Priesterconfrerie Sint-Pius V

Priesterconfrerie Sint-Pius V De Priesterconfrerie Sint-Pius V is een autocefale Oud-Rooms-Katholieke Kerk, opgericht in april 1996 door Mgr. Luc Strijmeersch, met zetel te Gent.

17/04/2020

Hierbij vindt u de lijst van mijn apostolische opvolging:
Guy-Léonard Eeckhout, die op 25/09/2006 geconsacreerd werd door
Gilles-Marie Pommier, die op 28/04/1996 geconsacreerd werd door
Luc-Cyriel Strijmeersch, die op 14/05/1991 geconsacreerd werd door
André Enos, die op 4/11/1962 geconsacreerd werd door
Charles Brearly, die op 14/11/1954 geconsacreerd werd door
Philip Charles Stuart Singer, die op 14/04/1952 geconsacreerd werd door
Harold-Percivan Nicholson, die op 27/05/1950 geconsacreerd werd door
Hugues-Georges de Wilmott-Newman, die op 6/06/1946 geconsacreerd werd door
Wallace de Ortega Maxey, die op 24/03/1929 geconsacreerd werd door
Edwin-Wallace Hunter, die op 10/02/1924 geconsacreerd werd door
Carmel Henry Carfora, die op 4/10/1916 geconsacreerd werd door
Rudolf de Landes Berghes, die op 29/6/1913 geconsacreerd werd door
Arnold Harris Mathew, die op 28/4/1908 geconsacreerd werd door
Gerardus Gul, die op 11/5/1892 geconsacreerd werd door
Gaspardus Rinkel, die op 11/8/1873 geconsacreerd werd door
Hermannus Heykamp, die op 17/7/1853 geconsacreerd werd door
Johannes van Santen, die op 13/11/1825 geconsacreerd werd door
Johannes Bon, die op 22/4/1819 geconsacreerd werd door
Willibrord van Os, die op 25/4/1814 geconsacreerd werd door
Gisbertus de Jong, die op 7/11/1805 geconsacreerd werd door
Johannes van Rhijn, die op 5/7/1797 geconsacreerd werd door
Adrianus Broekman, die op 21/6/1778 geconsacreerd werd door
Walter van Nieuwenhuisen, die op 7/2/1768 geconsacreerd werd door
Johannes van Stiphout, die op 11/7/1745 geconsacreerd werd door
Peter Meindaerts, die op 18/10/1739 geconsacreerd werd door
Dominique Marie Varlet, die op 17/2/1719 geconsacreerd werd door
Jacques Goyon de Matignon, die op 16/4/1673 geconsacreerd werd door
Jacques-Benigne Bossuet, die op 21/9/1670 geconsacreerd werd door
Charles le Tellier, die op 11/11/1668 geconsacreerd werd door
Kardinaal Antonio Barberini, die op 24/10/1655 geconsacreerd werd door
Giovanni-Battista Scanaroli, die op 6/10/1630 geconsacreerd werd door
Kardinaal Luigi Caetani, die op 12/6/1622 geconsacreerd werd door
Kardinaal Ludovico Ludovisi, die op 2/5/1621 geconsacreerd werd door
Aartsbisschop Galeazzo Sanvitale, die op 4/4/1604 geconsacreerd werd door
Kardinaal Girolamo Berneri, die op 7/9/1586 geconsacreerd werd door
Kardinaal Giulio Santioro, die op 12/3/1566 geconsacreerd werd door
Kardinaal Scipione Rebiba, die op 14/05/1541 geconsacreerd werd.

16/06/2019

Oud-Rooms-Katholieke Kerk
De Oud-Rooms-Katholieke Kerk (ORK) of Onafhankelijke Oud-Rooms-Katholieke Kerk is een geloofsgemeenschap die voortgekomen is uit de beweging van de Oud-Katholieke Engelse bisschop Arnold Harris Mathew (sedert 1910). Zij maakt géén deel uit van de Rooms-Katholieke Kerk, maar is een autocefale, onafhankelijke, geloofsgemeenschap die een eigen jurisdictie heeft en die daarom volgens het Rooms-Katholieke canoniek recht als schismatiek wordt beschouwd. Zij bezit volgens de opvattingen van de orthodoxe en Katholieke Kerk echter wel een geldige apostolische successie en dus eveneens geldige sacramenten.
De Oud-Rooms-Katholieke Kerk bestaat uit zowel conservatieve als progressieve gemeenschappen.
De progressieve tak van de ORK aanvaardt de leringen van het Tweede Vaticaanse Concilie (1962-1965) en staat min of meer open voor de wijding van vrouwen en openlijk homoseksuelen. Als liturgie wordt als basis deze van Paulus VI gebruikt.
De conservatieve geloofsgemeenschappen voelen zich eerder verwant met de bewegingen die de leringen van Vaticaan II in vraag stellen of zelfs geheel of gedeeltelijk verwerpen (de belangrijkste is de Priesterbroederschap Sint-Pius X, gesticht door wijlen Mgr. Marcel Lefebvre op 1 november 1970 met goedkeuring van Mgr. Charrière, bisschop van Fribourg in Zwitserland). Vrouwenwijdingen worden niet erkend, conform het traditionele Roomse standpunt. De sacramenten, waaronder de H. Mis, worden toegediend volgens de door Rome goedgekeurde liturgische boeken van 1962 .
Oorsprong van de Oud-Katholieken
Het katholicisme werd in de 7e eeuw door het bekeringswerk van de H. Willibrordus, die door Paus Sergius I in 696 tot bisschop werd gewijd, naar de Lage Landen gebracht. In een poging om een eind te maken aan de Investituurstrijd, werd op 23 september 1122 het Concordaat van Worms gesloten tussen paus Calixtus II en keizer Hendrik.
De Investituurstrijd ging over het benoemingsrecht van de hogere geestelijken (bisschoppen). Van de keizer konden bisschoppen voorheen wereldlijke taken toegewezen krijgen, bijvoorbeeld als landsheer, met het doel bepaalde rijksgebieden (rijksbisdommen) niet erfelijk binnen één geslacht te laten verankeren, dit in tegenstelling tot de adellijke landsheren welke domeinen in erf zouden overgaan.
Het concordaat draaide uit op een compromis. Nieuwe bisschoppen zouden voortaan van de Kerk hun geestelijk gezag ontvangen. In de praktijk zou de lokale geestelijkheid echter de volgende eeuwen bisschoppen benoemen. Dat betekende dat de zogenaamde Rijkskerkenleer (het benoemen van bisschoppen door de wereldlijke macht) tot een einde kwam..
In 1145 gaf Paus Eugenenius III op vraag van keizer Koenraad III (1138-1152) van het Heilige Roomse Rijk aan het Kapittel van Utrecht het voorrecht om de nieuwe bisschop te mogen kiezen. Dit werd door het Vierde Concilie van Lateranen in 1215 nogmaals bevestigd. Paus Leo X vaardigde in 1520 de Pauselijke bul Debitum Pastoralis uit, waarin hij buitengewone volmachten schonk aan de bisschoppen van Utrecht, waardoor zij onttrokken werden aan elke andere jurisdictie.
In 1691 beschuldigden de Jezuïeten aartsbisschop Petrus Codde van Utrecht ervan dat hij de Jansenistische ketterij gunstig genegen was.
Paus Innocentius XII benoemde een commissie van kardinalen om de beschuldigingen te onderzoeken (ondanks de bul Debitum Pastoralis van 1520). Deze commissie kwam tot het besluit dat de beschuldigingen ongegrond waren.
In 1700 riep de nieuwe Paus, Clement XI, aartsbisschop Codde naar Rome om er deel te nemen aan het Jubileumjaar. Onmiddellijk werd een tweede commissie van kardinalen benoemd om aartsbisschop Codde te oordelen. Er werd van hem geëist dat hij de pauselijke bul Regiminis Apostolici van Paus Alexander VII (1665) zou ondertekenen, waarin hij zich distantieerde van de vijf stellingen die in het boek Augustinus zouden staan. Eerder werden deze stellingen al veroordeeld in bul Ad Sacram van Paus Alexander VII in 1656. Aartsbisschop Codde weigerde. Onder druk van de Jezuïeten besloot Paus Clement XI in 1701 aartsbisschop Codde te suspenderen (schorsen) en een opvolger, Gerard Potcamp, als apostolisch vicaris te benoemen. De Kerk in Utrecht weigerde deze vervanger te aanvaarden. Op 19 maart 1704 nam aartsbisschop Codde ontslag en stierf op 18 december 1710. De facto ontstond er een autonome Katholieke Kerk in Nederland.

Op vraag van gelovige geïnteresseerden heb ik getracht de geschiedenis van de Oud-Rooms-Katholieke Kerk weer te geven va...
08/05/2019

Op vraag van gelovige geïnteresseerden heb ik getracht de geschiedenis van de Oud-Rooms-Katholieke Kerk weer te geven vanuit mijn perspectief. Veel moet nog vertaald worden uit het Engels en geactualiseerd worden, waarvoor ik om begrip vraag.

Adres

Pauwstraat 9
Ghent
9000

Website

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Priesterconfrerie Sint-Pius V nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Snelkoppelingen

Delen

Type