10/12/2018
ਭੇਡਾਂ ਦੇ ਵਾੜੇ ਚ ਫਸੇ ਸ਼ੇਰ ----- ਕਹਿੰਦੇ ਇਕ ਬਘਿਆੜ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਰਦੇ ਫਿਰਦਿਆਂ ਕਿਧਰੇ ਭੇਡ ਦੀ ਖੱਲ ਲੱਭ ਪਈ। ਉਸ ਕੀ ਕੀਤਾ ਕਿ ਭੇਡ ਦੀ ਖੱਲ ਪਾ ਕੇ ਉਹ ਭੇਡਾਂ ਵਿਚ ਜਾ ਕੇ ਰਲ ਗਿਆ। ਸਕੀਮ ਉਸ ਦੀ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਦ ਸਭ ਨੂੰ ਵਾੜੇ ਵਿਚ ਵਾੜ ਕੇ ਮਾਲਕ ਚਲਾ ਜਾਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਮੋਟੀ-ਤਗੜੀ ਭੇਡ ਦਾ ‘ਡਿਨਰ’ ਕਰਾਂਗਾ। ਹਨੇਰਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਾਲਕ ਸਭ ਭੇਡਾਂ ਵਾੜੇ ਵਿਚ ਵਾੜ ਘਰੇ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਘਰ ਜਾਂਦਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਤੇ ਨਿਆਣਿਆਂ ਦਾ ਫੁੱਫੜ ਆਇਆ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਫੁੱਫੜ ਲਈ ਕੁੱਕੜ ਤਾਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੀ ਏ ਨਾ, ਪਰ ਚਲੋ ਕੁੱਕੜ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਭੇਡ ਹੀ ਸਹੀ। ਮਾਲਕ ਨੇ ਮੁੰਡੇ ਆਵਦੇ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਕਿ ਜਾਹ ਫੁੱਫੜ ਲਈ ਇੱਕ ‘ਮੋਟੀ-ਤਗੜੀ’ ਭੇਡ ਝਟਕਾ ਲਿਆ ਤੇਰਾ ਫੁੱਫੜ ਕੀ ਯਾਦ ਕਰੂ।
ਹੋਣਾ ਕੀ ਸੀ! ਮੋਟਾ-ਤਗੜਾ ਤਾਂ ਬਗਿਆੜ ਹੀ ਸੀ! ਉਸ ਬਥੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਪਾਏ ਕਿ ਮੈਂ ਭੇਡ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਹੁਣ ਕੌਣ ਸੁਣਦਾ ਤੇ ਆਖਰ ਉਨਹੀਂ ਖਾਧੀ ਪੀਤੀ ਵਿਚ ਬਗਿਆੜ ਦਾ ਹੀ ਤੁੜਕਾ ਲਾ ਕੱਢਿਆ।
ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਤੋਂ ਸਿੱਖਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਯਾਦ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਬਗਿਆੜ ਤਾਂ ਨਹੀਂ,ਬੱਬਰ ਸ਼ੇਰ ਹੁੰਦੇ ਆ ਬੱਬਰ ਸ਼ੇਰ! ਪਰ ਸ਼ੇਰ ਜੀ ਹੁਰੀਂ ਤੁਰੇ ਭੇਡਾਂ ਦੇ ਵਾੜਿਆਂ(ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ)ਵਿੱਚ ਫਿਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਅਗਲਿਆਂ ਝਟਕਾਉਂਣਾ ਤਾਂ ਹੈ ਹੀ।ਕੇ ਨਹੀਂ ?
ਮਿਆਂਕਦੇ ਭੇਡਾਂ ਵਾਂਗ ਹਨ। ਭੇਡਾਂ ਦੇ ਵਾੜਿਆਂ ਵਿਚ ਰਹਿ ਰਹਿ ਭੇਡਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਹੀ ਹਰਕਤਾਂ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ ਹਨ। ਉਹੀ ਟਿੱਕੇ, ਉਹੀ ਕਰਮ-ਕਾਂਡ, ਉਹੀ ਜੋਤਾਂ ਨਾਲ ਮੂੰਹ ਕਾਲੇ, ਉਹੀ ਨਾਰੀਅਲ, ਮੌਲੀ, ਲਾਲ ਚੁੰਨੀ, ਸ਼ਰਾਧ, ਟੱਲੀਆਂ, ਬੰਦ ਬੱਤੀਆਂ, ਜੂਠ-ਸੁੱਚ-ਭਿੱਟ, ਜਾਤੀ ਵਲਗਣਾ, ਮੂਰਤੀ ਪੂਜਾ ਤੇ ਵਰਤ ਵਗੈਰਾ! ਬਚਿਆ ਕੀ? ਸ਼ੇਰ ਹੋ ਗਿਆ ਨਾ ਭੇਡ ਦਾ ਰੂਪ? ਹੁਣ ਦੱਸੋ ਨਰਾਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਤੇ ਬਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਹੈ ਕੋਈ ਲੈਣਾ ਦੇਣਾ ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਇਸ ਨਾਲ.? ਕੇ ਹੈ..? ਅਫ਼ਸੋਸ ਦੀ ਗੱਲ ਆ ਕਈ ਸਿੱਖ ਭੈਣਾਂ ਵਰਤ ਰੱਖਦੀਆਂ ਫਿਰਦੀਆਂ.