09/13/2026
ဘုရားဟော ခန္ဓသုတ်၊ ကလေးဘဝ မွေဘေးနှင့် မေတ္တာ၏ အစွမ်းသတ္တိ
မကြာသေးမီက ခန္ဓသုတ်၏ နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းကို ပြန်လည်လေ့လာရင်း ငယ်စဉ်ကလေးဘဝက မမေ့နိုင်စရာ အဖြစ်အပျက်အချို့ စိတ်ထဲတွင် ဝင်းခနဲ ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
ပရိတ်ကြီး (၁၁) သုတ်တွင် ပါဝင်သော ခန္ဓသုတ်သည် မြတ်စွာဘုရားရှင်လက်ထက်က တောအုပ်အတွင်း ထင်းခွေ/တရားအားထုတ်ရင်း မြွေကိုက်ခံရ၍ ပျံလွန်တော်မူခဲ့ရသော ရဟန်းတစ်ပါးကို အကြောင်းပြု၍ ဟောကြားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ဝိရူပက္ခ၊ ဧရာပထ၊ ဆဗျာပုတ္တ၊ ကဏှာဂေါတမ ဆိုသည့် မြွေမင်းမျိုး ၄ ပါးနှင့်တကွ သတ္တဝါအပေါင်းတို့အား မေတ္တာဖြန့်ကျက်ခြင်းဖြင့် အန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်နိုင်ကြောင်း မြတ်စွာဘုရားက ညွှန်ပြခဲ့ပေသည်။
ဤတရားတော်၏ အစွမ်းသတ္တိကို စာအုပ်ထဲတွင် သာမက၊ မိမိ၏ ငယ်စဉ် ပဉ္စမ/ဆဋ္ဌမတန်း ကျောင်းသားဘဝ၊ နွေရာသီ ကျောင်းပိတ်ရက် ရဟန်းသံဃာတော်များထံတွင် ပရိတ်ကြီး စတင်သင်ယူချိန်၌ ကိုယ်တွေ့ လက်တွေ့ လက်တည့်စမ်းဖူးခဲ့သည်။
စတင်သင်ယူခါစ ကလေးဘာသာဘာဝ မရွတ်ဆိုမီ "တကယ်စွမ်းရဲ့လား" ဆိုသည့် သိလိုစိတ်ဖြင့် သူငယ်ချင်းများနှင့် တောလည်ရင်း သစ်ပင်ပေါ်တွင် ခွေနေသော မြွေစိမ်းတစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မကြောက်မရွံ့ဘဲ စိတ်ကို ငြိမ်အောင်ထား၍ ခန္ဓသုတ်ပါ မေတ္တာပို့စာများကို စိတ်ထဲမှ ရွတ်ဆို မေတ္တာဖြန့်ဝေပေးခဲ့သည်။ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည်မှာ ထိုမြွေစိမ်းသည် ဘယ်မှ မသွားဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ခွေနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ကလေးသဘာဝ မယုံနိုင်သဖြင့် တုတ်ဖြင့် အဝေးမှ တို့ကြည့်၊ ထိုးကြည့်သည့်တိုင်အောင် တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိတော့ပေ။ ထိုစဉ်က "အဆိပ်ပြင်းတဲ့ မြွေများ သေသွားပြီလား" ဟုပင် စိတ်ပူမိခဲ့ဖူးသည်။
ဒုတိယအကြိမ်တွင်မူ ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ကောင်းခဲ့သည်။ တစ်နေ့တွင် အဆိပ်ပြင်းသော မြွေဟောက်တစ်ကောင်သည် ကျောင်းဝင်းအနီး လမ်းလျှောက်နေသော ကိုရင်လေးများကို မြင်ပြီး ပါးပြင်းထောင်ကာ နောက်မှ လိုက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအချိန်တွင် ထွက်ပြေးခြင်းမပြုဘဲ လမ်းဘေးတွင် ငြိမ်နားကာ ခန္ဓသုတ်ကို သဒ္ဓါစိတ်ဖြင့် ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။
ထိုအခါ ရာဇသံပေးကာ ပါးပြင်းထောင်လိုက်လာသော မြွေဟောက်သည် လမ်းလယ်ခေါင်၌ပင် တုံ့ခနဲ ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး ရှေ့ဆက်မလာတော့ပေ။
ဤကိုယ်တွေ့အဖြစ်အပျက်နှစ်ခုသည် ခန္ဓသုတ်၏ အနှစ်ချုပ်ကို ပိုမိုထင်ရှားစေခဲ့သည်။
၁။ မေတ္တာ၏ အကာအကွယ် - ဒေါသ၊
ကြောက်ရွံ့မှုတို့ဖြင့် တုံ့ပြန်မည့်အစား စိတ်အေးချမ်းစွာ မေတ္တာဖြန့်ဝေခြင်းသည် ဘေးရန်ပြုလိုသော သတ္တဝါတို့၏ စိတ္တဇခွန်အား (အကုသိုလ်ဒေါသစိတ်) ကို ငြိမ်းအေးသွားစေနိုင်သည်။
၂။ သဒ္ဓါနှင့် သတိ၏ အစွမ်း - ပရိတ်တော်၏ ဂုဏ်တော်နှင့် သရဏဂုံကို စေတနာသန့်သန့်ဖြင့် ယုံကြည်မြတ်နိုးစွာ ရွတ်ဆိုခြင်းသည် ဘေးအန္တရာယ်မှ ကင်းဝေးစေသည့် ထက်မြက်သော ဒိုင်းလွှားတစ်ခုဖြစ်လာသည်။
ခန္ဓသုတ်သည် သတ္တဝါတို့အား မေတ္တာဖြန့်ရန်နှင့် ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ ရတနာသုံးပါး၏ အနန္တဂုဏ်ကို အောက်မေ့ဆင်ခြင်ရန် သင်ကြားပေးသော သုတ်ဖြစ်သည်။ ငယ်စဉ်က လက်တည့်စမ်းခဲ့သော ဖြစ်ရပ်များသည် ရဟန်းတော်များအား ဟောကြားခဲ့သည့် မြတ်စွာဘုရား၏ တရားတော်သည် ခေတ်ကာလမရွေး၊ အသက်အရွယ်မရွေး၊ သဒ္ဓါနှင့် မေတ္တာမှန်ပါက အမှန်တကယ် ငြိမ်းအေးမှုနှင့် ဘေးကင်းမှုကို ဆောင်ကြဉ်းပေးနိုင်ကြောင်း သက်သေပြနေပေသည်။
