17/07/2024
Ang Dakong Trahedya
Sa panahon nga kita makadungog ug mga linog, mga pagbaha, mga pagdahili sa yuta ug uban pang katalagman kita mahibulong sa daghang kinabuhi nga nangawala. Apan ang pinakadakong trahedya mao ang kalaglagan sa usa ka tawo nga aduna untay kahigayonan nga maluwas.
Ang lunop sa panahon ni Noe usa ka katalagman sa tibuok kalibutan. Ang Bibliya nagsulti, “Ug ang tanang unod nga naglihok sa ibabaw sa yuta nangamatay, sa mga langgam, ug sa dagkung mananap, ug sa hayop, ug sa matagnagakamang nga butang nga nagakamang nganha sa yuta, ug matag tawo: Tanan kang kinsang mga buho sa ilong diha ang gininhawa sa kinabuhi, sa tanan nga diha sa mala nga yuta, nangamatay.” (Genesis 7:21-22) Kong giunsa sa matag tawo ang pakigbisug aron sa pagluwas sa ilang kinabuhi. Apan si Hesus miingon sa katapusan, “ug ang lunop miabot, ug milaglag kanilang tanan.” (Lukas 17:27)
Ang kamatayon sa tawo niadtong lunop sa tibuok kalibutan mao ba ang dakong trahedya? Dili. Ang mas grabe pa nga aduna untay kahigayonan sa kaluwasan nga maangkon sa tawo apan ilang gitugot nga ang Dios misira sa pultahan sa arka.
Sumala sa Bibliya, “Walay matarong, wala, bisan usa: (Roma 3:10).
Apan ang Dios, sa iyang dakong gugma, naghatag sa iyang Anak nga si Ginoong Hesus Kristo ug naghimo sa dakong buhat para sa atong kaluwasan. Siya nagpaula sa iyang dugo didto sa krus para mapasaylo ang atong mga sala.
Dili lang nga siya namatay, apan siya nabanhaw para sa atong pagkamatarong. “Kinsa gitugyan alang sa atong mga kalapasan, ug gibuhi pag-usab alang sa atong pagkamatarong.” (Roma 4:25)
Karon ikaw mahimong makalikay sa dakong trahedya. Dos mil na katuig ang milabay nga ang Dios nagsugo nga mawali ang maayong balita ni Kristo sa tibuok kalibutan. Ang pasidaan nagpadayon hangtod karon, “kami naghangyo kaninyo hulip ni Kristo, magpasig-uli kamo ngadto sa Dios. (2 Corinto 5:20)
Ang sugo sa pagwali sa maayong balita ni Kristo hapit nang matapos. Ang mga panghitabo sa atong panahon karon mao ang katumanan sa propesiya nga kita nagkinabuhi na sa katapusang mga adlaw.
Imo bang gidawat ang gitanyag sa Dios nga kaluwasan? Imo bang gisaligan si Hesus Kristo, nga nagpaula sa iyang dugo para sa imong mga sala, isip imong Manluluwas? Siguro moingon ikaw, “wala pa,” o “wala ko masayod,” Kining dakong trahedya mahitabo kanimo.
Malaglag ka sa walay katapusan. Likayi kining maong katalagman pinaagi sa pagsalig nimo kang Ginoong Hesus Kristo. Ang Bibliya nagsulti, “Pangitaa ninyo ang GINOO samtang siya mahimo nga makaplagan, tawag kamo nganha kaniya samtang siya haduol.” (Isaias 55:6) ug sa (2 Corinto 6:2) “…karon mao ang panahon sa pagdawat; tan-awa, karon mao ang adlaw sa kaluwasan.”
Kong adunay kangitngit sa imong kasing-kasing, kong ikaw gisakit sa imong nangaging mga sala, kong ang imong tanlag puno sa sala, si Hesus Kristo nagtanyag kanimo sa tibuok kapasayloan ug kaluwasan. Si Hesus nagaingon, “…siya nga nagaari kanako dili nako isaligway.” (Juan 6:37)
