24/03/2026
(ΕΛΛΗΝΙΚΑ - ENGLISH)
Μήνυμα του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας κ.κ. Μακαρίου
επί τη εορτή του Ευαγγελισμού της Υπεραγίας Θεοτόκου
και τη Εθνική Παλιγγενεσία
«Σήμερον τῆς σωτηρίας ἡμῶν τὸ κεφάλαιον…»
Σήμερα εορτάζουμε δύο μεγάλα γεγονότα. Πρώτα τον Ευαγγελισμό της Υπεραγίας Θεοτόκου, διὰ του οποίου έγινε η αρχή, ετέθη το θεμέλιο ή, όπως το λέγει και το απολυτίκιο της εορτής, άνοιξε το κεφάλαιο της σωτηρίας του ανθρώπου. Με εκείνο το ταπεινό «γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου», η Παναγία μας αποδέχθηκε να γίνει η χώρα του Αχωρήτου, συνεργώντας έτσι στο προαιώνιο σχέδιο του Θεού για τη σωτηρία του ανθρωπίνου γένους.
Το δεύτερο μεγάλο γεγονός που εορτάζουμε σήμερα, είναι ο ξεσηκωμός των προγόνων μας τον Μάρτιο του 1821. Το γεγονός αυτό σηματοδοτεί το άνοιγμα ενός άλλου σημαντικού κεφαλαίου - του κεφαλαίου της ανεξαρτησίας της μητέρας πατρίδος μας. Οι Έλληνες αγωνίστηκαν με αξιοθαύμαστη ανδρεία και πνεύμα αυτοθυσίας, «για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία». Κατόρθωσαν έτσι να απαλλαγούν από τα δεσμά της πολύχρονης σκλαβιάς και να παραδώσουν μία ελεύθερη και ανεξάρτητη Ελλάδα στις γενιές που ακολούθησαν.
Δικαίως και αξιοχρέως, λοιπόν, τιμούμε σήμερα το σεπτό πρόσωπο της Παναγίας μας και τους ήρωες της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821. Όμως η τιμή αυτή θα είναι πραγματική αν αναλογιστούμε ότι τα δύο μεγάλα αυτά κεφάλαια, δεν συνιστούν πραγματικότητες δεδομένες, αμετάκλητες και αναλλοίωτες. Με άλλα λόγια, δεν καυχόμεθα μόνο για την πίστη μας και την ένδοξη ιστορία μας. Οφείλουμε να αναλάβουμε ως πρόσωπα και τις ευθύνες μας.
Η μεν σωτηρία μας συνιστά τη δυνατότητα μετοχής στην «όντως ζωή», η οποία ανακτήθηκε ύστερα από την απελευθέρωσή μας από το προπατορικό αμάρτημα. Είναι ένα δώρο που μάς προσφέρεται από τον Θεό, αλλά δεν επιβάλλεται. Επαφίεται, δηλαδή, στην ελεύθερη βούληση του καθενός μας. Εμείς επιλέγουμε αν θα αποδεχθούμε το ανεκτίμητο αυτό δώρο ή αν θα το απορρίψουμε. Εμείς επιλέγουμε αν θα ακολουθήσουμε το παράδειγμα της Παναγίας, εναρμονίζοντας τη ζωή μας με το θέλημα του Θεού ή αν θα απομακρυνθούμε εκ νέου από τον Δημιουργό και Σωτήρα μας, υποτασσόμενοι στο «εγώ», όπως είχαν επιλέξει οι πρωτόπλαστοι.
Παρόμοια, καθώς διανύουμε μία περίοδο γενικευμένης ταραχής και πολεμικών συρράξεων σε πολλά μέρη του πλανήτη μας, καθίσταται ολοένα και εναργέστερο ότι η ελευθερία ενός λαού, η αυτοδιάθεση και η ανεξαρτησία του, η ειρήνη και η ευημερία, δεν μπορούν να θεωρούνται δεδομένες και αδιασάλευτες πραγματικότητες. Απαιτείται διαρκής εγρήγορση, σφυρηλάτηση της ενότητος και αφοσίωση στα υψηλά ιδανικά, που ενέπνευσαν τους προγόνους μας στις μεγάλες και κρίσιμες στιγμές της ιστορίας του γένους μας.
Με αυτές τις σκέψεις, προσεύχομαι η ειρήνη να επικρατήσει σε όλο τον κόσμο και στις καρδιές όλων των ανθρώπων και εύχομαι να φανούμε αντάξιοι των δωρεών που μάς προσφέρθηκαν, ικανοί να απαλλαγούμε από κάθε λογής δεσμά, εσωτερικά και εξωτερικά, και να μεταδώσουμε αυτό το πολύτιμο φρόνημα στις επόμενες γενιές.
Χρόνια πολλά, ειρηνικά, ελεύθερα και σωτήρια!
Message of His Eminence Archbishop Makarios of Australia
on the Feast of the Annunciation of the Most Holy Theotokos
and the National Rebirth
“Today is the crowning moment of our salvation…”
Today, we celebrate two great events. First, the Annunciation of the Most Holy Theotokos, through which the beginning was made, the foundation was laid—or, as the dismissal hymn of the feast also says, the chapter of humanity’s salvation was opened. With that humble “Be it unto me according to your word,” our All-Holy Lady accepted to become the dwelling place of the Uncontainable One, thus cooperating in the pre-eternal plan of God for the salvation of the human race.
The second great event that we celebrate today is the uprising of our forefathers in March of 1821. This event marks the opening of another important chapter—the chapter of the independence of our motherland. The Greeks struggled with admirable courage and a spirit of self-sacrifice, “for the Holy Faith of Christ and the freedom of the homeland.” Thus, they succeeded in freeing themselves from the bonds of long-standing slavery and in handing down a free and independent Greece to the generations that followed.
Rightly and worthily, therefore, we honour today the venerable person of our Most Holy Theotokos and the heroes of the Greek Revolution of 1821. Yet this honour will be genuine if we reflect that these two great chapters do not constitute fixed, irreversible, and unchangeable realities. In other words, we do not merely take pride in our faith and our glorious history. We are also obliged, as persons, to assume our responsibilities.
Our salvation constitutes the possibility of participation in the “true life,” which was restored after our liberation from ancestral sin. It is a gift offered to us by God, but it is not imposed. It depends, therefore, on the free will of each one of us. We choose whether we will accept this inestimable gift or reject it. We choose whether we will follow the example of the Theotokos, harmonising our life with the will of God, or whether we will once again distance ourselves from our Creator and Saviour, submitting to the “ego,” as the first-formed once chose.
Similarly, as we pass through a period of widespread unrest and military conflicts in many parts of our world, it becomes ever more evident that the freedom of a people, their self-determination and independence, as well as peace and prosperity, cannot be regarded as given or unassailable realities. Constant vigilance is required, together with the forging of unity and devotion to the noble ideals that inspired our forefathers in the great and critical moments of our nation’s history.
With these thoughts, I pray that peace may prevail throughout the world and in the hearts of all people, and I wish that we may prove worthy of the gifts granted to us—able to free ourselves from every kind of bo***ge, both internal and external—and to pass on this precious ethos to future generations.
Many years to all—peaceful, free and salvific!
