02/02/2017
Me emrin e Allahut, të Gjithëmëshirshmit, Mëshirplotit.
Tre kategoritë e dëshmorëve
Allahu i Madhëruar thotë: “Kurrsesi mos i quani të vdekur ata që janë vrarë në rrugën e Allahut. Jo, janë të gjallë, duke u ushqyer te Zoti i tyre. Janë të gëzuar për çfarë u ka dhënë Allahu nga dhuntitë e Tij dhe gëzohen edhe për ata që ende nuk u janë bashkuar e që kanë ngelur pas tyre (dhe ende nuk kanë rënë martirë), sepse nuk do të frikësohen (për çfarë i pret) dhe nuk do të pikëllohen (për çfarë kanë lënë pas). Ata gëzohen me dhuntitë dhe mirësinë e Allahut, sepse Allahu nuk ua humb shpërblimin besimtarëve”. [Ali Imran: 169-171].
Xhabir ibn Atiku (Allahu qoftë i kënaqur me të) tregon: “I Dërguari i Allahut (Paqja qoftë mbi të) i bëri vizitë Abdullah ibn Thabitit (Allahu qoftë i kënaqur me të), kur ai ishte sëmurë. Ai e gjeti të alivinosur (i kishte rënë të fikët). Gratë filluan të vajtojnë dhe të qajnë. Unë u mundova që t`i pushoj, por i Dërguari i Allahut (Paqja qoftë mbi të) më tha: “Lëri të qajnë përderisa nuk është prerë (shkëputur)”. Dikush i tha: “E si pritet o i Dërguari i Allahut?! I Dërguari i Allahut (Paqja qoftë mbi të) tha: “Kur të vdesë”. Vajza e Thabitit tha: “Për Zotin! Unë shpresoj që të jesh nga dëshmorët, sepse ti ke qenë përgatitur (me punë të mira) për udhëtimin tënd”. I Dërguari i Allahut (Paqja qoftë mbi të) tha: “Allahu e ka shpërblyer sipas qëllimit që ka pasur. Kë quani ju dëshmor?!” Të pranishmit thanë: “Vrasja në rrugë të Allahut”. I Dërguari i Allahut (Paqja qoftë mbi të) tha: “Përveç vrasjes në rrugë të Allahut, dëshmorë janë edhe shtatë të tjerë. Ai që vdes nga sëmundjet e barkut është dëshmor. Ai që mbytet është dëshmor. Ai që vdes nga sëmundje të brendshme është dëshmor. Ai që vdes nga murtaja është dëshmor. Ai që vdes nga zjarri është dëshmor. Ai që vdes poshtë gërmadhave është dëshmor dhe gruaja që vdes bashkë me fëmijën gjatë lindjes është dëshmore”. Hadith i vërtetë. Ebu Daudi (3111), Nesaiu (1846), Ibn Maxheh (2803) dhe Ibn Hibani (3189).
Ebu Derda (Allahu qoftë i kënaqur me të) tregon, se i Dërguari i Allahut (Paqja qoftë mbi të) ka thënë: “Dëshmori ndërmjetëson për 70 familjarë të tij”. Hadith i vërtetë për shkak të dëshmive përforcuese. Ebu Daudi (2522) dh Ibn Hibani (4660)
Said ibn Zejdi (Allahu qoftë i kënaqur me të) tregon, se i Dërguari i Allahut (Paqja qoftë mbi të) ka thënë: “Kush vritet duke mbrojur pasurinë e tij, është dëshmor. Kush vritet duke mbrojtur jetën e tij, është dëshmor. Kush vritet duke mbrojtur fenë e tij, është është dëshmor. Kush vritet duke mbrojtur familjen e tij, është dëshmor”. Hadith i vërtetë. Ebu Daudi (4772), Nesaiu në Kubra (3544), Tirmidhiu (1421) dhe Ibn Maxheh (2580).
Dijetarët thonë: “Dëshmorët e Umetit Islam janë tre llojesh:
1- Dëshmorë të dunjasë dhe ahiretit, siç janë ata që vriten në rrugë të Allahut të Madhëruar.
2- Dëshmorët e dunjasë, siç janë ata që vriten në rrugë të Allahut të Madhëruar por që kanë bërë mëkate gjatë luftës.
3-Dëshmorët e ahiretit. Janë ata që ndërrojnë jetë, lahen, qefinosen dhe kanë statusin e dëshmorit, pra që u falen mëkatet dhe ndërmjetësojnë për 70 veta”.
Dijetarët kanë përmendur se statusin e dëshmorëve e kanë këto kategori:
1- Dëshmori në rrugë të Allahut; 2- Ai që vdes nga murtaja/kolera; 3- Ai që vdes nga sëmundje të brendshme; 4- Ai që mbytet nga uji; 5- Atij që i shembet shtëpia mbi kokë; 6- Ai që digjet nga zjarri; 7- Ai që vdes nga pleuritis (dëmtimi i cipës së mushkërive); 8- Ajo që vdes gjatë lehonisë; 9- Ai që vdes nga tuberkulozi; 10- Ai që vritet duke mbrojtur fenë e tij; 11- Ai që vritet duke mbrojtur jetën e tij; 12- Ai që vritet duke mbrojtur familjen e tij; 13- Ai që vritet duke mbrojtur pasurinë e tij; 14- Ai që vritet duke kërkuar të drejtën e tij; 15- Atë që e hedh apo vret kafsha/mjeti; 16- Ai që vdes pas kafshimit të një helmuesi; 17- Ai që del në rrugë të Allahut dhe më pas ndërron jetë në shtrat; 18- Ai që vdes në vend të huaj; 19 - Ai që vdes duke qëndruar në llogore; 20- Ai që mbytet gjatë pirjes së ujit; 21- Ai që hahet nga egërsirat; 22- Ai që vdes nga të vjellët; 23- Ai që vdes duke pasur në zemër dëshirën për të rënë dëshmor; 24- Ai që duron sëmundjet edhe pse nuk vdes prej tyre; 25- Ai që rrëzohet padashje nga lartësi të ndryshme; 26- Dashamirësi i shokëve dhe familjes së të Dërguarit të Allahut (Paqja qoftë mbi të); 27- Ai që thotë fjalën e vërtetë para udhëheqëist mizor; 28- Ai që vdes duke qenë i angazhuar me diturinë; 29- Ai që vdes duke qenë me abdes; 30- Ai që ndëron jetë papritur; 31- Ai që ndërron jetë për shkak të magjisë; 32- Ai që vdes pasi e kanë helmuar apo helmohet padashje; 33- Ai që vdes për shkak të urisë/etjes; 34- Ai që ruan nderin e tij (apo do dikë mirëpo nuk e shpreh për të mos cënuar askënd); 35- Ai që ndërron jetë duke qenë i çmendur; 36- Ai që vritet padrejtësisht apo gabimisht; 37- Ai që vritet në një luftë. 38- Muezini që nuk merr shpërblim për ezanin që bën; 39- Tregtari i ndershëm që nuk monopolizon; 40- Ai që vdes për shkak të marrjes mësysh; 41- Ai që vdes pasi lexon ajetet e fundit të sures Hashr, 42- Ai që fal rregullisht namazin e Duhasë; 43- Ai që agjëron rregullisht vullnetarisht.
