25/06/2026
سروده زیبا از فقهی هروی پیرامون پیر هرات شیخ الاسلام خواجه عبد الله انصاری قدس الله رَوحَه
خوشا کازرگه و طبع فرحبخش و صفابارش
که روح تازه بخشد بهر دلها فیض سرشارش
صفایی میکند فوّاره از هر چشمۀ آبش
متانت میکند آهنگ از هر سنگ کٌهسارش
شمالش عطرآگین کرده از فیضش هریوا را
تو گویی کاندرین شهر صفا کردند عطّارش
ز باغ و گلستان آید به سویش بلبل شیدا
اگر باد صبا زین کیفیت سازد خبردارش
سزاوار است تا باغ و گل و گلشن فرود آرد
سر تعظیم هر یک پیش دشت و درّه و خارش
به وجد آید وجود از صوفیان صافی مستش
به درد آیددل از افسرده درویشان خُمّارش
به یاد دوست مخموراند این پاکیزهطینتها
ز جام معرفت مستند آن مردان هشیارش
فراز آید از این یک نغمۀ جانبخش توحیدی
فرو ریزد ازآن یک بحر اشک از چشم خونبارش
هزاران مستمند زار از آنجا شرف جوید
هزاران شاه چون شهباز با اخلاص بسیارش
به دو دست ارادت گوهر ارشاد میچیند
ز آثار سترگ خواجه عبدالله انصارش
معظم خواجه کامل مرشد و استوده استادی
که در تزکیۀ جان اهل دل خوانند سردارش
منوّر مینماید راه یاران طریقت را
موافق با شریعت مشعل تنویر افکارش
طریقت در صفا راه شریعت زین اوصافش
شریعت در مقامات طریقت یار و معیارش
ریاضت مظهر ایثار و عزمش در اقامتها
به عالم افتخار و ناز بخشیدی ز اسفارش
ز جام «خرقانی» سر کشیده بادۀ عرفان
جهان را کرده بیخود از مدام جام سرشارش
کرامت در تبسُّم میشود ازباغ کردارش
معانی در تلاطُم میشود از بحر گفتارش
نوای درد مرموز است اندر شیوۀ نثرش
صدای مهر ظاهر میشود از نای اشعارش
طراوت میتراود از «مقالات و مناجاتش»
محبت میکند تلقین دلها فیض آثارش
رموز گنج حق را با بیان دل برانگیزش
ز روی راستی کشاف باشد «کشف اسرارش»
نه تنها ناز میدارد هرات از نام والایش
به گیتی فخر خاور گشته عُلو جاه و مقدارش
به سوی آسمان بالا رود فریاد «الا هو»
ز بزم پاکبازان نکو اخلاص دربارش
حدیث همّت و اخلاص و درس عزّت و تقوا
به گوش دل رسد از گوشۀ ایوان و تالارش
فرو رفته زمین جمع است تا اجزای خاکینش
فرازین آسمان باز است تا منقوش طومارش
به گیتی تا نشانی هست از ذرّیۀ آدم
به کشور تا که باشد افتخار از نام ابرارش
قرین آستانش باد فتح و فیض و آرامش
که فتح و فیض و آرامش همیباشد سزاوارش
ز پاییز خرافات و ز باد نابسامانی
خداوند جهان از لطف خود بادا نگهدارش
سرودۀ فقیهی هروی- در سال 1374 هجری شمسی