Ιερός Ναός Αγίου Ιωάννη Θεολόγου-Λάρνακα

14/09/2026

Η Παγκόσμια Ύψωσις του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού. Κατά Ιωάννην ευαγγέλιον κεφάλαιο ΙΘ(19), στίχοι 6–11, 13–20, 25–28, 30–35.
Η Αγία μας Εκκλησία εορτάζει σήμερα την διπλή Ύψωση και ανεύρεση του Σταυρού πάνω στον οποίο μαρτύρησε ο Ιησούς Χριστός.
Ο Σταυρός από όργανο εκτελέσεως γίνεται το ξύλο της ζωής καθαγιάζεται και γίνεται σύμβολο της Χριστιανοσύνης. Μετά το άγιο βάπτισμα λαμβάνουμε τον Σταυρό και ο ιερέας λέει :«Τον Σταυρόν εφόρεσες και την πίστιν έλαβες.»
Ο Σταυρός μας προστατεύει από κάθε εχθρό ορατό και αόρατο .
Αρχικά το 326 μ.Χ η Αγία Ελένη η μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου μετέβη στους Αγίους Τόπους για να φέρει στο φως τα διάφορα μέρη στα οποία έζησε και δίδαξε ο Ιησούς Χριστός. Στα Ιεροσόλυμα πραγματοποίησε μεγάλες ανασκαφές για να βρεθούν οι τόποι της Σταύρωσης και της Ανάστασης στον λόφο του Γολγοθά. Μετέπειτα η Αγία Ελένη οδηγήθηκε στην εύρεση του Τιμίου Σταυρού από ένα αρωματικό φυτό που φύτρωνε στο μέρος εκείνο, τον γνωστό μας βασιλικό. Ύστερα από επίπονες ανασκαφές βρέθηκαν τρεις σταυροί, του Κυρίου και των δύο ληστών.
Σύμφωνα με την παράδοση για να εντοπίσουν ποιός ήταν ο Σταυρός του Κυρίου τοποθέτησαν πάνω στους τρεις σταυρούς το σώμα κάποιας νεκρής γυναίκας . Μόλις το σώμα της ήρθε σε επαφή με τον Σταυρό που ανήκε στον Χριστό, αυτή αναστήθηκε.
Η Αγία Ελένη μετά από αυτό το γεγονός διέταξε και έχτισαν περικαλλή ναό αφιερωμένο στην Ανάσταση του Κυρίου. Ο Σταυρός του Κυρίου παραδόθηκε στον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Μακάριο, ο οποίος τον τοποθέτησε στον ναό της Αναστάσεως στις 14 Σεπτεμβρίου 335μ.Χ.
Η δεύτερη Ύψωση του Τιμίου Σταυρού σχετίζεται με τους Βυζαντινο-Περσικούς Πολέμους (602-628μ.Χ). Το 614μ.Χ οι Πέρσες κυρίευσαν την Παλαιστίνη και αφού λεηλάτησαν και κατέστρεψαν τα ιερά προσκυνήματα του Χριστιανισμού, πήραν μαζί τους ως λάφυρο τον Τίμιο Σταυρό , γιατί θεωρούσαν ότι είχε μαγικές ιδιότητες αφού με αφορμή τον Σταυρό έγιναν διάφορα θαύματα . Ο αυτοκράτορας Ηράκλειος, μετά την οριστική νίκη του εναντίον των Περσών το 628μ.Χ, ανέκτησε το ιερό σύμβολο της Χριστιανοσύνης και το μετέφερε αρχικά στην Κωνσταντινούπολη (14 Σεπτεμβρίου 629 μ.Χ), όπου αποτέλεσε μέρος του θριάμβου του και στη συνέχεια στα Ιεροσόλυμα.
Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού εορτάζεται με ιδιαίτερη λαμπρότητα κάθε χρόνο. Την ημέρα αυτή γίνεται αγιασμός και είναι ημέρα νηστείας. Μάλιστα το ευαγγέλιο που ακούσαμε σήμερα στους Ιερούς Ναούς είναι το ίδιο με το Ευαγγέλιο που ακούμε την Μεγάλη Παρασκευή.
Στην σημερινή Ευαγγελική Περικοπή του Ιωάννη βλέπουμε την παρουσία του Ιησού ενώπιον του Πιλάτου.
Την κραυγή του πλήθους: «Σταύρωσον, σταύρωσον αὐτόν».
Τον διάλογο Πιλάτου με τον Ιησού για την εξουσία και την αλήθεια.
Την πορεία προς τον Γολγοθά και τη σταύρωση.
Την επιγραφή στον Σταυρό: «Ιησοῦς ὁ Ναζωραῖος, ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων».
Την παρουσία της Παναγίας και του αγαπημένου μαθητή κάτω από τον Σταυρό.
Τον θάνατο του Ιησού και τη μαρτυρία του στρατιώτη που τρύπησε την πλευρά Του.
Το Ευαγγέλιο τονίζει τη θυσία του Χριστού ως κορύφωση της αγάπης του Θεού για τον άνθρωπο. Ο Σταυρός δεν είναι απλώς σύμβολο πόνου, αλλά νίκης, σωτηρίας και δόξας. Η Εκκλησία μας έρχεται να ταυτίσει αυτή την ημέρα με την ημέρα της μεγάλης Παρασκευής γι’ αυτό και έχουμε αυστηρή νηστεία.
Στην Κύπρο τιμάται με ιδιαίτερη λαμπρότητα η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού. Σύμφωνα με την Παράδοση η Αγία Ελένη περνώντας από την Κύπρο έχτισε στην κορυφή του βουνού Όλυμπος Ναό αφιερωμένο στον Σταυρό. Εξαιτίας αυτού του γεγονότος και για το λόγο ότι ο Σταυρός βρέθηκε με θαυμαστό τρόπο στην κορυφή του βουνού το βουνό ονομάστηκε Σταυροβούνι. Η Αγία Ελένη προίκισε όλο το νησί με τα ιερά σύμβολα του Πάθους του Κυρίου. Έτσι μεταδίδεται η τιμή του Τιμίου Σταυρού σε όλη την Κύπρο .
Σημαντικότερα προσκυνήματα είναι αυτά στα χωριά Λεύκαρα, Τόχνη, Ανώγυρα, Κουκά και Όμοδος, στα οποία υπάρχουν σημαντικές Εκκλησίες αφιερωμένες στον Σταυρό. Η τιμή του Σταυρού διαδόθηκε και σε άλλα μέρη της Κύπρου όπως στην Πλατανιστάσα, η Μονή του Τιμίου Σταυρού του Αγιασμάτι, στην Τσάδα της Πάφου η Μονή του Τιμίου Σταυρού της Μίνθης και στο Πελένδρι η εκκλησία του Τιμίου Σταυρού.
Στην κατεχόμενη Αμμόχωστο υπήρχε η ενορία του Σταυρού όπου κάθε Σεπτέμβρη γινόταν μεγάλη πανήγυρις προς τιμή του Τίμιου Σταυρού.
Επίσης Σε λόφο στο χωριό Λύμπια της επαρχίας Λάρνακας βρίσκεται Εκκλησάκι αφιερωμένο στον Τίμιο Σταυρό σε περιοχή που δυστυχώς σήμερα ελέγχεται από τα κατοχικά στρατεύματα, με τουρκικό φυλάκιο να έχει στηθεί στο σημείο.
Ο Σταυρός είναι δύναμις !
Να φοράμε Σταυρό. Να κάνουμε σωστά τον σταυρό μας. Πάνω – κάτω δεξιά – αριστερά.
Όταν περνάμε από Εκκλησία να κάνουμε τον σταυρό μας.
Όταν φεύγουμε από το σπίτι μας να κάνουμε τον σταυρό μας.
Πριν και μετά το φαγητό μαζί με την προσευχή.
Πριν και μετά την προσευχή μας.
Πριν αρχίσουμε την εργασία μας.
Όταν κάτι μας φοβίσει. Όταν έρχεται ο πειρασμός.
« Όποιος κάνει τον σταυρό του τον Θεό θα έχει βοηθό του» λέει ο πιστός λαός .
Ας κάνουμε με πίστη τον σταυρό μας και θα έχουμε την βοήθεια του Θεού στη ζωή μας.
Με την σημερινή ανύψωση του Τιμίου Σταυρού να παρακαλούμε τον Κύριο και Θεό μας να μας αξιώσει και για την δική μας ανύψωση.
Ο Χριστός πάνω στον Σταυρό βασανίστηκε, έπαθε, συγχώρεσε και άνοιξε τα χέρια Του για να χωρέσουμε όλοι στην απέραντη αγκαλιά Του . Αμήν .

Ανδρέας Ζάρος , Θεολόγος

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’.
Σῶσον Κύριε τὸν λαόν σου καὶ εὐλόγησον τὴν κληρονομίαν σου, νίκας τοῖς Βασιλεῦσι κατὰ βαρβάρων δωρούμενος καὶ τὸ σὸν φυλάττων διὰ τοῦ Σταυροῦ σου πολίτευμα.

13/09/2026

Κυριακή Προ της του Σταυρού Υψώσεως
Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον 3,13-17

Λίγα λόγια για την Ευαγγελική περικοπή

Στην σημερινή ευαγγελική περικοπή του Ιωάννη ο Χριστός συνομιλεί με ένα κρυφό του μαθητή, τον Νικόδημο, και ακούμε να του λέει πως ο Θεός είναι πανταχού παρών αφού ο Χριστός διαμηνύει πως είναι και στη γη και στον ουρανό.Παρατηρούμε την οικονομία του Θεού αφού Χριστός καταδέχεται να φορέσει το ανθρώπινο μας ένδυμα . Μέσα από το παράδειγμα του Μωυσή με την ανύψωση του φιδιού θέλει να καταδείξει την δική του ανύψωση με την σταυρική του θυσία και πως σταυρώνεται για να μας σώσει από την αμαρτία για να μη χαθεί ο άνθρωπος. Όπως το χάλκινο φίδι προστάτευε τους Ισραηλίτες από τα δαγκώματα των φιδιών έτσι και ο Σταυρός του Κυρίου μας προστατεύει , καθαρίζει τις αμαρτίες μας και ανοίγει το δρόμο της αιώνιας ζωής για τον άνθρωπο. Μας δείχνει ακόμα την αστείρευτη αγάπη του Θεού που είναι τόσο μεγάλη που καταδέχεται να θυσιάσει το ίδιο του το παιδί για να μας σώσει για να μας κάνει ξανά πολίτες της Ουράνιας του Βασιλείας. Και η αγάπη του Θεού είναι τόσο μεγάλη που δεν μένει μόνο στα στενά γεωγραφικά πλαίσια του Ισραήλ. Οι Ιουδαίοι πίστευαν ότι μόνο εκείνοι θα σωθούν .
Αυτό διακήρυτταν οι Φαρισαίοι και οι Ιουδαίοι .
Ο Χριστός όμως τονίζει πως είναι οικουμενική η αγάπη Του και ήρθε για να σώσει όλο τον κόσμο . Γι’ αυτό κι εμείς στη σημερινή εποχή πρέπει να αντιληφθούμε ότι όλοι είναι παιδιά του Θεού και πως για όλους προνοεί ο Θεός και ότι ο Θεός είναι πάντα δίπλα μας και δεν θα αφήσει να χαθεί ο άνθρωπος, γιατί ο Θεός είναι αγάπη. Ο Θεός προνοεί πάντα για εμάς ! Όμως να θυμόμαστε ότι και από τις δικές μας πράξεις εξαρτάται αν θα αξιωθούμε την Ουράνια Του Βασιλεία . Αμήν.

Ανδρέας Ζάρος , Θεολόγος

11/09/2026

11/09/2026

Η Αγία μας Εκκλησία τιμά σήμερα την μνήμη της Αγίας Θεοδώρας της Βάστας . Καταγόταν από την Αρκαδία ή την Μεσσηνία. Έζησε κατά τον 9ον αιώνα μ.Χ. Οι γονείς ήταν φτωχοί και είχαν πολλή αγάπη για τον Θεό .Αυτήν την αγάπη φρόντισαν να την μεταμπαλαδέψουν και στα παιδιά τους . Όταν μεγάλωσε η Θεοδώρα αποφάσισε να αφιερώσει την ζωή της στον Χριστό ετσι πήρε την απόφαση να μονάσει . Το παράδοξο όμως είναι ότι δεν προτίμησε ένα γυναικείο μοναστήρι αλλά ένα ανδρικό! Παρουσιάστηκε στην μονή της «Παναΐτσας», μία μονή που βρίσκεται στα όρια των Νομών Αρκαδίας – Μεσσηνίας, ως άνδρας με το όνομα «Θεόδωρος». Ο λόγος ήταν για να μην την βρεί ο άντρας της που σίγουρα θα έψαχνε σε γυναικεία μοναστήρια.Στην ανδρώα μονή που εγκαταβίωσε δεν άργησε να καταστεί παράδειγμα υπομονής, υπακοής και ταπείνωσης. Οι πατέρες της Μονής θαυμάζοντας τις πνευματικές αρετές του Θεόδωρου του ανάθεσαν ως διακόνημα της εξωτερικές υποθέσεις της Μονής . Εκείνη την περίοδο ξέσπασε λοιμός στην περιοχή της Πελοποννήσου ετσι ο Θεόδωρος ανέλαβε δράση για να ενισχήσει τον λαό που πλήγηκε από τον λοιμό . Κάποια κοπέλα όμως κατηγόρησε τον Μοναχό ότι την βίασε . Έτσι οι συγγενείς της κοπέλας με βία οδήγησαν τον Θεόδωρο στον δικαστήριο όπου τον έκρινε ένοχο και τον καταδίκασε σε θάνατο . Ενώ μπορούσε να αποκαλύψει την γυναικεία του φύση προτίμησε να σηκώσει το μαρτύριο της συκοφαντίας. Όταν τον αποκεφάλισαν ανακάλυψαν ότι τελικά ήταν γυναίκα και ζήτησαν συγχώρεση από τον Θεό .
Το θαυμαστό γεγονός έγινε γνωστό παντού! Ο Ηγούμενος και οι συμμοναστές θρηνολογώντας έφθασαν στον τόπο του μαρτυρίου και δοξάζοντας τον Θεό ενεταφίασαν το σώμα της στην Ιερά Μονή τους ή κατά την γνώμη άλλων στον ίδιο τόπο του μαρτυρίου της .
Λέγεται, ότι πριν τον αποκεφαλισμό της, η Αγία ζήτησε από τον Θεό το σώμα της να γίνει ναός, οι τρίχες της κεφαλής της να γίνουν δένδρα και το αίμα της ποτάμι. Πράγματι, στην στέγη του ιδρυθέντος ναού που βρίσκεται στη Βάστα της Αρκαδίας ανεφύησαν 17 δένδρα, τα οποία παραδόξως στέκονται στην στέγη και ομολογούν ότι «ὅπου δὲ ὁ Θεὸς βούλεται νικᾶται φύσεως τάξις».

Ανδρέας Ζάρος , Θεολόγος

10/09/2026

Η Αγία μας Εκκλησία τιμά σήμερα τη μνήμη των Αγίων Μηνοδώρας , Μητροδώρας και Νυμφοδώρας.
Οι τρεις αυτές Αγίες ήταν αδελφές και κατάγονταν από τη Βιθυνία. Διακρίνονταν για την ευσέβειά τους, την καλοσύνη τους και την αγάπη τους στον Δεσπότη Χριστό. Έτσι αποφάσισαν να μεταβούν σε ένα λόφο, κοντά στα Πύθια θερμά λουτρά όπου έζησαν ασκητικά.
Λόγω της ενάρετης ζωής τους ανήλθαν σε ύψιστο βαθμό πνευματικής τελειότητος και αξιώθηκαν από το Θεό να θαυματουργούν.
Πλήθος κόσμου τις επισκεπτόταν και εναπότεθε τις ελπίδες του για να θεραπευτεί από διάφορες ασθένειες που το ταλαιπωρούσαν.
Όταν πληροφορήθηκε για τη χριστιανική τους δράση ο έπαρχος Φρόντων αμέσως διέταξε να τις συλλάβουν . Τις οδήγησαν μπροστά του και όταν είδε ότι οι Αγίες δεν τον φοβόντουσαν και δεν έριχναν το φρόνημα της πίστης τους τότε διέταξε να τις βασανίσουν σκληρά. Πράγματι τα βασανιστήρια που επέμεναν οι Αγίες ήταν φριχτά . Έτσι διαμέσου των βασανιστηρίων παρέδωσαν την οσιακή ψυχή τους στον Δεσπότη Χριστό που τόσο πολύ αγάπησαν και πήραν το στεφάνι της δόξας του μαρτυρίου. Ούτε με το θάνατο τον Αγίων δεν ησύχασε το μένος του Επάρχου . Έτσι μετά την τελείωσή τους προσπάθησε να κάψει τα σώματα τους, αλλά οι φλόγες έκαψαν τον ίδιο και στην συνέχεια καταρρακτώδης βροχή έσβησε τη φωτιά. Τα σώματα των τριών Αγίων αδελφών τάφηκαν με σεβασμό από τους χριστιανούς.
Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου της Αγίας Μηνοδώρας βρίσκονται στις Μονές Μεγ. Λαύρας Αγίου Όρους και Παναγίας Γουμένισσας Κιλκίς.
Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου της Αγίας Μητροδώρας βρίσκονται στις Μονές Παντοκράτορος Αγίου Όρους, Παναγίας Γουμενίσσης Κιλκίς, Αγάθωνος Φθιώτιδος και Πετράκη Αθηνών.
Η δεξιά της Αγίας βρίσκεται στη Μονή Ζερμπίτσας Σπάρτης.
Απότμημα του Ιερού Λειψάνου της Αγίας Νυμφοδώρας βρίσκεται στη Μονή Παναγίας Γουμένισσας Κιλκίς.
Να έχουμε την ευχή τους , την χάρη, την ευλογία τους και να μεσιτεύουν για μας στον Κύριο και Θεό μας.
Αμήν .

Ανδρέας Ζάρος , Θεολόγος .

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’. Τοὺς τρεῖς μεγίστους φωστῆρας.
Τᾶς τρεῖς ἔνδοξους Παρθένους καὶ Ἀθληφόρους θεόφρονας, τᾶς συνδεδεμένος ἐνθέως, ἀδελφικὴ οἰκειότητι, τᾶς καλλιρόους πηγᾶς τῆς εὐσέβειας, τᾶς ἀναβλύζουσας, μαρτυρικῶν ἀγώνων χάριν ἀέναον, τὴν θείαν Μηνοδώραν, καὶ τὴν Μητροδώραν τὴν ἔνδοξον, σὺν τὴ κλυτὴ Νυμφοδώρα, τὴ ἐν πάσι καρτερόφρονι, πάντες οἱ τρυφῶντες τῶν ἄθλων αὐτῶν, συνδραμόντες ὕμνοις τιμήσωμεν αὑταὶ γὰρ τὴ Τριάδι, ὑπὲρ ἠμῶν ἀεὶ πρεσβεύουσι.

Έτερον Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα)
Ἦχος α’.
Τὸν τρισάριθμον σύλλογον καὶ θεόπλοκον τῶν

10/09/2026

Η Αγία μας Εκκλησία τιμά στις 9 Σεπτεμβρίου την Σύναξη των Θεοπατόρων Ιωακείμ και Άννης οι οποίοι αξιώθηκαν να γεννήσουν την Παναγία μας γι’αυτό τον λόγο ονομάζονται Θεοπάτορες . Πατέρας του Ιωακείμ ήταν ο Ελιακείμ από τη φυλή του Ιούδα και απόγονος του Δαβίδ. Παντρεύτηκε την Άννα, θυγατέρα του Ματθάν Ιερέως από τη φυλή του Λευΐ και της Μαρίας, γυναικός αυτού, από τη φυλή του Ιούδα. Επειδή οι φυλές, Βασιλικής και Ιερατικής οικογένειας , συγγένευαν μεταξύ τους, διότι θεωρούσαν την Βασιλεία ίση με την Ιερωσύνη, δεν έδιναν ούτε έπαιρναν γυναίκες από άλλες φυλές που θεωρούνταν κοινές. Για την Θεάρεστη ζωή τους πληροφορούμαστε από τα βιογραφικά σημειώματα των εορτών της 25ης Ιουλίου ,
8ης Σεπτεμβρίου και 9ης Δεκεμβρίου .Ο Ιωακείμ πέθανε οκτώ χρόνια από τα Εισόδια της κόρης του Θεοτόκου σε ηλικία 92 ετών, η δε Άννα 11 μήνες μετά τον θάνατο του Ιωακείμ, σε ηλικία 83 ετών.
Την Παναγία μας την απέκτησαν με θαυματουργικό τρόπο αφού η Αγία Άννα ηταν στείρα και μεγάλη σε ηλικία όταν συνέλαβε την Παναγία μας γι’ αυτό και όταν έφτασε σε ηλικία τριών χρονών οι γονείς της την παρέδωσαν στους Ιερείς του Ναού για να μείνει εκεί και για να υλοποιήσουν την υπόσχεση που έδωσαν στον Θεό .Εκεί στον Ναό την παραλάβε ο πατέρας του Τιμίου Προδρόμου Ζαχαρίας και την οδήγησε στα Άγια τοις Αγίοις μετά από θεία φώτιση γιατί ο προφήτης ήξερε ότι από αυτή την Γυναίκα θα προέλθει ο Μεσσίας. Οι ευτυχέστεροι γονείς μέσα στην ιστορία του κόσμου θεωρούνται οι γονείς της Θεοτόκου. Γι’αυτό τους εξυμνεί η Εκκλησία σαν τους πιο ευτυχισμένους γονείς διότι γέννη­σαν το ωραιότερο και αγιότερο παιδί στον κόσμο· Γέννησαν εκείνην, την Θεοτόκο, που είναι ανώτερη από όλη την Κτίση και τους Αγγέλους .
Να έχουμε την ευλογία τους και να Μεσιτεύουν για εμάς στον Κύριο και θεό μας. Αμήν .

Ανδρέας Ζάρος , Θεολόγος

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. α'.

Ἡ Δυὰς ἡ ἁγία καὶ Θεοτίμητος, Ἰωακεὶμ καὶ ἡ Ἄννα ὡς τοῦ Θεοῦ ἀγχιστεῖς, ἀνυμνείσθωσαν φαιδρῶς ᾀσμάτων κάλλεσιν οὗτοι γὰρ ἔτεκον ἠμιν, τὴν τεκοῦσαν ὑπὲρ νοῦν, τὸν ἄσαρκον βροτωθέντα, εἰς σωτηρίαν τοῦ κόσμου, μεθ' ἧς πρεσβεύουσι σωθήναι ἠμᾶς.

08/09/2026

Η Αγία μας Εκκλησία τιμά σήμερα το γενέθλιο της Παναγίας μας . Η γιορτή αυτή συγκαταλέγεται στις θεομητορικές εορτές.
Η Παναγία μας γεννήθηκε στην Ναζαρέτ .Πατέρας της ήταν ο Άγιος Ιωακείμ και μητέρα της η Αγία Άννα . Έχει εξέχουσα θέση στην παράδοση της Εκκλησίας γι’αυτό το λόγο η Παναγία στους Ιερούς Ναούς βρίσκεται στο εικονοστάσι αριστερά του Χριστού .Επίσης στις Εκκλησίες που υπάρχουν Τοιχογραφίες βρίσκεται στην αψίδα του Ιερού ως Πλατυτέρα των Ουρανών.
Στους Εκκλησιαστικούς ύμνους αναφέρεται το όνομά της γι’ αυτό και στο Απολυτίκιο της Γεννήσεως της Θεοτόκου ο υμνωδός αναφέρει πως η γέννηση της Παναγίας γέμισε με χαρά τον κόσμο γιατί από αυτή θα προέλθει ο Ήλιος της δικαιοσύνης ο Ιησούς Χριστός που θα λύσει την Κατάρα του προπατορικού αμαρτήματος και θα μας δώσει ζωή αιώνιο.
Τα Εκκλησιαστικά βιβλία κάνουν εκτενή αναφορά για τα θαύματα που επιτελεί η Παναγία μας .Τα διάφορα προσωνύμια της Θεοτόκου μας φανερώνουν την αγάπη του λαού προς το πρόσωπό της. Στα Ευαγγέλια βλέπουμε ότι ήταν δίπλα στο Χριστό μέχρι το τέλος της Σταυρικής του Θυσίας .
Στους εφτά λόγους του Χριστού πάνω στο σταυρό παρατηρούμε ότι ο Χριστός λέει της Παναγίας «Γύναι, ἴδε ὁ υἱός σου»… και στον Ιωάννη «ἰδού ἡ μήτηρ σου».Αυτό φανερώνει ότι η Παναγιά μας συμβολίζει την Εκκλησία που ο Χριστός εμπιστεύεται στους Αποστόλους για να συνεχίσουν το έργο του επί γης .
Ακόμα και στο Κοράνι (Ιερό βιβλίο των Μουσουλμάνων)γίνεται αναφορά στο πρόσωπο της Παναγίας μας ως παρθένος Μαριάμ . Σήμερα στην μαρτυρική μας νήσο Πανηγυρίζει η Ιερά Βασιλική και Σταυροπηγιακή Μονή Κύκκου και η Ιερά Μονή Παναγίας Σαλαμιωτίσσης Πανηγυρίζει ἐπίσης καί ὁ Μητροπολιτικός Ναός Παναγίας (Καθολικῆς) Λεμεσοῦ.
Δεν περνά ούτε μια ημέρα χωρίς να αναφέρει κάποιος Ορθόδοξος Χριστιανός το όνομα της Παναγίας μας.
Η Παναγία μας είναι πάντα δίπλα μας στήριγμά ,μας καταφυγή μας , προστασία ,παρηγορία μας και ελπίδα μας!
Γι’ αυτό και σε αυτές τις δύσκολες εποχές που βιώνουμε να μη χάνουμε την ελπίδα μας, να μην νιώθουμε πως είμαστε απροστάτευτοι . Έχουμε προστασία μας την Υπεραγία μας Θεοτόκο που μεσιτεύει για εμάς στον Υιό της ,στον Κύριο μας Ιησού Χριστό .Αμήν.

Ανδρέας Ζάρος , Θεολόγος .

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ'.
Ἡ γέννησίς σου Θεοτόκε, χαρὰν ἐμήνυσε πάσῃ τῇ οικουμένῃ, ἐκ σοῦ γὰρ ἀνέτειλεν ὁ Ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, καὶ λύσας τὴν κατάραν, ἔδωκε τὴν εὐλογίαν, καὶ καταργήσας τὸν θάνατον, ἐδωρήσατο ἡμῖν ζωὴν τὴν αἰώνιον.

07/09/2026

Προεόρτια της Γεννήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου, και η καρδιά της Κύπρου σήμερα θυμάται έναν ταπεινό νέο, τον Άγιο Σώζοντα, που δεν βρίσκεται στους επίσημους συναξαριστές, αλλά ζει μέσα στην παράδοση του τόπου μας χάρη στον χρονογράφο Λεόντιο Μαχαιρά.

Μέσα στους δύσκολους καιρούς των σαρακηνικών επιδρομών, η Παναγία εφανέρωσε το θαύμα της, τυπώνοντας τη μορφή της πάνω στις πλάκες της Μονής, όταν οι επιδρομείς έκαψαν την εικόνα της. Και κοντά εκεί, στο Πλακουντούδιν της Πάφου, ο νεαρός βοσκός Σώζων έζησε το δικό του μαρτύριο. Ένα παιδί της κυπριακής γης, απλό, καθαρό, που μέσα στην καταδίωξη άφησε ακόμη και το γάλα του να χυθεί, και οι πέτρες κράτησαν το σημάδι του σαν σιωπηλή μαρτυρία.

Το σπήλαιο όπου κρύφτηκε μαζί με άλλα παιδιά — ο «σπήλιος τ’ αή Σώζοντα» — έγινε τόπος θυσίας. Εκεί όπου η φωτιά των Σαρακηνών έσβησε τις ζωές τους, αλλά άναψε το φως της αγιότητος. Το αγίασμα που ανάβλυζε παλαιότερα, οι πέτρες, οι θάμνοι όπου οι πιστοί κρεμούσαν ρούχα, όλα μιλούν για μια πίστη που δεν έσβησε ποτέ. Απέναντι από το σπήλαιο, η εκκλησία που φύλαξε τα τίμια λείψανα του Αγίου, και σήμερα τα ερείπια της στέκουν σαν μνήμη και ευλογία. Λείψανα του Αγίου βρίσκονται στη Μονή Μαχαιρά και στη Μονή Χρυσορρογιάτισσας, όπου σώζεται και η εικόνα του.

Μέσα σε αυτή τη σεμνή κυπριακή παράδοση, ο Άγιος Σώζων γίνεται για όλους μας υπόμνηση ότι η αγιότητα δεν γεννιέται μόνο στα μεγάλα και ένδοξα, αλλά και στα ταπεινά, στα κρυμμένα, στα παιδικά βήματα που έγιναν θυσία. Ένας άγιος της γης μας, της Πάφου, της Κύπρου, που με το αίμα του αγίασε τον τόπο και με την απλότητά του αγγίζει τις καρδιές.

Να έχουμε την ευχή του, την ευλογία του και να μεσιτεύει για εμάς στον Κύριο και Θεό μας.Αμήν.

Ανδρέας Ζάρος,Θεολόγος

06/09/2026

Κυριακή ΙΔ΄ Ματθαίου

(Ματθ. κβ΄ 2-14)

Στην σημερινή ευαγγελική περικοπή, ακούμε για την παραβολή του γάμου του βασιλέως, όπου ο Χριστός αποκαλύπτει το μυστήριο της Βασιλείας του Θεού ως μια μεγάλη πρόσκληση χαράς, σωτηρίας και κοινωνίας με τον Υιό Του. Ο βασιλιάς ετοιμάζει γαμήλιο δείπνο για τον υιό του και καλεί τους προσκεκλημένους να συμμετάσχουν στη χαρά του. Κι όμως, οι πρώτοι καλεσμένοι αδιαφορούν άλλοι προφασίζονται δουλειές, άλλοι περιφρονούν την πρόσκληση, και κάποιοι φτάνουν στο σημείο να κακοποιήσουν τους δούλους που μετέφεραν το μήνυμα.

Η εικόνα αυτή δεν είναι μακριά από τη δική μας πραγματικότητα. Ο Θεός μάς καλεί καθημερινά στη ζωή της Βασιλείας Του, μάς προσκαλεί στη μετάνοια, στη χαρά της Θείας Ευχαριστίας, στη σχέση μαζί Του. Κι όμως, πολλές φορές η καρδιά μας μένει αδιάφορη. Άλλοτε μάς παρασύρει η μέριμνα της ζωής, άλλοτε η συνήθεια, άλλοτε η ψυχρότητα. Η πρόσκληση του Θεού είναι αληθινή, αλλά η ανταπόκριση του ανθρώπου συχνά είναι χλιαρή.

Όταν οι πρώτοι προσκεκλημένοι αρνήθηκαν, ο βασιλιάς άνοιξε την πρόσκληση σε όλους: «καλούς τε και κακούς». Αυτό δείχνει ότι η σωτηρία είναι καθολική κανείς δεν αποκλείεται από το δείπνο της Βασιλείας. Η Εκκλησία είναι ανοιχτή για κάθε άνθρωπο, ανεξαρτήτως παρελθόντος, αμαρτίας ή αδυναμίας. Ο Θεός δεν ζητά τέλειους ζητά πρόθυμους.

Κι όμως, η παραβολή δεν τελειώνει εκεί. Ανάμεσα στους παρευρισκόμενους βρίσκεται ένας άνθρωπος χωρίς «ένδυμα γάμου». Ο βασιλιάς τον ρωτά, εκείνος μένει άφωνος, και τελικά αποβάλλεται από το δείπνο. Το ένδυμα του γάμου δεν είναι εξωτερικό ρούχο είναι η εσωτερική μεταμόρφωση του ανθρώπου. Είναι η ζωή που αλλάζει, η καρδιά που μαλακώνει, η μετάνοια που καρποφορεί. Είναι η χάρη του Αγίου Πνεύματος που ντύνει τον άνθρωπο με την αγάπη, την καθαρότητα, την ταπείνωση.

Η παραβολή μάς διδάσκει ότι δεν αρκεί να βρεθούμε μέσα στην Εκκλησία χρειάζεται να ζήσουμε ως άνθρωποι της Βασιλείας. Δεν αρκεί να ακούμε το Ευαγγέλιο πρέπει να το φορέσουμε ως ένδυμα. Δεν αρκεί να πλησιάζουμε τον Χριστό πρέπει να Τον αφήσουμε να μεταμορφώσει την καρδιά μας.

Στη σημερινή ευαγγελική περικοπή ο Θεός μάς καλεί όλους στο γαμήλιο δείπνο της σωτηρίας. Η πρόσκληση είναι ανοιχτή, δωρεάν, γεμάτη αγάπη. Το ερώτημα είναι αν θα ανταποκριθούμε και αν θα φορέσουμε το ένδυμα της νέας ζωής. Ας ζητήσουμε από τον Χριστό να καθαρίσει την καρδιά μας, να φωτίσει τον νου μας, να μας ντύσει με τη χάρη Του, ώστε να σταθούμε άξιοι της Βασιλείας Του.
Αμήν.

Ανδρέας Ζάρος,Θεολόγος

05/09/2026

Η Αγία μας Εκκλησία τιμά σήμερα την μνήμη του προφήτη Ζαχαρία ο οποίος έζησε στα χρόνια του Ηρώδη και είναι πατέρας του Τιμίου Προδρόμου. Ο Ζαχαρίας εκτός από το προφητικό του αξίωμα ήταν και Ιερέας και μάλιστα Αρχιερέας και έμπαινε στα Άγια τοις Αγίοις. Γυναίκα του ήταν η Ελισάβετ που ηταν ξαδέλφη της Παναγίας μας . Η Ελισάβετ ήταν στείρα όμως επειδή ηταν ευσεβείς και δίκαιοι άνθρωποι ο Θεός τους αξίωσε με θαυματουργικό τρόπο να αποκτήσουν παιδί . Μια μέρα ο Ζαχαρίας λοιπόν, την ώρα του θυμιάματος μέσα στο θυσιαστήριο, είδε τον Αρχάγγελο Γαβριήλ που του ανήγγειλε ότι θα αποκτούσε γιο και θα ονομαζόταν Ιωάννης. Ο Ζαχαρίας δέχτηκε με μεγάλη χαρά το άκουσμα του αρχαγγέλου δυσπίστησε όμως καθώς ήξερε πως η γυναίκα του ηταν στείρα .Γι’ αυτό το λόγο όταν γεννήθηκε το παιδί για οκτώ ημέρες έμεινε άλαλος και όταν τον ρώτησαν πώς θα ονομάσουν το παιδί έγραψε σε μία πλάκα Ιωάννης που σημαίνει ο Κύριος είναι αγαθός ή χάρη του Θεού ή Θεού δώρο . Αμέσως λύθηκε η γλώσσα του και δόξασαν όλοι μαζί το Θεό που τους αξίωσε να τεκνοποιήσουν και μάλιστα έναν από τους σημαντικότερους και μεγαλύτερους Αγίους της Εκκλησίας μας ο οποίος προετοίμασε το δρόμο για την έλευση του Μεσσία.
Να έχουμε την ευχή τους και την ευλογία τους και να μεσιτεύουν δια εμάς στον Κύριο και Θεό μας.
Ανδρέας Ζάρος ,Θεολόγος .

Απολυτίκιον
Ήχος δ’.
Ιερωσύνης στολισμόν, περιβαλλόμενος σοφέ, κατά τον νόμον του Θεού, ολοκαυτώματα δεκτά, ιεροπρεπώς προσενήνοχας Ζαχαρία· και γέγονας φωστήρ, και θεατής μυστικών, τα σύμβολα εν σοι, τα της χάριτος, φέρων εκδήλως πάνσοφε, και ξίφει αναιρεθείς εν τω ναώ του Θεού, Χριστού Προφήτα, συν τω Προδρόμω, πρέσβευε σωθήναι τας ψυχάς ημών.

Έτερον Απολυτίκιον
Ήχος δ’.
Εκ της ρίζης Ιεσσαί, και εξ όσφύος του Δαυιδ, η θεόπαις Μαριάμ, σήμερον τίκτεται ημίν, διό και χαίριν, η σύμπασα και κενουργείται, Συγχάρητε ομού, ο ουρανός και η γη, αινέσατε αυτήν, αι στρατιαί των εθνών, Ιωακείμ ευφραίνεται, και Άννα πανηγυρίζει κραυγάζουσα, Η στείρα τίκτει, την Θεοτόκον, και τροφόν της ζωής ημών.