Φίλοι Ιεράς Μονής Αρχαγγέλου Μιχαήλ - Μονάγρι, Λεμεσός

16/06/2026

Τί μπορεί να είναι πιο υπέροχο και πιο ευχάριστο από την αγάπη προς τον πλησίον; Το να αγαπά κανείς είναι μακαριότητα, το να μισεί είναι βασανιστήριο. Η αγάπη προς τον πλησίον είναι το μονοπάτι που οδηγεί στην αγάπη προς τον Θεό, γιατί ο Χριστός, ο αληθινός Θεός, ευδόκησε να ντυθεί μυστικά τον κάθε πλησίον μας.

Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ

16/06/2026

Συναξάρι Σήμερα 16/6:

Άγιος Τύχων ο Θαυματουργός επίσκοπος
Άγιος Μάρκος Ιερομάρτυρας επίσκοπος Απολλωνιάδος
Άγιοι Πέντε Μάρτυρες οι εν Νικομήδεια
Άγιοι Σαράντα Μάρτυρες οι Ρωμαίοι
Άγιος Μνημόνιος επίσκοπος Αμαθούντος Κύπρου
Ανακομιδή Ιερών Λειψάνων του Αγίου Θεοδώρου του Συκεώτου
Σύναξη της Θεοτόκου «εν Διακοναίς»
Άγιος Ελάππας

Ὁ Ἅγιος Τύχων ὁ Θαυματουργὸς ἐπίσκοπος

Ἔζησε στὰ χρόνια τῶν βασιλέων Ἀρκαδίου καὶ Ὀνωρίου (400 μ.Χ.). Οἱ γονεῖς του τὸν ἀνέθρεψαν σύμφωνα μὲ τὰ διδάγματα τοῦ Εὐαγγελίου, γι᾿ αὐτὸ καὶ ὅταν μεγάλωσε ὁ Τύχων διακρίθηκε γιὰ τὸ ζῆλο του στὴ μελέτη τῶν Γραφῶν. Ὁ ἐπίσκοπος (Ἀμαθοῦντος Κύπρου) Μνημόνιος τὸν χειροτόνησε διάκονο. Ἀλλὰ ἡ ἀρετὴ καὶ ἡ θέρμη τοῦ θείου κηρύγματός του ἀνέδειξαν τὸν Τύχωνα διάδοχο τοῦ Μνημονίου. Σὰν ἐπίσκοπος ἐπιδόθηκε σὲ φιλανθρωπικὰ ἔργα, καὶ μὲ τὸ κήρυγμά του ἔφερε στὴ χριστιανικὴ πίστη πολλοὺς εἰδωλολάτρες, «κηρύσσων τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ διδάσκων τὰ περὶ τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ μετὰ πάσης παῤῥησίας ἀκωλύτως». Δηλαδή, κήρυττε σ΄ αὐτοὺς τὴν βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ποὺ θὰ κληρονομήσουν αὐτοὶ ποὺ πιστεύουν ἔμπρακτα στὸ Μεσσία Ἰησοῦ, καὶ δίδασκε σ΄ αὐτοὺς τὶς ἀλήθειες γιὰ τὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ μὲ ἄφοβη παῤῥησία καὶ θάῤῥος, χωρὶς κανένα ἐμπόδιο. Μάλιστα, ὁ Θεὸς ἔδωσε στὸν Τύχωνα καὶ θαυματουργικὴ δύναμη. Ἔτσι, διδάσκοντας καὶ θαυματουργώντας, σημείωσε μεγάλη ἀποστολικὴ δράση. Ἀποδήμησε στὸν Κύριο, ἀγωνιζόμενος μέχρι τέλους.

Ὁ Ἅγιος Μᾶρκος Ἱερομάρτυρας ἐπίσκοπος Ἀπολλωνιάδος

Μαρτύρησε ἀφοῦ τὸν κρέμασαν ἀνάποδα, ἔδεσαν στὰ χέρια του ὀγκόλιθους, καὶ κατόπιν τὸν ἄφησαν νὰ αἰωρεῖται στὸ κενό.

Οἱ Ἅγιοι Πέντε Μάρτυρες οἱ ἐν Νικομηδείᾳ

Μαρτύρησαν διὰ ξίφους.

Οἱ Ἅγιοι 40 Μάρτυρες οἱ Ῥωμαῖοι

Μαρτύρησαν διὰ πυρός.

Ἀνακομιδὴ Λειψάνων Ἁγίου Θεοδώρου τοῦ Συκεώτου

Τὸ λείψανό του κατατέθηκε στὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου «ἐν τῷ Δευτέρῳ» στὸ Βυζάντιο.

Ὁ Ἅγιος Μνημόνιος ἐπίσκοπος Ἀμαθοῦντος Κύπρου

Γεννήθηκε στα τέλη του 3ου με αρχές του 4ου αιώνα στην αρχαία Αμαθούντα. Οι πνευματικοί του αγώνες υπήρξαν παράδειγμα προς μίμηση του πνευματικού του τέκνου και διαδόχου στον επισκοπικό θρόνο, Αγίου Τύχωνος. Με θεία φώτιση ο Μνημόνιος χειροτόνησε τον Τύχωνα σε διάκονο και μετά σε πρεσβύτερο αναθέτοντάς του τη διαχείριση των πραγμάτων της επισκοπής. Μετά τη μακαρία τελευτή του Μνημονίου τον διαδέχθηκε στην προεδρία της Επισκοπής ο Θεοφόρος Τύχων.

15/06/2026

Καλοσύνη και Υπερηφάνεια - Γέροντας Γεννάδιος

Ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αρχαγγέλου Μιχαήλ στο Μονάγρι, Αρχιμανδ...

15/06/2026

Η δική μας φροντίδα για τη σωτηρία είναι ανάγκη να είναι έγκαιρη. Ο λόγος είναι ο κίνδυνος που καιροφυλακτεί. Αυτός που δεν φροντίζει για τη σωτηρία της ψυχής του διατρέχει διπλό κίνδυνο: ή απροσδόκητα να αρπαγεί από το θάνατο ή να εγκαταλειφθεί από τη Χάρη του Θεού. Και στις δύο περιπτώσεις το κακό είναι μεγάλο, γιατί η ζημιά είναι ο θάνατος της ψυχής.

Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως

15/06/2026

Συναξάρι Σήμερα 15/6:

Προφήτης Αμώς
Όσιος Ιερώνυμος
Άγιος Αυγουστίνος Επίσκοπος Ιππώνος
Άγιοι Φουρτουνάτος, Αχαϊκός και Στεφανάς οι Απόστολοι
Άγιος Δουλάς
Όσιος Ορτίσιος
Αγία Γραυς
Άγιος Νερσής
Όσιος Σάββας ο Βατοπεδινός
Άγιος Ιωνάς της Μονής Πεσόνσα
Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου πέραν εν τοις Μαρανακίου
Όσιος Κύριλλος ο Θαυματουργός
Όσιος Ιωνάς Μητροπολίτης πασών των Ρωσιών

Ὁ Προφήτης Ἀμώς

Ὁ Ἀμὼς γεννήθηκε στὸ χωριὸ Θεκουὲ τῆς γῆς τοῦ Ἰούδα. Ἦταν βοσκὸς προβάτων, ἀλλὰ ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ ἀνέδειξε τὸν Ἀμὼς προφήτη. Προφήτευσε 800 χρόνια πρὸ Χριστοῦ, τότε ποὺ βασιλιὰς τοῦ Ἰούδα ἦταν ὁ Ὀζίας καὶ τοῦ Ἰσραὴλ ὁ Ἱεροθοάμ, γιὸς τοῦ Ἰωᾶς. Στὶς προφητεῖες του χρησιμοποιεῖ σκληρὴ γλῶσσα καὶ ἐλέγχει αὐστηρὰ τὸν ἀποστάτη λαὸ τοῦ Ἰσραήλ. Νὰ τί λέει ὁ Θεὸς μὲ τὸ στόμα τοῦ προφήτη Ἀμώς, στὸ λαὸ ποὺ γνωρίζει, ἀλλὰ καταφρονεῖ τὸ Νόμο Του: «Πλὴν ὑμᾶς ἔγνων ἐκ πασῶν τῶν φυλῶν τῆς γῆς· διὰ τοῦτο ἐκδικήσω ἐφ᾿ ὑμᾶς πάσας τὰς ἁμαρτίας ὑμῶν». Γνωρίζετε καλά, ὅτι ἐγώ σας ἐξέλεξα σὰν λαό μου ἀπὸ ὅλες τὶς φυλὲς τῆς γῆς καὶ ἀπολαύσατε ἀπὸ μένα πολλὰ ὑλικὰ καὶ πνευματικὰ ἀγαθά. Ἐπειδή, ὅμως, σεῖς καταφρονήσατε τὸ Νόμο μου καὶ ἁμαρτήσατε, γι᾿ αὐτὸ θὰ σᾶς τιμωρήσω γιὰ ὅλες τὶς ἁμαρτίες σας, περισσότερο ἀπὸ ὅσο τὰ ἄλλα ἔθνη. Ἂς προσέξει, λοιπόν, καὶ σήμερα κάθε χριστιανός, ποὺ ὁ Θεὸς τὸν ἀξίωσε νὰ γνωρίσει τὸ Νόμο Του, νὰ διαχειρίζεται αὐτὸν μὲ ἱερὴ προσήλωση καὶ αὐταπάρνηση. (Νὰ σημειώσουμε ἐδῶ ὅτι, ὁ προφήτης Ἀμὼς ἦταν πατέρας τοῦ προφήτη Ἡσαΐα).

Ὁ Ἅγιος Δουλᾶς

Καταγόταν ἀπὸ ἕνα χωριὸ τῆς Πραιτωριάδας στὴν Κιλικία, ποὺ ὀνομαζόταν Ζεφύρι. Διακρινόταν γιὰ τὰ φιλανθρωπικά του ἔργα, τὸ ζῆλο του γιὰ τὸν Χριστὸ καὶ γιὰ τὴν συνεχὴ προσπάθειά του νὰ φωτίζει ψυχὲς στὸ δρόμο τῆς ἀληθινῆς σωτηρίας. Καταγγέλθηκε λοιπὸν γι᾿ αὐτὸ στὸν ἔπαρχο Μάξιμο καὶ ἐπειδὴ δὲν μπόρεσαν νὰ κάμψουν τὸ χριστιανικό του φρόνημα, τὸν ὑπέβαλαν σὲ φρικτὰ βασανιστήρια. Ἔχυσαν καυτὸ λάδι στὸ κεφάλι του, ἔβαλαν πυρακτωμένα σίδερα στὴ ῥάχη του, συνέτριψαν τὰ μέλη του, χωρὶς ὅμως νὰ πετύχουν μ᾿ αὐτὰ τὴν παραμικρὴ ὑποχώρηση τῆς πίστεως καὶ τοῦ ἡρωισμοῦ του. Κατόπιν ὁ ἔπαρχος μὲ ὠμὸ τρόπο ξέσχισε τὴν κοιλιά του, ἀπὸ τὴν ὁποία χύθηκαν τὰ σπλάγχνα του. Ἔτσι μισοπεθαμένο, τὸν ἀνάγκασαν νὰ τρέχει γύρω στὰ 20 μίλια, μὲ ἀποτέλεσμα ὁ Ἅγιος νὰ πέσει νεκρὸς καὶ ἡ ἁγία του ψυχὴ νὰ πετάξει στὶς σκηνὲς τῶν δικαίων, νικήτρια τῆς εἰδωλολατρικῆς αὐθαιρεσίας καὶ τυραννίας.

Οἱ Ἅγιοι Φουρτουνᾶτος, Ἀχαϊκὸς καὶ Στεφανᾶς οἱ Ἀπόστολοι

Καὶ οἱ τρεῖς ἦταν συνεργάτες τοῦ ἀποστόλου Παύλου, ποὺ μὲ ὅλη τους τὴν ψυχὴ βοηθοῦσαν γιὰ τὴν διάδοση τοῦ Εὐαγγελίου μεταξὺ τῶν ἐθνῶν. Ἀναφέρει καὶ τοὺς τρεῖς ὁ Παῦλος, στὴν Α´ πρὸς Κορινθίους ἐπιστολή του (ιστ´ 17). Ὅτι δηλαδὴ πῆγαν πρὸς αὐτὸν στὴν Ἔφεσο, ἀπὸ τὴν Κόρινθο, καὶ ἀνακούφισαν τὸ πνεῦμα του μὲ τὴν παρουσία τους καὶ μὲ τὴν βοήθεια ποὺ τοῦ προσέφεραν γιὰ τοὺς ἀγῶνες ὑπὲρ τῆς Ἐκκλησίας. Γι᾿ αὐτὸ συνιστᾷ στοὺς χριστιανοὺς τῆς Κορίνθου νὰ τοὺς τιμοῦν. Ἰδιαίτερα γιὰ τὸ σπίτι τοῦ Στεφανᾶ λέει ὅτι ὑπῆρξε ὁ πρῶτος χριστιανικὸς οἶκος τῆς ἐπαρχίας Ἀχαΐας, ποὺ ὑπαγόταν τότε καὶ ἡ Κόρινθος. Τὴν οἰκογένεια τοῦ Στεφανᾶ βάπτισε ὁ ἴδιος ὁ Παῦλος, καὶ μᾶς πληροφορεῖ ὅτι ὅλα της τὰ μέλη ἀφοσιώθηκαν στὴν ὑπηρεσία τῶν ἁγίων. Ὁ Φουρτουνάτος εἶναι ἴσως τὸ λατινικὸ ὄνομα τοῦ Τυχικοῦ, ποὺ οἱ Πράξεις τῶν Ἀποστόλων ἀναφέρουν ὅτι καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἀσία καὶ συνόδευε τὸν Παῦλο, μαζὶ μὲ ἄλλους, ὅποτε ἐπέστρεφε ἀπὸ τὴν κυρίως Ἑλλάδα διὰ τῆς Μακεδονίας (Πραξ. Κ´ 4).

Ὁ Ὅσιος Ὀρτίσιος

Ὁ Ὅσιος αὐτὸς ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς διάσημους ἀσκητὲς τῆς ἐρήμου καὶ ἀποφθέγματά του σῴζονται στὸν «Παράδεισο τῶν Πατέρων» τοῦ Παλλαδίου. Ἀπεβίωσε εἰρηνικά.

Ὁ Ὅσιος Ἱερώνυμος

Γεννήθηκε τὸ 345 στὸ χωριὸ Στριδώνι τῆς Δαλματίας ἀπὸ γονεῖς ἐνάρετους χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι γιὰ νὰ τὸν μορφώσουν καλύτερα, τὸν ἔστειλαν στὴ Ῥώμη. Ἐκεῖ βαπτίστηκε, ἀλλὰ καὶ ἐκεῖ ἔπεσε στὴ διαφθορά. Μετὰ τὴν Ῥώμη ἐπισκέφθηκε τὴν Γαλλία. Ἔπειτα ἐπέστρεψε στὴν Ἰταλία καὶ ἀπὸ ἐκεῖ πέρασε στὴν Ἀνατολὴ καὶ ἔφθασε τὸ 373 στὴν Ἀντιόχεια γιὰ νὰ συνεχίσει τὶς σπουδές του. Ἀφοῦ βέβαια γρήγορα συνῆλθε ἀπὸ τὶς νεανικές του παρεκτροπές, ἀποσύρθηκε στὴν ἔρημο τῆς Χαλκίδας (στὴ Συρία) καὶ ζοῦσε ἀσκητικὴ ζωή. Ἀηδιασμένος ὅμως ἀπὸ τοὺς ἐκεῖ ὑποκριτὲς μοναχοὺς ἐπέστρεψε στὴν Κωνσταντινούπολη, ὅπου γνωρίστηκε μὲ τὸν Γρηγόριο τὸν Ναζιανζηνὸ καὶ τὸν Γρηγόριο Νύσσης καὶ ἀπὸ ἐκεῖ ἐπέστρεψε στὴ Ῥώμη, πολὺ ἐκτιμώμενος γιὰ τὴν πολυμάθειά του. Ἀλλ᾿ οἱ σχέσεις του μὲ μία πλούσια, ἀλλ᾿ εὐσεβὴ χήρα, τὴν Πάουλα, καὶ τὶς θυγατέρες της, σκανδάλισε τὴν Ῥωμαϊκὴ κοινωνία καὶ ἀναγκάσθηκε νὰ φύγει μὲ τὴν συνοδεία αὐτῶν ἀπὸ τὴν Ῥώμη καὶ νὰ πάει διὰ τῆς Ἀντιοχείας στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ ἀπὸ ἐκεῖ στὴ Βηθλεέμ, ὅπου ἔκτισαν δυὸ Μονές, μία ἀνδρικὴ καὶ μία γυναικεία, στὶς ὁποῖες καὶ διέμεναν. Καὶ ἡ μὲν Πάουλα πέθανε στὴ Βηθλεὲμ τὸ 404 καὶ λύπησε πολὺ τὸν Ἱερώνυμο, αὐτὸς δὲ τὸ 420. Ἀργότερα τὸ ἱερό του λείψανο μετακομίστηκε στὴ Ῥώμη καὶ ἐναποτέθηκε στὸν Ναὸ τῆς S. Maria Maggiore. Ἀκολουθία του, ποίημα Νήφωνος Ἁγιορείτου, ἐκδόθηκε στὴν Ἀθήνα τὸ 1925.

Ὁ Ἅγιος Αὐγουστῖνος ἐπίσκοπος Ἰππῶνος καὶ Μόνικα ἡ εὐσεβεστάτη μητέρα του

Γεννήθηκε στὴν Ταγάστη τῆς Νουμηδίας στὴν Ἀφρική, τὸ ἔτος 354, ἀπὸ μητέρα χριστιανή, τὴν Μόνικα, καὶ πατέρα εἰδωλολάτρη, τὸν Πατρίκιο. Τὶς πρῶτες του σπουδὲς ἔκανε στὴν ἴδια του τὴν πατρίδα καὶ κατόπιν ὁ πατέρας του τὸν ἔστειλε στὰ Μάδαυρα καὶ γιὰ ἀνώτερες σπουδὲς στὴν Καρχηδόνα. Σὰν φοιτητὴς ἔζησε ζωὴ ἔκλυτη, μάλιστα ἀπέκτησε καὶ ἕναν ἐξώγαμο γιό. Στὴν Ἀφρικὴ προσῆλθε στὸ Μανιχαϊσμό, ἀλλ᾿ ὅταν ἀργότερα ἦλθε στὸ Μιλάνο, οἱ θερμὲς προσευχὲς τῆς μητέρας του Μόνικας, ἡ μελέτη τῶν Γραφῶν ἀπὸ τὸν ἴδιο καὶ τὰ φλογερὰ κηρύγματα τοῦ Ἀμβροσίου Μεδιολάνων, τράβηξαν τὸν Αὐγουστίνο στὸν χριστιανισμὸ καὶ βαπτίστηκε μαζὶ μὲ τὸ 15χρονο γιό του Ἀδεοδάτη. Ἀπὸ τὸ Μιλάνο ἐπανῆλθε στὴν Ἀφρικὴ καὶ μετὰ τὸν θάνατο τῆς μητέρας του πῆγε στὴ Ῥώμη. Ὅταν δὲ τὸ 391 ἐπισκέφθηκε κάποιους φίλους του στὴν Ἰππῶνα (στὰ παράλια της Νουμηδίας), χειροτονήθηκε ἀπὸ τὸν ἐπίσκοπο τῆς πόλης Βαλέριο πρεσβύτερος (395), ἔπειτα βοηθὸς ἐπίσκοπος, καὶ μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Βαλερίου τὸν διαδέχτηκε στὸ θρόνο Ἰππῶνος (396). Γιὰ 34 ὁλόκληρα χρόνια, ποίμανε ἄριστα τὸ ποίμνιό του καὶ πέθανε στὶς 28 Αὐγούστου 430 σὲ ἡλικία 76 χρονῶν. Ἀκολουθία τοῦ Ἁγίου συνέταξε ὁ Ἁγιορείτης Ἰάκωβος, ποὺ ἐκδόθηκε στὴ Σμύρνη τὸ 1861 καὶ ὁ ἀρχιμανδρίτης Ἰωάννης Δανιηλίδης, ποὺ ἐκδόθηκε στὴν Ἀθήνα τὸ 1914.

Ἡ Ἁγία Γραῦς

Μαρτύρησε διὰ ξίφους.

14/06/2026

Θεία Χάρις κατά τον Όσιο Σωφρόνιο του Έσσεξ | Αρχιμ. Πέτρος Ηγούμ. Έσσεξ

Ποια είναι η Θεία Χάρις και πώς ενεργεί μέσα στον άνθρωπο;Στην εκ...

14/06/2026

Βολιδοσκοπήσατε και τα βιβλία των αγίων Πατέρων. Πολλοί στο Κοινόβιο αγίασαν, στην ερημία ολίγοι, ολίγοι. Διότι ο ερημίτης όλο το θέλημά του κάνει. Το τέλειο είναι το κοινόβιο, όλοι μαζί. Και ο Χριστός το κοινόβιο παρέδωσε, όλοι μαζί τράπεζα, όλοι μαζί στην προσευχή, όλοι μαζί.

Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης

13/06/2026

ΕΩΘΙΝΟΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΑΥΡΙΟ

ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ ΙϚ´ 1 - 8

1 Κατά την επομένην, όταν έδυσε το ήλιος και επερασε το Σαββατον, η Μαρία Μαγδαληνή και Μαρία η μητέρα του Ιακώβου, και η Σαλώμη ηγόρασαν αρώματα, δια να έλθουν στον τάφον και αλείψουν τον Ιησούν. 2 Και πολύ πρωϊ την πρώτην ημέρα της εβδομάδος, την ώρα που εγλυκοχάραζε το φως του ήλιου, ήλθαν στο μνημείον. 3 Και έλεγαν μεταξύ των· ποιός θα μας αποκυλίση τον βαρύν λίθον από την θύραν του μνημείου; 4 Και μόλις εσήκωσαν τα βλέματά των είδαν ότι είχε αποκυλισθή ο λίθος ο οποίος άλωστε ήτο πολύ μεγάλος. 5 Και αφού εμπήκαν στο μνημείον, είδαν να κάθεται εις τα δεξιά ένας νέος, ντυμένος λευκήν στολήν και κατελήφθησαν από φόβον και κατάπληξιν. 6 Αυτός δε τους είπε· “μη απορείτε και μη φοβείσθε. Γνωρίζω ότι ζητείτε Ιησούν τον Ναζαρηνόν, τον εσταυρωμένον. Ανεστήθη, δεν είναι εδώ. Ιδού ο τόπος που τον είχαν θέσει. 7 Αλλά πηγαίνετε, πέστε στους μαθητάς του, και ιδιαιτέρως στον Πετρον, ότι πηγαίνει ενωρίτερα από σας εις την Γαλιλαίαν. Εκεί θα τον ίδετε, όπως άλωστε σας είχε πη”. 8 Και αυταί αφού εβγήκαν, έφυγαν από το μνημείον. Τας είχε δε καταλάβει τρόμος και κατάπληξις και δεν είπαν εις κανένα τίποτε, διότι εφοβούντο.(Τας κατέλαβε δέος και κατάπληξις δια τον άγγελον που είδαν και προ παντός δια την ανάστασιν, που ήκουσαν).

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΥΡΙΟ

ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ Β´ 10 - 16

10 δόξα δε από τον Θεόν, τιμή και έπαινος, ειρήνη και χαρά θα δοθή εις καθένα, που εργάζεται το αγαθόν, στον Ιουδαίον πρώτον, αλλά και στον ειδωλολάτρην· 11 διότι δεν είναι προσωπολήπτης ο Θεός· (δεν λαμβάνει υπ' όψιν την φυλήν και την τάξιν των ανθρώπων, αλλά την πίστιν και τα έργα των). 12 Δι' αυτό, όσοι ημάρτησαν, χωρίς να έχουν γνωρίσει τον μωσαϊκόν Νομον, θα καταδικασθούν εις απώλειαν, χωρίς να χρησιμοποιηθή ο Νομος ως μέτρον της κρίσεως εναντίον των· και όσοι ημάρτησαν, ενώ είχαν λάβει και εγνώριζαν τον γραπτόν, τον μωσαϊκόν Νομον, θα κριθούν επί τη βάσει του Νομου. 13 Διότι δίκαιοι και άξιοι αμοιβής ενώπιον του Θεού δεν είναι αυτοί, οι οποίοι απλώς ακούουν και γνωρίζουν τον Νομον, αλλ' όσοι τον τηρούν και τον εφαρμόζουν. 14 Οταν λοιπόν εθνικοί και ειδωλολάτραι, που δεν έχουν λάβει τον γραπτόν Νομον του Θεού, πράττουν δε από έμφυτον ηθικήν παρόρμησιν όσα λέγει ο Νομος, αυτοί καίτοι δεν έχουν νόμον είναι οι ίδιοι δια τον ευατόν των νόμος (επειδή έχουν οδηγόν την συνείδησίν των). 15 Αυτοί αποδεικνύουν και φανερώνουν με την συμπεριφοράν των, ότι έχουν γραπτόν το έργον του Νομου μέσα εις τας καρδίας των, όταν η συνείδησίς των δίδη μαρτυρίαν και επιβεβαίωσιν εις αυτούς δια τας πράξεις των, αν είναι καλαί η κακαί, η δε διάνοια εκ παραλλήλου προς την συνείδησιν αναπτύσσει λογισμούς, οι οποίοι κατηγορούν ο ένας τον άλλον η και απολογούνται, δια την εξακρίβωσιν του καλού. 16 Αυτοί, λοιπόν, οι ειδωλολάτραι, οι τηρηταί του εμφύτου ηθικού νόμου, θα ανακηρυχθούν δίκαιοι εκ μέρους του Θεού κατά την ημέραν εκείνην, κατά την οποίαν ο δίκαιος Θεός θα κρίνη τας φανεράς και κρυφάς πράξεις των ανθρώπων δια του Ιησού Χριστού, σύμφωνα με το Ευαγγέλιον, το οποίον εγώ κηρύττω.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΑΥΡΙΟ

ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ Δ´ 18 - 23

18 Ενώ δε περιπατούσε εις την παραλίαν της θαλάσσης της Γαλιλαίας, είδε δύο αδελφούς, τον Σιμωνα, τον οποίον αργότερα ο ίδιος ο Χριστός ωνόμασε Πετρον, και τον Ανδρέαν τον αδελφόν αυτού, οι οποίοι έριπταν το δίκτυον εις την θάλασσαν, διότι ήσαν ψαράδες· 19 και λέγει εις αυτούς· “ακολουθήσατέ με και εγώ θα σας κάμω ικανούς να ψαρεύετε και να προσελκύετε ανθρώπους εις την βασιλείαν των ουρανών με το δίκτυον του κυρήγματος”. 20 Αυτοί αμέσως εγκατέλειψαν τα δίκτυα και τον ηκολούθησαν. 21 Και προχωρήσας από εκεί είδε δύο άλλους αδελφούς, τον Ιάκωβον τον υιόν του Ζεβεδαίου και τον Ιωάννην τον αδελφόν αυτού να ετοιμάζουν μαζή με τον πατέρα των τον Ζεβεδαίον τα δίκτυά των μέσα στο πλοίον· και τους εκάλεσεν. 22 Αυτοί δε, χωρίς αναβολήν, άφησαν το πλοίον και τον πατέρα των και τον ηκολούθησαν. 23 Ο δε Ιησούς περιήρχετο τότε όλην την Γαλιλαίαν, εδίδασκεν εις τας συναγωγάς (όπου κάθε Σαββατον εμαζεύοντο οι Εβραίοι) εκήρυσσε το χαρμόσυνον άγγελμα της πνευματικής βασιλείας, που θα εγκαθίδρυε, και εθεράπευε κάθε ασθένειαν και κάθε σωματικήν αδυναμίαν μεταξύ του λαού.

13/06/2026

Συναξάρι Αύριο 14/6

Σύναξη των Αγιορειτών Πατέρων
Προφήτης Ελισσαίος
Άγιος Μεθόδιος ο ομολογητής Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης
Άγιος Κύριλλος Ιερομάρτυρας επίσκοπος Γορτύνης Κρήτης
Όσιος Νήφων ο Αθωνίτης
Οσία Ιουλίττα

Σύναξη των Αγιορειτών Πατέρων

Το Άγιον Όρος παρουσιάζει ιστορία πολύπτυχη, αξιοθαύμαστη και αξιοσέβαστη. Μια από τις ωραιότερες πτυχές του, αναμφίβολα, είναι ο αγιολογικός πλούτος του. Η αθωνική αγιολογία δίκαια αποτελεί τη βασική δόξα και τον μεγαλύτερο έπαινο ενός υπερχιλιόχρονου μοναχισμού.

Οι άγιοι του Αγίου Όρους είναι οι φιλόστοργοι πατέρες των Αγιορειτών. Η αγάπη μας προς αυτούς προέρχεται από χρέος και ευγνωμοσύνη για τις δωρεές τους. Είναι αγάπη τέκνων προς κηδεμόνες, μαθητών προς διδασκάλους. Αυτοί μετέβαλαν την αγριότητα του Όρους σε ημερότητα, τον ακατοίκητο τόπο τον έκαναν κατοικήσιμο, την έρημο τη μετέτρεψαν σε πολιτεία. Έγιναν κτήτορες μονών και σύναξαν πλησίον τους πλήθη μοναχών. Όσο ζούσαν ήταν σύμβουλοι και μετά την τελευτή τους έγιναν πρεσβευτές για όλους. Μοναχοί από διαφόρους τόπους συγκεντρώθηκαν σ’ ένα τόπο και πήραν ένα όνομα. Ακόλουθοι του πρώτου ησυχαστή Πέτρου, που του είπε η Θεοτόκος τη χαροποιό επαγγελία, περί συνεχούς προστασίας του Όρους. Και έγινε πράγματι η Θεοτόκος μόνιμη σκέπη, φρουρός και ιατρός όχι μόνο των άγιων, αλλά και όλων των μοναχών.

Οι άγιοι του Αγίου Όρους δόθηκαν ολοκληρωτικά στον Θεό. Με πολυχρόνιους σκληρούς αγώνες καθάρισαν τον εαυτό τους και έγιναν δοχεία καθαρά να δεχθούν ουράνια χαρίσματα. Την προς τους αδελφούς τους αγάπη απέδειξαν με το ν’ αφήσουν τη φίλη τους ησυχία και κατόπιν θεοσημειών να πορευθούν προς ίδρυση μονών, σκητών και κελλιών. Με κόπους πολλούς, έξοδα και πειρασμούς έκτισαν οικήματα για να είναι, κατά τον άγιο Νικόδημο, «σχολεία πάσης αρετής, εντολών του Θεού φυλακτήρια, πόνων ασκητικών φροντιστήρια, αγγελικής πολιτείας εργαστήρια, παλαιών και αγίων Κοινοβίων μιμητήρια, των ξένων καταγώγια, των πτωχών καταφύγια, λιμένες σωτηριώδεις και ακύμαντοι».

Από τους αγίους του ονομάσθηκε το όρος του Άθω άγιον. Αυτοί είναι η ωραιότητα του Όρους, το μεγαλείο του και η ακτινοβόλος θερμότητα που αναπαύει τους πιστούς. Άγιον Όρος, κατά τον άγιο Νικόδημο, σημαίνει «τόπος άγιότητος· τόπος καθαρότητος· τόπος όπου επάτησαν τόσων αγίων πόδες. Τόπος, όστις έχει εζυμωμένα τα χώματα από τα αίματα, από τους ιδρώτας, και από τα δάκρυα εκατοντάδων και χιλιάδων οσίων Πατέρων εν ενί λόγω, το Άγιον Όρος είναι τόπος αρετής και αγαθοεργίας».

Οι άγιοι του Αγίου Όρους ανέδειξαν το Όρος και το έκαναν θαυμαστό όπως το Σινά, τα όρη της Παλαιστίνης, το Πηλούσιο, το Γαλήσιο, τον Λάτρο, τον Όλυμπο της Βιθυνίας. Οι άγιοι και οι μαθητές τους στο πέρασμα των αιώνων, ως όσιοι και μάρτυρες, ησυχαστές και κοινοβιάτες, έγκλειστοι και ιεραπόστολοι, αναδείχθηκαν λαμπροί συνεχιστές της γνήσιας Ορθόδοξης μοναχικής παραδόσεως, που τη φύλαξαν όπως γεννήθηκε στα λίκνα του Ανατολικού Μοναχισμού με αγρυπνίες και θυσίες...

Ὁ Προφήτης Ἐλισσαῖος

Ὁ προφήτης Ἐλισσαῖος ἦταν γιὸς τοῦ μεγαλοκτηματία Σαφάτ, ἀπὸ τὸ χωριὸ Ἀελμοὺθ ἢ Ἀβελμεόλα. Τὸν Ἐλισσαῖο συναντᾶμε μέσα στὴν Παλαιὰ Διαθήκη σὰν ὑπηρέτη τοῦ Προφήτη Ἠλία. Ὅταν ἐκεῖνος μὲ θαυμαστὸ τρόπο ἔφυγε πρὸς τὸν Κύριο, ὁ Ἐλισσαῖος συνέχισε τὸ προφητικὸ ἔργο τοῦ Ἠλία, καὶ μάλιστα μὲ πολλὰ θαύματα. Ἐνδεικτικὰ ἐδῶ θὰ ἀναφέρουμε ἕνα. Κάποτε ἦλθε στὸν Ἐλισσαῖο μία χήρα γυναῖκα, ποὺ πρὶν λίγο εἶχε χάσει τὸν ἄνδρα της, καὶ τοῦ λέει: «Ὁ ἄνδρας μου πέθανε καὶ σὺ γνωρίζεις ὅτι σεβόταν τὸ Θεό. Καὶ ὅμως, ἕνας ἄσπλαγνος δανειστής του ἦλθε τώρα καί, ἐπειδὴ δὲν ἔχουμε νὰ τὸν πληρώσουμε, ζητάει νὰ πάρει τοὺς γιούς μου δούλους του». Ὁ Ἐλισσαῖος συγκινημένος τῆς εἶπε: «Τί μπορῶ νὰ σοῦ κάνω; Πές μου, τί ἔχεις στὸ σπίτι σου;». Ἡ χήρα τοῦ ἀπάντησε: «Τίποτα. Μόνο ἕνα ἀγγεῖο λάδι». Τότε ὁ Ἐλισσαῖος τῆς λέει νὰ πάει νὰ δανειστεῖ ἀπὸ τοὺς γείτονες ὅσα μπορεῖ περισσότερα ἄδεια ἀγγεῖα. Ἔπειτα, νὰ κλείσει τὴν πόρτα τοῦ σπιτιοῦ της, καὶ μαζὶ μὲ τοὺς γιούς της νὰ γεμίσουν τὰ ἀγγεῖα αὐτὰ ἀπὸ τὸ δικό τους ἀγγεῖο μὲ λάδι. Ἔτσι καὶ ἔγινε. Ἀφοῦ δανείστηκε πολλὰ ἄδεια ἀγγεῖα, τὰ γέμισε μὲ λάδι ἀπὸ τὸ δικό της, ποὺ στὸ τέλος βρέθηκε καὶ αὐτὸ γεμάτο! Ἔτσι, πούλησε τὴν ἄφθονη ἐκείνη ποσότητα λαδιοῦ, πλήρωσε τὸ χρέος καὶ ἔμειναν ἀρκετὰ χρήματα γι᾿ αὐτὴν καὶ τὰ παιδιά της. Ὁ Ἐλισσαῖος πέθανε ἐπὶ βασιλέως Ἰωᾶς καὶ τὸν ἔθαψε μὲ πολὺ θρῆνο ὁ λαὸς τοῦ Ἰσραὴλ στὴ Σεβαστούπολη τῆς Σαμάρειας.

Ὁ Ἅγιος Μεθόδιος ὁ ὁμολογητὴς Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

Ὁ Μεθόδιος καταγόταν ἀπὸ μεγάλη καὶ εὐσεβὴ οἰκογένεια, μέσα στὴν ὁποία ἀνατράφηκε σύμφωνα μὲ τὶς ἐντολὲς τοῦ ὀρθοδόξου χριστιανικοῦ πνεύματος. Γεννήθηκε στὶς Συρακοῦσες τῆς Σικελίας καὶ ἦλθε στὴν Κωνσταντινούπολη ἐπὶ Λέοντος τοῦ Ε´, γιὰ ν᾿ ἀναλάβει κάποια πολιτικὴ ὑπηρεσία, ἄξια της ὑψηλῆς παιδείαςκαὶ ἱκανότητάς του. Τότε στὴ Βασιλεύουσα, ἐπικρατοῦσε τὸ ζήτημα τῆς προσκύνησης τῶν ἁγίων εἰκόνων. Ὁ Βασιλιὰς Θεόφιλος, ἐπειδὴ ἐκτιμοῦσε τὴν παιδεία τοῦ Μεθοδίου, προσπαθοῦσε μὲ διάφορες περιποιήσεις νὰ τὸν πάρει μὲ τὸ μέρος του. Ἀλλ᾿ ὁ Μεθόδιος τὸν παρατήρησε σκληρὰ καὶ εὐθέως γιὰ τὴν ἀνόητη στάση του ἀπέναντι στὶς ἅγιες εἰκόνες. Ὁ Θεόφιλος ἐξοργισμένος, τὸν φυλάκισε μέσα σ᾿ ἕνα τάφο μαζὶ μὲ δυὸ λῃστές. Ἀργότερα ὅμως, ἐπειδὴ τοῦ ἐξήγησε κάποιο δύσκολο χωρίο, σχετικὰ μὲ τὶς ἀπόκρυφες ἐπιστῆμες, τὸν ἀποφυλάκισε ὑπὸ ἐπιτήρηση. Μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Θεοφίλου, στὶς 12 Φεβρουαρίου 842, ὁ Μεθόδιος ἔγινε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Ἐπὶ τῆς πατριαρχίας του, καθιερώθηκε ἡ γιορτὴ τῆς Ὀρθοδοξίας τὴν πρώτη Κυριακὴ τῶν νηστειῶν, ἔγινε ἡ ἀνακομιδὴ τῶν λειψάνων τοῦ πατριάρχη Νικηφόρου καὶ Θεοδώρου τοῦ Στουδίτου, καὶ γενικά, μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι ἐπὶ Μεθοδίου παγιώθηκε ἡ νίκη τῆςὈρθοδοξίας. Ἀπεβίωσε εἰρηνικὰ τὴν 14η Ἰουνίου τοῦ 846.

Ὁ Ἅγιος Κύριλλος Ἱερομάρτυρας ἐπίσκοπος Γορτύνης Κρήτης

Ὁ Ἅγιος Κύριλλος, ἀφοῦ πέρασε τὴν ζωή του ὅσια καὶ ἀσκητικά, χειροτονήθηκε στὸ 68ο ἔτος τῆς ζωῆς του ἐπίσκοπος Γορτύνης στὴν Κρήτη. Ἀφοῦ κυβέρνησε τὸ ποίμνιό του 25 χρόνια, παρουσιάστηκε στὸν ἡγεμόνα Ἀγριανὸ τὸ ἔτος 299, στὰ χρόνια τῶν Βασιλέων Διοκλητιανοῦ καὶ Μαξιμιανοῦ, καὶ ἐπειδὴ μὲ θάῤῥος κήρυξε τὸν Χριστό, ῥίχτηκε μέσα στὴ φωτιά. Ἀλλὰ ἐνῷ τὰ δεσμὰ κάηκαν καὶ τὰ ξύλα ὅλα της φωτιᾶς ἔγιναν στάχτη, ὁ Ἅγιος ἔμεινε ἐντελῶς ἀβλαβής. Τότε ἀφέθηκε ἐλεύθερος. Ἀργότερα ὅμως, ἐπειδὴἐπέστρεφε στὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ πολλοὺς εἰδωλολάτρες, καταδικάστηκε σὲ θάνατο.Τότε τοῦ ἔβαλαν χαλινάρι στὸ στόμα καὶ τὸν φόρτωσαν ἐπάνω σὲ ἅμαξα, ἐπειδὴ ἦταν 93 χρονῶν καὶ δὲν μποροῦσε νὰ βαδίσει. Ὅταν ἔφτασαν σὲ μία τοποθεσία ποὺ ὀνομαζόταν Ῥάξο, τὰ βόδια σταμάτησαν μόνα τους καὶ ἐκεῖ ὁ ἄξιος Ἱεράρχης καὶ ἀθλητὴς τοῦ Κυρίου, ἔλαβε τὸ στεφάνι τοῦ μαρτυρίου μὲ ἀποκεφαλισμό.

Ἡ Ὁσία Ἰουλίττα

Ἀπεβίωσε εἰρηνικά.

Ὁ Ὅσιος Νήφων ὁ Ἀθωνίτης

Ὁ Ὅσιος αὐτὸς ἦταν γιὸς Ἱερέα καὶ γεννήθηκε στὸ χωριὸ Λουκόβη τοῦ Ἀργυροκάστρου. Νεαρὸς στὴν ἡλικία, εἰσῆλθε στὴ Μονὴ τοῦ Μεσοποτάμου, ὅπου ἐκπαιδεύτηκε καὶ χειροτονήθηκε ἱερέας. Ἔπειτα ἀναχώρησε στὸ Ἅγιον Ὄρος, ὅπου στὰ ὅρια τῆς Μεγίστης Λαύρας, ἀφοῦ ἄλλαξε ἀρκετὰ κελιά, κατέληξε στὰ Βουλευτήρια καὶ ἐκεῖ ἀσκήτευε περὶ τὸ 1330. Κατόπιν πῆγε καὶ κατοίκησε στὴ Μεταμόρφωση, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἐρχόταν πολλοὶ μοναχοί, ἔφυγε ἀπὸ τὸν τόπο ἐκεῖνο καὶ πῆγε σὰν ὑποτακτικὸς στὸν Ὅσιο Μάξιμο τὸν Καυσοκαλυβίτη. Μετὰ ἀπὸ μικρὸ χρονικὰ διάστημα καὶ μὲ τὴν εὐλογία τοῦ γέροντά του, ἐγκαταστάθηκε σὲ σπηλιὰ κοντὰ στὰ Καυσοκαλύβια, ὅπου μὲ αὐστηρὴ ἄσκηση πέρασε τὸ ὑπόλοιπό της ζωῆς του. Ἔζησε συνολικὰ 96 χρόνια.

13/06/2026

Στην εργασία σου και όταν βρίσκεσαι ανάμεσα στους άλλους, προσπάθησε νοερώς να στέκεσαι μπροστά στο Θεό· διατήρη¬σε δηλαδή τη μνήμη του Θεού, την αίσθηση ότι ο Θεός είναι παρών.

Όσιος Ιωάννης του Βάλαμο