Guardianship of the Bahai Faith

Guardianship of the Bahai Faith Contact information, map and directions, contact form, opening hours, services, ratings, photos, videos and announcements from Guardianship of the Bahai Faith, Religious organisation, P O Box 563, Sydney.

22/12/2022

از گروه باصطلاح بیت العدل در حیفا خواسته میشود، تا به سوالات زیر، مستند به نصوص مبارکه پاسخ دهند و دلائلی ارائه دهند که چگونه و بر چه اساسی نظم نازله از سماء مشیت الهیه را با حذف مؤسسه ولایت امرالله از آن، این نظم بدیع را عقیم نموده و با یک مؤسسه بشری که ساخته و پرداخته ایادیان است، جای گزین کرده اند.
------------

حضرت عبدالبهاء در الواح وصایا میفرمایند: " وليّ امر اللّه رئيس مقدّس اين مجلس [بیت العدل اعظم الهی] و عضو اعظم ممتاز لا ينعزل. و اگر در اجتماعات بالذّات حاضر نشود نائب و وكيلی تعيين فرمايد."

سؤال: با وجود این بیان مبارک که باید بیت العدل اعظم الهی رئیس داشنه باشد و رئیس لاینعزل آن باید ولی امرالله باشد چگونه میشود این مجمع که ایادیان بعد از صعود شوقی افندی تأسیس کردند بیت العدل اعظم الهی نامید؟ آیا این یک نام بی مثمی نیست؟

***

حضرت عبدالبهاء در الواح وصایا میفرمایند: "اگر چنانچه عضوی از اعضاء [ بیت العدل اعظم الهی] گناهی ارتكاب نمايد كه در حقّ عموم ضرری حاصل شود وليّ امر اللّه صلاحيّت اخراج او دارد بعد ملّت شخص ديگر انتخاب نمايد."

سؤال: آیا در این مؤسسه باصطلاح بیت العدل اعظم الهی که ساخته وپرداخته ایادیان جائزالخطاء است چه کسی میتواندعضو کناهکار را از عضویت این مؤسسه خلع کند؟ این آیه توسط این مؤسسه باصطلاح بیت العدل اعظم تغیر داده شده و به جای آن به خودش اختیار داده است که این وظیفه که مخصوص ولی امرالله است، خودش انجام دهد. آیا این عمل به خودی خود عمل خلاف و خیانت در امرالله نیست؟ و اگر در یک زمان اکثریت یعنی نصف اعضاء باضافه یکنفر مخالفت کردند چگونه عضو گناهکار اخراج میشود؟ آیا این امر دلالت بر جائزالخطا بودن اعضاء بیت العدل اعظم نمیکند؟ انصاف لاذم است.

***

اولین ولی امرالله شوقی افندی در توقیع دور بهائی میفرمایند: "هر چند وليّ امر رئيس لا ينعزل اين مجلس فخيم است معهذا نميتواند بنفسه حتّی بطور موقّت واضع قوانين و احکام گردد و يا تصميمات اکثريّت اعضای مجلس را الغا نمايد و ليکن هر گاه تصميمی را وجداناً مباين با روح آيات منزله تشخيص دهد بايد ابرام و تأکيد در تجديد نظر آن نمايد."

سؤال: با وجود این بیان مبارک اگر تصمیمی بر خلاف روح ایات الهی اتخاز شود تشخیص این مطلب و دادن تجدید نظر در باره آن با کیست؟

***

حضرت عبدالبهاء در الواح وصایا میفرمایند:" ای ياران، ايادی امر اللّه را بايد وليّ امر اللّه تسميه و تعيين كند جميع بايد در ظلّ او باشند و در تحت حكم او ... و اين مجمع ايادی در تحت اداره وليّ امر اللّه است كه بايد آنانرا دائماً بسعی و كوشش و جهد در نشر نفحات اللّه و هدايت مَنْ علی الارض بگمارد."
سؤال: بعد از صعود شوقی افندی، اولین ولی امر الهی، ایادیان از چه کسی کسب تکلیف و فرمانبرداری نمودند؟ آیا اقدامات ایادیان بدون ولی امرالله، خلاف نص صریح الواح وصایا نبوده؟ آیا ایادیان نقض الواح وصایا نکردند؟ آیا ایادیان با برداشتن مؤسسه ایادیان امرالله از نظم جهانی حضرت بهاءالله، و تأسیس هیئت مشاورین قاره ای بجای آن، خلاف دستورات الواح وصایا عمل نه نمودن؟

***

حضرت عبدالبهاء در الواح وصایا میفرمایند: " ای ياران عبدالبهاء، محض الطاف بی پايان حضرت يزدان بتعيين حقوق اللّه بر عباد خويش منّت گذاشت و الّا حقّ و بندگانش مستغنی از كائنات بوده و اللّه غنيٌّ عن العالمين . امّا مفروضی حقوق سبب ثبوت و رسوخ نفوس و بركت در جميع شئون گردد. و حقوق اللّه راجع به وليّ امر اللّه است تا در نشر نفحات اللّه و ارتفاع كلمة اللّه و اعمال خيريّه و منافع عموميّه صرف گردد."

سؤال: مطابق این آیه مبارکه حقوق الله راجع به ولی امرالله است. آیا تغیر این آیه مبارکه و اقدام به مطالبه حقوق الله از طرف باصطلاح بیت العدل خلاف و تمرد از نص صریح الهیه نیست؟

***

شوقی افندی، اولین ولی امرالله، میفرمایند " اخراج و طرد افراد از شریعت الهیه...جز اختیارات خاصه ولی امرالله یعنی رئیس عالیه روحا نی جامعه میباشد ... اعاده نفس مطروده بجامعه نیز با شخص ولی امرالله است" نظا مات بهائی و اخبار امری شماره 6 سا ل 106 بدیع.

سؤال: آیا طرد نفوس و اعاده نفوس مطروده بجامعه امر از ناحیه این مؤسسه باصطلاح بیت العدل مخالف با این نصوص الهیه نیست؟

***

حضرت عبدالبهاء در الواح وصایا میفرمایند: " ای احبّای الهی، بايد وليّ امر اللّه در زمان حيات خويش من هو بعده را تعيين نمايد تا بعد از صعودش اختلاف حاصل نگردد."

سؤال: آیا قابل تصور است که ولی امرالله، شوقی افندی، کسیکه مصون از خطا است، در زمان حیات خویش وصی خویش را انتخاب و انتصاب نکرده باشند و در انجام این وظیفه مفروضه تعلل ورزیده باشند؟ آیا امکان چنین امری وجود دارد؟

***

حضرت عبدالبهاء در الواح وصایا میفرمایند: " حصن متين امراللّه باطاعت مَنْ هو وليّ امر اللّه محفوظ و مصون ماند"

سؤال: با حذف ولی امرالله از نظم جهانی امرالله "حصن متين امراللّه" چگونه مصون و محفوظ خواهد ماند؟

***

شوقی افندی، اولین ولی امرالله، در توقیع 105 میفرمایند: " این نظم بدیع ... بنیانش بر دو رکن رکین استوار، رکن اول و اعظم رکن ولایت الهیه که مصدر تبیین است و رکن ثانی بیت العدل اعظم الهی که مرجع تشریح است. همچنانکه در این نظم الهی تفکیک بین احکام شارع امر و مبادی اساسیه اش که مرکز عهد و میثاقش تبیین نموده ممکن نه، انفصال رکنین نظم بدیع نیز از یکدیگر ممتنع و محال ..."

سؤال: با توجه به این بیان، آیا امکان ختم ولایت امرالله وجود دارد؟ آیا امکان جدائی ولایت امرالله از بیت العدل اعظم الهی امکان پذیر است؟ آیا شما، خواننده این سطور، نباید از خود و این مؤسسه باصطلاح بیت العدل، که ساخته ایادیان جائزالخطا است، سوال کنید که چگونه این مؤسسه، بدون ولی امرالله در رأس آن، بیت العدل اعظم الهی باشد؟

***

شوقی افندی، اولین ولی امرالله، در توقیع دور بهائی میفرمایند: " هرگاه ولايت امر از نظم بديع حضرت بهاءالله منتزع شود اساس اين نظم متزلزل ... بدون اين مؤسسه وحدت امرالله در خطر افتد و بنيانش متزلزل گردد و از منزلتش بكاهد و از واسطه فيضى كه بر عواقب امور در طى دهور احاطه دارد بالمرّه بى نصيب ماند و هدايتى كه جهت تعيين حدود و وظايف تقنينيه منتخبين ضرورى است سلب شود."

سؤال: با توجه به این بیان، چگونه بدون ولی امرالله وحدت امرالهی محفوظ و مصون میماند؟ چگونه از منزلت این امراعظم کاسته نشود؟ وچگونه بدون ولی امرالله، که واسطه هدایت الهیه است، این مؤسسۀ باصطلاح بیت العدل، که اعضایش مصون از خطا نیستند، هدایت شود؟

***

شوقی افندی، اولین ولی امرالله، در توقیع دور بهائی میفرمایند: " حضرت عبدالبهاء راجع به وظائف ولايت امرالله در الواح وصايا مى فرمايد:اوست "مبين آيات الله ... از اين بيانات كاملاً واضح و روشن است كه ولى امر مبيّن آيات الله و بيت عدل اعظم واضع احكام غير منصوصه است ... تفسير و تبيين ولايت امر در دايره خويش همانقدر موردتمكين و انقياد است كه قوانين موضوعه بيت عدل كه حقوق و امتيازاتش وضع قوانين و احكام غير منصوصه حضرت بهاءالله است. هيچ يك از اين دو نمى تواند به حدود مقدسه ديگرى تجاوز نمايد و هرگز نيز تعدّى نخواهد نمود"

سؤال: آیا با نبودن ولی امرالله چه کسی میتواند آیات الهیه را تبیین و تفسیر کند؟ آیا بیان این مؤسسه باصطلاح بیت العدل، که ولایت امرالله را خاتمه یافته میداند، انحراف از آیات الهیه نیست؟

***

شوقی افندی، اولین ولی امرالله، در توقیع تفسیر لوح کرمل میفرمایند: "و این جریان سفینه احکام اشاره باستقرار دیوان عدل الهی که فی الحقیقه دارالتشریع است و شعبه ئی از مرکز جهانی اداری بهائیان در این جبل مقدس محسوب و در بنائی مخصوص در قرب دارالاثار بین المللی که حال وقت تاسیس آنست در نقطه ئی مشرف بر این مراقد شریفه منوّره ودر جوارمقام اعلی استقرارخواهد یافت ودرقرب این دو بنیان رفیع البناء و این دو معهد قوی الارکان بنائی دیگر که دارالولایه و مرکز تبیین و تاویل و تفسیر احکام منصوصه است و موید و متمم هیئت تشریعیه است متدرجا مرتفع خواهد گشت و نیز بنائی دیگر منضم باین ابنیه ثلاثه خواهد شد که مرکز ترویج و دارالتبلیغ است و مقر استقرارایادی امرالله که بر حسب نص قاطع کتاب وصایا ماموربه محافظه و صیانت و حمایت امرالله و حفظ وحدت جامعه وانتشار دین الله وابلاغ کلمه الله اند" شوقی افندی از توقیع 111 بدیع خطاب به مومنین شرق
سؤال: اگر ولایت امرالله خاتمه یافته، انطور که ایادیان و این مؤسسه باصطلاح بیت العدل نشر داده اند، و همسر ایشان واقف بر این امر مسلم بودند که آنها فرزندی ندارند، چگونه است که ولی امرالله، شوقی افندی، دو سال قبل از صعودشان، دستور ساختن دارالولایه، درمکانی معین، برای تفسیر و تبیین نصوص مبارکه، دادند؟ آیا این دلالت بر این حقیقت نیست که ولایت امرالله خاتمه نیافته و ایادیان و این مؤسسه باصطلاح بیت العدل اشتباه کردند و انحراف در امرالله بوجود آوردند؟ و بدعتی نو بنا نهادند؟

***

خانم مری ماکسول، بیوه شوقی افندی، در مقدمه کتاب: The Ministry of the Hands of the Cause,1957-1963 این سوال را مطرح میکند که:“How to assume the reins of authority, with no document to support
us [the Hands of the Cause] other than the general theological statements about the Hands?” مضمون این سوال به فارسی این است: چگونه ما ایادیان میتوانیم قدرت را کسب کنیم بدون داشتن سندی که بتوان بر آن تکیه کرد، بجزء عناوین کلی شرعی؟

سؤال: پس چرا ایادیان، و در رأس آنها خانم مری ماکسول، با نداشتن اختیاری و بر خلاف نص صریح الواح وصایا و درغیاب ولی امرالله عمل نمودند به آنچه از آن منع شده بودند و آن کسب رهبری جامعه بهائی بود؟

***

شوقی افندی، اولین ولی امرالله، در توقیع 27 نوامبر 1929 میفرمایند: "ای احبای الهی تعیین ایادی امرالله و تنفیذ احکام مقدسه شریعت الله و تشریع قوانین متفرعه از منصوصات کتاب الله و انعقاد موتمر بین المللی پیروان امر حضرت بهاءالله و ارتباط جامعه بهائی بانجمنهای متفرقه علمیه ادبیه و دینیه و اجتماعیه کل بتشکیل و استقرار بیت عدل اعظم الهی در ارض اقدس در جوار بقاع مرتفعه منوره علیا منوط و معلق. زیرا این معهد اعلی سر چشمه اقدامات و اجراآتکلیه بهائیان است و معین و مرجع این عبد نا توان. بها تحقق آمال اهل بهاء." توجه کنید که انتصاب ایادیان منوط و مربوط به تشکیل بیت العدل اعظم الهی قرار فرمودند. یعنی شرط تعین ایادیان امرالله منوط و مربوط به تشکیل بیت العدل اعظم الهی است.
و ایشان در تلگرام نهم ژانویه 1951 چنین بیان میفرمایند: "به محافل ملیه درشرق وغرب تصمیم خطیروتاریخی اولین شورای بین المللی بهائی را ابلاغ نمائید این شورا طلیعه مؤسسه کبرای اداری است که درمیقات معیّن درجوارمقامات علیا درظل مرکزروحانی جهانی امرالله که دردوشهرحیفا وعکا استقراردارد تشکیل خواهد گردید. تحقق نبوّاتی که درباره تأسیس حکومت اسرائیل ازفم مطهرشارع امرالهی ومرکزمیثاق صادروحاکی ازپیدایش ملت مستقلی درارض اقدس پس ازمضی دوهزارسال میباشد وپیشرفت سریع مشروع تاریخی ساختمان قسمت فوقانی مقام اعلی درکوه کرمل ودرجه رشد کنونی محافل نه گانه ملیه که با کمال جدیت درسراسرعالم بهائی به خدمات امریّه قائمند مرا برآن میدارد که تصمیم تاریخی فوق را که بزرگترین قدم درسبیل پیشرفت نظم اداری حضرت بهاءالله درسی سال اخیرمحسوب اتخاذ نمایم. این شورای جدید التأسیس عهده دارانجام سه وظیفه میباشد اول آنکه با اولیای حکومت اسرائیل ایجاد روابط نماید ثانیاً مرا درایفای وظائف مربوط به ساختمان فوقانی مقام اعلی کمک ومساعدت کند ثالثاً با اولیای امورکشوری درباب مسائل مربوط به احوال شخصیّه داخل مذاکره شود وچون این شورا که نخستین مؤسسه بین المللی واکنون درحال جنین است توسعه یابد عهده داروظائف دیگری خواهد گردید وبه مرورایام بعنوان محکمه رسمی بهائی شناخته شده سپس به هیئتی مبّدل میگردد که اعضایش ازطریق انتخاب معین میشوند وموسم گل وشکوفه آن هنگامی است که به بیت العدل عمومی تبدیل وظهورکامل ثمرات آن وقتی است که مؤسسات متفرّعه عدیده آن تشکیل گشته بصورت مرکزاداری بین المللی بهائی درجوارروضه مبارکه ومقام اعلی که مقرّدائمی آن خواهد بود انجام وظیفه نماید. با قلبی مملوازشکرانه وسرورتشکیل این شورای بین المللی را که پس ازمدتها انتظاربوجود می آید تهنیت میگویم. این تأسیس درصفحات تاریخ بمنزله بزرگترین اقدامی است که مایه افتخارعهد دوم عصرتکوین دوربهائی محسوب خواهد شد بطوریکه هیچیک ازمشروعاتی که ازآغازنظم اداری امرالله ازحین صعود حضرت عبدالبهاء تا بحال به انجام آن مبادرت گشته بالقوه باین درجه ازاهمیت نبوده است وصرفنظرازاقدامات باهره جاودانی دردوره مبشروشارع ومرکزمیثاق یعنی درعصراول ازدورمشعشع کورپانصد هزارسال بهائی این تأسیس رتبه اول را حائزاست شایسته است این ابلاغیه را به وسیله لجنه ارتباط منتشرنمائید."
متعاقب این تلگراف˞، تلگراف دیگری به تاریخ دوم مارچ ١٩٥١ مبنی بر انتصاب آقای چارلزمیسن ریمی بعنوان رئیس این مجمع به عالم امر فرستادند. ایشان در این تلگراف مرقوم فرمودند: " از مساعدت شورای بین المللی جدیدالتأسیس خصوصٱ رئیس آن جناب میسن ریمی و معاون آن امة الله امیلیا کالینز سرور موفر حاصل."
شوقی افندی اولین گروه از ایادیان امرالله طی تلگراف 24 دسامبر 1951 تعین و به جامعه معرفی فرمودند.
خلاصه اینکه، اولین ولی امرالله، شوقی افندی، با شرط اولیهۀ باید ایادیان امرالله را بعد از تشکیل بیت العدل اعظم الهی انتصاب و معرفی نمای. از اینرو لاذم میآید، که ایشان، شوقی افندی، بیت العدل اعظم الهی را درآن وقت، نهم ژانویه، یعنی قبل از 24 دسامبر 1951، تشکیل داده بودند که بتوانند ایادیان را تعین نمایند. پس تشکیل جنین بیت العدل اعظم الهی در نهم ژانویه 1951 در واقع تشکیل بیت العدل اعظم الهی جنینی با ریاست چالز میسن ریمی بود. چون جنین طبق بیان حضرت عبدالبهاء دارای کلیه کمالات است لذا شوقی افندی در زمان حیات خویش و مطابق الواح وصایا مطفقا هم وصی خویش، چارلز میسن ریمی، را انتصاب نمودند و هم تشکیل بیت العدل اعظم الهی دادند.

سؤال: با طلب هدایت الهیه و توجه و دقت و تمرکز به بیانات یاد شده - نوشته شده از قلم مصون از خطای شوقی افندی، اولین ولی امرالله - آیا میشود، و یا حتی میتوان تصورکرد، که ایشان، شوقی افندی، مهمترین وظیفه خود را انجام نداده باشند و سکان کشتی امرالله را در این بحر طوفانی بی کشتی بان رها کرده باشند؟ و یا ایادیان و این باصطلاح بیت العدلی که دست پرورده ایادیان جائزالخطا است، مرتکب گناه نابخشیدنی که همان انحراف از امر الهی است نشده باشند؟ فکر و اندیشه و انصاف و وفا به امرالله لاذم و ضروری است.
ولایت بطن تاویل کتاب است ولایت سر شرع مستطاب است
ظهور قدرت حق از امام است که در اوصاف ربانی تمام است
دگر اظهار میثاق الست است که با عشاق خود آن روز بسته
خدا عهد ولایت بست محکم بآدم بهر ختمییون درآندم
بیا ای منکر اهل ولایت اگر میخواهی از یزدان هدایت
زنار قهر جباری بپرهیز تمام کفر و شرک از خود ریز
چو آدم عجز کن زلغزش خویش ظلمنا ربنا صد بار گو بیش

***

بعد از صعود شوقی افندی در اواخر سال 1957میلادی، حضرات ایادیان امرالله، که بعنوان علماء بهائی نیز شناخته میشوند، مسیر امرالله را به انحراف کشاندند و عهدی دیگر بجای میثاق الهی علم نمودند بر این اساس که ولایت امرالله خاتمه یافته، ایادیان جمعا خود را جانشین شوقی افندی معرفی نمودند و آنچه شوقی افندی در طول ولایتشان ساخته بودند منحل نمودند و مجمعی بنام بیت العدل اعظم الهی در سال 1963در ارض مقدس تاسیس نمودند که هیچ شباهتی، به جزء نام، به آنچه در الواح وصایای حضرت عبدالبهاء ترسیم شده است ندارد. شوقی افندی در تابستان سنه 1925 میلادی پیشاپیش، عدم صلاحیت این مجمع در توقیع مورخ تموز 1925 خطاب به محفل مقدس روحانی حیفا اعلان نمودند. ایشان فرمودند: "قصر مشید بیت عدل عمومی را علی رؤس الاشهاد رغما لکل عدو لدود و معاند جسور مرتفع سازند و بر اجرای اعظم نوایای مقدسه رب عزیز موفق و فائز گردند و هر هیا تی که به نظام الهی و بر حسب تعلیمات و اصول و شرایط سماویه که در صحف الهیه مشروحا مثبوت و مسطور است کا ملا کما ینبغی ویلیق لهذا المقا م الرفیع ولمرکز المنیع انتخاب و تشکیل نشود ان هیات از اعتبار اصلی و رتبه روحانی ساقط و از حق تشریع ووضع احکا م و سنن و قوانین غیر منصوصه ممنوع و از شرف اسنی و قوه مطلقه علیا محروم." (اشاره به بیت العدل اعظم الهی، که تنها هیات قانون گذار بین المللی است، میباشد)

رشته سوال هائی که در این مقاله گرد آوری شده است بیشتر توسط مومنین اولیه به ادامه ولایت امرالله در ایران طرح شده است. نگارنده با اضافه و مطرح کردن دیگر سوالات و ضمیمه نمودن دیگر آیات به این شکل مورد توجه و ملاحظه خواننده این مقاله قرار میگیرد. امید است سبب هدایت متحریان حقیقت قرار گیرد و یاد آوری بیان شوقی افندی در این جا مناسب دانسته که فرمودند: ".....وای بر نفسی که از الواح نصیحه قلم اعلی و نعما و الاء این دور امنع ابهی رو بتافت و میثاق غلیظ حی لایموت را واهی و موهون بشمرد وتطورات و تقلبات لازمه این امر خطیر را میزان بطلان وعلامت نقصان وانقراض آئین لایزال ایزد متعال بپنداشت. امر عظیم است عظیم و حوادسش بس خطیر و جسیم صرصر امتحانش شدید است و صراطش احد از سیف حدید جز جبال بازخه و اطواد شامخه مقاومت ریح عقیم نتواند و جز اقدام ثابته مستقیمه از این منهخ قویم نگذرد. شعله انقلابش شررباراست وصاعقه قهرش اشد از لهیب نار. الناس هلکاء الاالمئمنون والمئمنون هلکاء الاء الممتحنون والممتحون هلکاء الااامخلصون و المخلصون فی خطر عظیم." (از توقیع مبارک نوروز 88 بدیع )

مؤسسه ولایت امرالله در دور بهائی ادامه دارد و بعد از صعود شوقی افندی، اولین ولی امرالله - چالز میسن ریمی، دونالد هاروی، ژاک سوقومنیان بترتیب دومین، سومین و چهارمین ولی امرالله بر کرسی ولایت امرالله جالس شدند و انجام وظیفه فرمودند. ژاک سوقومونیان، چهارمین ولی امرالله، نگارنده، عنایت الله س یزدانی، طی مرقومه دهم از ماه فوریه سنه 2005 میلادی، بعنوان وصی خویش انتصاب و مطابق الواح مبارکه وصایای حضرت عبدالبهاء، معرفی فرمودند. در روز ششم از ماه سپتامبر 2013 میلادی ایشان، ژاک سوقومنیان، از عالم خاکی به جهان باقی صعود فرمودند و همزمان با صعود ایشان عنایت الله یزدانی بعنوان پنجمین ولی امرالله بر کرسی ولایت امرالله مستغر و شروع به انجام وظیفه فرمودند.

تشکیلات فعلی در حیفا شما را از تحری حقیقت در مورد مؤسسه ولایت امرالله منع نموده و حقایق راجع به این مؤسسه الهی واعظم ستون نظم اداری امرالله، از شما پنهان کرده و بحث در موضوع ولایت امرالله را قدغن نموده و مؤمنین و مؤمنات به ادامه ولایت امرالله را تحریم و بدون داشتن حق طرد، نفوس را از جامعه اخراج مینماید و به عمل تکفیر و غیر اخلاقی و ظالمانه ادامه میدهند. غافل ازاینکه در درگاهش محلی نداشته و بزودی کوس رسوائی آنها آنچنان که در آثار الهیه نازل و ثبت شده است ظاهر و آشکار گردد و عبرتا من الناظرین خواهد شد. "ای پسران وهم! حضرت بهاءالله درکلمات مکنونه میفرمایند: "بدانید چون صبح نورانی از افق قدس صمدانی بردمد البتّه اسرار و اعمال شیطانی که در لیل ظلمانی معمول شده ظاهر شود و بر عالمیان هویدا گردد."

با طلب تأئید و تحیات بهائی

عنایت الله س یزدانی
پنجمین ولی امر دیانت بهائی،
سیدنی – استرالیا
25 آبان 1401
Phone +610401856166
[email protected]

IN MEMORYOFSHOGHI EFFENDITHE FIRST GUARDIAN OF THE BAHA’I FAITH The following notes is written in the memory of the firs...
07/11/2022

IN MEMORY
OF
SHOGHI EFFENDI
THE FIRST GUARDIAN OF THE BAHA’I FAITH


The following notes is written in the memory of the first Guardian of the Baha’i Faith, who guarded the Faith for 36 years, that was founded by Baha’u’llah in 1863; who implemented the World Order of Baha’u’llah, established by the Founder, in His most Holy Book, the Kit’ab-i-Aghdas and defined and explained by ‘Abdu’l-Baha in His Will and Testament; who wrote numerous books, articles and letters to show his and the future generations the significant of the institutions of the World Order of Baha’u’llah, such as the Institution of Guardianship, the Institution of the Universal House of Justice, the Institution of Hands of the Cause etc.,; who worked extremely hard to establish the Kingdom of God on earth, as foretold by His Holiness Jesus Christ nearly two thousand years ago: “Our Father, which art in Heaven, Hallowed be thy Name, Thy kingdom come, Thy will be done, in earth as it is in heaven…”1 ; who was betrayed by the people surrounding him after he passed away in the early morning of 4 November, 1957.

The first Guardian of the Baha’i Faith was born on 3rd of March, 1896 and he left this world on 4 November, 1957, as it is recorded in “The passing of Shoghi Effendi”, a booklet written by Ruhiyyih Khanum.1 Shoghi Effendi was related to The Bab through his father, Mírzá Hádí Shírází, and to Baha’u’llah through his mother, Díyá'íyyih Khanum, the eldest daughter of ‘Abdu’l-Baha. In 1937 he married Mary Maxwell, a Canadian lady, known as Amatu'l-Bahá Ruhiyyih Khanum. She served the first Guardian of the Faith faithfully and in her writings, published prior to ascension of Shoghi Effendi is the evidence of her loyalty to the 1st Guardian and the Covenant. The reader’s attention is drawn to “TWENTY-FIVE YEARS OF THE GUARDIANSHIP” by Ruhiyyih Khanum.4 “… for the two Wills – those of Baha’u’llah and the Master” writes Ruhiyyih Khanum “are so strongly constructed and so authentic beyond a shadow of a doubt, that is impossible to divorce the body of the teachings from their provisions. The principle of successorship, endowed with the right of Divine interpretation, is the very hub of the Cause into which it’s Doctrines and Laws fit like the spokes of a wheel- tear out of the hub and you have to throw away the whole thing.”2 In another article she writes: “…that Manifestation [Baha’u’llah]has not taken His Finger from the pulse of the world but will, first through the Master and then through a line of Guardians, directly exert a guiding influence from on High over the destinies of men.”3

Shoghi Effendi was successor to ‘Abdu’l-Baha in accordance with His Will and Testament opened on the ninth day of His ascension. “O my loving friends!”, ‘Abdu’l-Baha writes “After the passing away of this wronged one, it is incumbent upon the Aghsán (Branches), the Afnán (Twigs) of the Sacred Lote-Tree, the Hands (pillars) of the Cause of God and the loved ones of the Abhá Beauty to turn unto Shoghi Effendi--the youthful branch branched from the two hallowed and sacred Lote-Trees and the fruit grown from the union of the two offshoots of the Tree of Holiness,-- as he is the sign of God, the chosen branch, the Guardian of the Cause of God, he unto whom all the Aghsán, the Afnán, the Hands of the Cause of God and His loved ones must turn. He is the Interpreter of the Word of God and after him will succeed the first-born of his lineal descendents.” In the same document ‘Abdu’l-Baha further writes “O ye beloved of the Lord! It is incumbent upon the Guardian of the Cause of God [under line added] to appoint in his own lifetime him that shall become his successor that differences may not arise after his passing. He that is appointed must manifest in himself detachment from all worldly things, must be the essence of purity, must show in himself the fear of God, knowledge, wisdom, and learning. Thus, should the first-born of the Guardian of the Cause of God not manifest in himself the truth of the words:--"The child is the secret essence of its sire," that is, should he not inherit of the spiritual within him (the Guardian of the Cause of God) and his glorious lineage not be matched with a goodly character, then must he, (the Guardian of the Cause of God) choose another branch to succeed him.”4
The account of Shoghi Effendi’s personal life has been documented by others and it is not the purpose of this article to reflect them here again. Nor it is the purpose of these notes to reflect even very briefly the result of his 36 years of his continuous hard work on the protection of the Faith; on the implementation of the World Order of Baha’u’llah; on his writings on the Baha’i Faith and its administration. Rather to concentrate on one of his most important duties in appointing his successor to protect the Faith after his ascension.

The reader has noted that, it was “incumbent upon the Guardian of the Cause of God [under line added] to appoint in his own life-time him that shall become his successor that differences may not arise after his passing.” It was Shoghi Effendi’s duty to appoint his successor in his lifetime.
In fulfilling his duty, the Guardian in his own life-time, not only he appointed his successor, he also formed the embryo of the Universal House of Justice with its president C.M.Remey. On 9th of January 1951, the first Guardian of the Faith sent the following Cablegram to the Baha’i World: “Proclaim National Assemblies (of) East (and) West weighty epoch-making decision (of) formation (of) first International Baha’i Council, forerunner (of) supreme administrative institution destined (to) emerge (in) fullness (of) time within precincts beneath shadow (of) World Spiritual Center (of) Faith already established (in) twin cities (of) ‘Akká (and) Haifa. Fulfillment (of) prophecies uttered (by) Founder (of) Faith (and) Center (of) His Covenant culminating (in) establishment (of) Jewish State, signalizing birth after lapse (of) two thousand years (of an) independent nation (in the) Holy Land, (the) swift unfoldment (of) historic undertaking associated (with) construction (of) superstructure (of the) Báb’s Sepulchre (on) Mount Carmel, (the) present adequate maturity (of) nine vigorously functioning national administrative institutions throughout Baha’i World, combine (to) induce me (to) arrive (at) this historic decision marking most significant milestone (in) evolution (of) Administrative Order (of the) Faith (of) Baha’u’llah (in) course (of) last thirty years. Nascent Institution now created (is) invested (with) threefold function: first, (to) forge link (with) authorities (of) newly emerged State; second, (to) assist me (to) discharge responsibilities involved (in) er****on (of) mighty superstructure (of the) Báb’s Holy Shrine; third, (to) conduct negotiations related (to) matters (of) personal status (with) civil authorities. To these will be added further functions (in) course (of) evolution (of) this first embryonic International Institution, marking its development into officially recognized Baha’i Court, its transformation into duly elected body, its efflorescence into Universal House (of) Justice, (and) its final fruition through er****on (of) manifold auxiliary institutions constituting (the) World Administrative Center destined (to) arise (and) function (and) remain permanently established (in) close neighborhood (of) Twin Holy Shrines. Hail (with) thankful, joyous heart (at) long last (the) constitution (of) International Council which history will acclaim (as the) greatest event shedding lustre (upon) second epoch (of) Formative Age (of) Baha’i Dispensation potentially unsurpassed (by) any enterprise undertaken since inception (of) Administrative Order (of) Faith (on) morrow (of) ‘Abdu’l-Bahá’s Ascension, ranking second only (to) glorious immortal events associated (with) Ministries (of the) Three Central Figures (of) Faith (in) course (of) First Age (of) most glorious Dispensation (of the) five thousand century Baha’i Cycle. Advice publicize announcement through Public Relations Committee.” 5
Shoghi, Cable gram of 9 January 1951
Shoghi Effendi, in another Cablegram of March 8, 1952, writes “The enlargement of the International Baha’i Council. Present membership now comprises: Amatu’l-Baha R’uhiyyih, chosen liaison between me and the Council. Hands of the Cause, Mason Remey, Amelia Collins, Ugo Giachery, Leroy Aoas, President, Vice-President, member at large, Secretary-General, respectively. Jesse Revell, Ethel Revell, Lotfullah Hakim, Treasurer, Western and Eastern assistant Secretaries.5
International Baha’i Council was like an unborn child that it was fed trough its umbilical cord. Ruhiyyih Khanum was liaison between the Council and the Guardian and through Ruhiyyih Khanum, the Guardian provided directions to the individuals to carry out his orders. When the first Guardian left this world, there was no need of the liaison officer, Ruhiyyih Khanum. The Council became an active organ, the heart and nerve center of the Baha’i Administration. “To these will be added further functions” writes Shoghi Effendi “(in) course (of) evolution (of) this first embryonic International Institution, marking its development into officially recognized Baha’i Court, its transformation into duly elected body, its efflorescence into Universal House (of) Justice, (and) its final fruition through er****on (of) manifold auxiliary institutions constituting (the) World Administrative Center destined (to) arise (and) function (and) remain permanently established (in) close neighborhood (of) Twin Holy Shrines.”5 In his weighty treatise of February, 1934, known as The Dispensation of Baha’u’llah, the first Guardian fully explained the stations of the Bab, Baha’u’llah and ‘Abdu’l-Baha together the importance of the Institutions of Guardianship and the Universal House of Justice and the relationship between these two Institutions of the World Order of Baha’u’llah. To protect the Faith and the World Order of Baha’u’llah, he left no ambiguity that the Universal House of Justice is to be formed in accordance with the Writing and he withdraw validity and authenticity of any institution that is not formed in accordance with the Holy Scriptures. In his letter to the Persian Baha’i Communities, as early as summer of 1925, he writes “Any institution that is not established in accordance with the Divine Order, not in conformity with the principles and the conditions recorded in the Holy Writings, as it is required for this august institution, consequently such an institution is void of credential deprived of spiritual station, and forbidden to have any right to legislate and enact laws and ordinances which are not explicitly recorded in the Holy Writings. It also lacks the essential qualities and the Divine confirmation.”6
After passing of Shoghi Effendi, the successor to the first Guardian was not guarded and together with the severity of the Divine Test7, laid before the entire body of the believers in Baha’u’llah, caused Ruhiyyih Khanum together with the rest of the Hands of The Faith, except C. M. Remey, to turn around and oppose the continuation of Guardianship. That was violation of the Will and Testament. That was violation of the Covenant. Their action against the continuation of Guardianship and the Covenant was the fulfilment of the verse of the Kit’ab-i-Aghdas where Baha’u’llah states: ”They that have violated the Covenant of God by breaking His commandments, and have turned back on their heels, these have erred grievously in the sight of God, the All-Possessing, the Most High.”8 In fact Ruhiyyih Khanum and the rest of the Hands of the Faith turned on their heels and through away the Commandments.

The body of the Hands of the Faith, in their first conclave [meeting for secret conversation] did not consider the importance of the International Baha’i Council and its president, C. M. Remey, nor they made any attempt to reconsider their stand against the continuation of Guardianship after they received the correspondences [the 1st, the 2nd and the last appeals] from the president of the International Baha’i Council prior to C.M. Remey’s Proclamation of Ridvan, 117 B.E., April 1960. Review of “The passing of Shoghi Effendi” by Ruhiyyih Khanum shows that She together with the rest of the Hands purposely ignored International Baha’i Council and its president C. M. Remey completely from the moment the first Guardian left this world. It was the duty of Ruhiyyih Khanum to inform first and only the president of International Baha’i Council the health condition of the Guardian and seek direction from its president. On contrary Ruhiyyih Khanum first called Mr. Balyuzi, then Mr. Ferraby, then Ugo Giachery not C.M. Remey who was living at the home of the first Guardian of the Faith who was the president of the embryo of the Universal House of Justice that was to evolve into the Universal House of Justice. Ruhiyyih Khanum by passed the Council and its president. She sent the following Cablegram to the National Assemblies around the world. She stated, “BELOVED ALL HEARTS PRECIOUS GUARDIAN CAUSE GOD PASSED PEACEFULLY AWAY YESTERDAY AFTER ASIATIC FLU STOP APPEAL HANDS NATIONAL ASSEMBLIES AUXILIARY BOARDS SHELTER BELIEVERS ASSIST MEET HEARTRENDING SUPREME TEST STOP FUNERAL OUR GUARDIAN BELOVED GUARDIAN SATURDAY LONDON HANDS ASSEMBLY BOARD MEMBERS INVITED ATTEND ANY PRESS RELEASE SHOULD STATE MEETING HANDS SHORTLY HAIFA WILL MAKE ARRANGEMENT TO BAHAI WORLD REGARDING FUTURE OLANS STOP URGE HOLD MEMORIAL MEETING SATURDAY.”9

The reader has noted that in this cablegram, Ruhiyyih Khanum has bypassed the Council and its president, and directly contacting the national assemblies. Further she has taken an authority role that she did not possess as a hand of the cause singly or collectively with the rest of the Hands. She has requested the believers to turn to the Hands for shelter, not the embryo of the Universal House of Justice, not its president, C. M. Remey. She has assumed, with the rest of the Hands, authority for future planning on the Faith that she and the rest of the Hands did not have in accordance with the Will and Testament. If there was not any other document on the violation of the Covenant by Ruhiyyih Khanum and the rest of the Hands, the account of “The passing of Shoghi Effendi” by Ruhiyyih Khanum is sufficient proof of her violation and disloyalty to the commandments written in the Writings of Baha’u’llah, Will and Testament and in the writings of Shoghi Effendi particularly “The dispensation of Baha’u’llah”. In her account of “The passing of Shoghi Effendi”, Ruhiyyih Khanum, on one hand, has praised the Guardian and on the other hand, has abandoned the Institution of Guardianship in the Baha’i Faith, the Institution that the unity of the Faith depends on. It seems to the writer that the account of “The passing Shoghi Effendi” is “Judas’s Kiss”. It is with great sadness to witness that Ruhiyyih Khanum, by her own action, went down to the history of the Baha’i Faith, as the “Arch violator” of the Formative Age of the Baha’i Faith. The rest of the Hands do share her guilt on violation of the Covenant and their disobedience to the second Guardian of the Faith, C.M. Remey.

The Cause of Baha’u’llah will be recognised by the people of the world and the authentic Universal House of Justice, with Guardian as its permanent head, will be established on earth and the Kingdom of God will be realised and the prophesies of past will be fulfilled. Meanwhile the believers in Baha’u’llah are encouraged to study the Writings to deepen our understanding of the Faith for better teaching and propagation of the Baha’i Faith among the people of the World.

E.S. Yazdani
Sydney, Australia
December 2007

Notes:
1. Lord’s Prayer
2. Ruhiyyah Khanum, Twenty-Five Years of Guardianship, Baha’i Publishing Trust, Wilmette, Illinois, 1948
3. Ruhiyyah Khanum, Success in Teaching, American Baha’i News, No. 220, June 1949 and Persian اخبار امری شماره 5 سال 106
4. Will and Testament of ‘Abdu’l-Baha
5. Shoghi Effendi, Message to the Baha’i World, Baha’i Publishing Trust, 1958, 1971
6. From the letter of Shoghi Effendi, to the eastern believers, date summer 1925.
7. Refer to “Divine Tests”, by E.S. Yazdani, RIDVAN magazine, No. 5 August 2007
8. Kit’ab-i-Aghdas
9. The account of the passing of the 1st Guardian is recorded in “The passing of Shoghi Effendi” by Ruhiyyah Khanum in collaboration with John Ferraby dated December 9th, 1957, published by Baha’i Publishing Trust at 27 Rutland Gate, London, S.W. 7 in 1958

Address

P O Box 563
Sydney, NSW
1630, AUSTRALIA

Telephone

+61401856166

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Guardianship of the Bahai Faith posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Category