31/05/2026
Zozeer heeft God de wereld liefgehad
Het feest van de Allerheiligste Drie-Eenheid plaatst ons voor het hart zelf van ons geloof. Het gaat niet om een abstract mysterie, maar om God zelf, zoals Hij zich heeft geopenbaard en zoals Hij gekend, bemind en aanbeden wil worden.
In de eerste lezing openbaart God zich aan Mozes als een tedere en barmhartige God, vol liefde en trouw. Deze openbaring is wezenlijk, maar blijft nog partieel. Het volk van Israël kent de eenheid van God, maar doorziet zijn innerlijk mysterie nog niet. Dit mysterie zal pas ten volle onthuld worden in Jezus.
In het evangelie openbaart Jezus dat God Vader is, en dat deze Vader zijn Zoon geeft tot heil van de wereld. Dat betekent dat God geen eenzaamheid is, maar gemeenschap. Hij is levende relatie, wederzijdse gave, eeuwige liefde.
De Vader zendt niet zomaar een boodschapper: Hij geeft zijn Zoon, die van dezelfde natuur is als Hij. En deze zending is geen uitgestelde reactie op de zonde, maar de uitdrukking van wie God is. God is liefde, en deze liefde deelt zich mee, geeft zich, stroomt uit.
Zo wordt de Drie-Eenheid onthuld: één God in drie Personen, volkomen verenigd in éénzelfde natuur en éénzelfde liefde. Alles wat God doet in de heilsgeschiedenis is het gemeenschappelijke werk van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.
Maar dit mysterie is niet alleen om te aanschouwen. Het wil ontvangen worden. Het geloof is geen abstract idee, maar een persoonlijke instemming met de God die zich openbaart. Het opent ons voor een immense werkelijkheid: de deelname aan het leven van God zelf.
Door de genade komt de Drie-Eenheid in ons wonen. De Vader neemt ons aan als zijn kinderen, de Zoon verenigt ons met zich, en de Heilige Geest woont in ons hart. Het christelijk leven wordt dan een leven met God, een innerlijke gemeenschap, vaak discreet maar zeer reëel.
Dat vraagt om een concreet antwoord. Het volstaat niet dit mysterie te kennen, men moet eruit leven. Dat gebeurt door gebed, aanbidding, trouw aan de geboden en een regelmatig sacramenteel leven. Als God in ons woont, moet ons leven deze aanwezigheid weerspiegelen.
De Drie-Eenheid wordt ook een voorbeeld. God is gemeenschap van liefde, en deze gemeenschap moet weerspiegeld worden in onze relaties. Een authentiek christelijk leven kan niet getekend zijn door verdeeldheid, trots of zelfgerichtheid. Het moet de vruchten dragen van liefde, eenheid en zelfgave.
Ten slotte roept dit mysterie ons tot bekering. Als God liefde is, dan is de zonde een afwijzing van deze liefde. Zij verwijdert ons van het leven van God zelf. Maar de barmhartigheid blijft altijd aangeboden. God wordt niet moe ons te roepen om tot Hem terug te keren.
De Drie-Eenheid is geen raadsel om op te lossen, maar een licht waarin wij mogen binnengaan. Wij komen van de Vader, door de Zoon, in de Heilige Geest, en wij zijn geroepen om tot Hem terug te keren.
Moge dit feest voor ons een innerlijke vernieuwing zijn. Laten wij de genade vragen om in Gods aanwezigheid te leven, met geloof te bidden en de Drie-Eenheid ons hart te laten omvormen.
De Drie-Eenheid, tempera en bladgoud op perkament door Taddeo Crivelli, uit een manuscript uit 1460–1470; in het J. Paul Getty Museum, Los Angeles
