdrietig vanwege de zonde en had altijd pijn.
Maar welke genade schonk God mij? Hij schonk mij verbazingwekkende genade. Op een dag bad ik tot God: "God, God vergeef alstublieft mijn zonden!" Na het gebed stond ik op en opende mijn ogen. Ik had het hart dat, net zoals Jezus de zonden van de overspelige vrouw vergaf, Hij ook mijn zonden heeft vergeven. Vanaf dat moment begon ik de Bijbel door te lezen.
-Samenvatting van aflevering 1 van Pastor Ock Soo Park's Lectures on the Gospel of John
Bekijk de aflevering op Youtube:
https://youtu.be/WSjjIC4DdrI
