ประวัติวัดป่าคอวัง
ปี พ.ศ.๒๕๒๘ พระอาจารย์ประสพชัย กันตสีโล ซึ่งเป็นศิษยานุศิษย์ของพระโพธิญาณเถร (ชา สุภัทโท) วัดหนองป่าพง อุบลราชธานี ได้ร่วมกับพุทธศาสนิกชนในจังหวัดน่าน ก่อตั้งสานักปฏิบัติธรรมวังวิโมกข์ขึ้นที่บ้านคอวัง โดยได้รับความเห็นชอบจากพระเทพนันทาจารย์ เจ้าคณะจังหวัดน่าน ปัจจุบันคือพระธรรมนันทโสภณ เนื่องจากในขณะนั้นที่หมู่บ้านคอวังยังไม่มีวัด โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นศาสนสถานสาหรับเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจพุทธศาสนิกชนและส่งเสริมการปฏิบัติธรรมตามหลักธรรมคาสอนของพุทธศาสนา ให้แพร่หลายยิ่งขึ้นในจังหวัดน่าน
ต่อมาในปี พ.ศ.๒๕๓๕ สานักปฏิบัติธรรมวังวิโมกข์ได้รับอนุญาตจากกระทรวงศึกษาธิการให้เป็นวัดถูกต้องตามพระราชบัญญัติคณะสงฆ์ มีชื่อว่า “วัดคอวัง” ทั้งนี้วัดคอวังหรือวังวิโมกข์ยังเป็นวัดสาขาของวัดหนองป่าพง ลาดับที่ ๙๙ และเป็นวัดสาหรับฝึกอบรมวิปัสสนากรรมฐานแก่ พระภิกษุ สามเณร อุบาสก อุบาสิกา นักเรียน นักศึกษา พ่อค้า ประชาชน และหน่วยงานราชการทั้งในพื้นที่และนอกพื้นที่ ประจาจังหวัดน่าน
ปัจจุบันวัดคอวัง มีพระครูสุนทรวรนาถ (นเรศ สุรนาโถ) เป็นเจ้าอาวาส มีพระภิกษุ – สามเณร อุบาสก – อุบาสิกา รวมทั้งประชาชนในจังหวัดน่านมาศึกษาและปฏิบัติธรรมอยู่เป็นประจา พร้อมกับร่วมกันพัฒนาวัดให้สงบและร่มรื่นยิ่งขึ้นด้วยการขยายพื้นที่วัดเพื่อปลูกป่า เพิ่มขึ้น จนปัจจุบันมีพื้นที่ป่ารวมกันกว่า ๑๗๖ ไร่ โดยมีการวางผังตามความเหมาะสมของพื้นที่และลักษณะของการใช้งาน ดังนี้
๑. เขตพุทธาวาส ใช้ประกอบกิจกรรมส่วนรวม เช่น ทาวัตร สวดมนต์ ฟังธรรม
ปฏิบัติภาวนา ฉันภัตตาหาร เป็นต้น ในเขตนี้เป็นที่ตั้งของศาลาเอนกประสงค์ โรงทาน ลานธรรม ลานจอดรถ หอระฆังและห้องน้า
๒. เขตสังฆาวาส เป็นที่พักอาศัยของพระสงฆ์โดยเฉพาะ ประกอบด้วยกุฎิ โบสถ์
โรงย้อม เรือนคลังสงฆ์ ห้องอบสมุนไพร และห้องน้า
๓. เขตฆราวาส ประกอบด้วยโรงครัว บ้านพักปฏิบัติธรรม ห้องอบสมุนไพร และ
ห้องน้า
ปัจจุบันกาลังก่อสร้างอุโบสถหลังใหม่ รูปทรงศิลปะไทยลื้อประยุกต์ ขนาดกว้าง ๙ เมตร ยาว ๒๔ เมตร ในเขตพุทธาวาส เนื่องจากปริมาณกุลบุตร ที่ต้องการบวชเพื่อศึกษาพระธรรมวินัยมีจานวนเพิ่มมากขึ้นกว่า ๒๐๐ คนต่อปี คาดว่าจะแล้วเสร็จ ประมาณปลายปี พ.ศ. ๒๕๕๓
