14/06/2026
«ὁ Ἰησοῦς διδάσκων».
Ξημέρωσε σήμερα μία εὐλογημένη Κυριακή! Στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς ἡμέρας βλέπουμε τόν Κύριο νά περιδιαβαίνει τή θάλασσα τῆς Γαλιλαίας καί νά προσκαλεῖ τούς πρώτους τέσσερις μαθητές. Τούς προσκαλεῖ νά Τόν ἀκολουθήσουν καί νά γίνουν ψαράδες ἀνθρώπων. Βεβαίως, ἡ πρόσκλησή Του δέν φτάνει μόνο στούς τέσσερις αὐτούς ἀνθρώπους. Ὁ Χριστός περιφέρεται σ’ ὁλόκληρη τή Γαλιλαία καί διδάσκει στίς συναγωγές τῶν συμπατριωτῶν Του. Μέσ’ ἀπό τή διδασκαλία Του καλεῖ ὅλη τήν ἀνθρωπότητα νά ἔλθει κοντά Του, νά μαθητεύσει στήν ἐλευθερία τῆς ἀληθινῆς πίστης, νά γευθεῖ τή νοστιμιά τῆς θεϊκῆς ἀγάπης.
«Ὁ Ἰησοῦς διδάσκων». Διδάσκει ὁ Κύριος μέ πολλούς τρόπους. Διδάσκει μέ τά αἰώνια λόγια Του. Διδάσκει μέ τήν ἀπέραντη ἀγάπη Του. Διδάσκει μέ τά ἔργα καί μέ τό ἀκατάβλητο παράδειγμά Του. Ἡ ποικιλομορφία τῆς διδασκαλίας τοῦ Ἰησοῦ εἶναι κάτι ἀξιοθαύμαστο. Μεταχειρίζεται πολλούς τρόπους στή διδασκαλία, ἐπειδή ἀπευθύνεται σέ πολλούς ἀνθρώπους. Ὁ Χριστός δέν ἔχει μονομέρειες. Δέν ἐργάζεται μέ ἕναν μόνον τρόπο. Διδάσκει παντοῦ καί πάντοτε, γιά νά Τόν ἀκούσουν οἱ πάντες. Ὁ Κύριος διδάσκει μέ παραδείγματα, μέ παραβολές, μέ ἀπαντήσεις σέ ἐρωτήσεις, μέ φιλοσοφικές καταθέσεις. Διδάσκει ἐπίσης μέ τά θαύματα, μέ τίς πνευματικές μάχες πού δίνει, μέ τή θυσία Του, μέ τήν Ἀνάστασή Του. Ὁ Μεγάλος Διδάσκαλος δέν κλείστηκε μόνο στίς συναγωγές, γιά νά διδάξει.
Δίδαξε σέ σπίτια, σέ ἀγρούς, στήν ἀγορά, στούς δρόμους, στά βουνά, σέ λίμνες καί ποτάμια. Ὅλη ἡ κτήση εἶναι βῆμα γιά τόν Καθηγητή τοῦ ἀνθρώπινου γένους. Τό ἴδιο ἔκαναν καί οἱ Ἀπόστολοι. Δίδαξαν μέ πολλούς τρόπους σέ διαφορετικά μέρη καί σέ ὅλες τίς στιγμές τῆς ἡμέρας. Αὐτό καλεῖται νά κάνει καί κάθε πιστός. Ἐφόσον λάβει τήν πρόσκληση τοῦ Ἰησοῦ, προκειμένου νά γίνει ψαράς τῶν ἀνθρώπων, θά ἀναλάβει τό σημαντικό καί εὐθυνοφόρο διακόνημα τοῦ διδασκάλου. Ἡ διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου δέν μπορεῖ νά ἔχει μόνον ἕναν τρόπο. Χαρακτηρίζεται ἀπό ποικιλία, ἀπό νοστιμιά, ἀπό συνεχῶς καινούργιες μεθόδους. Ἡ διδαχή τοῦ θείου θελήματος δέν ἔχει ἐκπαιδευτικές ὧρες. Ὅλες οἱ ὧρες τῆς ἡμέρας εἶναι κατάλληλες γιά τή διδαχή τῆς ἀποκάλυψης τοῦ Θεοῦ.
«Ὁ Ἰησοῦς διδάσκων». Ὁ Ἰησοῦς διδάσκει σέ ἐπίπεδο προσωπικό. Ὅταν διδάσκει ὁ Χριστός, δέν ἀπευθύνεται στίς μάζες. Δέν κυνηγάει τά πλήθη. Δέν ἐπιζητεῖ ὀπαδούς. Ὁ Ἰησοῦς διδάσκει τόν κάθε ἄνθρωπο μεμονωμένα, μέ διάκριση, μέ ἀγάπη, μέ γνήσιο ἐνδιαφέρον. Δέν βάζει τούς ἀκροατές Του σέ κουτάκια. Δέν τούς συσκευάζει σέ κατηγορίες. Ποτέ ὁ Κύριος δέν ὁμαδοποιεῖ αὐτούς πού διψοῦν γιά τόν λόγο Του. Σέβεται τό κάθε πρόσωπο. Γνωρίζει τίς ἀνάγκες τοῦ κάθε ἀκροατῆ Του. Προσέχει τίς ἐσωτερικές διαθέσεις τοῦ κάθε πιστοῦ. Κάθε ψυχή γιά τόν Χριστό εἶναι μοναδική καί ἀνεπανάληπτη. Ἔχει ἄπειρη ἀξία. Ὁ Χριστός προσέχει τήν κάθε ψυχή μέ πολύ ἐπικεντρωμένο ἐνδιαφέρον. Ἔχει τή σοφία καί τή δύναμη νά φροντίζει ταυτόχρονα καί τά δισεκατομμύρια τῶν ἀνθρώπων καί τόν κάθε ἄνθρωπο κατά ἀποκλειστικότητα. Γι’ αὐτό ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ μιλάει σ’ ὅλους τούς ἀνθρώπους μέ ἀπόλυτη ἐπιτυχία. Κάθε ἀκροατής τῆς θεϊκῆς διδασκαλίας αἰσθάνεται ὅτι ἔχει κερδίσει τήν προσοχή τοῦ Θεοῦ. Αἰσθάνεται ὅτι ὁ Χριστός ἀπευθύνεται μόνον σ’ ἐκεῖνον, διότι νιώθει πώς ὅ,τι ἀκούει εἶναι κομμένο καί ραμμένο γιά τή δική του προσωπικότητα. Ἐμεῖς, ὡς μιμητές τοῦ Χριστοῦ, καλούμαστε νά κάνουμε τό ἴδιο. Ὀφείλουμε νά προσεγγίζουμε τόν κάθε διπλανό μας μέ ξεχωριστή προσοχή. Νά ἀπευθυνόμαστε στόν κάθε ἄνθρωπο μέ σεβασμό στή μοναδικότητά του. Νά ὑπολογίζουμε τίς πνευματικές του δυνάμεις, γιά νά μήν τόν φορτώνουμε μέ βάρη βαρύτερα ἀπό αὐτά πού μπορεῖ νά σηκώσει. Νά τοῦ δείχνουμε ἁπλή καί ἄδολη ἀγάπη, διότι μόνον ἡ ἀγάπη ἀνοίγει τά αὐτιά τῶν ἀνθρώπων στή θεία διδαχή.
«Ὁ Ἰησοῦς διδάσκων». Ὁ Χριστός διδάσκει διαχρονικά καί ἐπίκαιρα. Ὁ Κύριος διδάσκει στό πέρασμα τῶν αἰώνων τίς ἴδιες ἀλήθειες. Τό περιεχόμενο τῆς θείας διδασκαλίας παραμένει ἀναλλοίωτο, ἀνεξάρτητα ἀπό τήν ἀλλαγή τῶν ἐποχῶν. Ἡ θεία ἀποκάλυψη δέν ἀλλάζει ἀνάλογα μέ τούς καιρούς. Μπορεῖ ὁ κάθε αἰώνας νά ἔχει τά δικά του γνωρίσματα. Μπορεῖ ἡ κοινωνία σέ κάθε αἰώνα νά ἀλλάζει τό ἦθος καί τή νοοτροπία της. Ὁ Χριστός, ὅμως, δέν ἀλλάζει τό περιεχόμενο τῆς διδασκαλίας Του. Ὁ Κύριος μέσα στό πέρασμα τοῦ χρόνου δίνει τό ἴδιο μήνυμα. Δίνει τό εὐχάριστο ἄγγελμα ὅτι εἶναι ἀνάμεσά μας, ὅτι θέλει νά εἶναι μέσα μας, ὅτι ἡ σωτηρία δέν εἶναι ἕνας πόθος, μία ἐλπίδα ἤ ἕνα παραμύθι. Εἶναι μία ἐμπειρία, ἕνα βίωμα, πού ξεκινάει ἀπό τούτη τή ζωή καί δέν τελειώνει ποτέ. Αὐτή ἡ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ εἶναι πάντοτε ἐπίκαιρη καί πάντοτε μοντέρνα, διότι πάντοτε ὁ ἄνθρωπος ἔχει ἀνάγκη τή σωτηρία καί τή λύτρωση. Κανένα ἐπιστημονικό κατόρθωμα, καμία τεχνητή νοημοσύνη, καμία κοσμική τέχνη, κανένα τεχνολογικό ἐπίτευγμα, καμία ἀλλαγή στήν ἠθική ποιότητα δέν μπορεῖ νά ἀλλάξει τήν ἀνάγκη τοῦ ἀνθρώπου γιά λύτρωση, γιά σωτηρία, γιά χαρά, γιά εὐτυχία καί ἐλπίδα.
Ὅσο καί νά ἀλλάξει ὁ ἄνθρωπος, οἱ ὑπαρξιακές του ἀνάγκες παραμένουν οἱ ἴδιες. Οἱ ἐξωτερικές ἀνθρώπινες ἀνάγκες μποροῦν νά προσαρμόζονται στίς μόδες τοῦ κάθε καιροῦ. Οἱ ἐσωτερικές, ὅμως, ἀναζητήσεις δέν ἔχουν μόδες, δέν ἀλλάζουν τάσεις. Ἡ ἀνάγκη γιά ὁλοκλήρωση καί πληρότητα εἶναι πάντοτε ἡ ἴδια. Τό μόνο πού πρέπει νά ἀλλάζει εἶναι ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖο δίνεται ἡ θεία διδασκαλία στούς ἀνθρώπους. Κάποτε δόθηκε μέ χειρόγραφα. Σήμερα δίνεται μέ ὀθόνες. Κάποτε δινόταν μέ μακροσκελῆ κείμενα. Σήμερα θά δοθεῖ μέ δυνατά καί λακωνικά συνθήματα. Ὁ τρόπος ἐπίδοσης δέν ἐπηρεάζει τό περιεχόμενο τοῦ ἐπιδιδομένου. Τίποτε δέν εἶναι πιό προοδευτικό ἀπό τή θεία διδαχή, ἀρκεῖ νά προσφέρεται μέ σύγχρονο καί εὔληπτο τρόπο.
«Ὁ Ἰησοῦς διδάσκων». Ὁ Κύριος διδάσκει, προσκαλεῖ καί περιμένει. Περιμένει νά γίνουμε κι ἐμεῖς διδάσκαλοι τοῦ εὐαγγελίου Του. Θέλει μέ ποικιλία στόν τρόπο, μέ προσωπικό ἐνδιαφέρον καί ἀγάπη γιά τόν κάθε πιστό, μέ μορφή ἐπίκαιρη καί καταληπτή νά μεταφέρουμε τή σοφία, τή δύναμη καί τήν πρόθεσή Του στούς ἀνθρώπους. Νά διδάξουμε ὄχι μόνο μέ λόγια ἀλλά κυρίως μέ τό παράδειγμά μας τόν πλοῦτο τῆς ἀγάπης Του, τήν ἐλπίδα καί τή χαρά τῆς παρουσίας Του, τήν προοπτική τῆς αἰώνιας σωτηρίας. Ἄς ἀνταποκριθοῦμε σάν τούς τέσσερις πρώτους μαθητές στό κάλεσμα τοῦ Ἰησοῦ. Ὅπως Ἐκεῖνος εἶναι πάντοτε «διδάσκων», ἔτσι κι ἐμεῖς νά εἴμαστε οἱ διδάσκαλοι τῶν ἄλλων μέ διάκριση, ἀγάπη καί ἐπίγνωση, γιά νά δοξάζεται τό πανάγιο ὄνομά Του τώρα καί πάντοτε. Ἀμήν.
