06/02/2026
යොනතාන් සහ ඔහුගේ සන්නාහ දරන්නා - (ඇදහිල්ලට සංඛ්යාව වැදගත් නොවේ)
1 සාමුවෙල් 14
"එක් දවසක් සාවුල්ගේ පුත්රවූ යොනාතාන් තමාගේ ආයුධ ගෙනයන තරුණයාට කථාකොට: එන්න, අර පැත්තේ සිටින පිලිස්තිවරුන්ගේ මුර සමුදාව ළඟට යමුයයි කීවේය. නුමුත් ඔහු තමාගේ පියාට දැන්නුවේ නැත. සාවුල් ගිබියාහි කෙළවර මිග්රොන්හි තිබෙන දෙළුම් ගස යට සිටියේය. ඔහු සමඟ සිටි සෙනඟ හසියයක් පමණ මනුෂ්යයෝය.... යොනාතාන් ගිය බව සෙනඟ නොදැන සිටියෝය.... යොනාතාන් තමාගේ ආයුධ ගෙනයන තරුණයාට කථාකොට: එන්න, අපි අර අචර්මඡේදිතයන්ගේ මුර සමුදාව ළඟට යමු. සමහරවිට ස්වාමීන්වහන්සේ අප උදෙසා ක්රියාකරනවා ඇත. මක්නිසාද බොහෝ දෙනෙකු කරණකොටගෙන හෝ ස්වල්ප දෙනෙකු කරණකොටගෙන හෝ ගළවන්ට ස්වාමීන්වහන්සේට අවහිරකමක් නැතැයි කීවේය. ඔහුගේ ආයුධ ගෙනයන්නාද: නුඹේ සිතේ තිබෙන සියල්ල කරන්න. එහි යමු, නුඹේ සිතේ හැටියටම මම නුඹ සමඟ සිටිමියි ඔහුට කීවේය. එවිට යොනාතාන්: අපි මේ මනුෂ්යයන් ළඟට ගොස් ඔවුන්ට පෙනෙමුව. එවිට ඔවුන්–නුඹලා ළඟට අප එන කල් නවතින්නැයි අපට කීවොත් අපි ඔවුන් ළඟට නැගී නොගොස් අපේ ස්ථානයෙහිම සිටිමුව. එහෙත් ඔවුන්–අප ළඟට නැගී එන්නැයි කීවොත්, අපි නැගී යමුව. මක්නිසාද ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන් අප අතට පාවා දී තිබේ. ඒක අපට ලකුණ වන්නේයයි කීය. ඔවුන් දෙදෙනා ගොස් පිලිස්තිවරුන්ගේ මුර සමුදාවට පෙනුණාහ. පිලිස්තිවරු: අන්න, හෙබ්රෙව්වෝ සැඟවී සිටින ගුහාවලින් පිටතට එතියි කීවෝය. මුර සමුදාවේ මිනිස්සු යොනාතාන්ටත් ඔහුගේ ආයුධ ගෙනයන්නාටත් කථාකොට: අප ළඟට නැගී එන්න, අපි නුඹලාට කාරණයක් පෙන්වන්නෙමුයයි කීවෝය. යොනාතාන් තමාගේ ආයුධ ගෙනයන්නාට කථාකොට: මා පස්සේ එන්න, ස්වාමීන්වහන්සේ ඔවුන් ඉශ්රායෙල් අතට පාවාදී තිබේයයි කීවේය. යොනාතාන්ද ඔහු පස්සේ ඔහුගේ ආයුධ ගෙනයන්නාද අත් පා ගගහා නැගී ගියෝය. ඔව්හු යොනාතාන් ඉදිරියෙහි පැරදී වැටුණෝය; ආයුධ ගෙනයන්නාද ඔහු පස්සේ ගොස් ඔවුන් මැරුවේය..... (1 සාමුවෙල් 14)
ජොනතන් දැවැන්ත, සන්නද්ධ සතුරු කඳවුර දෙස බැලුවේ විශ්වාසයෙනි. ඔහු සොල්දාදුවන් ගණන් කළේ නැත, අවස්ථා ගැන්නේ නැත. ඔහු උපාය යෙදුවේ නැත, සේනාව රැස් නොකලේය ඒ වෙනුවට ඔහු දෙවියන් වහන්සේ දෙස බැලුවේය. ඔහු අසල ඔහුගේ සන්නාහ දරන්නා පමණක් සිටියදී, ඉතිහාසය පුරා දෝංකාර දෙන වචන ඔහු මුමුණමින් මෙසේ කීවේය: “මක්නිසාද බොහෝ දෙනෙකු කරණකොටගෙන හෝ ස්වල්ප දෙනෙකු කරණකොටගෙන හෝ ගළවන්ට ස්වාමීන්වහන්සේට අවහිරකමක් නැතැයි කීවේය.”
කීකරුකම දෙවියන් වහන්සේගේ බලයට ආරාධනා කරන බව විශ්වාස කරමින්, ඔවුන් පියවරෙන් පියවර කළ නොහැකි දේ කරා පිය නැග්ගාය. ඔවුන් පිටුපස හමුදාවක් නැත. ඔවුන් ඉදිරියෙන් අත්පොළසන් නැත. ඇදහිල්ල පමණි. එය ප්රමාණවත් විය. දෙවියන් වහන්සේගේ බලය ක්රියා කරන්නට විය, බිය සතුරා මතට වැටුණි.
ජයග්රහණයක් උපත ලැබුවේ සම්පූර්ණයෙන්ම යටත් වූ හදවත් දෙකකින්ය.
මෙය ඔබේ මතක් කිරීමයි: ඔබට සමූහයාගේ අනුමැතිය, පරිපූර්ණ සම්පත් හෝ බහුතරයේ සහයෝගය අවශ්ය නොවේ. දෙවියන් වහන්සේ ඔබ සමඟ සිටින විට, දෙදෙනෙකුට හමුදාවක් පරාජය කළ හැකිවී නම්, ඉදිරියට යන්න. ඇදහිල්ලට සංඛ්යාව වැදගත් නොවේ - විශ්වාසය පමණි.
