09/05/2026
วันที่ 9 พฤษภาคม 2569• พุทธวจน อริยสัจจากพระโอษฐ์ ๒ - ๗๔๙•
#การปรินิพพานในทิฏฐธรรม
"ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ! อะไรหนอเป็นเหตุ
อะไรเป็นปัจจัย ที่ทําให้สัตว์บางพวกในโลกนี้
ปรินิพพานในทิฏฐธรรมนี้ พระเจ้าข้า"
"ท่านผู้จอมเทพ !
~รูป ทั้งหลาย ที่รู้แจ้งด้วยตาก็ดี,
~เสียง ทั้งหลาย ที่รู้แจ้งด้วยหูก็ดี,
~กลิ่น ทั้งหลาย ที่รู้แจ้งจมูกก็ดี,
~รส ทั้งหลาย ที่รู้แจ้งด้วยรสก็ดี,
~โผฏฐัพพะ ทั้งหลาย ที่รู้แจ้งด้วยผิวกายก็ดี,
~ธรรมมารมณ์ ทั้งหลาย ที่รู้แจ้งด้วยใจก็ดี,
"อันเป็นสิ่งที่น่าปรารถนา น่ารักใคร่ น่าพอใจที่ยั่วยวนใจให้รัก เป็นที่เข้าไปตั้งอาศัยอยู่แห่งความใคร่ เป็นที่ตั้งแห่งความกําหนัดย้อมใจมีอยู่,
"และภิกษุก็ไม่เป็นผู้เพลิดเพลิน ไม่พร่ำสรรเสริญ ไม่เมาหมกอยู่ ซึ่งอารมณ์มีรูปเป็นต้นนั้น,
"เมื่อไม่เพลิดเพลิน ไม่พร่ำสรรเสริญ ไม่เมาหมกอยู่ซึ่งอารมณ์มีรูปเป็นต้นนั้น วิญญาณนัั้นอันตัณหาในอารมณ์ มีรูปเป็นต้นอาศัยแล้วย่อมไม่มีแก่เธอนั้น วิญญาณที่จะเป็นอุปาทานย่อมไม่มี,
"ท่านผู้จอมเทพ ! ภิกษุผู้ไม่มีอุปาทาน
ย่อมปรินิพพาน,
"ท่านผู้จอมเทพ ! นี้แล เป็นเหตุ นี้เป็นปัจจัย ที่ทําให้สัตว์ บางพวกในโลกนี้
ปรินิพพานในทิฏฐธรรมนี้, ดังนี้แล.
"สฬ. สํ. ๑๘/๑๒๘/๑๗๙"
