05/07/2026
Ang Katotohanan sa Likod ng mga Turo ng mga Saksi ni Jehova: Isang Katolikong Pagsusuri
Ang pakikipag-diyalogo sa mga Saksi ni Jehova ay isang magandang pagkakataon upang maipagtanggol ang turo ng Simbahang Katoliko nang may kahinahunan at malalim na kaalaman sa Kasaysayan at Banal na Kasulatan. Ang kanilang buong relihiyon ay nakasandig sa dalawang malaking pundasyon: ang pag-aangkin na "Jehovah" ang tunay na pangalan ng Diyos at ang paniniwala na ang kanilang samahan lamang ang nagtuturo ng purong katotohanan mula sa Bibliya. Gayunpaman, kapag sinusuri ang mga claims na ito gamit ang kasaysayan ng wika at ang mismong konteksto ng Bibliya, lumalabas ang mga seryosong pagkakamali sa kanilang mga doktrina.
Ang Katotohanan sa Likod ng Pangalang "Jehovah"
Ang pinaka-pundasyon ng kanilang samahan ay ang paggigiit na ang "Jehovah" ang opisyal at tunay na personal na pangalan ng Diyos. Ngunit ayon sa kasaysayan at mga eksperto sa wikang Hebreo, ang pangalang "Jehovah" ay hindi kailanman naging orihinal na pangalan ng Diyos; sa halip, ito ay isang pagkakamali sa gramatika (grammatical hybrid) na nabuo lamang noong Gitnang Kapanahunan (Middle Ages).
Sa orihinal na Lumang Tipan na isinulat sa sinaunang Hebreo, walang mga patinig (vowels) ang mga salita, katinig (consonants) lamang. Ang pangalan ng Diyos ay binubuo ng apat na katinig na tinatawag na Tetragrammaton: ang YHWH (יהוה). Dahil sa labis na paggalang ng mga Judio sa Panginoon at pag-iingat na huwag mabanggit ang Kanyang pangalan sa walang kabuluhan (Exodo 20:7), unti-unti nilang itinigil ang pagbigkas sa YHWH. Sa tuwing nagbabasa sila ng Kasulatan, pinapalitan nila ang pagbasa rito ng salitang "Adonai" (na nangangahulugang Panginoon) o "Elohim" (Diyos).
Noong dantaong 6 hanggang 10, ang mga Judiong tagakopya na kung tawagin ay mga Masorete ay nag-imbento ng mga tanda ng patinig (vowel points) upang mapanatili ang tamang bigkas ng mga salita. Upang ipaalala sa mga nagbabasa na huwag bigkasin ang "YHWH" kundi "Adonai," kinuha nila ang mga patinig ng salitang Adonai (A-O-A) at isiningit sa apat na katinig ng YHWH. Noong ika-14 na siglo, may mga Kristiyanong iskolar (tulad ng mongheng si Raymundus Martini noong taong 1270) na hindi lubos na nauunawaan ang tradisyong ito ng mga Judio. Binasa nila nang diretso ang pinagsamang katinig ng YHWH at patinig ng Adonai, kaya lumabas ang tunog na YeHoWaH, na sa wikang Latin at Ingles ay kalaunang naging Jehovah.
Maging ang sariling mga aklat ng mga Saksi ni Jehova (tulad ng "Aid to Bible Understanding") ay umaamin na ang "Yahweh" ang mas tamang orihinal na bigkas. Pinili lamang nilang gamitin ang "Jehovah" dahil ito ang mas sikat na bersyon sa kultura. Samakatuwid, isang malaking kamalian na ituro na ito ang "tunay at banal na pangalan" na ibinunyag ng Diyos sa tao, dahil ito ay imbensyon lamang ng maling pagbasa ng tao sa kasaysayan.
Ang Pagka-Diyos ni Hesus at ang Banal na Trinidad
Ang isa pa sa pinakamalaking pagkakamali ng mga Saksi ni Jehova ay ang pagtanggi sa pagka-Diyos ni Hesukristo at sa Banal na Trinidad. Itinuturo nila na si Hesus ay isa lamang nilalang—partikular na ang Arkanhel Miguel na nagkatawang-tao—at ang Espiritu Santo ay isa lamang "aktibong puwersa" o enerhiya ng Diyos na parang kuryente. Upang patunayan ito, binago nila ang maraming bersikulo sa kanilang sariling salin ng Bibliya (New World Translation).
Ngunit malinaw ang turo ng Bibliya at ng maagang Simbahan: si Hesus ay tunay na Diyos at tunay na Tao. Sa Juan 1:1, tahasang sinabi na "Sa pasimula ay ang Salita... at ang Salita ay Diyos." Sa Juan 10:30, ipinahayag ni Hesus, "Ako at ang Ama ay iisa." Hindi Siya maaaring maging ang Arkanhel Miguel dahil sa Hebreo 1:5, sinabi ng Diyos tungkol sa Kanyang Anak, "Sino sa mga anghel ang sinabihan kailanman ng Diyos: Ikaw ang aking Anak, sa araw na ito ay naging Ama mo ako?" Ipinapakita rito na ang Anak ay higit na mataas sa lahat ng anghel. Sa Colosas 2:9, sinabi rin na kay Kristo nananahan ang buong kapunuan ng pagka-Diyos sa pisikal na katawan.
Tungkol naman sa Banal na Trinidad, kahit wala ang mismong salitang "Trinidad" sa Bibliya, ang katotohanan ng Isang Diyos sa Tatlong Persona ay malinaw. Sa Mateo 28:19, iniutos ni Hesus na magbautismo sa iisang "pangalan" (singular) ng Ama, ng Anak, at ng Espiritu Santo. Ang Espiritu Santo ay hindi rin isang puwersa lamang dahil Siya ay may mga katangian ng isang Persona: Siya ay nagsasalita (Gawa 13:2), nalulungkot (Efeso 4:30), at tahasang tinawag na Diyos ni San Pedro sa Gawa 5:3-4 nang sabihin niyang ang magsinungaling sa Espiritu Santo ay magsinungaling sa Diyos.
Ang Kamalian sa Doktrina ng Krus, Impiyerno, at Dugo
May mga praktikal at teolohikal na doktrina rin ang mga Saksi ni Jehova na salungat sa Kasulatan. Una na rito ang paggigiit nila na si Hesus ay hindi namatay sa isang tradisyonal na krus, kundi sa isang solong poste o tulos (torture stake). Gayunpaman, ang Bibliya mismo ang sumasagot dito. Sa Juan 20:25, nang hanapin ng apostol na si Tomas ang katibayan ng muling pagkabuhay, sinabi niya, "Maliban na makita ko sa kaniyang mga kamay ang bakas ng mga pako..." Ang paggamit ng salitang "mga pako" (plural o higit sa isa) para sa Kanyang mga kamay ay nagpapatunay na ang dalawang kamay ni Hesus ay nakadipa at magkahiwalay na pinakuan sa magkabilang dulo ng pahalang na kahoy ng krus. Kung siya ay nasa solong tulos, isang pako lamang ang gagamitin para sa dalawang kamay na magkapatong sa itaas ng ulo.
Ikalawa, tinatanggihan nila ang pagkakaroon ng Impiyerno; naniniwala sila na ang mga masasama ay tuluyan na lamang maglalaho o mamamatay (annihilation). Ngunit paulit-ulit na nagbabala si Hesus tungkol sa totoong kaparusahan. Sa Mateo 25:46, sinabi Niya na ang mga makasalanan ay paroroon sa "walang hanggang kaparusahan," habang ang mga matuwid ay sa walang hanggang buhay. Kung ang buhay ay walang hanggan, ang kaparusahan ay walang hanggan din. Sa Pahayag 20:10, binanggit din na ang mga mapaparusahan ay "pahihirapan araw at gabi magpakailanman."
Ikatlo, ang kanilang mahigpit na pagbabawal sa pagsasalin ng dugo (blood transfusion), na nagdulot na ng kamatayan sa maraming miyembro nito, ay nagmumula sa maling pag-unawa sa Levitico 17:14 na nagbabawal sa "pagkain" ng dugo. Ang pagpapasalin ng dugo sa modernong medisina ay hindi pagkaing dumarating sa tiyan upang tunawin, kundi isang paraan ng pagpapanatili ng buhay na dumadaloy sa mga ugat. Binigyang-diin ni Hesus sa Mateo 12:11-12 na ang pagliligtas ng buhay ay mas mahalaga kaysa sa mga ritwal na batas ng Sabado, at sinabi rin Niya na walang mas dakilang pag-ibig kaysa ialay ang buhay (at dugo) para sa kapwa (Juan 15:13).
Ang Kasaysayan ng mga Maling Propesiya
Ang isa pang matibay na katibayan na ang samahang ito ay hindi pinapatnubayan ng Espiritu Santo ay ang kanilang kasaysayan ng mga maling propesiya ukol sa katapusan ng mundo (Armageddon). Ayon sa Deuteronomio 18:22, ang tanda ng isang huwad na propeta ay ang pagsasalita sa ngalan ng Panginoon ngunit ang sinabi ay hindi nagkatotoo o hindi nangyari.
Ang pamunuan ng mga Saksi ni Jehova (ang Watchtower Society) ay nagtakda ng mga tiyak na taon para sa katapusan ng mundo:
Inihayag nila na ang taong 1914 ang magiging wakas ng mundo. Nang walang mangyari, binago nila ang aral at sinabing bumalik si Hesus sa paraang "invisible" o hindi nakikita.
Iprinopesiya rin nila na sa taong 1925, mabubuhay muli ang mga sinaunang propeta tulad nina Abraham, Isaac, at Jacob upang mamuno sa lupa. Bumili pa sila ng isang malaking mansyon sa California (ang Beth Sarim) para tirahan ng mga ito, ngunit walang propetang nabuhay muli.
Noong 1975, muli silang nagpahiwatig ng katapusan ng mundo, na naging dahilan upang marami sa kanilang mga miyembro ang magbenta ng bahay at ari-arian, ngunit muli silang nabigo.
Ang lahat ng pagtatangkang ito na magtakda ng petsa ay tahasang paglabag sa sinabi ni Hesus sa Mateo 24:36 na "tungkol sa araw at oras na iyon ay walang nakakaalam, kahit ang mga anghel sa langit, kahit ang Anak, kundi ang Ama lamang."
Konklusyon
Bilang mga Katoliko, ang pagharap sa mga Saksi ni Jehova ay dapat gawin nang may malalim na habag. Ang karamihan sa kanila ay mga tapat na tao na nalinlang lamang ng isang organisasyong itinatag ng isang tao na nagngangalang Charles Taze Russell noong dekada 1870 sa Amerika. Ang Simbahang Katoliko naman ay may higit 2,000 taon ng kasaysayan, tradisyon, at unbroken succession mula pa sa mga Apostol at kay Kristo mismo (Mateo 16:18). Sa pamamagitan ng pag-unawa sa kasaysayan ng wika, tamang konteksto ng Bibliya, at pagpapakita ng tunay na pag-ibig Kristiyano, maipagtatanggol natin ang katotohanan at nawa'y maakay natin sila pabalik sa tunay na Kawan ng Panginoon.
