29/03/2026
Twee jaar zat Nadir Cartagena Muรฑoz vast in de gevangenis van Riberalta, in het noorden van Bolivia. Een nieuw gebouw, maar zonder de meest basale voorzieningen. Geen eten, geen licht, nauwelijks sanitair. Juist daar maakte de nabijheid van mensen het verschil.
Tijdens zijn detentie โ en ook daarna โ was Marie Cruz, door iedereen โPinchaโ genoemd, zijn vaste steun. Ze bracht medicijnen en eten, maar ook iets anders, misschien wel net zo belangrijk: vertrouwen. Samen met het pastorale team leerde Nadir een ambacht. Hij maakte hangmatten en andere producten, die Pincha buiten de gevangenis verkocht. Met die opbrengst kon hij eten kopen en zijn gezin blijven ondersteunen.
Ook op praktisch vlak werd er stap voor stap verbeterd. Dankzij de inzet van het bisdom kwamen er verlichting en toiletten. Kleine dingen, zou je denken, maar voor wie daar leeft maken ze een wereld van verschil.
Na zijn vrijlating kon Nadir verder bouwen op wat hij in de gevangenis had geleerd. Hij maakt nu hangmatten, visnetten en vallen. Werk van zijn handen, zoals dat generaties lang is doorgegeven. Daarmee onderhoudt hij zijn gezin. โDaar ben ik Pincha en het pastorale team heel dankbaar voor,โ zegt hij eenvoudig.
Wil je meer lezen over dit project en over hoe Vastenactie mensen nabij blijft, juist waar het leven hard is? https://www.vastenactie.nl/projecten/onze-projecten/en-hij-zei-geven-jullie-hen-maar-te-eten