03/08/2026
HOOGMIS VAN HET ZUIDEN
We kunnen natuurlijk van alles vinden van de titel ‘Hoogmis van het Zuiden’ maar het is commercieel gezien een ‘gouden greep’. Als je aan een willekeurige Nederlander vraagt wat de ‘Hoogmis van het Zuiden’ is zal iedereen weten dat daarmee de jubileumeditie van Pinkpop wordt bedoeld. Google maar eens op ‘Hoogmis’ en je komt uit op de ‘Hoogmis van het Zuiden’: ‘De Hoogmis van het Zuiden' was een grootschalig en eenmalig muziekspektakel ter ere van het 55-jarig jubileum van Pinkpop. Op zondag 21 juni 2026 werd de North Stage in Landgraaf omgetoverd tot een Limburgs altaar waar rock, theater, pop en vastelaovend samensmolten. Onder leiding van Jeroen van Koningsbrugge, die als 'Pastoor Adriaans' de dienst leidde, passeerden tientallen bekende zuidelijke artiesten de revue.’
Natuurlijk zijn we in Limburg wel wat gewend. Er is geen carnavalsoptocht waarin geen als nonnen verklede mannen meelopen, bisschoppen en kardinalen… Dertig-veertig jaar geleden zouden ze uit de optocht zijn geweerd door het Optochtcomité, maar allez, we moeten wel een beetje met de tijd meegaan. Maar nog altijd wordt niet toegestaan dat er acts worden opgevoerd waardoor groepen of mensen beledigd of gediscrimineerd worden.
Maar wat dan met de ‘Hoogmis van het Zuiden’? Een fotosessie bij de St. Rosakapel met een ‘priester’ in liturgische kleding, een ‘pastoor’ als presentator, een ‘altaar’…
Of is er iets heel anders aan de hand? Dreigen we af te dalen naar het niveau van een nieuwe religie van ‘afgodendienst’?
Mensen zijn religieuze wezens. Maar dat wil niet zeggen dat we ‘s zondags allemaal naar de Hoogmis gaan, God of Allah aanbidden… Zou de schipbreuk van het christendom in de Westerse wereld niet grotendeels worden veroorzaakt door het aanbidden van ‘nieuwe goden’? En die verleiding is groot. Er is veel dat wij kunnen ‘aanbidden’ en dat ons kortstondig geluk geeft: bezit, aanzien, macht, kunstmatige intelligentie en misschien zelfs ook festivals als Pinkpop. Verbazen we ons niet over wereldleiders die voor ‘god’ spelen of over multimiljardairs die laten zien dat met geld alles mogelijk is? Maar dan moeten we ons ook niet verbazen als er een generatie jonge mensen opgroeit die haar geluk zoekt bij het pop-altaar, bij pastoor Adriaans die verkondigt dat het ware geluk bij hem ligt, bij een samenzijn met een gemeenschap die geleid wordt door de drijfveer: ‘Ik doe wat ik leuk vind’…
Steeds vaker zijn er (jonge) mensen die de ‘nieuwe religie’ – die geen antwoord geeft op fundamentele vragen als ‘wie ben ik, waar kom ik vandaan, waarom leef ik, waar vind ik nog rust? - beu zijn. Velen noemen zich ‘zoekers’. We mogen hen ontmoeten in de Hoogmis van de Kerk, in nieuwe groepen van jongeren die met elkaar willen praten over het leven, over hun zorgen, over de spijt die ze hebben dat ze hun geluk op de verkeerde plaatsen hebben gezocht… Jonge mensen die ons vragen: ‘We hebben alles geprobeerd wat de wereld ons te bieden heeft maar toch zijn we niet gelukkig. Help ons het echte geluk te vinden.’ En daar hebben wij een antwoord op. Een Rosakapel met een echt altaar en een echte priester, die het woord van God verkondigt. Het Woord dat al bijna 4000 jaar zegt: ‘God heeft de mens gemaakt naar zijn beeld en gelijkenis. Buiten God zul je het echte geluk niet vinden. Voor dát geluk, voor die vrede heeft God ons geschapen maar Hij laat ons volledig vrij om zelf de keus te maken. Dat vereist de liefde…
Kies voor de ware Hoogmis!
R. Merkx
