01/06/2026
Geloven of niet geloven , altijd respect !
Dit weekend werd voor de laatste keer in de Sint-Pieterskerk een mooie vormselviering gehouden. Afgelopen weken vierden velen ook hun lentefeest of feest van de vrijzinnigen of eerste communie.
Waarom wel nog of waarom niet ?
Een open debat maar als burgemeester zie ik dagelijks mensen die sterk van elkaar verschillen. Sommigen vinden kracht in religie, anderen in wetenschap, filosofie, familie, kunst of gewoon in hun eigen levenservaring. De ene bidt, de andere twijfelt. De ene gelooft met overtuiging, de andere gelooft nergens in. Dat is geen probleem. Het wordt pas een probleem wanneer mensen denken dat hun eigen overtuiging hen meer waard maakt dan een ander.
Geloven is geen schande. Niet geloven ook niet.
Toch lijken we soms meer energie te steken in het verdedigen van onze verschillen dan in het zoeken naar wat ons verbindt. De vraag is niet of iemand gelooft, maar hoe iemand met anderen omgaat. Want uiteindelijk wordt een samenleving niet gebouwd op overtuigingen alleen, maar op gedrag: respect, verantwoordelijkheid, eerlijkheid en medemenselijkheid.
Wat betekent het eigenlijk om een beter mens te worden?
Niet noodzakelijk meer gelijk krijgen. Niet noodzakelijk meer kennis verzamelen. En ook niet anderen overtuigen van onze waarheid. Een beter mens worden betekent misschien wel dat we leren luisteren zonder onmiddellijk te oordelen. Dat we begrip tonen zonder alles goed te keuren. Dat we onze eigen overtuigingen durven onderzoeken in plaats van ze als wapens te gebruiken.
Religie kan voor velen een houvast zijn. Ze biedt zin, gemeenschap, troost en richting. Dat verdient respect. Maar ook wie niet gelooft, kan vanuit dezelfde waarden leven: zorg voor anderen, rechtvaardigheid, solidariteit en verantwoordelijkheid. Die houding verdient evenveel respect.
De grote uitdaging van onze tijd is niet het verschil tussen gelovigen en niet-gelovigen. De echte uitdaging is het groeiende onvermogen om elkaar als medemens te blijven zien wanneer we van mening verschillen.
Een gezonde samenleving vraagt geen eenheid van geloof, maar eenheid van respect.
Als burgemeester geloof ik dat een gemeenschap sterker wordt wanneer mensen elkaar niet beoordelen op wat ze geloven, maar op hoe ze bijdragen aan het samenleven. Respect voor de overtuiging van een ander betekent niet dat je die overtuiging moet delen. Het betekent dat je erkent dat ieder mens op zoek is naar betekenis, zekerheid en een plaats in de wereld.
Misschien ligt daarin de essentie van een beter mens worden: beseffen dat niemand alle antwoorden heeft, maar dat iedereen waardigheid verdient.
Want geloof kan een houvast zijn. Twijfel kan dat ook. Maar respect voor elkaar is het fundament waarop we allemaal kunnen staan. Dat is geen religieuze waarde, geen politieke waarde en geen filosofische waarde alleen. Het is een menselijke waarde.
En daar zouden we het vaker over mogen hebben.
