Parafia Łacina

03/10/2026

Dlaczego ślub w Kościele?

Kiedy dwoje ochrzczonych składa sobie przysięgę, ich miłość staje się znakiem miłości Chrystusa do Kościoła. To nie ksiądz was łączy. Wy sami udzielacie sobie sakramentu, a ksiądz jest świadkiem waszej zgody w imieniu Kościoła. Obiecujecie sobie wierność, jedność na całe życie i otwartość na życie, które Bóg zechce wam powierzyć. A Jezus daje tej miłości łaskę, której człowiek nie wytworzy sam. Dlatego warto przygotować się do ślubu przez spowiedź świętą, żeby przyjąć ten dar z czystym sercem i żeby przyniósł owoc. Warto też zastanowić się, jak przez ten dzień poprowadzić gości do odkrycia Jezusa.

Wiem, że wasze historie bywają trudne. Czasem ona chce ślubu kościelnego, a on nie chce słyszeć o księżach. Czasem on chce, a ona, po wszystkim, co usłyszała w ostatnich latach o Kościele, nie chce mieć z nim nic wspólnego. Czasem jedno z was wierzy, a drugie nie wierzy wcale albo nawet nie zostało ochrzczone. Także wtedy droga do ślubu w Kościele nie jest zamknięta. Czasem ktoś nie ma jeszcze odwagi nawet się oświadczyć. Czasem boicie się rozmowy z rodzicami, bo jedni bardzo naciskają na wiarę, a drugim jest to obojętne, i trzeba jakoś połączyć te dwie rodziny.

Nie musicie tego rozwiązać w jeden wieczór. Sam wciąż uczę się, jak o tym rozmawiać, żeby nie zaczynać od kwiatów i muzyki, tylko od tego, co naprawdę ważne. Chcę was prowadzić cierpliwie, z miłością i troską, bez presji, ale z prawdą. Także wtedy, gdy jedno z was dopiero szuka.

Jeśli jesteście w takiej sytuacji, zapraszam was na Łacinę. Spokojnie przyjrzymy się razem, czym jest chrześcijański ślub i jak go odkryć w waszej sytuacji.

02/10/2026

Na Łacinie modlitwa dorosłych i dzieci porywa nas do Nieba. :)

02/10/2026

01/10/2026

Klub Książki Łacina – „Malta. Święci i diabły” – spotkanie z Michałem Potockim

Zapraszamy na październikowe spotkanie Klubu Książki Łacina, którego gościem będzie Michał Potocki, autor książki „Malta. Święci i diabły” (Wydawnictwo Czarne).

Michał Potocki – ukończył stosunki międzynarodowe na Uniwersytecie Warszawskim; zajmuje się tematyką zagraniczną, publikując w „Dzienniku. Gazecie Prawnej”; współautor kilku książek; laureat nagrody Grand Press w kategorii dziennikarstwo specjalistyczne i Nagrody im. Dariusza Fikusa

Malta większości kojarzy się z pocztówkowym rajem: słońcem, wapiennymi miastami i spokojem Morza Śródziemnego. Michał Potocki zagląda pod powierzchnię tej sielanki i pokazuje wyspę naznaczoną kolejnymi falami podbojów, religijnych tarć i politycznych napięć. To opowieść o miejscu, przez które przewinęli się Fenicjanie, Arabowie, joannici i Brytyjczycy, pozostawiając ślady widoczne do dziś w architekturze, kulturze i języku. Szczególnym bohaterem książki staje się język maltański – jedyny język semicki na świecie zapisywany alfabetem łacińskim. To nie jest klasyczny reportaż z podróży ani przewodnik po śródziemnomorskiej wyspie. To wielowarstwowy esej-reportaż o miejscu, w którym historia nigdy nie pozostaje przeszłością.

Klub Książki Łacina to wspólne przedsięwzięcie Parafii Łacina w Poznaniu, Biblioteki Raczyńskich, Miasta Poznań i poznańskiego magazynu kulturalnego Dynks – dynks.poznan.pl.

Kuratorem cyklu i prowadzącym spotkania jest Mike Urbaniak, redaktor naczelny Dynksa.

Podczas spotkania będzie można zakupić książkę w promocyjnej cenie.

Wstęp wolny! Zapraszamy!

30/09/2026

wieczór wdzięczności i uwielbienia W czwartek wieczorem spotykamy się w kaplicy na Łacinie, żeby okazać wdzięczność Bogu za wszystko, czego dokonał przez te cztery lata istnienia parafii. Nawet jeśli trudno jest tobie znaleźć w sobie wdzięczność, bo przeżywasz trudny czas, to przyjdź, żeby spędzić ten wieczór w Jego obecności i zainspirować się do zaufania Jezusowi. Zbierz ekipę znajomych, upieczcie ciasto i widzimy się w czwartek o 20 na Łacinie!

30/09/2026

Pożegnanie z Kościołem?
Dla wielu młodych bierzmowanie jest sakramentem pożegnania z Kościołem. Ostatnie spotkanie, ostatni podpis, ulga, że to już koniec. Znam to myślenie i wiem, skąd się bierze.

We wtorek w naszej kaplicy zobaczyłem coś zupełnie innego.

Przez wiele tygodni, kiedy młodzi mieli swoje spotkania, ich rodzice przychodzili, żeby razem modlić się za swoje dzieci. Nikt ich do tego nie zmuszał. Wiedzieli, że wiary nie da się dziecku po prostu przekazać. Trzeba ją najpierw samemu nieść na kolanach.

Potem zobaczyłem młodych, którzy podchodzili do Komunii Świętej i do modlitwy wstawienniczej. Młodych, którzy służyli przy liturgii. Młodych, którzy patrzyli mi prosto w oczy i bez owijania w bawełnę mówili, czym naprawdę żyje ich serce.

Spójrzcie na to zdjęcie. Dziewczyna przyjmuje znamię daru Ducha Świętego, a rodzice ją obejmują. W tym jednym geście jest wszystko. Wiara, która nie zaczyna się w kościele, ale w domu. Rodzice, którzy nie zostawiają tej drogi katechetom, tylko idą obok swojego dziecka. I Duch Święty, który niczego nie zamyka, ale otwiera.

Jezus nie powiedział: przyjmijcie sakrament i wracajcie do domu. Powiedział: „gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami”. Bierzmowanie nie jest pożegnaniem. Jest posłaniem. To chwila, w której Chrystus mówi: teraz ty.

Po to jest Łacina. Żeby wiara miała twarz. Żeby przeżywać ją w małej grupie, w rodzinie, we wspólnocie. Żeby przekazywać ją dalej, z człowieka na człowieka. Żeby każdy z nas stawał się apostołem.

Jeśli patrzysz na to zdjęcie i czujesz, że twoja wiara jest dziś tylko zwyczajem, wiedz, że nie musi tak zostać. Ten sam Duch, którego otrzymała ta dziewczyna, został dany także tobie. On wciąż czeka, aż pozwolisz Mu działać.

29/09/2026

29/09/2026

Droga stawania się uczniem Jezusa.
Zwykle zaczyna się od drobiazgu. Przychodzisz pierwszy raz, stoisz z tyłu, nie wiesz, gdzie usiąść, i ktoś podaje ci taboret. Nic więcej. A jednak to jest moment, w którym coś się w człowieku przestawia, bo okazuje się, że nie jesteś numerem w kolejce, tylko kimś zauważonym.

Potem jest kawa po Mszy i rozmowa, której nikt nie planował. Potem Kurs Alpha, na którym po raz pierwszy wolno ci zadać pytanie, którego wstydziłeś się zadać przez dwadzieścia lat. Potem lekcja religii, na którą przychodzisz już nie z obowiązku, tylko dlatego, że chcesz zrozumieć. Potem krąg biblijny, w którym Pismo przestaje być cytatem z ambony i staje się listem napisanym do ciebie. Potem spowiedź, do której ktoś cię odprowadza, bo sam byś nie poszedł. Potem Eucharystia przyjmowana świadomie, a nie z przyzwyczajenia.

I pewnego dnia orientujesz się, że stoisz po drugiej stronie. Że to ty podajesz komuś taboret. Że to ty dzwonisz do człowieka, który zapisał się przez stronę i teraz boi się przyjść. Że to ty prowadzisz stolik na Kursie Alpha.

To jest cała droga. Od zachwytu do służby. Od bycia gościem do bycia gospodarzem. Nie ma w tym nic elitarnego i nie trzeba mieć studiów teologicznych. Trzeba tylko przejść ją do końca, a nie zatrzymać się na etapie, na którym kościół jest miejscem, do którego przychodzi się po sakrament i wychodzi.

Misjonarz to nie ten, kto wyjeżdża. To ten, kto został zauważony i zaczął zauważać innych. Twoja klatka schodowa, twoje biuro, twój stół w niedzielę. Tam zostałeś posłany.

Parafia nie stanie się wspólnotą misyjną dlatego, że tak brzmi tegoroczne hasło. Stanie się wtedy, kiedy ludzie, którym ktoś kiedyś podał taboret, przestaną siedzieć.

28/09/2026

To już ostatni utwór naszego Live Session.
Przez ostatnie tygodnie dzieliliśmy się z Wami kolejnymi utworami, a dziś chcemy przede wszystkim powiedzieć: DZIĘKUJEMY! 🙏

Dziękujemy za każde udostępnienie, komentarz, wiadomość, dobre słowo i przede wszystkim za każdą modlitwę. Za to, że byliście z Nami i razem z Nami przeżywaliście ten czas ❤️

Na zakończenie tej serii chcemy oddać w Wasze ręce utwór „Serce sługi”.

Bo właśnie do takiego serca zaprasza nas Jezus, serca, które nie szuka siebie, ale chce kochać, służyć i być blisko drugiego człowieka.

„To dążenie niech was ożywia; ono też było w Chrystusie Jezusie. (…) przyjąwszy postać sługi…”
Flp 2,5.7