22/07/2024
ဇူလိုင်လ (၂၃) ရက်၊ ၂၀၂၄ ခုနှစ်
ပထမကျမ်း။ ပရောဖက် မိက္ခာကျမ်း ၇၊ ၁၄-၁၅၊ ၁၈-၂၀
ဧဝံဂေလိကျမ်း။ ရှင်မာတေးဉီး ၁၂၊ ၄၆-၅၀
၄၆။ ကိုယ်တော်သည် လူအစုအဝေးကို ဟောပြောနေတော်မူစဉ် ကိုယ်တော်၏မယ်တော်နှင့် ညီအစ်ကိုတို့သည် ကိုယ်တော်နှင့်စကားပြောလို၍ အပြင်တွင် ရပ်နေကြ၏။ ၄၇။ ထိုအခါ လူတစ်ဉီးက ကိုယ်တော်၏မယ်တော်နှင့် ညီအစ်ကိုတို့သည် ကိုယ်တော်နှင့်စကားပြောလို၍ အပြင်ဘက်၌ ရပ်နေကြပါသည်ဟု လျှောက်လေ၏။ ၄၈။ သို့သော် ကိုယ်တော်က ငါ၏အမိနှင့် ငါ၏ညီအစ်ကိုများကား မည်သူတို့နည်းဟု မိမိအားပြောသောသူကို မေးတော်မူပြီးလျှင်၊ ၄၉။ တပည့်တော်များဘက်သို့ မိမိ၏လက်တော်ကိုဆန့်တန်းလျက် ဤသူတို့ကား ငါ၏အမိနှင့် ငါ့ညီအစ်ကိုများပေတည်း။ ၅၀။ အကြောင်းမူကားကောင်ကင်ဘုံ၌ရှိတော်မူသော ငါ့ခမည်းတော်၏အလိုတော်ကို ဆောင်ရွက်သောသူဟူသမျှသည် ငါ၏ညီအစ်ကို၊ ငါ၏နှမနှင့် ငါ၏အမိဖြစ်သတည်းဟု မိန့်တော်မူ၏။
ကျမ်းပိုဒ်ထောက်ရှုချက်။ ။ ခွဲခြားဆက်ဆံခြင်းဆိုတဲ့အရာ မွေးဖွားခြင်းနှင့်အတူပါလာတဲ့အရာတစ်ခု မဟုတ်ပါဘူး။ လူတွေ နောက်မှပညတ်ထားတဲ့အရာတစ်ခုပါ။ မေတ္တာတရားဟာ မျက်နှာစာများတယ်။ သနားကြင်နာခြင်းဆိုတာလည်း မေတ္တာတရားရဲ့ မျက်နှာစာတစ်ခုပါပဲ။ တချို့က ပိုလျှံ၊ တချို့က ငတ်သေ၊ တစ်ချို့က ဝမ်းနည်းပူဆွေး၊ တချို့ကျတော့ ပျော်နေကြတယ်။ ကမ္ဘာခြား၊ နိုင်ငံခြားနေလို့တော့မဟုတ်ဘူး စိတ်ချင်းခြားနေကြလို့ပါပဲ။ (မြသန်းတင့်)။ မေတ္တာတရားလုပ်ငန်း၊ ပရဟိတလုပ်ငန်းဆိုတာ လူမျိုး၊ ဘာသာ၊ အသားအရောင်၊ အယုတ်၊ အမြတ်၊ အလတ် မရွေးပါဘူး။ ဒါကြောင့် စုစည်းခြင်း၊ တည်ဆောက်ခြင်း လုပ်ငန်းကို လုပ်ဆောင်သောသူအားလုံးဟာ ဘုရားရဲ့သားသမီးတွေပါပဲ။ ခရစ်တော်၌ အားလုံးဟာ ညီအစ်ကိုတွေပါပဲ။
