محله : هکماوار - حکم آباد

موقعیت طبیعى و جغرافیائى

حکمآباد منطقهاى است تقریباً بزرگ و قدیمى که از به هم پیوستن کوچهها و محلههاى مختلف شکل یافته است. این منطقه در شمالغرب تبریز واقع است که از جنوب به شنبغازان، شهرک امام خمینىقدس سره، کوى دامپزشکى و محله آخونى و از شمال به محله امیرزینالدین و جمشیدآباد قدیم و خیابان علامه محمدتقى جعفرىقدس سره و از شرق به محله ویجویه و خیابان بهار و از غرب به قراملک و جاده سنتو منتهى مىشود.

حدود و مساحت این منطقه را بطور دقیق نمىتوان برآورد ساخت ولى بطور تقریبى مىتوان گفت محدوده این منطقه به طول ۳ کیلومتر از شرق به غرب و به عرض ۳ کیلومتر از شمال به جنوب مىباشد.

در گذشته حکمآباد دو دروازه داشت، یکى در ضلع شرقى که در روبروى بانک ملى شعبه حکمآباد واقع بود و دیگرى در غرب حکمآباد که به دروازه کوشک معروف بود.

مهمترین کوچهها و محلههاى حکمآباد عبارتند از محله قاضیارباشى و دیزج در شرق حکمآباد، منطش و قوچداشى در جنوب و جنوب شرق که در گذشته به جهت قرار گرفتن دو عدد سنگ تراشیده شده به شکل قوچ در ورودى آن محله، به قوچداشى معروف شده است. محله ارهگر و قرهبیگ (کوى شهید وفائى) در جنوب و جنوبغربى و کوشک و باغلارباشى در غرب و محله ملاعلى و تیکانچىلر (خارفروشان) در شمال و شمالغرب.

حکمآباد چهار میدان داشت که به ترتیب از شرق، میدان حاج حیدر که میدان ماشین نیز مىگفتند، سپس میدان حمام بود که «آرامیدان» (میدان وسط) نیز مىنامیدند، بعد از آن میدان چشمه بود که به جهت قرار گرفتن غسلخانه در آن میدان، میدان میردشیر(میدان مردشو) نام یافته بود، چهارمین و آخرین میدان، به میدان سبزى و میدان بزرگ معروف بود که این میادین شکل قدیمى خود را تا احداث خیابان شهید رنجبر، حفظ کرده بودند ولى در سال ۱۳۷۵ با مسیرگشائى حکمآباد، به جز قسمتى از میدان سبزى، سایر میادین در مسیر خیابان فعلى قرار گرفتند.