14/08/2026
🪷 "පන්සලට ගෙනත් දැම්මාට පවෙන් ගැලවෙන්න පුළුවන්ද?"
"සබ්බේ තසන්ති දණ්ඩස්ස – සබ්බේ භයන්ති මච්චුනෝ"
(සියලු සත්වයෝ දඬුවමට බය වෙති, මරණයට බිය වෙති)
ගෙදර ආදරයෙන් හදපු අහිංසක සතෙකුව, එහෙමත් නැත්නම් කතා කරගන්නවත් බැරි පුංචි බලු පැටවුන්ව පන්සලක, පාළු පාරක, නැත්නම් නගරයක තනියම දාලා එනකොට ඔබේ සිතට බයක් දැනුණේ නැද්ද? 💔
බොහෝ දෙනෙක් සතුන්ව පන්සලට ගෙනත් දමන්නේ "පන්සලේ සාධුලා කෑම ටිකක් දෙයි" කියන නිවට බලාපොරොත්තුවෙන් තමයි. නමුත් තමන්ගේ වගකීම තවත් කෙනෙකුගේ පිට පටවා, අසරණ සතෙකුට බඩගින්නේ විඳවන්න හැරීමෙන් සිදුවන පාපයෙන් ඔබට කිසිදා ගැලවෙන්න බැහැ.
⚠️ සතුන් අතහැර දැමීමෙන් රැස්වන බරපතල අකුසල විපාක:
ඊළඟ ආත්මවලදී අසරණව අතහැර දමනු ලැබීම:
තමන්ගේ පිහිට පතා සිටි සතෙකු අසරණ කර දැමීම නිසා, ඔබටද භවයේදී උදව් උපකාර අවශ්යම මොහොතක කවුරුත් නැතිව අනාථ වීමට සිදුවේ.
බඩගින්නේ සහ ලෙඩ රෝගවලින් පීඩා විඳීමට සිදුවීම:
අතහැර දැමූ සතුන් කන්න නැතුව, බොන්න වතුර නැතුව, ලෙඩ වී විඳවන සෑම තත්පරයක් ගානෙම ඒ වේදනාවේ අකුසල විපාකය ඔබ දෙසට ගලන්නේය.
දුගතිගාමී වීම (ප්රේත/තිරිසන් යෝනිවල ඉපදීම):
අන් අයට සහ සතුන්ට දයාවක්, කරුණාවක් නොදක්වන හදවත් ඇති පුද්ගලයන් මරණින් මතු සුගතිගාමී වන්නේ නැත.
💡 බුදු දහමේ අරුත:
පන්සලට ගොස් මල් පහන් පූජා කළද, අසරණ ජීවිතයක් මහ පාරේ විඳවන්න හැරියහොත් ඒ සියලු පින් අපතේ යයි. සැබෑ පින යනු අසරණ වූ ජීවිතයකට අභයදානය දීමයි.
ඔබට බලාගන්න බැරි නම්, උන්ව පාරට හෝ පන්සලට ගෙනත් දමා පාපයට කරගහන්න එපා. සුදුසු කෙනෙකුට හදන්න දෙන්න, නැතහොත් වන්ධ්යාකරණය (Sterilization) වැනි පිළියමකට යොමු වන්න.
"දයාව සහ කරුණාව වචනයට සීමා නොකරමු. අසරණ සතුන්ගේ ජීවිත සුරකිමු!"