Katarzyny Aleksandryjskiej, która jest też patronką parafii. Wspólnocie parafialnej patronuje także Matka Boża Szkaplerzna. Dni odpustowe, to: 25 listopada i 16 lipca (uroczystość zewnętrzna odkładana jest na najbliższą niedzielę po 16 lipca). 14 lutego wspominany jest św. Walenty, niegdyś szczególnie tu czczony jako patron chorych na epilepsję. Obecnie jest to również dzień eucharystyczny. Erekc
ji parafii wydzielonej z Bielska dokonał biskup płocki Jan 2 X 1309 r. i dał zezwolenie na budowę kościoła bratankowi Włodzimierzowi - właścicielowi Łęga. Uzupełnienie uposażenia parafii nastąpiło w 1388 r. przez Jana z Łęga, proboszcza, potem poddziekana i kanonika płockiego. Pierwszy kościół, drewniany, istniał sto lat. pobudowano nowy, murowany kościół (dzisiejsze prezbiterium), do którego ok.1470 r. dostawiono nawę z fundacji Mikołaja Dołęgi, proboszcza Łęga, kanonika płockiego, prepozyta kolegiaty św. Michała w Płocku (dzisiejszy kościół farny). W pierwszej połowie XVI wieku dobudowano wieżę od zachodu (dzisiejsza kruchta), która prawdopodobnie w pierwszej połowie XIX wieku była przebudowana. W XVI wieku wstawiono dwie pary murowanych filarów i kolumn dla podtrzymania stropów. Trzecią parę filarów i kolumn pobudowano w I lub II połowie XIX wieku w czasie dokonywanych remontów. jest wzmianka o sklepionym prezbiterium i malowanym stropie nawy. natomiast jest wzmianka o malowidłach ścian z motywami kwiatowymi i postaciami świętych apostołów oraz pozłacanych rozet (może w kasetonach stropu?). Kościół był remontowany w 1712 i 1725 roku. kościół był w trakcie remontu kontynuowanego jeszcze w 1825 r. (wówczas pod kierunkiem Augusta Karola Pachali, budowniczego obwodu przasnyskiego, następnie mławskiego). Kolejne remonty miały miejsce w 1860 i 1893 r. Po drugiej wojnie światowej kościół był odnawiany. Jednak gruntowny remont przeszedł w latach 1975 – 1987. Wówczas staraniem proboszcza ks. Wojciecha Stasiaka i parafian pod kierunkiem arch. Henryka Siudera dokonano regotyzacji kościoła. Zlikwidowano kolumny i podwieszono sufit do konstrukcji metalowej. Wykonano nowy chór i sklepienie kruchty, odtworzono ambonkę, wymieniono zniszczone drzewa, oszalowano belki. Wykonano także kapitalny remont wielkiego ołtarza i uzupełniono złocenia. Do remontowych prac należało także nowe pokrycie dachu na deskach pokrytych papą, impregnacja drzewa, odtwarzanie profili ceglanych, portali: głównego, bocznego i do zakrystii, wybicie drzwi awaryjnych z zakrystii na zewnątrz, położenie podłogi marmurowej (przedtem była drewniana). Rozprowadzono nową instalację elektryczną i nałożono nowe tynki. Wokół kościoła położono chodnik. W ostatnich latach staraniem proboszcza parafii ks. Teofila Kapuścińskiego (2006 – 2010) oraz parafian kontynuowano prace remontowo-konserwatorskie. Przywrócono do użytku dwa ołtarze: Matki Boskiej Bolesnej i św. Katarzyny oraz wykonano ich złocenia i konserwacje. Ponadto dokonano obróbek tynkarskich okien i chóru, malowania kościoła i prac stolarskich na chórze, przy ambonie i konfesjonałach. Ufundowano dwa dzwony o imionach: „Maryja” i „św. Katarzyna”. W latach 2010 – 2014 za proboszcza, ks. Andrzeja Marchlewskiego, kilku parafian ufundowało cztery witraże w prezbiterium przedstawiające: Jezusa Miłosiernego, św. s. Faustynę, św. Jana Pawła II i bł. Jerzego Popiełuszkę. Przeprowadzono prace konserwa-torskie dwóch aniołów z głównego ołtarza. Zainstalowano ogrzewanie (promienniki). Od września 2014 roku proboszczem parafii jest ks. Zbigniew Załęcki. W tym czasie zainstalowano elektroniczny wyświetlacz tekstów liturgicznych i sporządzono tablicę na wota ku czci św. Walentego.