Misioni Katolik Shqiptar-Thurgau

28/07/2026

Një mësim për jetën

Në një vend mbretëronte një thatësirë e madhe që, dita-ditës, po e thante çdo gjelbërim.

Mes asaj shkretëtire qëndronte një lis i madh. Ai vazhdonte të ishte i gjelbër, sepse rrënjët i kishte thellë në tokë dhe prej andej nxirrte pak lagështi për të jetuar. Në degët e tij kishin mbetur ende disa gjethe.

Pranë lisit buronte edhe një burim i vogël, por edhe ai kishte filluar të shteronte.

Burimi u ankua dhe tha:
“Unë nuk mundem më. Nuk kam fuqi ta mbaj gjallë gjithë këtë tokë të tharë.”

Lisi iu përgjigj me qetësi:
“Askush nuk kërkon prej teje ta gjelbërosh të gjithë shkretëtirën. Mjafton që, me ato pak pika uji që ke, të mbash gjallë një lule të vetme.”

Edhe ti ke përgjegjësi të kujdesesh për një “lule” që Zoti ts ka besuar. Ajo lule është familja jote,

Prandaj, kur të vijnë vështirësitë, mos u anko. Vazhdo me të gjitha forcat, sepse hiri i Zotit të shoqëron në çdo hap.

Ti je i çmuar në sytë e Tij. Ai nuk të braktis kurrë.

Miq të dashur, të gjithëve ju urojë një ditë të mirë dhe të mbarë.
Le t’ju përcjell Zoti me hire dhe bekime të veta kudo që jeni e kahdo që shkoni.

27/07/2026

Pesha e një fluske bore

Më thuaj sa ka peshë një flusk bore?
Nuk ka fare përgjigji pëllumbi.
Dua të të tregoj një ngjarje. Qendroja në degë të një druri. Binte borë, me që nuk kisha çka të bëja, fillova të ngjehi çdo flusk të bores që binte.

I ngjeha deri në tremijë e shtatëqind e një flusk, kur ra tremijë e shtatëqind e dyta, fluska që ti thua se nuk ka peshë, bëri që të thehet dega.

Mësim për ne:

Ndoshta zëri yt, fjala jote, vepra jote bën që të ndryshojn gjërat për të mirë.

Mos e zhvlerëso veten, mos i zhvlerëso të tjeret. Secili e ka peshen e vet për të mirë apo për të keq.

Miq të dashur, të gjithëve ju uroj një ditë të mirë dhe një javë të mirë. Le t’ ju përcjell Zoti me hire dhe bekime të veta kudo që jeni e kahdo që shkoni.

26/07/2026

Një reflektim mbi të dielen e XVII gjatë vitit

Jezusi edhe sot flet për Mbretërinë e Hyjit me tre kahasime të ndryshme. Dy krahasimet e para dëshirojnë të tregojnë se si Mbretëria e Hyjit është dhuratë e pa merituar njeriut, që logjikisht duhet të tregohet i falenderueshem ndaj Hyjit, ndersa krahasimi i tretë ka të bëj me përfundimin e jetës dhe gjyqin.

Fjalët e Ungjillit të sotshëm tregojnë natyren e lajmit të gëzueshëm të Krishtit, që është sikurse thesar i fshehur.
Për ta trasheguar këtë thesar ja vlenë të sakrifikosh çdo gjë, sepse është pasuri që të lumturon përgjithmonë.

Jezusi duke folur për mbretërinë e Hyjit e merr shembullin e thjeshtë. Njerëzit që jetonin në atë kohë, kishin shtepi kasolla që nuk ishin fare të mira dhe të forta, prandaj ata që kishin pasuri i mshefnin në tokë sepse aty ishin më të sigurta.

Ka mund të ndodhë që pronari të vdesë papritmas dhe askush mos të dijë për atë thesar të mshehur në tokë. E nëse punëtori që ishte rrogëtar duke punuar e gjënë atë thesar nuk ka mundur ta merrte, por me dinakëri e ka bërë pronë të veten duke e blerë dhe pastaj thesari i ka takuar atij.

Ashtu edhe me perla të çmueshme që nëpër tregje në lindje kishte mjaftë. Por që nuk i njihnin të gjithë vleren e tyre.
Ai që e ka njohur me çdo kusht ka tentuar ta blej duke sh*tur çdo gjë që kishte, sepse me atë perlë do të shumëfishonte pasurinë.

Porosia e të dieles së sotme e ne veçanti porosia e Ungjillit është kjo: A e kam gjetur thesarin e mshehur të fesë, e kam blerë perlen e çmuar. A ka ndodhur që të them: O Zot faliminderit prej teje që jam i krishterë.

Sa i lumtur jam që me do dhe kujdesesh për mua.
Nuk është vështirë të shohim në kohen e sotme që njerëzit nuk janë të lumtur, nuk janë të hareshëm, janë farsë që për një moment apo për disa momente të buzëqeshin, të jenë të disponueshëm por ky disponim dhe kjo buzëqeshje është për një moment.

Thesari i gjetur dhe perla e blerë që dëgjojmë në Ungjillin e sotshëm do të thotë rritje në fe përball Ungjillit, përjetim i kthimit tonë kah Zoti, takimi personal me Hyjin Atë që na do dhe zbulim i jetës shpirtërore që knaq shpirtin.

Nëse ne nuk e zbulojmë këtë realitet të jetës së vërtetë shpirtërore në bashkëpunim me Zotin dhe vëllanë njeri duke u përpjekur që të jetojmë sipas asaj që na mëson Zoti atëherë thesari mbetet i mshehur për ne dhe perla e pa blerë që mos të jemi të pasur me Zotin dhe në Zotin.

Prandaj vëlla i dashur, motër e dashur: zbuloje Zotin në jeten tënde dhe miqësohu me Të.

Shembulli i ardhshëm do të na mësoj shumë që të kuptojmë thesarin e Ungjillit.

Ishte një peshkatar që ëndërronte të bëhej i pasur dhe mendonte ditë e natë për këtë pasuri.

Një ditë prej ditesh duke u kthyer nga peshkimi e pa një çantë të lekures në det mbi ujë. Ishte mbremje nuk kishte shumë dritë, verejti që aty kishte disa gur të vegjel dhe pa i shikuar mirë ludronte dhe herë pas herë e gjuante nga një guri në det.

Kur i mbeti vetëm një në çantë e shikoi më mirë e pa se ishte gur i çmueshëm, mendoj ne vete dhe tha: sa i marrë që jam si nuk i pash se këta gurë paskan qenë të çmueshëm?
Kështu eshtë edhe me ne, nëse nuk shikojmë mirë, nëse nuk përqendrohemi në atë që na flet Ungjilli e na mëson feja do të jemi të marrë dhe kurr nuk do të jemi të pasur me hire dhe bekime që Zoti ka përgatit për ne e që na bëjnë të lumtur.

Të lutemi së bashku:

O Zot të falendeorojmë për dhuraten jetës dhe dhuraten e fesë. Shpirti ytë i mirë, le të na nxitë që gjithmonë të kemi në kujdes të ndjekim mësimet e Birit tënd. Të përparojmë në fe dhe të në bashkëounim me Ty një ditë të gëzojmë në Mbretërinë tënde të bërë gati për ne. Amen.

Miq të dashur, të gnithëve ju urojë një ditë të mirë dhe të diele të bekuar.
Le t’ju plrcjell Zoti me hire dhe bekime të veta kudo që jeni e kahdo që shkoni.

25/07/2026

Një reflektim mbi festen e shën Jakut apostull

Jezusi shën Jakun dhe vëllain e tij Gjonin i quante boanerghées, bijtë e rrufesë. I lindur në Betsaid, biri i Zebedeut dhe i Salomes. Shën Jaku e ndoqi Jezusin që në fillim të jetës së tij botërore.

Ftesa që ia bëri Jezusi ishte në liqenin e Gjenezaretit, ndërsa ai më vëllain e vet Gjonin dhe babain po arnonin rrjetat. Ata aty për aty lanë babain dhe shkuan pas tij kështu na paraqet Ungjilli.

Shën Jaku dy herë tregohet i ashpër të parën herë, kur Jezusi nuk pranohet nga samarijanet, Shën Jaku thotë të urdhërojmë që nga qielli rrufeja t`i zhbijë dhe të dytën herë, duke shkuar për Jerusalem kërkojnë që dy vëllezërit në lavdinë e tij të jenë njëri në të majtë e tjetri në të djathtë.

Jezusi i shikoi dhe u tha: a mund ta pini kelkun që unë do të pi, ase të pagëzoheni me atë pagëzim që unë do të pagëzohem...të dytë përgjigjen se munden.

Shën Jaku bashkë me shën Gjonin dhe me Pjetrin, ishin dëshmitar në disa ngjarje kyçe të jetës dhe veprimtarisë së Jezusit: në Tabor, në kopshtin e Gjetsemanit, në ditën e Rrëshajëve bashkë me apostujt pranon Shpirtin Shenjtë.

Edhe shën Jaku predikon në rrugët e Palestinës për Jezusin, i cili, u ngjallë, dhe ishte i rrahur dhe i burgosur nga judenjtë.
Shën Jaku nuk jetoi gjatë, sepse në vitin 42 kur u bë salvim i madh nga Herodi Agripa në mes të shumë të vrarëve, ishte edhe shën Jaku, i cili ishte ipeshkëvi i parë i caktuar në Jerusalem.

Sipas shkrimeve qëndron edhe kjo: se shën apostull ungjillëzoi dhe pagëzoi mbarë Spanjën sipas emrit të njohur që quhet Santiago.

Sipas një shkrimi tjetër të shekullit IX thuhet se eshtrat e tij u bartën nga Jerusalemi në Spanjë në Compostella, ku ngritët shenjtërorja më e madhja në kujtim të tij. Nga mbarë Europa gjatë shekujve shkojnë shumë shtegtar ne Compostella duke vizituar këtë shenjtërore e duke marrë shumë hire dhe mrekulli.
Emri Jakë rrjedh nga arameishtja dhe do të thotë ndjekës i Hyjit.

E Ungjilli sotshëm ka këtë porosi

Është një pyetje që Jezusi ia bënë nënës së Gjonit dhe shën Jakut që e festojmë sot.
Dëshira e shumë nënave është që fëmjiet e tyre të përparojnë. Duan që të realizohen endrrat kur janë fëmija në pyetje.

Ngjarja e kësaj nëne nga Ungjilli i sotshëm që kërkon nga Jezusi për bijtë e saj të jenë njëri në të djatht e tjetri në të majtë në mbretërinë e tij (shih Mt 20,20-28) në shikim të parë nuk na çuditë sepse tregon dëshiren e brendshme që ka si nënë dhe dëshmon dashurinë që ka për ta.

Por kjo dëshirë zbulon një gjë që nuk është gjithmonë në pëputhje me vullnetin e Zotit.
Zoti kërkon që të jemi të madhërishem duke ju nënshtruar vullnetit të tij që shpesh herë është nëpërmes kryqit, vuajtjes.

Qëllimet tona duhet të jenë të sinqerta dhe të tilla që t’ i shërbejmë Zotit jo duke flijuar të tjeret, por duke u flijuar vet dhe mos të zgjedhim rrugë të lehta dhe pa mund të arrijmë aty ku dëshirojmë.

Nëse pyesim sot: Çka dëshirojmë?

Përgjigjja le të jetë: Çka mund të bëj që të jem më i mirë, më i kujdshshëm dhe më i vëmendshëm që t’ i pëlqej Zotit?

Miq të dashur, të gjithëve ju urojë një ditë të mirë dhe fundjavë të mirë.
Le t’ju përcjell Zoti me hire dhe bekime të veta kudo që jeni e kahdo që shkoni

23/07/2026

Varfëria shpirtërore është varfëri e vërtetë

I varfëri e pyeti plakun e urtë:
Pse jam kaq i varfër?
Plaku i përgjigji: Nuk je mësuar të dhurosh.
I varfëri: Si mund të dhurojë kur nuk kam asgjë.
Ke aq shumë gjëra I përgjigji plaku.
FYTYREN: që mund të dhurosh buzëqeshje
GOJEN: që mund të dhurosh urti dhe ngushëllim të tjerëve.
ZEMRËN: që mund të shikosh të miren në ta.
TRUPIN: që mund ta përdoresh për të ndihmuar të tjeret.
SYTË: që mund t’ I hapesh për të tjeret
TI, në realitet nuk je fare I varfër, sepse varfëria shpirtërore është varfëri e vërtetë.

Miq të dashur të gjithëve ju urojë një ditë të mirë dhe të mbarë. Le t'ju përcjell Zoti me hire dhe bekime të veta kudo që jeni e kahdo që shkoni.

19/07/2026

Një reflektim mbi të dielen e XVI gjatë vitit

Leximi parë:

Na flet për Urtinë e Hyjit, e cila tejkalon urtinë njerëzore dhe është jashtzakonisht e madhe ndaj nesh njerëzve është zemërgjërë, i ka në kujdes, por edhe i ndeshkon krenaret.
Hyji i përqafon bijt e shpërndarë dhe fal mëkataret, është i dhimbshëm ndaj nesh.
Nga kjo pjesë e Shkrimit shenjt duhet të jemi të urtë dhe të kuptojmë përvujtërinë si një virtyt të cilin e shpërblen Zoti.

Leximi dytë:

Shën Palit apostull na nxitë që të kuptojmë veprimin e Shpirtit shenjtë, i cili është dhuratë e Atit dhe Birit për ne njerëzit. Ne duhet të veprojmë në Shpirtin shenjtë dhe nëpërmes Shpirtit shenjtë.
Nëse ndodhë kështu atëherë Ai na mëson, frymëzon dhe ndihmon ta njohim të vërteten që është Hyji Atë, i cili në Jezu Krishtin na shpetoi nga mëkati.

Ungjilli:

Mbretëria e Hyjit mund të krahasohet me njeriun që mbjell faren e mirë. Mund të krahasohet me kokrren e sinapit, por edhe me tharmin Mt 13,24-43.

E mjaftueshme është në këto fjalë fillestare për të kuptuar se si na flet Jezusi për mbretërin e qiellit e cila gjendet në tokë. Sepse në tokë janë brumi dhe farerat.

Prandaj këtu fillon mbretëira e Hyjit e cila rritet dhe zhvillohet.
Mbretëria e Hyjit në fillim ishte sikurse këto tri elemente që gjatë historisë zhvillohen dhe rritet. Toka është bota, ndersa mbjellësi është Krishti.

Egjëra është mëkati, e keqja që rritet bashkë me grurin bashkë me të miren.

Në botë sot rritet e keqja dhe e mira por Hyji është i durueshëm që mos të merr ndonjë vendim të parakohshëm, pret krhimin e çdo njëriut. Hyji pret që njeriut të kthehet nga rruga e mëkatit.

Nuk duhet lejuar që armiku të hedh të keqen dhe e keqja mëkati të na përçaj dhe largoj nga rruga e shëlbimit dhe të shpëtimit tonë.
Kështu pra mund të themi bashkë me shën Augustinin: „Toka është bota, por edhe Kisha është një tokë që ka hapësirë për rritje dhe për kthim dhe për ndjekje të Hyjit që është i durueshëm me ne.

Të këqijtë në botë thotë pastaj shën Augustini janë ose për arsye të kthimit ose që të miret të ushtrohen në duresë, nuk duhet të jenë për bjerrje, humbje“.

Duht pranuar që në botë ka plot egjër dhe grurë të mirë. Ishte vetëm një kokërr e fares së mirë që ra në tokë dhe vdiq. Kjo kokërr është ajo që bëhet bukë, vjen tek ne që të na shndërroj në grurin e Hyjit thoshte Kantalamesa për Krishtin.

Miq të dashur, të gjithëve ju urojë një ditë të mirë dhe të diele të bekuar. Le t’ju përcjell Zoti me hire dhe bekime të veta kudo që jeni e kahdo që shkoni.

18/07/2026

Kjo vlen për shumëkënd për të pasur paqe dhe dashuri me veten dhe të tjerët:

“Të falësh do të thotë ta mbrosh veten nga e keqja, urrejtja, Djalli, nga vetëshkatërrimi dhe ferri yt i brendshëm. Të falësh do të thotë të mbetesh i shëndetshëm, të mos lejosh që armiku të të shkatërrojë edhe shpirtërisht, si njeri; do të thotë t’i japësh mundësi drejtësisë të të kthejë atë që është shkatërruar, të të shërojë plagën që të ka shkaktuar fyerja, që kryesi i së keqes të ndëshkohet në mënyrë të drejtë dhe që ti të mund të jetosh përsëri në paqe.”

(Nga libri Nëse fal T. I.)

15/07/2026

Një reflektim i shkurter mbi leximet e sotme

Në leximin e parë, mbreti i Asirisë bie në kurthin e krenarisë, duke ia atribuar vetes dhe forcës së tij fitore që në fakt ishin pjesë e planit të Zotit - profeti Isaia na kujton gjallërisht se sëpata nuk mund të mburret mbi atë që pret me të (Is 10,5-7.13-16).

Në dallim nga kjo krenari që verbon zemrën, Jezusi në Ungjill e lavdëron Atin sepse ai nuk ua zbulon veten atyre që janë "të mençur dhe inteligjentë" në sytë e tyre, por "të vegjëlve" (Mt 11,25-27).

Të jesh i vogël do të thotë të pranosh varësinë tonë nga Zoti, të zbrazësh veten nga egoja jonë dhe të lejosh Krishtin të na zbulojë dashurinë e Atit. Kjo është pikërisht rruga e mençurisë së vërtetë që jetoi edhe shenjti ynë mbrojtës, Shën Bonaventura.

Miq të dashur, të gjithëve ju urojë një ditë të mirë dhe të mbarë.
Le t’ju përcjell Zoti me hire dhe bekime të veta kudo që jeni e kahdo që shkoni

13/07/2026

12/07/2026

Një reflektim mbi të dielen e XV gjatë vitit

Sot Jezusi në ungjill ( Mt 13,1-23) na flet për fjalën e cila është e hedhur në tokë sikurse hedhet fara, por kjo fjalë nuk bjen gjethmonë frytin e njejtë sepse rrethanat e jetës bëjn që kjo fjalë të jetë e pa frytshme ose më pak fryt…

Puna e tokes dhe puna me jetën tonë ka shumë ngjajshmeri.

Kështu shprehet një bujk:
Nuk dija asgjë për kultivimin e bimëve. Toka ishte e panjohur për mua, proceset ishin të gjata dhe të paparashikueshme, ndërsa rezultati nuk vinte menjëherë.

Shpesh e kam vënë në provë besimin tim te Zoti. Besimi dhe besnikëria e Tij ma forcuan besimin. Përmes punës, lutjes, tokës, fillova të shihja fryte. Besimi im te Zoti dhe vetëbesimi rriteshin dita-ditës, sepse isha çdo ditë përballë sfidave që në atë çast tejkalonin aftësitë dhe njohuritë e mia. Sot kjo përvojë më ndihmon në situatat kur jeta më vë përballë sfidave që më kapërcejnë.

E njëjta gjë ndodh edhe me zemrat tona. Nëse lejojmë që mbi to të rriten lidhje të gabuara, atëherë Fjala e Zotit nuk mund të japë fryt në to. Çlirimi i zemrës nga lidhjet e gabuara kërkon punë, mund, kohë dhe këmbëngulje – ashtu si edhe punimi i tokës. Por, kur e bëjmë këtë në bashkëpunim me hirin e Zotit, zemra jonë bëhet tokë pjellore që mund të japë fryte të bollshme – gëzim, paqe dhe dashuri.

Ashtu si puna në tokë ns mëson përvojën dhe përgjegjësinë, edhe në jetën shpirtërore mësojmë të dallojmë se çfarë na pengon dhe çfarë duhet të pastrojmë. Më e rëndësishmja:

Ashtu si toka nuk jep fryt pa diell dhe ujë, as zemra jonë nuk mund të japë fryt pa praninë dhe hirin e Zotit.

Frytet më të mëdha nuk janë vetëm perimet që kemi kultivuar, por edhe gëzimi dhe bashkësia që kemi ndërtuar. Kështu edhe në jetën shpirtërore, fryti nuk është vetëm ndryshimi ynë, por edhe bekimi që përhapet te të tjerët.

Le të jetë zemra jonë tokë e mirë, në të cilën fara e Zotit mund të rritet dhe të japë fryt për gëzimin tonë dhe të të gjithë atyre që na rrethojnë.

“Fol o Zot, shërbëtori yt të dëgjon”!

Miq të dashur, të gjithëve ju urojë një ditë të mire dhe një të diele të bekuar. Le t’ju përcjell Zoti me hire dhe bekime të veta kudo që jeni e kahdo që shkoni.