03/04/2026
ദുഃഖ വെള്ളി
"ദൈവമേ, ദൈവമേ, നീ എന്നെ കൈവിട്ടതെന്ത്?"
— മർക്കോസ് 15:34
ഇരുൾ മൂടിയ ആ ദിവസം
പ്രിയ സഹോദരങ്ങളേ,
ഇന്ന് നാം ഇവിടെ ഒത്തുകൂടിയിരിക്കുന്നത് ഒരു ഉത്സവം ആഘോഷിക്കാനല്ല. ഇന്ന് ലോകം ഇരുൾ മൂടിയ ആ ദിവസത്തിന്റെ സ്മരണ നാം ഹൃദയത്തിൽ ഏറ്റെടുക്കുകയാണ്. ദൈവം ക്രൂശിൽ തൂങ്ങിയ ദിവസം — ദൈവത്തിന്റെ ഹൃദയം പൊട്ടിയ ദിവസം.
ആ കാൽവേരി മലയ്ക്ക് അടുത്ത് ഒരു നിമിഷം നമ്മൾ നിൽക്കാം. ആ ക്രൂശിന്റെ ചുവട്ടിൽ, ആ ചോരത്തുള്ളികളിൽ, ആ നിലവിളിയിൽ — നമ്മുടെ രക്ഷ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് കാണാൻ ശ്രമിക്കാം.
1: ആ ഏഴ് വചനങ്ങൾ
"പിതാവേ, ഇവർ ചെയ്യുന്നതെന്തെന്ന് അവർ അറിയുന്നില്ല; ഇവരോടു ക്ഷമിക്കേണമേ." (ലൂക്കോ 23:34)
ക്രൂശിൽ അറ്റ ആദ്യ വചനം ക്ഷമയുടേതാണ്. ആണികൾ കൊണ്ടു തറച്ച കൈകൾ ഉയർന്ന് ശത്രുക്കൾക്കുവേണ്ടി അപേക്ഷിക്കുകയാണ്. ഈ ലോകം ഒരിക്കലും ആ കാഴ്ച കണ്ടിട്ടില്ല.
ഒരിക്കൽ ഒരു ക്ഷമ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ മനുഷ്യൻ തന്നെ ആഴത്തിൽ വ്രണപ്പെടുത്തിയ ഒരാളോടു ക്ഷമിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലെന്ന് ദൈവത്തോടു പറഞ്ഞു. ദൈവം ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചു: "ക്രൂശിൽ ഞാൻ ആരോടു ക്ഷമ ചോദിച്ചു?" — ആ ചോദ്യം ആ ഹൃദയം ഭേദിച്ചു.
ദൈവം ക്ഷമിച്ചു, കാരണം ദൈവം സ്നേഹമാണ്. ഇന്ന് ഈ ക്രൂശിന്റെ ചുവട്ടിൽ, നാമും ആ ക്ഷമ ഹൃദയത്തിൽ ഏറ്റെടുക്കാം. ആരോടെങ്കിലും ഒരു കൽക്കരി ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഇന്ന് അത് ഉരുക്കിക്കളയാൻ ദൈവം നമ്മെ ക്ഷണിക്കുന്നു.
2: ആ ഒറ്റപ്പെടൽ
"ദൈവമേ, ദൈവമേ, നീ എന്നെ കൈവിട്ടതെന്ത്?" (മത്തായി 27:46)
ഈ വചനം ഓരോ തവണ ഉള്ളിൽ ഉരുവിടുമ്പോഴും ഹൃദയം ഇടറുന്നു. ദൈവം ദൈവത്തെ വിളിക്കുകയാണ് — ദൈവം ഒറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്. ഈ ഒറ്റപ്പെടൽ നമ്മുടെ ഓരോ ഏകാന്ത നിമിഷത്തെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.
രോഗശയ്യയിൽ കിടക്കുന്ന ഒരു ഉദ്ഘോഷകൻ ഒരിക്കൽ ദൈവത്തോടു ചോദിച്ചു: "കർത്താവേ, എനിക്കു നിന്നെ അനുഭവിക്കുന്നില്ലല്ലോ." ദൈവം ഉള്ളിൽ മൊഴിഞ്ഞു: "ക്രൂശിൽ ഞാൻ ഒറ്റ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ദൈവം ഉണ്ടായിരുന്നില്ലായിരുന്നു. ഞാൻ ഒറ്റപ്പെട്ടത് നിനക്കുവേണ്ടിയായിരുന്നു."
ഇന്ന് നിങ്ങൾ ഏകാന്തതയിൽ ഇരിക്കുകയാണോ? ആരും മനസ്സിലാക്കില്ലെന്ന് തോന്നുകയാണോ? ഓർക്കുക — ക്രൂശിൽ ക്രിസ്തു ആ ഇടം പൂർണ്ണമായി ഏറ്റെടുത്തു. ആ ഒറ്റപ്പെടൽ ഇനി ഒരിക്കലും ഒറ്റയ്ക്കല്ല.
3: "തൃഷ്ണിക്കുന്നു"
"എനിക്കു ദാഹിക്കുന്നു." (യോഹന്നാൻ 19:28)
ഈ ഒരൊറ്റ വാക്കിൽ ലോകത്തിന്റെ എല്ലാ ദാഹവും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ദൈവം — ജീവജലം ദോഷിക്കുന്ന ദൈവം — ദാഹം കൊണ്ടു ചുണ്ടുണർത്തി.
ഇതൊരു ശാരീരിക ദാഹം മാത്രമല്ല. ക്രിസ്തു ദാഹിച്ചത് ആത്മാക്കൾക്കു വേണ്ടിയായിരുന്നു — നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി, ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി. ആ ദാഹം ഇന്നും തീർന്നിട്ടില്ല. കർത്താവ് ഇന്നും നമ്മെ ദാഹിക്കുകയാണ്.
നമ്മൾ ഓരോരുത്തരും ഉള്ളിൽ ചോദിക്കണം: 'ഞാൻ ക്രിസ്തുവിനെ ദാഹിക്കുന്നുണ്ടോ? ഈ ലോകം കൊടുക്കുന്ന ജലം കൊണ്ടു ദാഹം തീർക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണോ?' — ദൈവം ഇന്ന് ഒരു ക്ഷണം നൽകുന്നു: 'ദാഹിക്കുന്നവർ എന്റെ അടുക്കൽ വരട്ടെ.'
4."സാധിച്ചു"
"സർവ്വവും സാധിച്ചു." (യോഹന്നാൻ 19:30)
ഗ്രീക്കിൽ ഒരൊറ്റ വാക്ക്: "Tetelestai" — 'പൂർണ്ണമായി തീർന്നു.' ഇത് പരാജയത്തിന്റെ ആർത്തനാദമല്ല. ഇത് ജേതാവിന്റെ ഘോഷണമാണ്.
ഒരു ചിത്രകാരൻ വർഷങ്ങളോളം ഒരു ചിത്രം വരച്ചു. ഒടുവിൽ, അവസാനത്തെ ഒരൊറ്റ ഓടക്കുറി ഇട്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'ഇനി ഇതിൽ ഒന്നും ചേർക്കേണ്ടതില്ല.' ക്രൂശിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ 'Tetelestai' അതാണ്. നമ്മുടെ രക്ഷ ഇനി ഒരു കൂടുതൽ ആവശ്യമില്ല — അത് പൂർണ്ണം.
ഇന്ന് ഒരു ഭാരം നിങ്ങൾ ചുമക്കുന്നുണ്ടോ? ദൈവം പറയുന്നു: 'നിന്റെ പാപം, നിന്റെ ഭാരം, നിന്റെ ആശങ്ക — ഇവ ഒക്കെ ക്രൂശിൽ സാധിച്ചു.' ആ 'Tetelestai' ഇന്ന് നമ്മുടെ ഓരോ ഹൃദയത്തിലും മുഴങ്ങട്ടെ.
ആ ക്രൂശ് ഇന്നും
ഒരു ക്ഷയരോഗിയായ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ ദൈവ ദൂതനോടു ചോദിച്ചു: 'ഈ കഷ്ടങ്ങൾ ദൈവത്തിനു മനസ്സിലാകുമോ?' ദൂതൻ ഒരു ക്രൂശ് കാട്ടി, ഒന്നുമാത്രം പറഞ്ഞു: 'ഇതു നോക്കൂ.' ആ ചെറുപ്പക്കാരൻ ഇരുൾ മൂടിയ ക്ഷയഗൃഹത്തിൽ ആദ്യമായി ശാന്തി കണ്ടെത്തി.
പ്രിയ സഹോദരങ്ങളേ, ഈ ദുഃഖ വെള്ളിയിൽ ആ ക്രൂശ് ഒരു ശിക്ഷ ഉപകരണം മാത്രമല്ല — അത് ദൈവസ്നേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന ഭാഷണ പദ്ധതിയാണ്. ഒരൊറ്റ ദൈവ വചനം ഹൃദയത്തിൽ ഏറ്റെടുത്ത് ഈ ദിനം ധ്യാനിക്കാം:
"ദൈവം ലോകത്തെ അത്രമേൽ സ്നേഹിച്ചു, തന്റെ ഏകജാതനായ പുത്രനെ നൽകി." — യോഹന്നാൻ 3:16
ആ ക്രൂശ് ഇന്ന് ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു: 'ഈ സ്നേഹം നിനക്ക് എന്ത്?' ഇന്ന് ആ ക്രൂശിന്റെ ചുവട്ടിൽ മുഖം കുനിക്കാം. കണ്ണുനീർ ഒഴുകട്ടെ. ഹൃദയം തുറക്കട്ടെ. ദൈവം ഈ നിമിഷം ഇവിടെ ഉണ്ട്.
ദൈവം നമ്മോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ.
ആമേൻ.
