Parafia Trójcy Świętej w Łosicach

10/05/2026

Trzeci dzień naszej pielgrzymki rozpoczęliśmy od porannej Mszy Świętej w Gnieźnie. Po modlitwie i śniadaniu wyruszyliśmy do Poznania, gdzie cały dzień poświęciliśmy na zwiedzanie miasta szczególnie ważnego dla początków państwa polskiego i chrześcijaństwa na naszych ziemiach.

Poznań warto czytać warstwami. Najpierw jest Ostrów Tumski — miejsce najstarsze, piastowskie, związane z Mieszkiem I, pierwszą katedrą i pierwszym biskupstwem. Potem Stary Rynek — Poznań lokacyjny, mieszczański, handlowy i samorządowy. Następnie Fara — Poznań barokowy, katolicki, jezuicki. A dalej Plac Wolności, Biblioteka Raczyńskich i Zamek Cesarski — Poznań nowoczesny, wielkopolski, obywatelski, doświadczony przez zabory, ale bardzo konsekwentny w obronie swojej tożsamości.

Kościół NMP in Summo i Ostrów Tumski
Zwiedzanie Poznania rozpoczęliśmy od kościoła Najświętszej Maryi Panny in Summo i jego okolic. To miejsce ma wyjątkowe znaczenie, ponieważ znajduje się w samym sercu najstarszego Poznania — na Ostrowie Tumskim, w przestrzeni dawnego grodu piastowskiego. Już sama nazwa in Summo oznacza „na grodzie” albo „na szczycie”, co przypomina o jego położeniu w miejscu szczególnie ważnym dla pierwszych Piastów.

Kościół NMP in Summo stoi w pobliżu reliktów dawnego palatium, czyli książęcej rezydencji Mieszka I. Tradycja i badania archeologiczne łączą ten teren z najstarszą fazą chrześcijaństwa w Poznaniu. W tym miejscu można bardzo konkretnie zobaczyć, że początki wiary i początki państwa nie były od siebie oddzielone. Obok władzy książęcej pojawiła się przestrzeń modlitwy, liturgii i nowej chrześcijańskiej tożsamości.

Dopiero potem przeszliśmy dalej przez Ostrów Tumski, najstarszą część miasta i jedno z najważniejszych miejsc związanych z dynastią Piastów. To tutaj znajdował się jeden z głównych grodów pierwszego państwa polskiego. Ostrów Tumski jest więc przestrzenią, w której bardzo wyraźnie spotykają się początki polskiej państwowości i początki Kościoła w Polsce.
Najważniejszym punktem tej części dnia była Bazylika Archikatedralna Świętych Apostołów Piotra i Pawła. Poznańska katedra należy do najstarszych świątyń w Polsce i jest związana z ustanowieniem pierwszego biskupstwa na ziemiach polskich. W jej wnętrzu znajduje się Złota Kaplica, upamiętniająca Mieszka I i Bolesława Chrobrego.

Katedra poznańska przypomina, że chrzest Mieszka I nie był tylko prywatną decyzją władcy. Był wydarzeniem, które otworzyło nowy rozdział w historii całego narodu. Od tego momentu Polska zaczęła coraz wyraźniej wchodzić w krąg chrześcijańskiej Europy, jej kultury, prawa, liturgii i sposobu myślenia o człowieku, władzy oraz wspólnocie.

Spacerując po Ostrowie Tumskim, mogliśmy zobaczyć Poznań piastowski — najstarszy, surowy, zakorzeniony w początkach państwa. W kontekście pielgrzymki z okazji 1060. rocznicy Chrztu Polski było to miejsce szczególnie wymowne. Tutaj historia nie jest dekoracją. Tutaj naprawdę dotyka się fundamentów. Po zwiedzaniu Ostrowa Tumskiego przeszliśmy przez Bramę Poznania, kierując się dalej w stronę kolejnych miejsc na trasie naszego poznańskiego spaceru.

Stary Rynek, koziołki i najważniejsze pomniki
Następnie udaliśmy się spacerem w stronę Starego Rynku. Tutaj weszliśmy w kolejną warstwę Poznania — miasto lokacyjne, mieszczańskie, handlowe i samorządowe. To już nie tylko Poznań pierwszych Piastów, ale Poznań kupców, rzemieślników, mieszczan, cechów, miejskiej organizacji i codziennej pracy.

Stary Rynek zachwyca kolorowymi kamienicami, renesansowym ratuszem i atmosferą miasta, które przez wieki było ważnym ośrodkiem handlu, kultury oraz życia społecznego. Przy poznańskim ratuszu nie mogło oczywiście zabraknąć spotkania z jednym z najbardziej znanych symboli miasta — poznańskimi koziołkami. Ich codzienne pojawienie się na wieży ratuszowej to jedna z najbardziej lubianych tradycji Poznania.

Na Starym Rynku zwróciliśmy uwagę także na jego charakterystyczne pomniki, figury i elementy małej architektury. Wśród nich znajduje się pręgierz, dawny znak miejskiego wymiaru sprawiedliwości. Jest również figura św. Jana Nepomucena z 1724 roku — świętego czczonego jako patron chroniący przed powodzią. Ważnym elementem rynku jest także Studzienka Bamberki, przypominająca o Bambrach, czyli osadnikach z okolic Bambergu, którzy przybyli do Poznania w XVIII wieku i na trwałe wpisali się w historię miasta.

Rynek zdobią również cztery fontanny: Prozerpiny, Apolla, Neptuna i Marsa. Każda z nich dodaje przestrzeni rynku własnego charakteru i przypomina o reprezentacyjnym znaczeniu tego miejsca. Warto wspomnieć także o upamiętnieniu Jana Baptysty Quadro, włoskiego architekta, który przebudował poznański ratusz i nadał mu renesansowy kształt.

Zamek Królewski, franciszkanie i fara
Podczas spaceru zobaczyliśmy także okolice Zamku Królewskiego, związanego z historią polskich władców i znaczeniem Poznania jako jednego z ważnych miast dawnej Polski. Zamek przypomina o królewskiej i państwowej randze miasta oraz o jego miejscu w dziejach naszego narodu.
Odwiedziliśmy również kościół franciszkanów, który wpisuje się w bogatą historię religijną Poznania. Obecność franciszkanów przypomina o duchowości prostoty, ubóstwa i głoszenia Ewangelii, która od średniowiecza kształtowała życie wielu polskich miast.

Ważnym punktem była także poznańska Fara, czyli bazylika kolegiacka Matki Bożej Nieustającej Pomocy, św. Marii Magdaleny i św. Stanisława Biskupa. Tutaj odkrywaliśmy Poznań barokowy, katolicki i jezuicki. To jedna z najpiękniejszych barokowych świątyń w Polsce. Jej bogate wnętrze, monumentalna architektura i artystyczny rozmach ukazują, jak mocno wiara przenikała kulturę, sztukę i życie miasta.

Fara pokazuje inną twarz Poznania niż Ostrów Tumski. Tam dominowała pamięć początków, pierwszych Piastów i pierwszego biskupstwa. Tutaj przemawia barokowa ekspresja wiary: pełna światła, ruchu, dekoracji i teatralnej siły. To świątynia, która nie tylko służy modlitwie, ale także uczy, jak sztuka może prowadzić człowieka ku Bogu.

Plac Wolności, Biblioteka Raczyńskich i Zamek Cesarski
Na naszej trasie znalazł się również Plac Wolności z charakterystyczną Biblioteką Raczyńskich. W tej części miasta weszliśmy w kolejną warstwę Poznania — nowoczesną, wielkopolską, obywatelską. To Poznań ludzi pracy organicznej, edukacji, odpowiedzialności społecznej i troski o kulturę.
Biblioteka Raczyńskich jest jednym z najważniejszych symboli tej postawy. Przypomina, że obrona tożsamości narodowej nie dokonuje się wyłącznie przez walkę zbrojną. Dokonuje się także przez książkę, edukację, język, instytucje, pamięć i konsekwentną pracę. W Poznaniu ta logika była szczególnie mocna.

W tej perspektywie warto odczytywać także Zamek Cesarski. To znak historii miasta doświadczonego przez zabory, wpisanego w politykę pruską i niemiecką, a jednocześnie miasta, które nie utraciło własnej tożsamości. Poznań potrafił bronić polskości nie tylko wielkimi gestami, ale codzienną solidnością: szkołą, rodziną, Kościołem, gospodarką, kulturą i samorządnością.
Ta część zwiedzania pokazała Poznań jako miasto bardzo konsekwentne. Nie krzykliwe, ale mocne. Nie romantycznie rozproszone, ale uporządkowane. Miasto, które przez wieki uczyło, że tożsamość trzeba budować cierpliwie i chronić mądrze.

Rogale świętomarcińskie
Na zakończenie pobytu w Poznaniu zakupiliśmy oczywiście słynne rogale świętomarcińskie, które z apetytem zjedliśmy, a część zabraliśmy ze sobą, aby zawieźć je naszym bliskim. Był to smaczny i bardzo poznański akcent kończący nasze zwiedzanie.
Rogale świętomarcińskie są jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli Poznania. Ich tradycja wiąże się z dniem św. Marcina, obchodzonym 11 listopada, oraz z poznańską parafią św. Marcina. Według popularnej opowieści pod koniec XIX wieku jeden z poznańskich cukierników, poruszony kazaniem wzywającym do pomocy ubogim, przygotował rogale, które rozdawano potrzebującym. Kształt rogala miał nawiązywać do podkowy zgubionej przez konia św. Marcina.
Dziś rogal świętomarciński to nie tylko przysmak, ale także część lokalnej tożsamości Poznania. Wypiekany jest z ciasta półfrancuskiego i nadziewany masą z białego maku, bakalii, orzechów i migdałów. Nic dziwnego, że po całym dniu zwiedzania smakował nam szczególnie dobrze.

Trzeci dzień pielgrzymki był spotkaniem z Poznaniem czytanym warstwami. Kościół NMP in Summo i Ostrów Tumski ukazały nam Poznań piastowski — związany z Mieszkiem I, książęcym palatium, pierwszą katedrą, pierwszym biskupstwem i początkami chrześcijaństwa w Polsce. Stary Rynek pokazał Poznań lokacyjny, mieszczański, handlowy i samorządowy. Fara odsłoniła Poznań barokowy, katolicki i jezuicki. Plac Wolności, Biblioteka Raczyńskich i Zamek Cesarski przypomniały o Poznaniu nowoczesnym, obywatelskim, wielkopolskim, doświadczonym przez zabory, ale wiernym swojej tożsamości.

Był to dzień intensywny, piękny i bardzo różnorodny — łączący modlitwę, historię, zwiedzanie, wspólnotę i radość pielgrzymowania. Poznań stał się mocnym finałem naszej drogi, bo pokazał, że chrzest Polski nie jest tylko wydarzeniem sprzed 1060 lat. Jest fundamentem, na którym przez wieki budowano wiarę, kulturę, państwowość, obywatelskość i narodową pamięć.

10/05/2026

Drugi dzień naszej pielgrzymki z okazji 1060. rocznicy Chrztu Polski był dalszym wejściem w najstarsze dzieje naszej Ojczyzny. Po pierwszym dniu spędzonym w Gnieźnie udaliśmy się do miejsc, które pozwalają lepiej zrozumieć korzenie polskiej kultury, państwowości i chrześcijaństwa.
Był to dzień, w którym historia układała się w wyraźną drogę: od pradziejów ziem polskich w Biskupinie, przez piastowskie centrum władzy i wiary na Ostrowie Lednickim, aż po Pola Lednickie — miejsce współczesnego wyznania wiary.

Biskupin
Do południa zwiedzaliśmy Biskupin, jedno z najbardziej znanych stanowisk archeologicznych w Polsce. To rekonstrukcja dawnej osady obronnej kultury łużyckiej, której początki sięgają około VIII wieku przed Chrystusem.
Spacerując po drewnianych ulicach osady, mogliśmy zobaczyć, jak wyglądało życie ludzi na ziemiach polskich na długo przed powstaniem państwa Piastów. Biskupin przybliża codzienność dawnych mieszkańców: ich domy, pracę, rzemiosło, sposób obrony i organizacji wspólnoty.
To miejsce przypomina, że historia naszych ziem nie zaczyna się dopiero wraz z chrztem Mieszka I. Ma znacznie głębsze korzenie. Biskupin pokazuje również ogromną wartość archeologii, dzięki której możemy dziś dotknąć świata ukrytego przez wieki pod ziemią.

Ostrów Lednicki
Po południu udaliśmy się na Ostrów Lednicki, jedno z najważniejszych miejsc związanych z początkami państwa polskiego i chrześcijaństwa na naszych ziemiach. Wyspa na Jeziorze Lednickim była jednym z głównych ośrodków władzy pierwszych Piastów. Znajdował się tam gród, palatium książęce oraz kaplica.
Ostrów Lednicki bywa nazywany „chrzcielnicą Polski”, ponieważ odkryto tam relikty monumentalnego zespołu pałacowo-sakralnego oraz baseny chrzcielne, które łączone są z początkiem chrystianizacji państwa Piastów. To właśnie dlatego miejsce to ma wyjątkową rangę w refleksji nad chrztem Mieszka I i duchowymi narodzinami Polski.
Choć historycy zachowują ostrożność w wskazywaniu dokładnego miejsca chrztu Mieszka I, Lednica pozostaje jednym z najbardziej symbolicznych punktów na mapie chrześcijańskich początków Polski. Tutaj historia przestaje być tylko datą z podręcznika. Staje się przestrzenią, w której można pomyśleć o własnym chrzcie, o wierze przekazanej przez pokolenia i o odpowiedzialności za duchowe dziedzictwo narodu.

Stauroteka lednicka
Szczególnym znakiem chrześcijańskiej obecności na Ostrowie Lednickim jest stauroteka lednicka — niewielki relikwiarz przeznaczony do przechowywania relikwii Drzewa Krzyża Świętego. Jest to jeden z najcenniejszych zabytków związanych z najwcześniejszą chrystianizacją Polski, datowany na drugą połowę X lub pierwszą połowę XI wieku.
Stauroteka została wykonana z pozłacanej blachy brązowej. Jej forma i charakter łączone są z kręgiem sztuki bizantyjskiej albo ottońsko-bizantynizującej. Według jednej z ważnych hipotez stauroteka mogła być darem cesarza Ottona III dla Bolesława Chrobrego. Otton III pielgrzymował w roku 1000 do grobu św. Wojciecha w Gnieźnie, a wydarzenie to znamy jako Zjazd Gnieźnieński. Możliwe, że w tym właśnie kontekście relikwiarz Krzyża Świętego trafił do piastowskiego ośrodka na Lednicy jako dar o wyjątkowej randze religijnej i politycznej.
Znaczenie tego przedmiotu jest ogromne. Stauroteka przypomina, że u początków chrześcijańskiej Polski nie stał jedynie akt polityczny, lecz znak Krzyża — relikwia Męki Pańskiej, znak zbawienia, liturgii i królewskiej godności. Jeśli rzeczywiście była darem Ottona III, staje się także świadectwem włączenia Polski w krąg chrześcijańskiej Europy oraz duchowej i politycznej wspólnoty Zachodu.

Pola Lednickie
Odwiedziliśmy również Pola Lednickie, znane przede wszystkim z corocznych spotkań młodzieży lednickiej. To miejsce współczesnego wyznania wiary, modlitwy i radosnego przyznania się do Chrystusa.
Charakterystyczna Brama-Ryba, przez którą przechodzą uczestnicy spotkań lednickich, stała się znakiem wyboru Chrystusa i świadomego wejścia na drogę wiary. W tym miejscu bardzo wyraźnie widać, że chrześcijaństwo nie jest tylko dziedzictwem historycznym. Jest decyzją, którą każde pokolenie musi podjąć na nowo.
Pola Lednickie pięknie łączą przeszłość z teraźniejszością. Znajdują się blisko miejsc związanych z początkiem chrześcijaństwa w Polsce, a jednocześnie są przestrzenią żywej wiary, modlitwy i wspólnoty. W kontekście 1060. rocznicy Chrztu Polski przypominają, że chrzest Mieszka I był początkiem drogi, ale nie jej końcem.

Drugi dzień pielgrzymki prowadził nas od najdawniejszych śladów życia na ziemiach polskich w Biskupinie, przez piastowskie centrum władzy i chrztu na Ostrowie Lednickim — nazywanym chrzcielnicą Polski — aż po współczesne Pola Lednickie, miejsce modlitwy i wyboru Chrystusa.
Biskupin przypomniał nam o głębokich korzeniach kultury na naszych ziemiach. Ostrów Lednicki ukazał początki chrześcijańskiej Polski i duchowe znaczenie chrztu. Stauroteka lednicka przypomniała natomiast, że w centrum tej wiary od początku stał Krzyż Chrystusa — znak zbawienia i przynależności do chrześcijańskiej Europy.
Był to dzień nie tylko poznawania historii, ale także wdzięczności: za przeszłość, za dar chrztu, za znak Krzyża i za wiarę, którą otrzymaliśmy od poprzednich pokoleń i którą mamy przekazywać dalej.

08/05/2026

Gniezno – u źródeł chrześcijaństwa i państwowości polskiej.

Pierwszy dzień naszej pielgrzymki z okazji 1060. rocznicy Chrztu Polski przeżywaliśmy w Gnieźnie — miejscu szczególnie ważnym dla historii Kościoła i państwa polskiego. To tutaj dotykaliśmy początków naszej chrześcijańskiej tożsamości, historii pierwszych Piastów oraz dziedzictwa św. Wojciecha.

Katedra gnieźnieńska
Najważniejszym punktem dnia było zwiedzanie Archikatedry Gnieźnieńskiej, jednej z najważniejszych świątyń w Polsce. Katedra ta jest związana ze św. Wojciechem, którego relikwie od wieków otaczane są tu szczególną czcią. To właśnie przy grobie św. Wojciecha w roku 1000 odbył się słynny Zjazd Gnieźnieński, podczas którego cesarz Otton III spotkał się z Bolesławem Chrobrym. Gniezno stało się wtedy jednym z najważniejszych centrów religijnych i politycznych młodego państwa polskiego.
Wnętrze katedry pozwoliło nam zobaczyć, jak przez wieki splatały się tutaj modlitwa, historia i sztuka. Świątynia jest nie tylko zabytkiem architektury, ale także miejscem żywej wiary, w którym kolejne pokolenia Polaków modliły się u początków swojej chrześcijańskiej historii.

Drzwi gnieźnieńskie
Szczególne wrażenie zrobiły na nas Drzwi Gnieźnieńskie, jeden z najcenniejszych zabytków sztuki romańskiej w Polsce. Przedstawiają sceny z życia i męczeństwa św. Wojciecha — od jego narodzin, przez posługę biskupią i misję ewangelizacyjną, aż po śmierć męczeńską wśród Prusów.
Drzwi te są czymś więcej niż tylko dziełem sztuki. To swoista „Biblia z brązu” i opowieść o tym, że początki chrześcijaństwa w Polsce były związane nie tylko z decyzjami władców, ale także ze świadectwem świętych, misjonarzy i męczenników.

Podziemia katedry
Zwiedziliśmy także podziemia katedry gnieźnieńskiej, które pozwalają zejść symbolicznie do najstarszych warstw historii tego miejsca. Można tam zobaczyć ślady dawnych budowli sakralnych oraz pozostałości wcześniejszych etapów rozwoju katedry.
Podziemia przypominają, że chrześcijaństwo w Polsce nie pojawiło się jako abstrakcyjna idea, ale zaczęło budować konkretne miejsca modlitwy, liturgii i wspólnoty. Są one świadectwem ciągłości wiary — od pierwszych wieków państwa Piastów aż po czasy współczesne.

Muzeum Diecezjalne w Gnieźnie
Kolejnym miejscem naszego zwiedzania było Muzeum Diecezjalne, w którym zgromadzono cenne pamiątki związane z historią Kościoła gnieźnieńskiego. Można tam zobaczyć dzieła sztuki sakralnej, przedmioty liturgiczne, rzeźby, obrazy i zabytki ukazujące duchowe oraz artystyczne bogactwo archidiecezji.
Muzeum pomaga lepiej zrozumieć, że wiara przez wieki wyrażała się nie tylko w modlitwie, ale także w kulturze, sztuce i trosce o piękno liturgii. To miejsce pokazuje, jak Kościół kształtował duchową i kulturalną tożsamość naszego narodu.

Muzeum Początków Państwa Polskiego
Na zakończenie dnia odwiedziliśmy Muzeum Początków Państwa Polskiego. To miejsce pozwoliło nam spojrzeć szerzej na czasy pierwszych Piastów, powstawanie struktur państwowych oraz znaczenie chrztu Mieszka I dla rozwoju Polski.
Muzeum ukazuje, że chrzest z 966 roku był wydarzeniem przełomowym nie tylko religijnie, ale także cywilizacyjnie i politycznie. Dzięki niemu Polska weszła w krąg kultury łacińskiej Europy, a młode państwo zyskało nowe podstawy organizacji, prawa, piśmiennictwa i kontaktów międzynarodowych.

Pierwszy dzień pielgrzymki był prawdziwym wejściem w przestrzeń początków. Gniezno ukazało nam, że historia Polski od samego początku była głęboko związana z chrześcijaństwem. Katedra, Drzwi Gnieźnieńskie, podziemia, Muzeum Diecezjalne i Muzeum Początków Państwa Polskiego pozwoliły nam zobaczyć, że chrzest Mieszka I nie był jedynie wydarzeniem z przeszłości, ale fundamentem, z którego wyrasta nasza wiara, kultura i narodowa tożsamość.
Był to dzień wdzięczności za dar chrztu, za świadków wiary i za dziedzictwo, które nadal zobowiązuje.

03/04/2026

Drodzy Parafianie,
na czas Świętego Triduum Paschalnego życzymy Wam, aby te najświętsze dni odnowiły Waszą wiarę, umocniły nadzieję i napełniły serca pokojem, który przynosi Zmartwychwstały Chrystus.

Niech wspólne przeżywanie misterium męki, śmierci i zmartwychwstania Pańskiego zbliża nas wszystkich do Boga i do siebie nawzajem, umacniając naszą parafialną wspólnotę w miłości, modlitwie i wzajemnej życzliwości.

Na ten święty czas życzymy Wam obfitości Bożych łask oraz głębokiej radości płynącej z Paschy Chrystusa.

Duszpasterze

08/03/2026

Dzisiejsza Ewangelia ukazuje spotkanie Jezusa z Samarytanką przy studni – rozmowę pełną szacunku, prawdy i nadziei. Jezus nie omija tej kobiety, nie pomija jej historii, ale właśnie z nią podejmuje dialog, odsłaniając godność i pragnienie życia ukryte w ludzkim sercu.

⚘️Z okazji Dnia Kobiet życzymy wszystkim Paniom - szczególnie naszym Parafiankom - aby, jak Samarytanka, doświadczały w swoim życiu spotkań, które dają siłę, nadzieję i poczucie głębokiej wartości.

Niech Bóg, który zna ludzkie pragnienia i odpowiada na nie „wodą żywą”, napełnia Wasze serca pokojem, mądrością i radością każdego dnia.

08/03/2026

Z okazji 1060. rocznicy Chrztu Polski serdecznie zapraszamy do udziału w wyjątkowej pielgrzymce śladami początków naszej wiary i państwowości, która odbędzie się w dniach 8–10 maja 2026 roku.

Podążymy do miejsc związanych z narodzinami chrześcijaństwa na naszych ziemiach:
• Gniezno – duchowa stolica Polski, miejsce spoczynku św. Wojciecha,
• Biskupin – osada pradawnych Słowian, tło naszych korzeni,
• Lednica – symboliczne miejsce Chrztu Polski i spotkań młodych,
• Poznań – katedra, gdzie spoczywają pierwsi władcy i gdzie rozpoczęła się historia Kościoła w Polsce.

Niech będzie to czas umocnienia wiary, wdzięczności Bogu za chrzest i wspólnej modlitwy za przyszłość naszej Ojczyzny.

📅 Termin: 8–10 maja 2026 r.
Wyjazd w piątek 8 maja o 6.00, przyjazd w niedzielę 10 maja o 22.00.
📍 Trasa: Gniezno – Biskupin – Lednica – Poznań
🪙 Całkowity koszt pielgrzymki to 970 zł. W cenie: transport, ubezpieczenie, noclegi w Gnieźnie, 3 posiłki dziennie oraz przewodnik i bilety wstępu.

Zapisy i szczegółowe informacje w zakrystii.

14/01/2026

Dziś rozpoczyna się nowenna przed liturgicznym wspomnieniem bł. Męczenników Podlaskich. Transmisja za pośrednictwem ⤵️
Radio Podlasie 📻 radiopodlasie.pl/radio-online/

FARO.tv 📺 www.youtube.com/

Codzienna Eucharystia będzie rozpoczynać się o godz. 19:30.

Posłuchaj na żywo audycji emitowanych na Katolickim Radio Podlasie!

04/01/2026

04/01/2026

Dzisiaj, w drugą niedzielę Bożego Narodzenia, po raz pierwszy w historii naszej parafii odbyło się spotkanie opłatkowo-noworoczne wspólnot i grup modlitewnych działających przy parafii.

Spotkanie rozpoczęło się po Mszy Świętej o godzinie 11.00, sprawowanej przez księdza Mirosław Niewęgłowski w intencji wszystkich parafian, ich rodzin oraz gości, którzy w tym świątecznym czasie jeszcze przebywali wśród nas. Eucharystia stała się naturalnym duchowym fundamentem dalszego wspólnego świętowania.

Po liturgii uczestnicy zgromadzili się na spotkaniu opłatkowym, które rozpoczęło się śpiewem kolędy, wspólną modlitwą oraz błogosławieństwem opłatków, którego dokonał ksiądz proboszcz Paweł Madaliński. Następnie, w serdecznej, ciepłej i bardzo rodzinnej atmosferze, składaliśmy sobie nawzajem życzenia noworoczne, dzieląc się opłatkiem.

Spotkanie wigilijno-opłatkowe odbyło się w dolnym kościele, który w ostatnim czasie został gruntownie odnowiony. Przestrzeń ta została wyposażona w nowe stoły i krzesła, a także uzupełniona o aneks kuchenny oraz toaletę, co stworzyło bardzo dobre warunki do organizacji wydarzeń wspólnotowych i sprzyjało spokojnemu, radosnemu byciu razem.

W spotkaniu uczestniczyło ponad 100 osób, co było dla nas ogromną radością i miłym zaskoczeniem. Tak liczny udział przerósł nasze oczekiwania i stał się czytelnym znakiem żywej, zaangażowanej wspólnoty parafialnej. Obecne były nie tylko wspólnoty i grupy modlitewne, ale także osoby, które na co dzień angażują się w życie parafii, w tym rada parafialna. Spotkanie miało charakter otwarty, dlatego każdy parafianin mógł w nim uczestniczyć — i wielu z tej możliwości skorzystało.

Nie zabrakło również wspólnego poczęstunku: pysznych ciast, kawy, herbaty i soków, które sprzyjały rozmowom oraz budowaniu relacji. Przez cały czas spotkaniu towarzyszył śpiew kolęd, tworzący prawdziwie świąteczny klimat. Szczególną radość sprawił występ naszej scholii parafialnej, która bardzo pięknie wykonywała kolędy pod kierunkiem pana organisty Konrad Śledź.

Serdecznie dziękujemy wszystkim osobom, które w jakikolwiek sposób zaangażowały się w przygotowanie tego spotkania. Jesteśmy wdzięczni za ich otwartość, chęć pomocy i gotowość do współtworzenia parafialnej wspólnoty. Wyrażamy nadzieję, że nie było to wydarzenie jednorazowe, lecz początek nowej, dobrej tradycji, a spotkania opłatkowo-noworoczne na stałe wpiszą się w rytm życia naszej parafii.