31/05/2026
PAMIĘĆ O ZMARŁYCH - 1 czerwca:
1994 – W szpitalu w Wadowicach zmarł ks. Franciszek Rafacz (ur. 1920 w Załucznem, w parafii Odrowąż Podhalański, w diecezji krakowskiej). Po święceniach kapłańskich pracował w Ołtarzewie jako pomocnik ekonoma, a w 1948 w Chełmnie. Kolejne dwa lata był duszpasterzem w Wałbrzychu, a następne cztery w Częstochowie. W latach 1950-54 przebywał w Radomiu, a następnie przez trzy lata w Ołtarzewie w pracy administracyjnej. Od 1960 pracował w Kielcach, Szczecinie, Zakopanem i Orawce. Przynależąc do Zakopanego, zasadniczo przebywał w swym domu rodzinnym ze względu na stan zdrowia oraz pomoc duszpasterską. Pomiędzy 9 IX a 9 XII 1965 pracował w Wólce Mlądzkiej. Od 1966 związany był z domem wadowickim. Przez pewien czas sprawował funkcje proboszcza w parafii Radocza.
2008 – W Odivelas w Lizbonie zmarł ks. Jan Janik (ur. 1949 w Masłowie, w diecezji kieleckiej), misjonarz w Brazylii i Portugalii, delegat prowincjała w Brazylii 1982-92. Ks. Janik od 1992 pracował duszpastersko w prokurze regii brazylijskiej w Portugalii. Był tam proboszczem parafii Najśw. Imienia Jezus w Odivelas k. Lizbony (1992-99), która liczyła 100 tys. mieszkańców, kapelanem skautów, a od 2000 kapelanem szpitala Santa Maria – największego szpitala na przedmieściach Lizbony (1400 łóżek), oraz kapelanem więzienia. Od 2001 był redaktorem czasopisma „Mensageiro da Misericórdia Divina”. W 2004 został mianowany członkiem Rady Kapłańskiej Patriarchatu w Lizbonie, jako reprezentant kapelanów szpitalnych i wojskowych tego miasta. Wybudował kościół pw. Miłosierdzia Bożego w Odivelas-Patameiras, rozpoczął budowę kościoła pw. Królowej Apostołów w Odivelas-Ramada, odremontował parę starych kościołów oraz zadbał o nowe kościoły.
2018 – W Gnieźnie zmarła s. Teresa Matula (w świecie Anna, ur. 1939 we wsi Zaborze, pow. Cieszyn), pallotynka. Wiele lat służyła Zgromadzeniu jako katechetka i organistka. Posługiwała w Częstochowie (17 lat), Gnieźnie (16 lat), Krakowie (9 lat), Warszawie, Gdańsku, Katowicach i Koszalinie. S. Teresa pełniła również obowiązki przełożonej w Częstochowie i Katowicach. Przez rok prowadziła wykłady z liturgiki i śpiew dla postulantek w Warszawie oraz przez dwa lata śpiew dla postulantek w Gdańsku.
2022 – W Paryżu w wieku 99 lat zmarł w środę ks. Tadeusz Tomasiński, żołnierz AK (nazwiska konspiracyjne: Wałecki, Tadeusz Kokoszka), Powstaniec Warszawski od 1953 r. pracujący w pallotyńskiej Regi Miłosierdzia Bożego we Francji.
W konspiracji w ZWZ-AK od 1942 roku, wprowadzony przez kuzyna, Zbyszka Młynarskiego. Przysięgę złożył w mieszkaniu przy Placu Unii Lubelskiej. Aresztowany przez gestapo przez dwa tygodnie osadzony był w więzieniu przy ul. Daniłowiczowskiej 7.
Oddział: VII Obwód "Obroża" (powiat warszawski) Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej. W pierwszych dniach Powstania wysłany z meldunkiem do Puszczy Kampinoskiej do mjr. Alfonsa Kotowskiego "Okonia". Po wykonaniu rozkazu powrócił do pallotynów do Ołtarzewa.
Święcenia kapłańskie przyjął 10 lipca 1949 r. w Rzymie. W 1950 r. został sekretarzem osobistym ks. generała Wojciecha Turowskiego a następnie asystenta ks. prokuratora generalnego Antoniego Webera. Po przybyciu do Francji w 1953 ks. Tomasiński był duszpasterzem Polonii i ekonomem regionalnym w latach 1953-1993. Był twórcą i – w latach 1956-1993 – dyrektorem drukarni Imprimerie de Busagny w Osny. Został współinicjatorem powstania Gimnazjum Świętego Stanisława i Szkoły Technicznej w Osny oraz Pallotyńskiego Domu Pielgrzyma w Rzymie.
Odznaczenia: Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1992), Krzyż Armii Krajowej (1975), Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami (1949). Od 2003 r. był honorowym obywatelem rodzinnego Nasielska.
Ostatnie 16 lat życia ksiądz Tadeusz spędził w Paryżu, pracując do ostatnich chwil. Wciąż miał wiele planów. Zmarł 1 czerwca 2022 roku w klinice „Val d’Or” w podparyskim Saint-Cloud.
Foto: Ksiądz Tadeusz Tomasiński (Paryż, 1985) © Stanisław Fredro-Boniecki -
