31/08/2024
Faran Turizmin ücretsiz yaptırdığı Taif gezisi ve Karn-ı Menazil Mikat Mahalinden 5. ve son Umremizi yaptık.
1- Peygamberimizin Amcası Ebu Talip ve Eşi Hz.Hatice tül Kübra vefat edince o yıla "Hüzün Yılı" dendiğini,
2- Müşrikler, Hüzün Yılını fırsat bilip, Âdeta bu zamanı bekliyorlarmış gibi, Peygamber Efendimize revâ gördükleri ezâ ve cefalarını birden kat kat arttırdıkları,
3- Hz.Aişe Resulullah'a Bir gün “Uhud savaşından daha fazla daraldığın gün oldu mu?” diye sorduğunu,
3- Hicri 10. Yılda Şevvalın 27'de Kureyşten gördüğü baskıdan kendini yanlız hisseden Peygamberimiz hem tebliğ görevini yapıp, hemde siyasi bir müttefik olsunlar diye Annesi Aminenin soyundan Abdi Külalin oğullarının evine vardığı gün Uhuddan daha zordu dediğini,
4- Peygamberimiz Zeyd bin Harise ile 3-4 günde gittiğini,
5- Kaldığı on gün zarfında hiçbir müsbet netice elde edemediğini,
6- Akrabalarından hakaret gördüğünü,
7- Abdi Yalel; "Allah, peygamber göndermek için senden(Abdullahın yetimini) başka kimse bulamadı mı?" diyerek hakaret ettiğini,
8- Habib; "Peygambersen benden büyüksün benimle konuşma! Yok Peygamber değilsen benden küçüksün, ben seninle konuşmam!" diyerek hakaret ettiğini,
9- Mesut; "Eğer sen Peygambersen, ben kabenin örtüsünün hırsızı olayım!" diyerek hakaret ettiğini,
10- Resulullah bu davranışları ve sözleri üzerine Sakîflilerden hayır gelmeyeceğini anladığı ve bundan müteessir olduğunu,
11- Müşriklerin bu durumu haber alıp cüretlerini arttırmalarından endişe duyduğu için de yanlarından ayrılacağı sırada onlara,"Bâri konuştuklarımız aramızda kalsın! Başka kimse duymasın!" dediğini,
12- "Memleketimizden çık da, nereye gidersen git! Kavmin ve hemşehrilerin söylediklerini kabul etmeyince, çıkıp bize geldin! Vallahi, biz de senden elimizden geldiğince uzak duracağız, isteklerini kabul etmeyeceğiz." dediğini,
13- Ayak takımını, sokak gençlerini ve kölelerini gözü dönmüş, kendini bilmez küstahlar, yolun iki tarafında sıralanarak Kâinatın Efendisi ve Hazret-i Zeyd'i Vadi-il Vec taşa tuttuklarını,
14- Hz. Zeyd, hayatını hiçe sayarcasına vücudunu Resûl-i Kibriyâ'ya siper ettiğini ama yinede taşlar isabet ettiğini,
15- Peygamber Efendimizi ve Zeyd'i ızdırap içinde bırakırken, taşlarıyla beraber kahkahalar da attıklarını,
16- Peygamberimiz ve Zeyd kendilerini Utbe ve Şeybe bin Rabia'nın üzüm bağına atmakla kurtarabildiklerini,
17- Bedirde ölen bu kardeşler hem Peygamberimizin haline gülüp; bir tas üzüm ve suyu köleleri Addasla gönderdiklerini,
18- Peygamberimiz ve Zeyd yaralarını temizledikten sonra, üzümden "Bismillahirrahmanirrahim" diyerek yediğini,
19- Addasın dikkatini çekince;"Siz kimsiniz?! "Vallahi, bu sözü, bu beldenin halkı bilmezler ve söylemezler." dediğini,
20- Peygamberimiz; "Ey Addas, sen hangi dindensin?" diye sorunca, Addasın "Ninevalıyım ve Hristiyanım." cevabını verdiğini,
21- Peygamberimiz; "Demek, sen o salih kişi Yunus İbn-i Mettâ'nın hemşehrisisin?" deyince; Addas;
"Sen, Yunus İbn-i Mettâ'yı nereden biliyorsun?" diye sorunca Peygamberimiz;"O, benim kardeşimdir. O bir peygamberdi. Ben de peygamberim." dediğini,
22- Bunun üzerine, Addas kendisini tutamadı ve Resûlullah Efendimizin başını, ellerini ve ayaklarını öptü ve müslüman olduğunu,
23- Peygamberimiz İnsanlığı utandıracak bu âdice saldırının tesirinden biraz olsun kurtulduktan sonra, şu hazin münacaatta bulunduğunu:
"Allah'ım! Kuvvetsiz ve çaresiz kaldığımı, halk nazarında hakîr görüldüğümü ancak sana arzeder, sana şikâyet ederim."
"Ey merhametlilerin merhametlisi olan Allah! Herkesin hakir görüp de dalına bindiği, çaresizlerin Rabbi ancak Sensin. Benim Rabbim de ancak Sensin. Sen, beni kötü huylu, yüzsüz bir düşman eline düşürmeyecek kadar merhamet sahibisin."
"Allah'ım! Yeter ki, Senin gazabına uğramayayım. Ne çekersem ona katlanırım. Fakat senin af ve mağfiretin bunları bana yaptırmayacak kadar geniştir."
"Allah'ım! Senin gazabına uğramaktan, İlâhi rızandan uzak durmaktan, Senin o zulmetleri aydınlatan ve âhiret işlerini yoluna koyan İlâhi nuruna sığınırım!"
"Allah'ım! Sen razı oluncaya kadar, affını dilerim! Allah'ım! Her kuvvet, her kudret ancak seninle kâimdir!.."
24- Cebrâil (a.s.):"Şüphesiz Allah, kavminin sana neler söylediğini işitti. Sana şu dağlar meleğini gönderdi. Kavmin hakkında dilediğini yapmak üzere ona emredebilirsin." diye seslendiğini,
25- Şefkat ve merhamet kaynağı Resûl-i Ekremin arzusu başka idi. Dağlar meleğine şu cevabı verdi:
"Hayır, ben böyle bir şey istemem. İstediğim tek şey, Hak Teâlâ'nın bu müşriklerin sülbünden, Allah'a hiçbir şeyi ortak koşmaksızın ibâdet edecek bir nesil ortaya çıkarmasıdır."
26- Peygamberimiz Batn-ı Nahle'de bir müddet ikâmet ettiğinde, Mardin Nusaybin Cinlerine islamı tebliğ ettiğini,
27- Kureyş'in kendisini kolay kolay Mekke'ye sokmayacağını bildiği için o zamanın âdetine göre birinin himâyesi altına girmesi gerektiğini,
28- Hîrâ'ya varınca birini göndererek müşrik Mut'im bin Adiyy'in himâyesini istedi. Mut'im isteğini kabul etti ve oğullarını silahlandırarak, kendisi de beraberinde olduğu halde, Efendimizi Hira'dan alarak Mekke'ye getirdiklerini,
29- Peygamberimiz (s.a.v.) ve bütün Müslümanlar, müşrik olan Mut'im bin Adiyy'in bu iyiliğini ömürleri boyu unutmadılar. Resûl-i Ekrem, onun bu iyiliğini müşriklere karşı kazandığı Bedir Zaferi sonrasında bile yâd ettiğini,
30- Akabe beyatları ile Medineli Müslümanları yanlızlığı sona erdiğini,
31- Taif Münevverliği yitirirken; Yesrib Hem Medine hemde Münevver olduğunu,
32-Allahu Teala Peygamberimize miracla moral verdiğini öğrendik.
Daha sonra; imtihan meydanı Ciranede; Huneyn Gazvesini anlattık! Müslümanlar 12.000 kişi olunca, zannettiler savaşı kazanacaklarını zannettiler!
Huneyn Gazvesini Allah'ın yardımı ile kazanan Müslümanların arasında Peygamberimiz ganimetleri ve esirleri pay etti. Kureyşlilere biraz fazla verince, içinde daha sonra Hz.Ali'yide yalnız bırakan Haricilerin "Adil ol Ya Muhammed!" diyecek kadar küstahlık yapmışlar! Ama Ensarın gençleri de sızlanınca Peygamberimiz çok üzülmüştü! Ensarı bir çadırda toplayıp, ben yeni Müslüman Kureyşlerin, kalplerini ısındırmak için fazla ganimet verdim. Ben size yetmez miyim!?" deyince Ensarın tamamı ağladı ve özür dilediler!
Peygamberimizin Bilal ezan okurken alay eden çocuklara şefkatli davranışı ile müşrikken müslüman olmasına sebeb olduğunu öğrendiğimiz; 13 yaşındaki Ebu Maksureyi Mekkenin müezzini tayin etmiş! Saçını ölünceye kadar kesmeyen Ebu Maksure, "neden saçını kesmiyorsun? Bak sana zahmet oluyor?" sorusuna şu cevabı veriyormuş: "Bu saçların uçlarına Rahmet Peygamberin elleri değdi! Vallahi kesemem!" dediğini öğrendik!
Bu şuurla Çocuklarıma, Kardeşlerime, yiğenlerime ve torunlarıma hediye ettiğim Taif Umresini yaptık Elhamdülillah!
Rabbim bize kabul, herkese nasib eylesin!
www.yasarhocam.com
