31/05/2026
Tomorrow 1/06/26 is Monday of the Holy Spirit. There will be Matins & Divine Liturgy from 8.30am
“When I cry and groan about my sins, my heart deepens. I sigh from the depths of my soul and am relieved.
The Jesus prayer runs, it runs... and, at an unsuspected time, I do not know how, with the binoculars of the heart I see that abundant Light, which does not fit the mind and no tongue can tell. No one can describe the majesty of the sky! The sky hides many mysteries. The Light is abundant, it has no beginning, no middle and no end. It is unformed, similar. It's full of information. A lot of inexplicable things are explained in it. Some you can narrate, but most of them you cannot. He is the Light of the Father and of the Son and of the Holy Spirit. In one Light all three are visible, but they are also discernible as three Lights, which is one Light! I don't know how to describe it to you.
The beginningless Father is not visible. No one has seen him, nor will he ever be seen, not even the angels. He is hidden by too much Light. But it shows his goodness, his love, which cannot be described, his provision for the world, his tolerance and long-suffering. The Son appears, because He became like us: He took a human body and clearly seems to be emitting Light! He has blue eyes, auburn hair and a forked beard, medium stature and a symmetrical body. He has the wounds of the Cross unhealed so that we can recognize him, because many have called him a fool, a wise man, etc. The Holy Spirit is not visible. It's light! He came into the world and did not leave. It moves with a big bang, but no one hears it! He passes through everyone constantly, but dwells where there is repentance.
The divine is fragrant. They bring peace, tranquility, and paradise to the soul and control over our mess. I see in the Light that God is everything and I am nothing”.
Gerontissa Galaktia of Crete
Όταν κλαίω και στενάζω για τις αμαρτίες μου, βαθαίνει η καρδιά μου. Αναστενάζω από τα τρίσβαθα της ψυχής μου και ανακουφίζομαι.
Η ευχή τρέχει, τρέχει…και, σε ανύποπτο χρόνο, δεν ξέρω πώς, με τα κιάλια της καρδιάς βλέπω το άπλετον εκείνο Φως, που νους δεν χωράει και γλώσσα δεν διηγάται. Κανείς δεν μπορεί να περιγράψει το μεγαλείο του ουρανού! Ο ουρανός κρύβει πολλά μυστήρια. Το Φως είναι άπλετον, δεν έχει αρχή, μέση και τέλος. Είναι ασχημάτιστο, όμοιο. Είναι γεμάτο πληροφορίες. Πολλά ανεξήγητα εξηγούνται μέσα σ ‘ αυτό. Κάποια μπορείς να διηγηθείς, αλλά τα περισσότερα όχι. Είναι το Φως του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Σ ‘ ένα Φως φαίνονται και οι Τρεις, αλλά διακρίνονται και σαν τρία Φώτα, που είναι ένα Φως! Δεν ξέρω να σας το περιγράψω.
Ο άναρχος Πατέρας δεν φαίνεται. Ουδείς τον είδε, ούτε θα τον δει ποτέ, ούτε οι άγγελοι. Τον κρύβει το πολύ Φως. Φαίνεται όμως η αγαθότητά του, η αγάπη του, που δεν περιγράφεται, η πρόνοιά του για τον κόσμο, η ανεκτικότητα και η μακροθυμία του. Ο Υιός φαίνεται, γιατί έγινε σαν εμάς: Πήρε ανθρώπινο σώμα και φαίνεται καθαρά να βγάζει Φως! Έχει γαλάζια μάτια, καστανόξανθα μαλλιά και διχαλωτά γενάκια, μέτριο ανάστημα και συμμετρικό σώμα. Έχει αθεράπευτες τις πληγές του Σταυρού για να τον αναγνωρίζουμε, γιατί πολλοί τον είπαν πλάνο, σοφό, κ.λπ. Το Πνεύμα το Άγιο δεν φαίνεται. Είναι Φως! Ήρθε στον κόσμο και δεν έφυγε. Κινείται με μεγάλο κρότο, αλλά δεν το ακούει κανείς! Περνάει απ ‘ όλους συνεχώς, αλλά σκηνώνει όπου υπάρχει μετάνοια.
Τα θεϊκά ευωδιάζουν. Φέρνουν γαλήνη, ηρεμία και παράδεισο στην ψυχή και έλεγχο για τα χάλια μας. Βλέπω μέσα στο Φως ότι ο Θεός είναι το παν και εγώ μηδέν.
Γερόντισσα Γαλακτία
