Macedonian Orthodox Church Saint Nikola - Perth

31/05/2026

CHURCH ANNOUNCEMENT
ЦРКОВНО СООПШТЕНИЕ

Dear Faithful,
On this Wednesday 3rd of June, we celebrate the feast of Saint’s Constantine and Helen, Equal to the Apostles.
On this occasion Holy Divine Liturgy will be held at our Macedonian Orthodox Church of “Saint Nikola” at Macedonia Pl. North Perth, WA.
The Holy Liturgy will commence at 9am.
Everyone is welcomed.
With Love in Christ,
Parish priest
Very Rev. Archpriest Fr.Stanko Jovanovski

ЦРКОВНО СООПШТЕНИЕ

Почитувани Верници,
Во среда на 03ти Јуни го прославуваме празникот на Светите рамноапостоли Константин и Елена.
По тој повод во нашата Македонска Православна Црква Свети Никола на Macedonia Pl. North Perth ќе се служи Света и Боженствена Литургија со почеток во 9 часот наутро.
Сите сте добредојдени.
Со Љубов во Христа Бога,
Ве поканува:
Парохискиот свештеник Протоереј-ставрофор отец Станко Јовановски

THE HOLY EMPEROR CONSTANTINE AND EMPRESS HELENA

Constantine's parents were Emperor Constantius Chlorus and Empress Helena. Chlorus had other children by another wife, but from Helena he had only Constantine. After his coronation Constantine fought three great battles: the first against Maxentius, a Roman tyrant; the second against the Scythians on the Danube; and the third against the Byzantines. Before the battle with Maxentius, while Constantine was greatly concerned and doubtful of his success, a brilliant Cross appeared to him in the sky during the day, adorned with stars. Written on the Cross were the words: "By this Sign Conquer." Astonished, the emperor ordered a large cross to be forged, like the one that had appeared, and that it be carried before the army into battle. By the power of the Cross he achieved a glorious victory over the enemy, which was greatly superior in number. Maxentius drowned in the Tiber River. Immediately after this, in the year 313 A.D., Constantine issued the famous Edict of Milan to halt the persecution of Christians. Defeating the Byzantines, Constantine built a beautiful capital on the Bosphorus, which from that time was called Constantinople. Before this, however, Constantine fell ill with the dreaded disease of leprosy. As a cure, the pagan priests and physicians counseled him to bathe in the blood of slaughtered children. However, he rejected that. Then the Apostles Peter and Paul appeared to him and told him to seek out Bishop Sylvester, who would cure him of this dreaded disease. The bishop instructed him in the Christian Faith and baptized him, and the disease of leprosy vanished from the emperor's body. When a discord began in the Church because of the mutinous heretic Arius, the emperor convened the First Ecumenical Council in Nicaea in 325 A.D., at which the A***n heresy was condemned and Orthodoxy confirmed. St. Helena, the pious mother of the emperor, was very zealous for the Faith of Christ. She visited Jerusalem, discovered the Honorable Cross of the Lord, and built the Church of the Resurrection on Golgotha, as well as many other churches throughout the Holy Land. This holy woman presented herself to the Lord in her eightieth year, in 327 A.D. Emperor Constantine outlived his mother by ten years. He reposed in Nicomedia in his sixty-fifth year, in 337 A.D. His body was interred in the Church of the Twelve Apostles in Constantinople.

СВЕТИОТ ЦАР КОНСТАНТИН И СВЕТАТА ЦАРИЦА ЕЛЕНА

Родители на Константин му беа царот Констанциј Флор и царицата Елена. Флор имаше уште деца и други жени, но од Елена го имаше само овој Константин. Три големи борби имаше Константин кога се зацари: една против Максенциј, тиранин во Рим, друга против Скитите на Дунав и трета против Византинците. Пред борбата со Максенциј, кога Константин имаше голема грижа и се сомневаше во својот успех, му се јави сред бел ден блескав крст на небото, сиот закитен со ѕвезди, а на крстот стоеше напишано: „Со ова победувај!“ Восхитен царот нареди да му исковаат голем крст, сличен на тој што му се јави и да го носат пред војската. Со силата на Крстот тој стекна славна победа над бројно надмоќниот непријател. Максенциј се удави во реката Тибар. Веднаш потоа Константин го издаде прочуениот Едикт, во Милано, 313 година, за престанок на гонењата на христијаните. Откако ги победи Византинците, тој изгради прекрасна престолнина на Босфор, којашто оттогаш се нарече Константинопол. Но пред ова Константин западна во тешка проказна болест (лепра). Жреците и лекарите го советуваа да се бања во крв од заклани деца, но тој тоа го одби. Тогаш му се јавија Светите апостоли Петар и Павле и му рекоа да го побара епископот Силвестер, којшто ќе го излечи од страшната болест. Епископот го поучи во христијанската вера и го крсти и проказата исчезна од телото на царот. Кога во Црквата настана раздор заради смутливиот еретик Ариј, царот го свика Првиот Вселенски Собор во Никеја, во 325 година. Овде се осуди ереста, а се утврди Православието. Благочестивата мајка на царот, Света Елена, ревнуваше усрдно за верата Христова. Таа го посети Ерусалим и го пронајде Чесниот Крст Господов и на Голгота ја изгради црквата на Воскресението и уште многу други цркви по Светата Земја. Во својата осумдесетта година оваа света жена се престави кај Господ, во 327 година. А царот Константин ја надживеа мајка му за десет години и се упокои во својата шеесет и петта година, во 337 година, во градот Никомидија. Неговото тело беше погребано во црквата на Светите апостоли во Цариград.

Тропар
Кога го виде крсниот знак на небото, и како Павле доби позив не од луѓето, туку од Тебе, Господи, Твојот апостол меѓу царевите го предаде царскиот град во Твои раце; него секогаш во мир пази го, по молитвите на Богородица, единствен Човекољупче.

Кондак
Константин со неговата мајка Елена денес го покажуваат крстот, сечесното дрво, кој е за посрамување на сите Јудеи, а за верните цареви е оружје против непријателите, но и за нас се покажа како голем знак и страшен во борбите.

25/05/2026

ЦРКОВНО СООПШТЕНИЕ
ПО ПОВОД ДУХОВДЕНСКА ЗАДУШНИЦА
Драги верници, оваа сабота на 30-ти мај е ДУХОВДЕНСКА ЗАДУШНИЦА – мртва сабота. На овој ден Светата Црква одредила да принесуваме заедничка молитва за покој и душите на сите порано починати чеда во Господа Бога.
По тој повод, во сабота наутро на 30-ти мај во 8.00 часот наутро ќе биде отворена нашата парохиска Црква Свети Никола на Macedonia Pl. во N.Perth, во 8.00 часот ќе започне заедничка молитва Панихида – помен за сите порано починати чеда во Господа Бога.
Во 9.00 часот, парохискиот свештеник Протоереј-ставрофор отец Станко ќе појде на нашите Македонски гробишта во Караката за спевање на гробовите на нашите најмили починати чеда во Господа Бога.
Според распоредот во 9.00 часот, свештеникот најнапред ќе започне со спевање на старите Македонски гробишта.
Во 9.30 ќе продолжи со спевање на гробовите на тревата.
Во 10.00 часот на најновиот дел кај парцелата викана АНКА.
Во 11.00 часот кај газибото.
А во 1.00 часот поладне, парохискиот свештеник отец Станко ќе појде и на нашите Македонски гробишта во Гилфорд за спевање на гробовите од починатите.
Драги верници, во недела на 31-ви мај е празникот Слегување на Светиот Дух врз апостолите ДУХОВДЕН – Света Троица, во 9.00 часот наутро ќе започне Светата Литургија, сите се добредојдени.
Оваа црковно соопштение ви го доставуваме во името на Ц.Управа при нашата М.П.Црква „Свети Никола„ од Норт Перт, заедно со парохискиот свештеник Протоереј-ставрофор отец Станко Јовановски.

ЗА ЗНАЧЕЊЕТО НА ЗАДУШНИЦА
Светата православна Црква саботата ја одредила како ден за спомнување на покојните, но денешната сабота позната како Задушна сабота е определена како општ ден за спомнување на сите порано починати чеда во Господа Бога.

Православното христијанско учење за спомнување на починатите (мртвите) се засновува на верата за бесмртноста на душата и воскресенито на телото. Умрените според зборовите Христови не умираат во вистинска смисла на зборот, туку со смртта преминуваат од овоземниот во вечниот живот.

Преку смртта ние не умираме, не престануваме да постоиме, туку преминуваме од еден во друг живот. Безграничната љубов на нашиот небесен Отец определила да нашиот земен живот биде само подготовка за вечниот живот. Но сите членови на Црквата не умираат со покајание и потребна подготовка за вечен живот и се упокојуваат некои со многу гревови, зашто е речено, нема човек кој живеел, а да не згрешил.

Но сепак, христијанската љубов која ни овозможува да се молиме за живите не повикува да се молиме и за умрените. Љубовта не престанува никогаш, таа не следи и по смртта во другиот свет, што значи со поголема грижа на нас живите, блиски на умрените овде на земјата, можеме да се молиме за простување на гревовите на умрените.

Неизмерната Божја милост не ја сака смртта на грешникот, туку тој да го согледа својот грешен пат, па да се врати и да биде жив, та и затоа ни овозможува средства за ваква грижа. Тоа укажува дека молејќи се на Бога за нив и правејќи добри дела во нивно име го зголемуваме бројот на оние кои ќе воскреснат за вечен живот.

Од претходно изложеното произлегува и прашањето: Како треба да се спомнуваат умрените?

Христијаните се должни, за таа прилика, да подготват варена пченица, чие зрно симболично означува дека починатите ќе воскреснат.
"Тоа што го сееш ти нема да оживее ако не умре" (Кор.15,36).
Уште е потребно леб и вино, кои го претставуваат Христос кој се принел за спасение на луѓето и уништување на смртта. Тоа се основните елементи кои се потребни за правење помен на покојните.

За овие спомени Светата Црква пропишала и молитви кои се читат при самиот помен. Сите чинодејства, па така и помените се вршат со запалени свеќи кои укажуваат на светлоста на вечниот блажен живот.

Друго што би било особено полезно е правењето на милостиња во име на починатиот. Тоа своевремено се правело со тоа што се собирале ближните на еден заеднички ручек на кој се нахранувале и сиромашни и бездомници како и сите оние кои имале потреба од помош, а тие си споменувале за покојниот и се помолувале за него.

Храната што се оставала на гробовите била наменета за оние кои ќе поминат ако се гладни да се послужат и да си споменат за покојникот, а не со верување дека тој ќе стане да јаде. Во тоа се состоела смислата на задушницата и помените.

А каде сме отишле денес со смислата? Во расфрлањето со храна и пијалоци од кои никој нема толкава потреба туку само ќе ги натрупаме во кесите во кои ќе се измешаат вкусовите и потоа се ќе фрлиме.

Православната Црква верува во Воскресението Христово како темел на нашата вера во Светотроичниот Бог, а преку Христовото Воскресение веруваме во воскресение на секој човек (налик на Христовото) кој се родил и живеел во светот од почетокот на човечкиот род до денес, од Адам се до последниот човек на земјата што ќе се роди од жена.
Ова воскресение веруваме дека ќе се случи со есхатолошкото исполнување на историјата, на крајот на светот каков што го познаваме, а кој веруваме дека ќе биде пеобразен во вечност како и се' во него при Второто Христово доаѓање, кога Христос ќе ги воскресне сите и праведно ќе му суди на секого од нас како личности.
Вечен им спомен на сите починати.
На крај да се помолиме со зборовите на светата Црква:
Со светиите упокој ги Христе, душите на Твоите раби, таму каде што нема болка, ни тага, ни воздишка, но живот бесконечен. Амин

24/05/2026

Dear Believers,

Today, our Macedonian community celebrated the feast of our Enlighteners and Equal-to-the-Apostles, the Thessalonian brothers, Saints Cyril and Methodius.

On that occasion, the Holy Divine Liturgy was celebrated at our MOC of Saint Nicholas. The Holy Liturgy was conducted by our parish Archpriest, Father Stanko Jovanovski. A large number of believers prayerfully participated in the Holy Liturgy and partook of the Holy Mysteries of Christ.

Following the Holy Liturgy, in honour of Saints Cyril and Methodius, there was an event organised at the Macedonian Community Centre of WA in North Perth. The event featured “Agape” lunch, traditional Macedonian dances performed by our cultural group, ‘Goce Delchev,’ and our Macedonian school students shared readings about Saints Cyril and Methodius.

We would like to express our gratitude to the women's section, and to all who helped organize this event, as well as to all the believers who honoured us with their presence.

With love in Christ
Church of Saint Nicholas

Драги верници,

Денес, нашата Македонска заедница го прослави празникот на нашите Просветители и Рамноапостоли, Солунските браќа, Светите Кирил и Методиј.

По тој повод, во нашата МПЦ Свети Никола се одслужи Света Божествена Литургија. Светата Литургија ја одслужи нашиот парохиски свештеник Протоереј-Ставрофор отец Станко Јовановски. Поголем број на верници молитвено учествуваа во Светата Литургија и се причестија со Светите Христови Тајни.

По Светата Литургија, во чест на Светите Кирил и Методиј, беше организиран културно уметнички настан во Македонскиот општински центар на Западна Австралија во Северен Перт. Настанот вклучуваше „Агапе“ ручек, традиционални македонски ора изведени од нашето КУД „Гоце Делчев“, а учениците од нашето Македонско училиште споделија читања за Светите Кирил и Методиј.

Почитувани, би сакале да ја изразиме нашата благодарност до женската секција, и до сите што помогнаа во организирањето на овој настан, како и до сите верници што не удостоија со своето присуство.

Со љубов во Христа
Црква Свети Никола

22/05/2026

https://www.facebook.com/watch/?v=1048400061897989

22/05/2026

https://www.youtube.com/watch?v=MTXcmy6jfvM

Enjoy the videos and music you love, upload original content, and share it all with friends, family, and the world on YouTube.

21/05/2026

https://www.facebook.com/reel/1030673842825640

17/05/2026

CHURCH ANNOUNCEMENT
ЦРКОВНО СООПШТЕНИЕ

Dear Faithful,
On this Thursday 21st of May, we celebrate the feast of ASCENSION OUR LORD JESUS CHRIST.
On this occasion Holy Divine Liturgy will be held at our Macedonian Orthodox Church of “Saint Nikola” at Macedonia Pl. North Perth.
The Holy Liturgy will commence at 9am.
Everyone is welcomed.
With Love in Christ,
Parish priest Very Rev. Archpriest Fr.Stanko Jovanovski

ЦРКОВНО СООПШТЕНИЕ

Почитувани Верници,
Во четврток на 21-ви Мај го прославуваме празникот ВОСНЕСЕНИЕ на НАШИОТ ГОСПОД ИСУС ХРИСТОС.
По тој повод во нашата Македонска Православна Црква Свети Никола на Macedonia Pl. North Perth ќе се служи Света и Боженствена Литургија со почеток во 9 часот наутро.
Сите сте добредојдени.
Со Љубов во Христа Бога,
Ве поканува:
Парохискиот свештеник Протоереј-ставрофор отец Станко Јовановски

02/05/2026

CHURCH ANNOUNCEMENT

Dear Faithful,
On Wednesday 6th of May, we celebrate the feast of SAINT GEORGE THE GRAT MARTYR AND TRIUMPHANT.
On this occasion Holy Divine Liturgy will be held at our Macedonian Orthodox Church of “Saint Nikola” at Macedonia Pl. North Perth.
The Holy Liturgy will commence at 9am.
Everyone is welcomed.

With Love in Christ,
Church Committee of M.O.Church St. Nikola and Parish priest Very Rev. Archpriest Fr.Stanko Jovanovski

ЦРКОВНО СООПШТЕНИЕ
Почитувани Верници,
Во среда на 6-ти Мај го прославуваме празникот на „СВЕТИ ВЕЛИКОМАЧЕНИК ГЕОРГИ ПОБЕДОНОСЕЦ„.
По тој повод во нашата Македонска Православна Црква Св. Никола на Macedonia Pl. North Perth ќе се служи Света и Боженствена Литургија со почеток во 9 часот наутро.
Сите сте добредојдени.

Со Љубов во Христа Бога,
Ве покануваат:
Црковната Управа при М.П.Црква Свети Никола и парохиски свештеник Протоереј-ставрофор отец Станко Јовановски

SAINT GEORGE THE GRAT MARTYR AND TRIUMPHANT

This glorious and victorious saint was born in Cappadocia, the son of wealthy and virtuous parents. His father suffered for Christ, and his mother then moved to Palestine. When George grew up he entered the military, where he attained, in his twentieth year, the rank of tribune, and as such he was in the service of the Emperor Diocletian. When Diocletian began his terrible persecution of Christians, George came before him and courageously confessed that he was a Christian. The emperor had him thrown into prison and ordered that his feet be placed in stocks and that a heavy stone be placed on his chest. After that, the emperor commanded that George be tied to a wheel, under which was a board with large nails, and he was to be rotated until his whole body became as one bloody wound. After that, they buried him in a pit with only his head showing above the ground, and there they left him for three days and three nights. Then George was given a deadly poison to drink by a magician. But through all of these sufferings, George continuously prayed to God, and God healed him instantly and saved him from death, to the great astonishment of the people. When he also resurrected a dead man through his prayers, many accepted the Christian Faith. Among these were Alexandra, the wife of the Emperor Diocletian; the chief pagan priest; the farmer Glycerius; and Valerius, Donatus and Therinus. Finally the emperor commanded that George and his own wife Alexandra be beheaded. Blessed Alexandra died on the scaffold before being beheaded, and St. George was beheaded in the year 303 A.D. The miracles which have occurred over the grave of St. George are countless. Numerous are his appearances, both in dreams and openly, to those who, from that time to today, have invoked him and implored his help. Inflamed with love for Christ the Lord, it was not difficult for this saintly George, for the sake of this love, to leave all: rank, wealth, imperial honor, his friends and the entire world. For this love, the Lord rewarded him with a wealth of unfading glory in heaven and on earth, and with eternal life in His kingdom. In addition, the Lord bestowed upon him the power and authority to assist all those in afflictions and difficulties who honor him and call upon his name.

TROPARION OF ST. GEORGE: "
Fourth Tone
As the liberator of prisoners, and the protector of those in poverty, physician of the sick, and defender of ruling kings, Oh George Triumphant Great Martyr, intercede with Christ our God, that our souls may be saved."

KONTAKION OF GREAT MARTYR SAINT GEORGE
Fourth Tone
Cultivated by God, you became manifest as an honorable tiller gathering for yourself the sheaves of virtue. For you sowed with tears but reaped with gladness; in the contest you competed with your blood and came away with Christ. By your intercessions, O Holy One, all are granted forgiveness of sins.

СВЕТИ ВЕЛИКОМАЧЕНИК ГЕОРГИЈ ПОБЕДОНОСЕЦ!

Овој славен и победоносен светител беше роден во Кападокија од богати и благочестиви родители. Татко му пострада за Христа, а мајка му се пресели во Палестина. Кога порасна, Георгиј отиде во војска и во својата дваесетта година го стекна чинот трибун и како таков служеше при царот Диоклецијан. Кога овој цар започна страшно гонење на христијаните, Георгиј истапи пред него и одважно исповеда дека е христијанин. Царот го фрли во затвор, па нареди нозете да му ги стават во клади, а на градите да му положат тежок камен. Потоа нареди и го врзаа на тркало под кое имаше штици со големи клинци и така го вртеа додека целото тело не му се направи една голема рана. По ова го закопа во ров, така што надвор од земјата му беше само главата и го остави во ровот три дена и три ноќи. Потоа со помош на некој магионичар му даде да испие смртоносен отров. Но при сите овие маки Георгиј непрестајно Го молеше Бога и Бог веднаш го исцелуваше и на големо одушевување на народот, го спасуваше Својот маченик од смртта. Кога Св. Георгиј воскресна и еден мртовец, тогаш многумина ја примија верата во Христа. Меѓу овие беше и царевата жена Александра и главниот жрец Атанасиј, земјоделецот Гликериј, и Балериј, Донат и Терин. Најпосле царот ги осуди Свети Георгиј и својата жена Александра на смрт со меч. Блажената Александра издивна на губилиштето пред да ја убијат, а Свети Георгиј го убија во 303 година. Безбројни се чудата што се јавија на неговиот гроб. Многубројни се и неговите јавувања во сон и на јаве на многумина коишто го спомнуваат и ја бараат неговата помош до денешен ден. Сиот разгорен од љубов кон Господ Христос, Свети Георгиј без тешкотии остави се заради својата љубов: чин, богатство, царски почести, пријатели и сиот свет. За оваа љубов Господ го награди со венец на невенлива слава на небото и на земјата и со живот вечен во Своето Царство. И го дарува со сила и власт да им помага на оние што го слават и призиваат неговото име во бедите и неволјите.

ТРОПАР
Како ослободител на плениците и заштитник на сиромасите, лекар на немоќните, помошник на владетелите, победоносецу, великомачениче Георгие, моли Го Христа Бога, да ги спаси душите наши.

КОНДАК
Обработен од Бога, ти се покажа како најчесен градинар на верата, и снопови од добродетели собра за себе; откако посеа во солзи, жнееш со веселба; а за борбата што до крв ја водеше, за награда Го прими Христа, и со твоите молитви на сите им даваш прошка на гревовите.

26/04/2026

Dear Believers,
Today, 26th of April 2026, is the Third Sunday of Easter, also known as the Sunday of the Holy Myrrh-bearing Women. On this day, we commemorate St. Hiero-martyr Artemon, St. Martyrs Criscent and Tamais, as well as the faithful and courageous Myrrh-bearing women who came to anoint Jesus’ body at the tomb early on Sunday morning, and became the first witnesses of Christ’s Resurrection.

On this occasion, the Holy Divine Liturgy was held at our Macedonian Orthodox Church of Saint Nicholas, where the faithful partook in the Holy Gifts of Christ.
The Holy Divine Liturgy was conducted by our parish Archpriest Fr. Stanko Jovanovski together with Archpriest Fr. Milorad.

Today we were also honoured by the presence and prayerful participation in the Holy Liturgy of the distinguished guests from Melbourne and Sydney, the Vice President and the Secretary of the Australian-Sydney Diocese, Mr. Dejan Zmejkovski and Mr. Alexander Mladenovski, who are visiting our city for a few days.

May the grace of God and the joy of Christ’s Resurrection continue to strengthen and guide us all.
Christ is Risen!

With Love in Christ
Church of Saint Nicholas

Драги верници,
Денес, 26 април 2026 година, е Третата Недела по Велигден, позната и како Недела на Светите Жени Мироносици. На овој ден, ги прославуваме светиот свештеномаченик Артемон, светите маченички Крискент и Тамаида, како и верните и храбри жени мироносици кои донесоа миро на Христовиот гроб за да го помажат Исуса и станаа првите сведоци на Христовото Воскресение.

По тој повод, во нашата Македонска Православна Црква Свети Никола се одслужи Света Божествена Литургија, каде што верниците се причестија со Светите Христови Дарови.
Светата Божествена Литургија ја одслужија нашиот парохиски свештеник протоереј-ставрофор отец Станко Јовановски заедно со протоереј-ставрофор отец Милорад.

Денес бевме удостоени со присуството и молитвеното учество во Светата Литургија на почитуваните гости од Мелбурн и од Сиднеј, потпретседателот и секретарот на Австралиско-сиднејската епархија, г-дин Дејан Змејковски и г-дин Александар Младеновски, кои се во неколкудневна посета на нашиот град.

Нека Божјата благодат и радоста на Христовото Воскресение нѐ зајакнуваат и нѐ водат сите нас.
Христос воскресна!

Со љубов во Христа Богa
Црква Свети Никола

25/04/2026

CHRIST IS RISEN!
Dear Believers, tomorrow Sunday, 26th April, the Holy Liturgy will begin at 9:00 AM.
All are welcome,
Truly He is Risen!
Parish Priest Very Rev. Archpriest Fr.Stako Jovanovski

SUNDAY OF THE MYRRHBEARERS

On this day, the third Sunday of Pascha, we celebrate the Feast of the Holy Myrrh-Bearing women; and we also commemorate Joseph of Arimathæa, who was a secret disciple, and also Nicodemos, who was a disciple by night.

Of these Saints, the women were the first and unerring witnesses of the Resurrection of Christ, while Joseph and Nicodemos were witnesses of His burial, which are the primary and most essential elements of our dogmatic teaching. For Nicodemos was expelled from the synagogue as soon as he decided to part company with the Jews, while Joseph, after burying the Lord’s body, was cast by the Jews into a pit, from which he was snatched up by Divine power and brought to Arimathæa, his homeland. After arising, Christ appeared to him while he was still in fetters, and gave him greater assurance of the mystery of the Resurrection. Although Joseph suffered greatly at the hands of the Jews, he was no longer able to keep silent about this mystery, but boldly recounted to everyone what had happened. It is said of Nicodemos that, by virtue of his writings, he was the first to explain in detail the events surrounding the Passion and Resurrection of Christ, because, coming from the synagogue, he was better informed about the schemes and deliberations of the Jews, and, in short, he knew everything about them. And because, as we have said, Joseph and Nicodemos were reliable witnesses of the Lord’s burial, they were ranked together with the women who beheld the Resurrection.

These women were the first to behold the Resurrection, and it was they who announced the glad tidings to the Disciples; for it was fitting that the s*x which had first fallen to sin and had inherited the curse should be the first to behold the Resurrection and to hear the joyous greeting, having formerly heard the words: “in pain thou shalt bring forth children.” They were called Myrrh-Bearers, because Joseph and Nicodemos, being in a hurry to bury the body of the Lord on the Friday, since the next day was the great day of the Sabbath, anointed it according to Jewish custom, but not as they ought to have done; they only anointed it with aloes and spices, wrapped it in a winding-sheet, and committed it to the grave; for this reason, having an ardent love for Christ, as disciples of His, these women purchased costly myrrh and came by night, both for fear of the Jews and because the Law permitted them to mourn earlier in the day and to anoint the body, thereby making up for a deficiency that had been due to pressure of time. When they arrived at the tomb, they saw different sights: the two shining Angels inside the tomb, and the other sitting on the stone; after this, they beheld Christ and worshipped Him; St. Mary Magdalene asked Him about Himself as if He were the gardener.

Many were the Myrrh-Bearers, but the Evangelists mentioned only the important ones, leaving the others aside. First of them all was Mary Magdalene, from whom Christ had cast out seven demons; after the Ascension of Christ, she went to Rome, as the story has it, and delivered Pilate and the High Priests to an evil death, after relating to the Emperor Tiberius the events surrounding Christ; she later reposed in Ephesus and was buried by St. John the Theologian; her Relics were translated to Constantinople by Emperor Leo the Wise. The second was Salome, who was a daughter of St. Joseph the Betrothed and whose husband was Zebedee; she gave birth to St. John the Evangelist and St. James. For Joseph had begotten four sons: James, called the Less, Joses, Simon, and Jude; and three daughters: Esther, Thamar, and Salome, the wife of Zebedee. Hence, when you hear in the Gospel about Mary, the mother of James the Less and Joses, keep in mind that she is the Theotokos; for the Theotokos was reckoned to be the mother of the sons of Joseph, and, as it turns out, St. John the Evangelist was a nephew of Christ, since he was the son of a sister. The third of the Myrrh-Bearers was Joanna, the wife of Chuza, the administrator and steward of King Herod’s household. The fourth and the fifth were Mary and Martha, the sisters of Lazarus. The sixth was Mary, the wife of Clopas, whom some call Cleopas. The seventh was Susanna. And there were very many others, as the Divine Luke records, who supported Christ and His Disciples from their own resources.

Because these women proclaimed the Resurrection and contributed greatly to assuring us, with utter certainty, of Christ’s Resurrection, the Church of God received the tradition of celebrating them after St. Thomas, for they were the first to see Christ risen from the dead, preached the message of salvation to all, and most excellently pursued the life according to Christ and as befitted women who were disciples of Christ.

By the intercessions of the Holy Myrrh-Bearers, O God, have mercy on us. Amen.

Troparia, tone 2
When Thou, the Deathless Life, didst go down to death, then didst Thou slay hell by the lightning flash of Thy Divinity. And when Thou didst raise the dead from the lower world, all the Powers of Heaven cried aloud: Christ our God, Giver of Life, glory to Thee.

Noble Joseph took Thy immaculate Body down from the Tree, wrapped It in a clean shroud and spices, and having embalmed It laid It in a new sepulchre. But on the third day Thou didst rise, O Lord, granting to the world great mercy.

To the myrrbearing women at the sepulchre an Angel appeared and cried: Myrrh is fit for the dead, but Christ has shown Himself a Stranger to corruption. So cry: The Lord has risen, granting to the world great mercy.

Kontakion, tone 2
Thou didst command the Myrrbearers to rejoice, O Christ our God, Thou didst dry the tears of our first mother Eve by Thy Resurrection, and Thou didst command the Apostles to preach: The Saviour has risen from the tomb.

ОВОЈ ПРЕКРАСЕН ТЕКСТ ЗА ЖЕНИТЕ МИРОНОСИЦИ
ОД АНГЛИСКИ Е ПРЕВЕДЕН НА НАШИОТ МАКЕДОНСКИ ЈАЗИК НА ГУГАЛ ЗА ДА МОЖАТ ПОЛЕСНО ДА ГО РАЗБЕРАТ И МНОГУ ДРУГИ...

НЕДЕЛА НА МИРОНОСИТЕ
На овој ден, третата недела од Пасха, го славиме празникот на Светите жени мироноси; а исто така го споменуваме и Јосиф од Ариматеја, кој беше таен ученик, како и Никодим, кој беше ученик ноќе.
Од овие светци, жените беа првите и непогрешливи сведоци на Воскресението Христово, додека Јосиф и Никодим беа сведоци на Неговото погребување, што се основните и најсуштинските елементи на нашето догматско учење. Зашто Никодим беше избркан од синагогата штом реши да се раздели од Евреите, додека Јосиф, откако го погреба телото Господово, беше фрлен од Евреите во јама, од која беше грабнат со Божествена сила и донесен во Ариматеја, неговата татковина. Откако воскресна, Христос му се јави додека сè уште беше во окови и му даде поголема сигурност за тајната на Воскресението. Иако Јосиф многу страдаше од рацете на Евреите, тој повеќе не можеше да молчи за оваа тајна, туку смело им раскажуваше на сите што се случило. За Никодим се вели дека, врз основа на своите дела, тој бил првиот што детално ги објаснил настаните околу Страдањето и Воскресението Христово, бидејќи, доаѓајќи од синагогата, бил подобро информиран за плановите и размислувањата на Евреите и, накратко, знаел сè за нив. И бидејќи, како што рековме, Јосиф и Никодим биле сигурни сведоци на погребот Господов, тие биле рангирани заедно со жените што го виделе Воскресението.
Овие жени биле првите што го виделе Воскресението и токму тие им ја објавиле радосната вест на учениците; зашто било соодветно полот што прв паднал во грев и го наследил проклетството да биде првиот што ќе го види Воскресението и ќе го чуе радосниот поздрав, откако претходно ги слушнал зборовите: „во маки ќе родиш деца“. Тие биле наречени Мироносици, бидејќи Јосиф и Никодим, брзајќи да го погребат телото Господово во петок, бидејќи следниот ден бил големиот ден од саботата, го помазале според еврејскиот обичај, но не како што требало; тие само го помазаа со алое и зачини, го завиткаа во плаштаница и го предадоа во гробот; поради оваа причина, имајќи пламена љубов кон Христос, како Негови ученички, овие жени купија скапоцено смирно и дојдоа ноќе, и од страв од Евреите и затоа што Законот им дозволуваше да тагуваат порано во текот на денот и да го помазаат телото, со што го надоместија недостатокот што се должеше на притисокот на времето. Кога стигнаа до гробот, видоа различни глетки: двата сјајни ангели во гробот, а другиот седеше на каменот; после ова, го видоа Христос и Му се поклонија; Света Марија Магдалена го праша за Себе како да е градинар.
Многумина беа Мироносици, но евангелистите ги споменаа само важните, оставајќи ги другите настрана. Прва од сите беше Марија Магдалена, од која Христос истера седум демони; по Вознесението Христово, таа отиде во Рим, како што вели приказната, и ги предаде Пилат и првосвештениците на злобна смрт, откако му ги раскажа на царот Тибериј настаните околу Христос; Подоцна се упокои во Ефес и беше погребана од Свети Јован Богослов; нејзините мошти беа пренесени во Цариград од страна на царот Лав Мудриот. Втората беше Салома, која беше ќерка на Свети Јосиф свршеник, а чиј сопруг беше Зеведеј; таа ги роди Свети Јован Евангелист и Свети Јаков. Зашто Јосиф имаше четири сина: Јаков, наречен Мал, Јосиф, Симон и Јуда; и три ќерки: Естир, Тамара и Салома, жената на Зеведеј. Затоа, кога ќе слушнете во Евангелието за Марија, мајката на Јаков Мал и Јосиф, имајте на ум дека таа е Богородица; зашто Богородица се сметаше за мајка на синовите на Јосиф, и, како што се испоставува, Свети Јован Евангелист беше внук Христов, бидејќи беше син на сестра. Третиот од Мироносците беше Јоана, жената на Хуза, управител и управител на домот на царот Ирод. Четвртиот и петтиот беа Марија и Марта, сестрите на Лазар. Шестата беше Марија, жената на Клопа, која некои ја нарекуваат Клеопа. Седмата беше Сузана. А имаше и многу други, како што запишува Светиот Лука, кои ги поддржуваа Христа и Неговите ученици од свои средства.
Бидејќи овие жени го проповедаа Воскресението и многу придонесоа за да нè уверат, со целосна сигурност, во Христовото Воскресение, Црквата Божја ја прими традицијата да ги слави по Свети Тома, бидејќи тие беа првите што го видоа Христос воскреснат од мртвите, ја проповедаа пораката за спасение на сите и најодлично се стремеа кон живот според Христа и како што им доликуваше на жените кои беа ученички Христови.
Со молитвите на Светите Мироносици, Боже, помилуј нè. Амин.