Archangels Cathedral Greek Orthodox Church - GOCSA

09/02/2023

Μεγάλη εορτή σήμερα. Γιορτάζεται η μνήμη του Αγίου Χαραλάμπους.
Χρόνια πολλά σε όσους και όσες γιορτάζουν.
Ο Άγιος Χαράλαμπος ήταν ιερεύς στη Μαγνησία της Μικράς Ασίας και έζησε επί αυτοκρατορίας του Σεπτιμίου Σεβήρου (193 - 211 μ.Χ.). Όταν το έτος 198 μ.Χ. ο Σέβηρος εξαπέλυσε απηνή διωγμό κατά των Χριστιανών, ο έπαρχος της Μαγνησίας Λουκιανός, συνέλαβε τον Άγιο και του ζήτησε να αρνηθεί την πίστη του. Όμως ο Άγιος όχι μόνο δεν το έκανε αυτό, αλλά αντίθετα ομολόγησε στον έπαρχο την προσήλωσή του στον Χριστό και δήλωσε με παρρησία ότι σε οποιοδήποτε βασανιστήριο και να υποβληθεί δεν πρόκειται να αρνηθεί την πίστη της Εκκλησίας. Τότε η σκοτισμένη και σαρκική ψυχή του Λουκιανού επέτεινε την οργή της και διέταξε να αρχίσουν τα φρικώδη βασανιστήρια στο γέροντα ιερέα. Πρώτα τον γύμνωσαν και ο ίδιος ο Λουκιανός, παίρνοντας το ξίφος του προσπάθησε να πληγώσει το σώμα του Αγίου. Όμως αποκόπηκαν τα χέρια του και έμειναν κρεμασμένα στο σώμα του Ιερομάρτυρα και μόνο ύστερα από προσευχή του Αγίου συγκολλήθηκαν αυτά πάλι στο σώμα και ο ηγεμόνας κατέστη υγιής. Βλέποντας αυτό το θαύμα του Αγίου πολλοί από τους δημίους πίστεψαν στον αληθινό Θεό.

Με το ζόφο στο νου και με τη θηριωδία στην καρδιά, ο έπαρχος έδωσε εντολή να διαπομπεύσουν τον Άγιο και να τον σύρουν διά μέσου της πόλεως με χαλινάρι. Τέλος, διέταξε τον αποκεφαλισμό του Αγίου, ο οποίος με το μαρτύριό του έλαβε το αμαράντινο στέφανο της δόξας σε ηλικία 113 ετών.

Περί των Λειψάνων του Αγίου Χαραλάμπους δεν υπάρχουν συγκεκριμένες μαρτυρίες. Η μοναχή Θεοτέκνη Αγιοστεφανίτισσα στο Συναξάρι του Αγίου Χαραλάμπους (1995 μ.Χ.), καταχωρεί πληροφορίες σχετικά με την τιμία Κάρα του Αγίου, η οποία φυλάσσεται στη Μονή Αγίου Στεφάνου Μετεώρων. Σύμφωνα με τις πληροφορίες αυτές, η Κάρα του Αγίου δωρήθηκε στη Μονή από τον Ηγεμόνα της Βλαχίας Βλαδισλάβο, το 1412 – 1413 μ.Χ., μαζί με δύο κτήματα στο Μετόχι Μπουτόϊ. Για την εποχή και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες βρέθηκε το πολύτιμο αυτό κειμήλιο στη Βλαχία, δεν σώθηκαν πληροφορίες. Επίσης, τμήματα της τιμίας κάρας του Αγίου Χαραλάμπους φυλάσσονται και στον ομώνυμο προσκυνηματικό ναό της κωμοπόλεως Θεσπιών της Βοιωτίας.
On February 10, the Greek Orthodox Church commemorates the Feast Day of Agios Charalambos.
Happy Name Day to those who celebrate today.
Saint Charalambos guarded his people much as a shepherd would guard his flock, therefore, he is considered to be the protector of shepherds and their flocks.

This great saint, Charalambos, was a bishop in Magnesia who suffered for Christ in his 113th year. When a terrible persecution began during the reign of Emperor Septimius Severus, the elderly Haralambos did not hide from the persecutors. Instead, he freely and openly preached the Christian Faith. He endured all tortures as though he were in someone else’s body.

St Charalambos was a priest in the city of Magnesia, near Smyrna in Asia Minor. About 198 AD, Sevirus, the Emperor of the Roman Empire had appointed Loucius to govern Asia Minor. Many Christians were persecuted under his reign. At this time Charalambos was in Magnesia and openly taught the Christian religion. When Loucius discovered this, he captured Charalambos for trial. Asked why he condemned the idols and disobeyed the laws of the Empire, Charalambos informed Loucius that he adhered to the laws of Jesus Christ and no others. He maintained that Christ offered eternal life to his followers. The governor commanded Charalambos to sacrifice to the gods and forsake Christ, or else undergo fierce tortures. The Saint refused to deny his beliefs.

29/01/2023

Μεγάλη εορτή σήμερα. Γιορτάζεται η μνήμη των Τριών Ιεραρχών. https://www.sansimera.gr/articles/731
Today it is Feast Day of the Three Holy Hierarchs. The Three Hierarchs of Eastern Christianity refers to Basil the Great, Gregory the Theologian and John Chrysostom. They were highly influential bishops of the early church who played pivotal roles in shaping Christian theology.

Κάθε χρόνο, στις 30 Ιανουαρίου, η Χριστιανική Εκκλησία τιμά από κοινού τους τρεις Μεγάλους Πατέρες και Οικουμενικούς Δασκάλους, τον Μέγα Βασίλειο, τον Γρηγόριο τον Θ...

17/01/2023

Μεγάλη εορτή σήμερα. Γιορτάζουμε τη μνήμη του Αγίου Αθανασίου του Μεγάλου.
Χρόνια πολλά στους Θανάσηδες και τις Αθανασίες.
Στα καθ’ ημάς, ο Άγιος Αθανάσιος είναι πολιούχος Άγιος του Διδυμοτείχου, της Ιστιαίας, της Αμφιλοχίας, της Αμαλιάδας, των Κουφαλίων Θεσσαλονίκης, του Χρυσού Σερρών, της Κυπαρισσίας, του Αδένδρου Θεσσαλονίκης, της Κύμης και της Παιανίας (2 Μαΐου). Τόσο στις 18 Ιανουαρίου όσο και στις 2 Μαΐου γιορτάζουν όσοι και όσες φέρουν τα ονόματα Αθανάσιος και Αθανασία. Ο Άγιος Αθανάσιος είναι γνωστός και με το λαϊκό όνομα «Μαηθανάσης» ή «Μαηθανασάκος», αναλόγως του μεγέθους των ναών που είναι αφιερωμένοι στην μνήμη του και γιορτάζουν στις 2 Μαΐου.

Ο Αθανάσιος γεννήθηκε το 295 στην Αλεξάνδρεια από γονείς χριστιανούς. Υπάρχει ένας θρύλος, σύμφωνα με τον οποίο, όταν ήταν ακόμα παιδί, βάφτιζε στην ακρογιαλιά παιδιά ειδωλολατρών, τηρώντας τους ιερούς κανόνες. Ο τοπικός επίσκοπος Αλέξανδρος, γεμάτος θαυμασμός γι' αυτό το αυθόρμητο έργο του νεαρού παιδιού, λέγεται ότι αναγνώρισε ως έγκυρες όλες της βαπτίσεις του. Στη συνέχεια τον πήρε υπό την προστασία του και ανέλαβε τις σπουδές και τη γενική μόρφωσή του. Με τον καιρό, ο Αθανάσιος έγινε γραμματέας του επισκόπου και σε ηλικία 24 ετών χειροτονήθηκε διάκονος.

Όταν άρχισε τη θρησκευτική του δράση, η Αλεξάνδρεια ήταν ανάστατη από τη διδασκαλία του τοπικού πρεσβυτέρου Άρειου, που δίδασκε ότι ο Χριστός δεν ήταν θεός, αλλά κτίσμα του Θεού. Γι’ αυτό το λόγο, ο Μέγας Κωνσταντίνος συγκάλεσε το 325 την Α' Οικουμενική Σύνοδος στη Νίκαια της Βιθυνίας. Εκεί δόθηκε η μεγάλη μάχη της Ορθοδοξίας, με πρωταγωνιστή τον Αθανάσιο. Η ρητορική του δεινότητα και η απροσδόκητη μαχητικότητά του προκάλεσε τον θαυμασμό εχθρών και φίλων, με αποτέλεσμα η φήμη του να εξαπλωθεί σε Ανατολή και Δύση. Ο Αθανάσιος έγινε το σύμβολο για τους ορθοδόξους στον αγώνα τους κατά κακοδοξιών του Αρείου και σύμφωνα με τη διδασκαλία του συντάχθηκαν τα πρώτα επτά άρθρα του «Συμβόλου της Πίστεως» («Πιστεύω…»).

Μετά τρία χρόνια, ο επίσκοπος Αλέξανδρος πέθανε, αφού είχε υποδείξει τον Αλέξανδρο ως διάδοχό του. Κλήρος και λαός τον αναγόρευσαν Πατριάρχη Αλεξανδρείας το 328, σε ηλικία 33 ετών. Ο Αθανάσιος συνεχίζει τον αγώνα του κατά του Αρειανισμού, αλλά υψηλά ιστάμενοι οπαδοί του Αρείου κατορθώνουν να τον εξορίσουν. Το 337, μετά τον θάνατο του Μεγάλου Κωνσταντίνου, ανακλήθηκε από την εξορία του και γύρισε θριαμβευτής στην Αλεξάνδρεια.

Όμως, οι εχθροί του δεν είχαν πει την τελευταία λέξη τους. Κατορθώνουν να τον εξορίσουν και πάλι, αλλά το 346 ξαναγύρισε στον πατριαρχικό θρόνο της Αλεξάνδρειας. Εξορίστηκε για τρίτη φορά και κατέφυγε στην έρημο, όπου έζησε με κινδύνους και μεγάλες ταλαιπωρίες έξι ολόκληρα χρόνια. Ο Ιουλιανός τον επανέφερε στην Αλεξάνδρεια, αλλά τον εξόρισε και πάλι, όταν βάφτισε γυναίκες ειδωλολατρών επισήμων. Για πέμπτη φορά εξορίστηκε από τον αυτοκράτορα Ουάλη, αλλά ο ίδιος τον επανέφερε έπειτα από επίμονη απαίτηση του λαού της Αλεξάνδρειας.

Ο Μέγας Αθανάσιος διετέλεσε Πατριάρχης Αλεξανδρείας επί 46 έτη, 16 από τα οποία τα πέρασε στην εξορία, πότε στη Δύση (Ρώμη, Ακηλυία, Νύσσα κλπ) και πότε στην έρημο. Κοιμήθηκε στις 2 Μαΐου του 373, σε ηλικία 78 ετών. Συνέγραψε πολλά έργα, λόγους και επιστολές, για να αντικρούσει τους ειδωλολάτρες και τους αρειανούς. Έγραψε, επίσης, τη βιογραφία του δασκάλου και φίλου του Μεγάλου Αντωνίου. Τμήματα των λειψάνων του βρίσκονται στο ναό του Αγίου Ζαχαρία στη Βενετία και στον Κοπτικό ναό του Αγίου Μάρκου στο Κάιρο.

Απολυτίκιο

Στύλος γέγονας Ορθοδοξίας, θείοις δόγμασιν υποστηρίζων την Εκκλησίαν, ιεράρχα Αθανάσιε, τω γαρ Πατρί τον Υιών ομοιούσιον, ανακηρύξας κατήσχυνας Άρειον. Πάτερ Όσιε, Χριστόν τον θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

Today we celebrate the Feast Day of Saint Athanasios, one of the most significant and well-known Saints in Orthodoxy.

Happy Name Day to those who celebrate today.

In the half-century after the First Ecumenical Council held in Nicea in 325, if there was one man whom the Arians feared and hated more intensely than any other, as being able to lay bare the whole error of their teaching, and to marshal, even from exile or hiding, the beleaguered forces of the Orthodox, it was Saint Athanasios the Great. This blazing lamp of Orthodoxy, which imperial power and heretics' plots could not quench when he shone upon the lampstand, nor find when he was hidden by the people and monks of Egypt, was born in Alexandria about the year 296. He received excellent training in Greek letters and especially in the sacred Scriptures, of which he shows an exceptional knowledge in his writings. Even as a young man he had a remarkable depth of theological understanding; he was only about twenty years old when he wrote his treatise "On the Incarnation." Saint Alexander, the Archbishop of Alexandria, brought him up in piety, ordained him his deacon, and after deposing Arius for his blasphemy against the Divinity of the Son of God, took Athanasios to the First Council in Nicea in 325. Saint Athanasios was to spend the remainder of his life laboring in defense of this Holy Council. In 326, before his death, Alexander appointed Athanasios his successor.

In 325, Arius had been condemned by the Council of Nicea; yet through his hypocritical confession of Orthodox belief, Saint Constantine the Great was persuaded by Arius's supporters that he should be received back into the communion of the Church. But Athanasios, knowing well the perverseness of his mind, and the disease of heresy lurking in his heart, refused communion with Arius. The heresiarch's followers then began framing false charges against Athanasios. Finally Saint Constantine the Great, misled by grave charges of the Saint's misconduct (which were completely false), had him exiled to Tiberius (Treves) in Gaul in 336. When Saint Constantine was succeeded by his three sons Constantine II, Constans, and Constantius, in 337, Saint Athanasios returned to Alexandria in triumph. But his enemies found an ally in Constantius, Emperor of the East, and he spent a second exile in Rome. It was ended when Constans prevailed with threats upon his brother Constantius to restore Athanasios (see also Nov. 6). For ten years Saint Athanasios strengthened Orthodoxy throughout Egypt, visiting the whole country and encouraging all: clergy, monastics, and lay folk, being loved by all as a father. After Constans's death in 350, Constantius became sole Emperor, and Athanasios was again in danger. On the evening of February 8, 356, General Syrianus with more than five thousand soldiers surrounded the church in which Athanasios was serving, and broke open the doors. Athanasios's clergy begged him to leave, but the good shepherd commanded that all the flock should withdraw first; and only when he was assured of their safety, he also, protected by divine grace, passed through the midst of the soldiers and disappeared into the deserts of Egypt, where for some six years he eluded the soldiers and spies sent after him.

When Julian the Apostate succeeded Constantius in 361, Athanasios returned again, but only for a few months. Because Athanasios had converted many pagans, and the priests of the idols in Egypt wrote to Julian that if Athanasios remained, idolatry would perish in Egypt, the heathen Emperor ordered not Athanasios's exile, but his death. Athanasios took a ship up the Nile. When he learned that his imperial pursuers were following him, he had his men turn back, and as his boat passed that of his pursuers, they asked him if he had seen Athanasios. "He is not far," he answered. After returning to Alexandria for a while, he fled again to the Thebaid until Julian's death in 363. Saint Athanasios suffered his fifth and last exile under Valens in 365, which only lasted four months because Valens, fearing a sedition among the Egyptians for their beloved Archbishop, revoked his edict in February, 366.

The great Athanasios passed the remaining seven years of his life in peace. Of his fifty-seven years as Patriarch, he had spent some seventeen in exiles. Shining from the height of his throne like a radiant evening star, and enlightening the Orthodox with the brilliance of his words for yet a little while, this much-suffering champion inclined toward the sunset of his life, and in the year 373 took his rest from his lengthy sufferings, but not before another luminary of the truth -- Basil the Great -- had risen in the East, being consecrated Archbishop of Caesarea in 370. Besides all of his other achievements, Saint Athanasios wrote the life of Saint Anthony the Great, with whom he spent time in his youth; ordained Saint Frumentius first Bishop of Ethiopia; and in his Paschal Encyclical for the year 367 set forth the books of the Old and New Testaments accepted by the Church as canonical. Saint Gregory the Theologian, in his "Oration On the Great Athanasios", said that he was "Angelic in appearance, more angelic in mind; ... rebuking with the tenderness of a father, praising with the dignity of a ruler ... Everything was harmonious, as an air upon a single lyre, and in the same key; his life, his teaching, his struggles, his dangers, his return, and his conduct after his return ... he treated so mildly and gently those who had injured him, that even they themselves, if I may say so, did not find his restoration distasteful."

Πηγή: https://www.sansimera.gr
https://greekcitytimes.com

16/01/2023

Μεγάλη εορτή σήμερα. Γιορτάζουμε τη μνήμη του Αγίου Αντωνίου του Μεγάλου.
Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες και τις εορτάζουσες.

Ο Αντώνιος γεννήθηκε γύρω στο 250 στην πόλη Κομά της Άνω Αιγύπτου, από γονείς εύπορους και ευλαβείς. Έζησε στα χρόνια ρωμαίων αυτοκρατόρων, όπως ο Διοκλητιανός (284-305), ο Μαξιμιανός (285-305) και ο Μέγας Κωνσταντίνος. Από την παιδική του ηλικία ήταν ολιγαρκής και αυτάρκης κι έδειξε ενδιαφέρον για τη λατρευτική ζωή της εκκλησίας.

Σε ηλικία 20 ετών έχασε και τους δύο γονείς του. Έξι μήνες αργότερα μοίρασε τα υπάρχοντά του στους φτωχούς, υπακούοντας στην ευαγγελική περικοπή του πλούσιου νεανίσκου, και αποσύρθηκε σε σπήλαιο της ερήμου, όπου έζησε ασκητικό βίο για 25 συναπτά έτη. Η φήμη του διαδόθηκε σύντομα στις τοπικές εκκλησίες, πολλοί δε χριστιανοί κατέφευγαν στην ίδια περιοχή για να ασκητεύσουν και να ακούσουν τη διδασκαλία του.

Το έτος 311, κατά το διωγμό του αυτοκράτορα Μαξιμίνου (307-313), κατήλθε στην Αλεξάνδρεια, για να ενθαρρύνει και να βοηθήσει τους πιστούς της τοπικής εκκλησίας. Όταν έπαυσε ο διωγμός, ο Αντώνιος επανήλθε στην έρημο. Αισθανόταν, όμως, ενοχλημένος από την παρουσία πολλών πιστών που πήγαιναν να τον συναντήσουν κι έτσι αναζήτησε ένα νέο καταφύγιο στο όρος Κολξίμ της Ερυθράς Θάλασσας. Κι εκεί, όμως, προσέρχονταν πολλοί χριστιανοί για να λάβουν την ευλογία του και να θεραπευτούν. Η φήμη του έφθασε μέχρι και τα υψηλά κλιμάκια της αυτοκρατορίας. Ο Μέγας Κωνσταντίνος και γιοι του, Κωνστάντιος και Κώνστας, είχαν τακτική αλληλογραφία μαζί του και τον συμβουλεύονταν για διάφορα θέματα.

Today it is Saint Anthony Feast Day, one of the most significant Saints in Orthodoxy.
Happy Name Day to those who celebrate today.

Saint Anthony, the Father of monks, was born in Egypt in 251 of pious parents who departed this life while he was yet young. On hearing the words of the Gospel: "If thou wilt be perfect, go and sell what thou hast, and give to the poor" (Matt. 19:21), he immediately put it into action. Distributing to the poor all he had, and fleeing from all the turmoil of the world, he departed to the desert. The manifold temptations he endured continually for the span of twenty years are incredible. His ascetic struggles by day and by night, whereby he mortified the uprisings of the passions and attained to the height of dispassion, surpass the bounds of nature; and the report of his deeds of virtue drew such a multitude to follow him that the desert was transformed into a city, while he became, so to speak, the governor, lawgiver, and master-trainer of all the citizens of this newly-formed city.

The cities of the world also enjoyed the fruit of his virtue. When the Christians were being persecuted and put to death under Maximinus in 312, he hastened to their aid and consolation. When the Church was troubled by the Arians, he went with zeal to Alexandria in 335 and struggled against them in behalf of Orthodoxy. During this time, by the grace of his words, he also turned many unbelievers to Christ.

Saint Anthony began his ascetic life outside his village of Coma in Upper Egypt, studying the ways of the ascetics and holy men there, and perfecting himself in the virtues of each until he surpassed them all. Desiring to increase his labors, he departed into the desert, and finding an abandoned fortress in the mountain, he made his dwelling in it, training himself in extreme fasting, unceasing prayer, and fierce conflicts with the demons. Here he remained, as mentioned above, about twenty years. Saint Athanasius the Great, who knew him personally and wrote his life, says that he came forth from that fortress "initiated in the mysteries and filled with the Spirit of God." Afterwards, because of the press of the faithful, who deprived him of his solitude, he was enlightened by God to journey with certain Bedouins, until he came to a mountain in the desert near the Red Sea, where he passed the remaining part of his life.

Πηγή: sansimera.gr
greekcitytimes.com.au

05/01/2023

«Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου Κύριε η της Τριάδος εφανερώθη προσκύνησις του γαρ Γεννήτορος η φωνή προσεμαρτύρει Σοι αγαπητόν Σε Υιόν ονομάζουσα και το Πνεύμα εν είδει περιστεράς εβεβαίου του λόγου το ασφαλές. Ο επιφανής Χριστέ ο Θεός και τον κόσμον φωτίσας δόξα Σοι.

Μεγάλη εορτή σήμερα, η εορτή των Θεοπφανείων με την οποία ολοκληρώνεται και η εορταστική περίοδος των Χριστουγέννων.
Σήμερα γιορτάζουμε την ανάμνηση της Βαπτίσεως του Ιησού Χριστού στον Ιορδάνη ποταμό, και για το λόγο αυτό πραγματοποιείται σήμερα και η τελετή του Αγιασμού των Υδάτων.
Χρόνια πολλά στον Φώτη, τη Φωτούλα, τη Φωτεινή, τον Θεοφάνη, τη Φανή, τη Φωφώ, τον Ιορδάνη, την Ουρανία.

Today we celebrate Epiphany Day, also known the Feast of the Holy Theophany, which marks the end of the Christmas period, incorporating the Blessing of the Waters ceremony.

The Feast of the Holy Theophany is one of the most significant religious days in the Orthodox Calendar on which we remember the Baptism of Jesus Christ at Jordan river.
Happy Name Day to those who celebrate today (Theofanis, Fotis, Fotinini, Fotoula, Theofania, Ourania, Iordanis, Fofo)

11/12/2022

Μεγάλη εορτή σήμερα. Γιορτάζουμε τη μνήμη του Αγίου Σπυρίδωνος.
Χρόνια πολλά στους εορτάζοντες και τις εορτάζουσες.

Today it is Feast Day of Saint Spyridon, one of the most significant Saints in the Orthodox Calendar.
Happy Name Day to all who celebrate their name day.

Ο κυπριακής καταγωγής Άγιος Σπυρίδων, είναι σημαντική προσωπικότητα της Χριστιανοσύνης, ιδιαίτερα συνδεδεμένος με την πόλη και το νησί της Κέρκυρας, της οποίας είναι προστάτης Άγιος. Είναι, επίσης, πολιούχος Άγιος του Πειραιά. Η μνήμη του εορτάζεται στις 12 Δεκεμβρίου από την Ορθόδοξη Εκκλησία και στις 14 Δεκεμβρίου από την Καθολική.

Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, ο Άγιος Σπυρίδων γεννήθηκε περί το 270 στην Άσκια, τη σημερινή Άσσια Αμμοχώστου, που βρίσκεται στα Κατεχόμενα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Καταγόταν από ταπεινή οικογένεια και ήταν μάλλον εύπορος για τα μέτρα της εποχής, αφού είχε στην κατοχή του αγροτική γη και κοπάδια προβάτων. Με την προτροπή των γονέων του παντρεύτηκε μια ενάρετη συγχωριανή του, με την οποία απέκτησε μία κόρη, ονόματι Ειρήνη. Οι γραμματικές του γνώσεις ήταν περιορισμένες, αλλά χάρη στην αρετή του και τον άρτιο χριστιανικό του βίο εξελέγη επίσκοπος Τριμυθούντος (σημερινή Τρεμετουσιά Λάρνακας).

Πηγή:

Σημαντική προσωπικότητα της Χριστιανοσύνης, κυπριακής καταγωγής, ιδιαίτερα συνδεδεμένος με την πόλη και το νησί της Κέρκυρας, της οποίας είναι προστάτης Άγιος.

07/12/2022

Σήμερα στο εορτολόγιο: Μνήμη του Οσίου Παταπίου εν Λουτρακίω. Today it is Feast Day of Saint Patapios of Loutrakion.

05/12/2022

05/12/2022

29/11/2022

Μεγάλη εορτή σήμερα. Εορτάζουμε την μνήμη του Αγίου Αποστόλου Ανδρέα, πολιούχου της πόλης της Πάτρας.

Ένας από τους 12 Αποστόλους, ο επονομαζόμενος και Πρωτόκλητος, επειδή πρώτος αυτός, μαζί με τον αδελφό του Πέτρο, κλήθηκε να ακολουθήσει τον Ιησού. Η μνήμη του γιορτάζεται από τη Χριστιανοσύνη στις 30 Νοεμβρίου.

Ο Ανδρέας καταγόταν από τη Βηθσαϊδά της Γαλιλαίας και ήταν γιος του αλιέα Ιωνά. Ακολούθησε το επάγγελμα του πατέρα του, όπως και ο αδελφός του Πέτρος, έχοντας ως επίκεντρο των δραστηριοτήτων του τη δυτική όχθη της λίμνης Τιβεριάδας (Γεννησαρέτ). Το όνομά του είναι ελληνικό (Ανδρέας σημαίνει γενναίος, από τη λέξη ανδρεία), σύνηθες μεταξύ των ελληνιζόντων Εβραίων της εποχής εκείνης. Δεν υπάρχει καταγεγραμμένο εβραϊκό ή αραμαϊκό όνομα γι’ αυτόν. Και τα δυο αδέλφια φαίνεται να είχαν πνευματικές ανησυχίες, γι’ αυτό είχαν ενταχθεί στον κύκλο των μαθητών του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου.

Πηγή: https://www.sansimera.gr/biographies/730

Χρόνια πολλά στον Ανδρέα και την Αντριάνα που γιορτάζουν σήμερα.

On November 30, the Greek Orthodox Church commemorates the Feast Day of the Holy Apostle Andreas, one of the 12 Apostles, and also Proklitos, because he was the first called Apostle, along with his brother Petros, who followed Jesus Christ.

Apostle Andreas is also the Patron Saint of Patras.

The future apostle was from Bethsaida, and from his youth, he turned with all his soul to God. He did not enter into marriage, and he worked with his brother as a fisherman. When the Holy Prophet, Forerunner and Baptist John began to preach, Saint Andrew became his closest disciple. Declaring Christ to be the Lamb of God, Saint John the Baptist himself sent to Christ his own two disciples, the future Apostles Andrew and John the Theologian.

After the Descent of the Holy Spirit upon the Apostles, Saint Andrew went to the Eastern lands preaching the Word of God. He went through Asia Minor, Thrace, Macedonia, he reached the River Danube, went along the coast of the Black Sea, through Crimea, the Black Sea region and along the River Dniepr he climbed to the place where the city of Kiev now stands.

He stopped overnight on the hills of Kiev. Rising in the morning, he said to those disciples that were with him: “See these hills? Upon these hills shall shine forth the beneficence of God, and there will be a great city here, and God shall raise up many churches.” The apostle went up around the hills, blessed them and set up a cross. Having prayed, he went up even further along the Dniepr and reached a settlement of the Slavs, where Novgorod was built. From here the apostle went through the land of the Varangians towards Rome for preaching, and again he returned to Thrace, wherein the small village of Byzantium, the future Constantinople, he founded the Church of Christ. The name of the holy Apostle Andrew links the mother, the Church of Constantinople, with her daughter, the Russian Church.

On his journeys the First-Called Apostle endured many sufferings and torments from pagans: they cast him out of their cities and they beat him. In Sinope, they pelted him with stones, but remaining unharmed, the persistent disciple of Christ continued to preach to people about the Savior. Through the prayers of the Apostle, the Lord worked miracles. By the labors of the holy Apostle Andrew, Christian Churches were established, for which he provided bishops and clergy. The final city to which the Apostle came was the city of Patra, where he was destined to suffer martyrdom.
Happy Name Day to Andrew and Andriana today!

29/11/2022

Εορτή Αγίου Νικολάου στις 6 Δεκεμβρίου. Διήμερο εορταστικό πρόγραμμα στον φερώνυμο Ιερό Κοινοτικό Ναό Αγίου Νικολάου στο Θέμπαρτον.

24/11/2022

Μεγάλη γιορτή σήμερα. Γιορτάζουμε τη μνήμη της Αγίας Αικατερίνης. Χρόνια πολλά στις Κατερίνες!
Η Αγία Αικατερίνη καταγόταν από οικογένεια ευγενών της Αλεξάνδρειας, «θυγάτηρ βασιλίσκου τινός ονομαζομένου Kώνστου», και μαρτύρησε στις αρχές του 4ου αιώνα μ.Χ. (304 μ.Χ.) Ήταν ευφυέστατη και φιλομαθής. Ήδη σε ηλικία δέκα οκτώ χρονών κατείχε τις γνώσεις της ελληνικής, ρωμαικής και λατινικής φιλολογίας και φιλοσοφίας, δηλαδή γνώριζε τα έργα του Oμήρου, του λατίνου ποιητή Bιργίλιου, του Aσκληπιού, του Iπποκράτη και Γαληνού των ιατρών, του Aριστοτέλη και του Πλάτωνα, του Φιλιστίωνα και του Eυσέβιου των φιλοσόφων, του Iαννή και Iαμβρή των μεγάλων μάγων, του Διονυσίου και της Σιβύλλης και άλλων. Ήταν όμως και άρτια καταρτισμένη στα δόγματα της χριστιανικής πίστης.

Όταν επί Μαξεντίου (υιός του Mαξιμιανού) διεξαγόταν διωγμός εναντίον των χριστιανών, η Αικατερίνη δε φοβήθηκε, αλλά με παρρησία διέδιδε πώς ο Ιησούς Χριστός είναι ο μόνος Αληθινός Θεός. Για το λόγο αυτό συνελήφθη από τον έπαρχο της περιοχής, ο οποίος προσπάθησε με συζητήσεις να την πείσει να αρνηθεί την πίστη της. Όταν ο έπαρχος διαπίστωσε την ανωτερότητά των λόγων της Αικατερίνης, συγκάλεσε δημόσια συζήτηση με τους πιο άξιους ρήτορες της Αλεξάνδρειας, τους οποίους όμως η Αικατερίνη αποστόμωσε. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά κάποιοι από τους συνομιλητές της Αικατερίνης πείσθηκαν για τους λόγους της και ασπάστηκαν την Χριστιανική Πίστη.

Μπροστά σε αυτή την κατάληξη, ο έπαρχος διέταξε να τη βασανίσουν σκληρά με την ελπίδα πώς η αγία θα λύγιζε και θα αρνιόταν τον Χριστό. Όμως η Αικατερίνη έμεινε ακλόνητη στην πίστη της. Τελικά αποκεφαλίσθηκε, ύστερα από διαταγή του έπαρχου.

Today it Feast Day of Saint Aikaterini (Kathryn), one of the most significant Saints in the Greek Orthodox calendar. Happy Name Day to all the Katerines who celebrate today.
Aikaterini was the daughter of Cestus, a wealthy patrician of Alexandria, the capital of Egypt and metropolis of the arts and sciences. She was widely admired not only for her noble birth but also for the exceeding beauty and intelligence that God had given her.

Taught by the best masters and most illustrious philosophers, she learned while still a girl to follow complex lines of argument and obtained a perfect understanding of the philosophical systems of Plato, Aristotle, and their followers.

She also excelled in the literary sphere, was familiar with the works of all the great poets from Homer to Virgil and was capable of discussing every subject, in a variety of languages learned from scholars and foreign visitors to the great city.

In her quest for knowledge, Aikaterini had made herself acquainted with all the physical sciences, especially medicine, and there was no area of human wisdom beyond the range of her penetrating intellect.

By the time she was eighteen, even the most learned scholars were in awe of her intellectual accomplishments. All this, combined with noble birth, beauty and wealth, made her an enviable match and there were suitors in plenty for her hand. But having a presentiment of the excellence of virginity, she refused them all and made it a condition with her parents that she would accept none but a youth who equalled her in nobility, riches, beauty, and wisdom.