05/04/2026
✝️ Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego
To najważniejsza uroczystość w całym roku liturgicznym Kościoła katolickiego.
W centrum naszej wiary stoi jedna prawda: Chrystus zmartwychwstał.
Po ciszy Wielkiego Piątku i milczeniu Wielkiej Soboty przychodzi poranek, w którym pusty grób ogłasza największą nadzieję świata. Kamień zostaje odsunięty, a grób jest pusty, nie dlatego, że ktoś zabrał ciało Jezusa, lecz dlatego, że On żyje.
Zmartwychwstanie Chrystusa nie jest jedynie wspomnieniem wydarzenia sprzed dwóch tysięcy lat. To żywa tajemnica, która stanowi fundament chrześcijańskiej wiary. Jak przypomina św. Paweł:
„A jeśli Chrystus nie zmartwychwstał, daremna jest wasza wiara.”
(1 Kor 15,14)
Dlatego Kościół w poranek wielkanocny z radością ogłasza światu:
Chrystus zmartwychwstał!
Prawdziwie zmartwychwstał! Alleluja!
Liturgia tego dnia prowadzi nas do pustego grobu. W Ewangelii słyszymy o Marii Magdalenie, która jako pierwsza odkrywa odsunięty kamień i biegnie powiedzieć o tym uczniom. Piotr i umiłowany uczeń przychodzą do grobu i widzą, że jest pusty, znak że dokonało się to, co Jezus zapowiadał.
Pierwsze czytanie (Dz 10,34a.37–43) przypomina świadectwo apostołów o Jezusie, który został ukrzyżowany, lecz Bóg wskrzesił Go trzeciego dnia.
Drugie czytanie (Kol 3,1–4 lub 1 Kor 5,6b–8) zaprasza nas, abyśmy szukali tego, co w górze, i żyli nowym życiem płynącym ze Zmartwychwstania.
Niedziela Wielkanocna przypomina nam, że:
✦ miłość Boga jest silniejsza niż grzech
✦ światło jest silniejsze niż ciemność
✦ życie jest silniejsze niż śmierć
Zmartwychwstanie Chrystusa jest nie tylko Jego zwycięstwem. Jest także zapowiedzią naszego zmartwychwstania i życia wiecznego.
Dlatego ten dzień jest dla Kościoła dniem największej radości i nadziei. Wraz z nim rozpoczyna się pięćdziesiąt dni Okresu Wielkanocnego, które prowadzą nas aż do Zesłania Ducha Świętego.
Niech w tym dniu szczególnie wybrzmi w naszych sercach prawda, która jest sercem chrześcijaństwa:
Pan naprawdę zmartwychwstał.
A wraz z Nim powstała nasza nadzieja. ✝️
Zmartwychwstanie Pańskie jest świętem pokonania samej śmierci, której człowiek tak bardzo się obawia. Nie zapominajmy, że jest ona nie tylko końcem naszego ziemskiego życia, które tak dobrze znamy i boimy się go utracić (co w zupełności jest naturalne), lecz przede wszystkim początkiem życia wiecznego. Bywa i tak, że już za życia jesteśmy po części "martwi" i trudno nam funkcjonować przez różnego rodzaju trudności, często niezależne od nas samych. Czy wierzę, że Bóg może wyprowadzić życie nawet z tego, co we mnie było już martwe? Zostaw słowo od siebie, jeśli masz taką potrzebę.
———
🔒 Wszelkie treści i grafiki stanowią moją własność autorską.
Dozwolone jest wyłącznie ich bezpośrednie udostępnianie.
Powielanie w całości lub części bez zgody jest zabronione.
