11/06/2026
11 Ιουνίου - Μνήμη Αποστόλου Βαρνάβα, θεμελιωτή και προστάτη της Εκκλησίας Κύπρου.
Ο Απόστολος Βαρνάβας, ο αδελφός της Μαρίας, της μητέρας του Ευαγγελιστή Μάρκου, υπήρξε σκεύος της εκλογής του Παρακλήτου Πνεύματος, σέμνωμα της πίστεως και καύχημα της Εκκλησίας της Κύπρου. Υπήρξε ο πρώτος των «εβδομήκοντα» αποστόλων και ισοστάσιος των δώδεκα μαθητών του Χριστού, ο οποίος είχε προσωπική εμπειρία της ζωής και της διδασκαλίας του ταπεινού Ναζωραίου, αφού τον είχε συναντήσει αρκετές φορές και είχε συνομιλήσει μαζί του στο σπίτι της αδελφής του.
Ο θεόπνευστος ιδρυτής και πολιούχος της Εκκλησίας της Κύπρου, γόνος της Κύπρου προερχόταν από οικογένεια Ιουδαϊκή και Ιερατική και, καθώς αναφέρεται στις Πράξεις των Αποστόλων, υπήρξε «ανήρ αγαθός και πλήρης Πνεύματος Αγίου και πίστεως». Η φράση αυτή αποτελεί την ωραιότερη σύσταση του Λουκά για το Βαρνάβα, σύσταση που τον καθιστά υπέρτερο των ανθρώπων και ισοστάσιο των Αγγέλων. Σύσταση που τον σφραγίζει με γήινο και ουράνιο μελάνι.
Οι Άγιοι Απόστολοι ονόμασαν το κλέος της Κυπριακής Εκκλησίας και τον θεόπνευστο κήρυκα της οικουμένης, τον ονοματοδότην των Χριστιανών, Βαρνάβα, που σημαίνει «υιός της παρηγορίας», αντί Ιωσήφ, που ήταν το όνομά του, για την ηθική και υλική συνεισφορά του στο αποστολικό έργο. Αναφέρεται ότι ο Βαρνάβας επώλησε ένα κτήμα του και τα χρήματα τα παρέδωσε στους Αποστόλους, για να βοηθηθούν στο έργο τους. Ο απόστολος Βαρνάβας είχε προικισθεί από το Θεό με το χάρισμα της προσεγγίσεως των ανθρώπων και της ικανότητός του με σωστά επιχειρήματα να τους πείθει να μένουν προσκολλημένοι στην ορθή του Χριστού πίστη, καθώς πάλι αναφέρεται στο βιβλίο των Πράξεων.
Δεν έπαψε μετά το μαρτυρικό θάνατό του ο Απόστολος Βαρνάβας να ενδιαφέρεται για την Εκκλησία της πατρίδος του Κύπρου. Έτσι σε δύσκολες ημέρες, το 478 μ. Χ., όταν κλυδωνιζόταν η κυπριακή Εκκλησία από τον επίβουλο του αυτοδιοικήτου της Αρχιεπίσκοπο Αντιοχείας Πέτρο τον Κναφέα, κατά θαυμαστό τρόπο ο Απόστολος Βαρνάβας παρουσιάσθηκε στον Αρχιεπίσκοπο Σαλαμίνος Ανθέμιο και του υπέδειξε τον τόπο της ταφής του, που είχε με την πάροδο των αιώνων ξεχαστεί. Σε αυτό τον τόπο, όπου κάτω από μία χαρουπιά γίνονταν θεραπείες αρρώστων και ονομαζόταν τόπος της ιάσεως, πήγασε το φως της Ορθοδοξίας, το φως της Αναστάσεως, η δόξα της Εκκλησίας της Κύπρου. Μάλιστα του είπε ότι θα βρεί το λείψανό του να κρατεί εμπρός στο στήθος του το Ευαγγέλιο του Ματθαίου. Ο Ανθέμιος πράγματι πράττοντας, όπως ο Απόστολος του υπέδειξε, ανέσυρε από τις λαγώνες της γης το ιερό λείψανο του Αποστόλου Βαρνάβα και το ιερό Ευαγγέλιο του Ματθαίου. Το τελευταίο προσέφερε στον αυτοκράτορα του Βυζαντίου Ζήνωνα, ο οποίος ως αντίδωρο παραχώρησε στον εκάστοτε αρχιεπίσκοπο Κύπρου τα τρία γνωστά αυτοκρατορικά προνόμια, δηλαδή την υπογραφή με κόκκινο μελάνι, την ένδυσή του με πορφυρό μανδύα κατά τις ιεροτελεστίες και την παραχώρηση να κρατά αυτοκρατορικό σκήπτρο, αντί της επισκοπικής ράβδου.
Παραπλεύρως του τάφου του αποστόλου Βαρνάβα ιδρύθηκε περίδοξο Μοναστήρι, το οποίο διά μέσου των αιώνων, όπως και ο τάφος του, αναδείχθηκαν ποταμοί αστείρευτοι θαυμάτων και η ζωντανή μαρτυρία της αποστολικότητας της Εκκλησίας της Κύπρου.
Το Μοναστήρι εδώ και πενήντα ένα χρόνια βρίσκεται εγκαταλελειμμένο στα χέρια του Τούρκου κατακτητή καρτερώντας υπομονετικά να φυσήξει αέρας ελευθερίας.
Ο ιερός τάφος του Αποστόλου και «γενναίου μάρτυρος» Βαρνάβα σκοτείνιασε και ο Ναός της Μονής έγινε μουσείο.
Άγιε του Θεού Βαρνάβα πρέσβευε υπέρ ημών και για την ελευθερία της πατρίδας μας. Αμήν
