07/07/2026
Urime për pushimet verore
Koha e pushimeve të trupit e të shpirtit!
Kështu, Kisha katolike pushimet verore nuk i koncepton si një hapësirë të zbrazët kohore. Pushimet verore janë kohë e përshtatshme jo vetëm për pushimin e trupit por edhe për meditime, këndej të shpirtit. Pra, pushimet si kohë e përshtatshme për të çlodhur trupin e për të ushqyer shpirtin.
Tashmë shumë njerëz kanë filluar t’i kalojnë javët e korrikut në vende të ndryshme verore:
- larg impenjimeve të detyrueshme,
- duke u çlodhur,
- pas një viti të gjatë me punë, shkolle...
- ngarkuar plot me çështje të ndryshme.
Pushimet janë rast i mirë:
- për t’u përtëri fizikisht e shpirtërisht,
- për t’u takuar me persona të ri e me Zotin
- dhe nënvizoi admirimin e tij për bukuritë natyrore, të cilat shndërrohen lehtë në lutje e fuqi shpirtërore.
Prandaj, vetë Kisha na kujton se i krishteri duhet ta mbushë këtë hapësirë kohe jo vetëm me pushimin e trupit, por edhe e sidomos, me prehjen e shpirtit, me lutje, meditim, me përpjekjen për ta thelluar miqësinë me Krishtin Zot. Pushim nuk do të thotë të rrish duarlidhur e symbyllur mbi rërën e bregdetit a mbi lëndinat e ndonjë pylli të gjelbër, duke dëgjuar këngën e valëve a koret e zogjve.
Të shëtisësh në pyll është bukur; është kënaqësi të pish ujë në burimet e akullta mes blerimit, të soditësh shkëmbinjtë a të ngjitesh në maje të maleve. Është kënaqësi, por pa harruar se njeriu në gjirin e natyrës gjen përmasën e tij të vërtetë, duke u bërë i aftë për të kuptuar Zotin, sepse mëson t’i hapë zemrën së pafundmes, percepton botën që e rrethon, duke parë në të vulën e Provanisë hyjnore, pasqyrimin e bukurisë e të mirësisë së Krijuesit. E kështu lind lutja, lind kënga e lavdërimit që lartohet, si fjollë kemi, drejt Qiellit.
Pushimet, pra, nuk janë thjeshtë aventurë, nuk janë arratisje nga e përditshmja, nuk janë përpjekje për t’u shkëputur nga lidhjet e zakonshme, në kërkim të lidhjeve të reja, interesante, që nganjëherë mund të quhen më tepër zgjidhje.
I krishteri, i shikon pushimet verore si kohë e çmuar për të qëndruar sa më gjatë me të dashurit e familjes, për t’u takuar me miq e shokë, për të shijuar biseda, që nuk mund t’i realizosh gjatë kohës së rëndomtë të punës, sepse i zënë me veprimtari, sepse nuk të lejojnë shqetësimet e përditshme.
Por, të mos harrojmë, ka edhe nga ata, që sivjet nuk mund t’i gëzojnë pushimet verore. Madje edhe nga ata, që nuk kanë provuar kurrë ç’do të thotë pushim veror. Atyre, na porosit Kisha, nuk duhet t’u mungojë solidariteti e afërsia e njerëzve të dashur. E për ata që nuk kanë askënd, duhet të gjindet dikush, që i do, në emër të Zotit.