09/21/2026
چیزی بسیار زیبا در تسلیم کردن زندگی خود به عیسی مسیح وجود دارد.
این موضوع شخصی است. زندگی انسان را تغییر میدهد. و آرامشی به انسان میدهد که هیچ مذهب و سیستم مذهبی‌ای نمی‌تواند به‌تنهایی ایجاد کند.
چون وقتی واقعاً انجیل را درک می‌کنیم، متوجه یک حقیقت بسیار مهم می‌شویم:
نجات چیزی نیست که ما بتوانیم آن را به دست بیاوریم یا برایش استحقاق پیدا کنیم. نجات چیزی است که خدا به‌طور رایگان، از طریق پسرش عیسی مسیح، به ما بخشیده است.
«زیرا خدا جهان را این‌چنان محبت نمود که پسر یگانه خود را داد…» یوحنا ۳:۱۶
لحظه‌ای به این موضوع فکر کنید.
خدا یک سیستم مذهبی پیچیده به ما نداد.
به ما نگفت که برای رسیدن به عیسی، به یک انسان دیگر نیاز داریم که بین ما و او قرار بگیرد.
خدا صدها قانون انسانی به ما نداد که اول باید آنها را انجام دهیم تا بتوانیم نزد او پذیرفته شویم.
او عیسی را به ما داد.
این سادگی انجیل است.
اما متأسفانه در طول تاریخ، انسان‌ها همین انجیل ساده را گرفته‌اند و چیزهای زیادی به آن اضافه کرده‌اند؛ سنت‌های انسانی، تفسیرهای انسانی، شخصیت‌ها، تعالیم، سازمان‌ها و الزامات مذهبی.
گاهی نجات را آن‌قدر پیچیده میکنند که انسان با خودش می‌گوید:
«آیا باید شخص درست را دنبال کنم؟»
«آیا باید عضو گروه درست باشم؟»
«آیا به اندازه کافی کار انجام می‌دهم؟»
«آیا ایمان درستی دارم؟»
و من باید یک سؤال مهم بپرسم:
پس سادگی انجیل کجاست؟
عیسی گفت:
«ای تمامی زحمتکشان و گرانباران، نزد من آیید و من به شما آرامی خواهم بخشید.» متی ۱۱:۲۸
به چیزی که عیسی گفت دقت کنید.
او گفت:
«نزد من بیایید.»
نگفت: «نزد نبی من بیایید.»
نگفت: «نزد سازمان من بیایید.»
نگفت: «نزد جنبش من بیایید.»
و نگفت: «برای رسیدن به من، به یک انسان دیگر نیاز دارید.»
گفت:
نزد من بیایید.
و فکر می‌کنم این دقیقاً جایی است که باید بسیار مراقب باشیم.
هر وقت یک انسان خودش را بین شما و عیسی مسیح قرار میدهد، باید بایستیم و چند سؤال جدی از خودمان بپرسیم.
مردم به چه کسی نگاه میکنند؟
چه کسی را دنبال میکنند؟
و از همه مهم‌تر، جلال نصیب چه کسی می‌شود؟
چون کتاب مقدس کاملاً روشن می‌گوید:
«زیرا یک خداست و در میان خدا و انسان‌ها نیز یک واسطه است، یعنی عیسی مسیح .» اول تیموتائوس ۲:۵
یک واسطه وجود دارد.
عیسی مسیح.
ما به نجات‌دهنده دیگری نیاز نداریم.
به واسطه دیگری نیاز نداریم.
و به انسان دیگری نیاز نداریم که کاری را کامل کند که عیسی قبلاً بر روی صلیب انجام داده است.
عیسی گفت:
«تمام شد.»
پس چرا همچنان چیزهای دیگری به آن اضافه می‌کنیم؟
چرا همچنان بارهایی بر دوش مردم می‌گذاریم که عیسی هرگز بر دوش آنها نگذاشت؟
چرا کاری می‌کنیم که مردم احساس کنند نمی‌توانند با خدا رابطه داشته باشند، مگر اینکه از طریق یک انسان خاص، یک سازمان خاص یا یک سیستم مذهبی خاص به خدا برسند؟
دوست من، این آزادی انجیل نیست.
عیسی آمد تا انسان‌ها را آزاد کند.
و وقتی به قلب مسیحیت برمی‌گردیم، می‌بینیم که موضوع در واقع بسیار ساده است.
خدا را با تمام قلب، جان و ذهن خود محبت کن.
همسایه خود را مانند خودت محبت کن.
با فروتنی با خدا راه برو.
دیگران را ببخش.
محبت نشان بده.
مردم را محبت کن.
آنچه را که به آن ایمان داری، در زندگی خودت نشان بده.
و مهم‌تر از همه:
از عیسی مسیح پیروی کن.
ما باید بسیار مراقب باشیم وقتی انسان‌ها شروع میکنند خودشان را برای رابطه ما با خدا ضروری جلوه دادن.
چون ایمان ما نباید بر اساس یک انسان بنا شده باشد.
نباید بر اساس یک شخصیت بنا شده باشد.
نباید بر اساس یک سازمان بنا شده باشد.
و قطعاً نباید بر اساس یک جنبش بنا شده باشد.
ایمان ما باید بر عیسی مسیح و کلام او بنا شود.
انجیل یعنی خبر خوش.
انجیل اسارت مذهبی نیست.
نجات از طریق فیض است.
فیض، فیض است.
نجات، نجات است.
عیسی، عیسی است.
و عیسی مسیح کافی است.
پس بیایید هر چیزی را که می‌شنویم، حتی تعالیم مذهبی را، دوباره در برابر کلام خدا قرار دهیم.
اگر چیزی به مسیح اضافه می‌کند، آن را رد کنیم.
اگر چیزی از جلال مسیح کم می‌کند، آن را رد کنیم.
اگر چیزی باعث می‌شود یک انسان برای نجات شما ضروری شود، آن را رد کنیم.
و اگر چیزی با کلام خدا در تضاد است، آن را رد کنیم.
کتاب مقدس می‌گوید:
«چشم خود را به عیسی بدوزیم که نویسنده و کامل‌کننده ایمان ماست.» — عبرانیان ۱۲:۲
پس ما به چه کسی نگاه می‌کنیم؟
آیا به یک انسان نگاه می‌کنیم؟
آیا به یک سازمان نگاه می‌کنیم؟
آیا به یک فرقه یا denomination نگاه می‌کنیم؟
آیا به یک جنبش نگاه می‌کنیم؟
نه.
ما به عیسی نگاه می‌کنیم.
چون نجات ما در یک انسان نیست.
نجات ما در یک denomination نیست.
نجات ما در یک جنبش نیست.
نجات ما در عیسی مسیح است.
و وقتی واقعاً این حقیقت را درک می‌کنید، متوجه یک چیز بسیار ساده می‌شوید:
ما به جایگزینی برای عیسی نیاز نداریم.
عیسی مسیح کافی است.
