05/02/2026
Bazı acılar vardır ki kelimelere sığmaz, anlatılamaz. Ne söylesek eksik kalır, ne yazsak yetersiz olur. Dile kolaydır ama yaşayana tarifsiz derecede zordur. Ansızın gelir, insanın içini yakar, kalbini paramparça eder. Hayat bir anda durur, zaman anlamsızlaşır. İşte senin yokluğun da hepimizin yüreğinde böyle bir acı bıraktı.
Gidişin çok erken, çok zamansız oldu. Kabullenmesi zor, alışması imkânsız… Şu an burada olmayışın içimizi acıtıyor, nefesimizi daraltıyor. Ama biliyoruz ki sen anılarımızda, sohbetlerimizde, gülüşlerimizde, kalbimizin en derin köşesinde yaşamaya devam ediyorsun.
Seni düşündükçe gözlerimiz doluyor ama ardından o tanıdık gülüşün geliyor aklımıza. O güzel yüreğin, bitmeyen Galatasaray sevdan, türkülere eşlik eden sesin… Hepsi bizde emanet kaldı. Seni her hatırladığımızda bir yanımız eksilecek ama bir yanımız da seninle güçlenecek.
Yokluğunla yaşamayı öğrenmek zorundayız belki ama seni unutmak mümkün değil. Adın her geçtiğinde içimiz sızlayacak, kalbimiz sessizce seni anacak. İyi ki hayatımıza dokundun, iyi ki seni tanıdık. Bıraktığın iz, bıraktığın sevgi asla silinmeyecek.
Devrin daim, ışıklar yoldaşın olsun. Sen hep bizimle, hep kalbimizdesin.