08/10/2026
ಜಂಗಮದ ಪೂರ್ವಾಶ್ರಯವ ಕಳೆಯುವದು ಎಂದರೇನು ಶರಣ ತತ್ವದಲ್ಲಿ?
ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಒಂದು ಆಫೀಸಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಹುಡುಗ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರುತ್ತಾನೆ. ಚುರುಕು ಹುಡುಗ. ಮೊದಲ ದಿನವೇ ಎಲ್ಲರ ಮನ ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತಾಗ ಪಕ್ಕದವರೊಬ್ಬರು ನಗುತ್ತಾ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, "ನಿಮ್ಮ ಸರ್‌ನೇಮ್ ಏನು? ಯಾವ ಊರು? ನಿಮ್ಮ ತಂದೆ ಏನು ಮಾಡ್ತಾರೆ?"
ಪ್ರಶ್ನೆ ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಆ ಹುಡುಗನ ಮುಖ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಬಿಗಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವನಿಗೆ ಗೊತ್ತು, ಆ ಮೂರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಉತ್ತರ ಸಿಕ್ಕ ಮೇಲೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡುವ ಕಣ್ಣು ಬದಲಾಗಬಹುದು. ಅವನ ಓದು, ಅವನ ಪ್ರತಿಭೆ, ಅವನ ನಡತೆ ಎಲ್ಲವೂ ಆ ಒಂದು ಹೆಸರಿನ ಕೆಳಗೆ ಮುಚ್ಚಿಹೋಗಬಹುದು.
ಎಂಟುನೂರ ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಕಲ್ಯಾಣದಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನೇ ನಿಷೇಧಿಸಲು ಹೊರಟರು. ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು ಕೊಟ್ಟ ಹೆಸರು "ಜಂಗಮದ ಪೂರ್ವಾಶ್ರಯ ಕಳೆಯುವುದು".
"ಪೂರ್ವಾಶ್ರಯ" ಎಂದರೆ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯ ಹಿಂದೆ ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದನೋ ಅದು. ಅವನ ಹುಟ್ಟು, ಜಾತಿ, ಮನೆತನ, ಹಳೆಯ ಕಸುಬು, ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪುಗಳು. ಶರಣರ ಪ್ರಕಾರ ಒಬ್ಬ ಲಿಂಗದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆದು ಶರಣನಾದ ಮೇಲೆ, ಊರೂರು ತಿರುಗುವ ಜಂಗಮನಾದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ಹೊಸದಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದವನು. ಹಳೆಯ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಅವನನ್ನು ಕರೆಯುವುದು, ಹಾವು ಪೊರೆ ಬಿಟ್ಟ ಮೇಲೂ ಆ ಪೊರೆಯನ್ನೇ ಹಾವು ಎಂದು ತೋರಿಸಿದಂತೆ.
ಶರಣರು ಮೂರು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಜೊತೆಯಾಗಿ ಇಟ್ಟು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಗುರುವನ್ನು ಬರೀ ಮನುಷ್ಯನೆಂದು ನೋಡುವವನು, ಇಷ್ಟಲಿಂಗವನ್ನು ಬರೀ ಕಲ್ಲೆಂದು ನೋಡುವವನು, ಜಂಗಮನನ್ನು ಅವನ ಹುಟ್ಟಿದ ಕುಲದಿಂದ ನೋಡುವವನು, ಮೂವರೂ ಒಂದೇ ತಪ್ಪು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಮೇಲಿನ ಚಿಪ್ಪನ್ನು ನೋಡಿ ಒಳಗಿನ ಮುತ್ತನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಇದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಕೆಲಸ ಇದೆ. ಸಮಾಜ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹಳೆಯ ಜಾತಿಯನ್ನು ಮರೆಯಬೇಕು. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ತನ್ನೊಳಗಿನ ಹಳೆಯ ಹೊರೆಯನ್ನು ಇಳಿಸಬೇಕು. ಮೇಲ್ಜಾತಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನ ಅಹಂಕಾರವೂ ಹೋಗಬೇಕು, ಕೆಳಜಾತಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನ ತಲೆತಗ್ಗಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸವೂ ಹೋಗಬೇಕು.
ಬಸವಣ್ಣ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮನೆತನದಲ್ಲಿ. ಬಿಜ್ಜಳ ರಾಜನ ಭಂಡಾರಿ. ಅಧಿಕಾರ, ಗೌರವ ಎಲ್ಲವೂ ಇತ್ತು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇಂಥವರು ತಮ್ಮ ವಂಶದ ಋಷಿ ಗೋತ್ರವನ್ನು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಬಸವಣ್ಣ ಮಾಡಿದ್ದು ಬೇರೆ. ಚಪ್ಪಲಿ ಹೊಲಿಯುವ ಮಾದಾರ ಚೆನ್ನಯ್ಯನನ್ನು ತನ್ನ ಮುತ್ತಜ್ಜ ಎಂದರು. ಚರ್ಮದ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಡೋಹರ ಕಕ್ಕಯ್ಯನನ್ನು ತನ್ನ ತಂದೆ ಎಂದರು. ಒಬ್ಬ ಮಂತ್ರಿ ತನ್ನ ವಂಶಾವಳಿಯನ್ನು ಊರಿನ ಅತ್ಯಂತ ಕೆಳಗಿನ ಕೇರಿಗೆ ಜೋಡಿಸಿಕೊಂಡ. ತನ್ನದೇ ಪೂರ್ವಾಶ್ರಯವನ್ನು ಅವರು ಹೀಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿದರು.
ಅನುಭವ ಮಂಟಪದ ಶೂನ್ಯಪೀಠದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತವರು ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭು. ಅವರ ಹುಟ್ಟು ಯಾವುದು ಎಂದು ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಲಿಲ್ಲ. ದೋಣಿ ನಡೆಸುವ ಚೌಡಯ್ಯ, ಬಟ್ಟೆ ಒಗೆಯುವ ಮಾಚಿದೇವ, ಅಕ್ಕಿ ಆಯುವ ಲಕ್ಕಮ್ಮ, ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ದೇವರ ಬಗ್ಗೆ, ಬದುಕಿನ ಬಗ್ಗೆ ವಾದ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಹನ್ನೆರಡನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಇದು ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಧೈರ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.
ಚಮ್ಮಾರ ಮನೆತನದ ಹರಳಯ್ಯನ ಮಗ ಶೀಲವಂತ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮನೆತನದ ಮಧುವರಸನ ಮಗಳು ಕಲಾವತಿ. ಇಬ್ಬರೂ ಶರಣರ ಮಕ್ಕಳು. ಶರಣರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಇದು ಇಬ್ಬರು ಶರಣರ ನಡುವಿನ ಸಹಜ ಸಂಬಂಧ. ಪೂರ್ವಾಶ್ರಯ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಇಲ್ಲಿ ಚಮ್ಮಾರನೂ ಇಲ್ಲ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೂ ಇಲ್ಲ.
ಆದರೆ ಹಳೆಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹಾಗೆ ನೋಡಲಿಲ್ಲ. ಅದರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಂಡದ್ದು ಚಮ್ಮಾರನ ಮಗ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮಗಳು. ರಾಜನ ಆಸ್ಥಾನ ಕ್ರೂರ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸಿತು. ಕಲ್ಯಾಣ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯಿತು. ಶರಣರು ಚದುರಿ ಹೋದರು. ವಚನಗಳ ಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ಕಾಡು ಮೇಡು ದಾಟಿ ಓಡಬೇಕಾಯಿತು.
ಈ ಕಥೆ ಒಂದು ಕಟು ಸತ್ಯ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಯಾರ ಜಾತಿ ಕೇಳದೆ ಊಟ ಹಾಕುವುದು ಸುಲಭ. ಯಾರ ಜಾತಿ ಕೇಳದೆ ಮಗಳನ್ನು ಕೊಡುವುದು ಕಷ್ಟ. ಪೂರ್ವಾಶ್ರಯ ನಿಜವಾಗಿ ಕಳೆದಿದೆಯೇ ಎಂದು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಜಾಗ ಮದುವೆಯ ಮಂಟಪ.
ಸನಾತನ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಗುರುತು ಬಿಡುವ ಆಚರಣೆ ಬಹಳ ಗಂಭೀರವಾದದ್ದು. ಸಂನ್ಯಾಸ ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನು ತನ್ನದೇ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಹಳೆಯ ಮನುಷ್ಯ ಸತ್ತ ಎಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೊಸ ಹೆಸರು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಮಠದ ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ "ಪೂರ್ವಾಶ್ರಮದ ಹೆಸರು" ಎಂದು ಮಾತನಾಡುವುದನ್ನು ನಾವು ಕೇಳುತ್ತೇವೆ.
ಆದರೆ ಈ ಬಾಗಿಲು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತೆರೆದಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಿಡುಗಡೆ ಸಿಗುತ್ತಿದ್ದುದು ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದವನಿಗೆ ಮಾತ್ರ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ಗೃಹಸ್ಥನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಜಾತಿ, ಗೋತ್ರ ಎಲ್ಲವೂ ಸಾಯುವವರೆಗೂ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಅನೇಕ ಪೀಠಗಳಿಗೆ ಯಾರು ಬರಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಹುಟ್ಟೇ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಆ ದಾರಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿತ್ತು.
ಶರಣರು ಈ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಮನೆಯೊಳಗೇ ತೆರೆದರು. ಹೊಲ ಉಳುವವನು, ಬಟ್ಟೆ ನೇಯುವವನು, ಅಡುಗೆ ಮಾಡುವ ಹೆಣ್ಣು, ಯಾರೇ ಆಗಲಿ ಲಿಂಗ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ದಿನವೇ ಹೊಸ ಹುಟ್ಟು ಪಡೆಯಬಹುದು ಎಂದರು. ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗುವ ಅಗತ್ಯ ಇಲ್ಲ, ಕಾಯಕದಲ್ಲೇ ಕೈಲಾಸ ಎಂದರು.
ಜೈನ ದೀಕ್ಷೆ ನೋಡಿದರೆ ಮೈ ಜುಮ್ಮೆನ್ನುತ್ತದೆ. ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆಯುವವನು ತನ್ನ ಕೂದಲನ್ನು ತಾನೇ ಕೈಯಿಂದ ಕಿತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಮನೆ, ಮಕ್ಕಳು, ಆಸ್ತಿ, ಹೆಸರು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಹಳೆಯ ಮನುಷ್ಯನ ಯಾವ ಗುರುತೂ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿಯೂ ಬಿಡುಗಡೆ ತ್ಯಾಗಿಗೆ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ಜೈನ ಶ್ರಾವಕರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಸಮುದಾಯದೊಳಗೇ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಪದ್ಧತಿ ಮುಂದುವರೆಯಿತು. ಶರಣರು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇದೇ. ಬಿಡುಗಡೆ ಸಿಗಲು ಮನೆ ಬಿಡಲೇಬೇಕೇ?
ಕ್ರೈಸ್ತರಲ್ಲಿ ಸೌಲ ಎಂಬ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯ ಇದ್ದ. ಕ್ರೈಸ್ತರನ್ನು ಹುಡುಕಿ ಹುಡುಕಿ ಜೈಲಿಗೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ. ಒಂದು ದಿನ ದಮಸ್ಕಸ್‌ಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಬದುಕು ತಿರುಗಿತು. ಅದೇ ಸೌಲ ಮುಂದೆ ಸಂತ ಪೌಲನಾದ. ಕ್ರೈಸ್ತ ಧರ್ಮವನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಹರಡಿದವರಲ್ಲಿ ಅವನು ಪ್ರಮುಖ. ಸಮುದಾಯ ಅವನ ಹಳೆಯ ಕ್ರೌರ್ಯವನ್ನು ಕೆದಕಲಿಲ್ಲ. ಕ್ರಿಸ್ತನಲ್ಲಿ ಯಹೂದಿ, ಗ್ರೀಕ, ಗುಲಾಮ, ಸ್ವತಂತ್ರ ಎಂಬ ಭೇದ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಅವನೇ ಬರೆದ.
ಕ್ರೈಸ್ತರಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಹುಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪಾಪದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ. ಶರಣರಲ್ಲಿ ಅದು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಜಾತಿಯಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ. ಆದರೆ ಭಾರತದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಈ ತತ್ವಕ್ಕೂ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬಂತು. ಹಳೆಯ ಜಾತಿಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕ್ರೈಸ್ತರಾದ ಅನೇಕರಿಗೆ ಚರ್ಚಿನೊಳಗೂ ಬೇರೆ ಸಾಲು, ಸತ್ತ ಮೇಲೆ ಬೇರೆ ಸ್ಮಶಾನ ಸಿಕ್ಕ ಉದಾಹರಣೆಗಳಿವೆ.
ಬಿಲಾಲ್ ಆಫ್ರಿಕಾ ಮೂಲದ ಒಬ್ಬ ಗುಲಾಮ. ಇಸ್ಲಾಂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅವನ ಯಜಮಾನ ಅವನನ್ನು ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸುಡುವ ಮರಳಿನ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸಿ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಕಲ್ಲು ಇಟ್ಟು ಹಿಂಸಿಸಿದ. ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಪ್ರವಾದಿ ಮುಹಮ್ಮದರು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ಜನರನ್ನು ಕರೆಯುವ ಮೊದಲ ಧ್ವನಿಯಾಗಿ ಅದೇ ಬಿಲಾಲನನ್ನು ಆರಿಸಿದರು. ಒಮ್ಮೆ ಗುಲಾಮನಾಗಿದ್ದವನ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿ ಇಡೀ ನಗರ ನಮಾಜಿಗೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ನಮಾಜಿನ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ರಾಜನೂ ಭಿಕ್ಷುಕನೂ ಭುಜಕ್ಕೆ ಭುಜ ಹಚ್ಚಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ.
ಆದರೂ ನಮ್ಮ ಉಪಖಂಡದಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮರೊಳಗೂ "ಅಶ್ರಫ್" ಮತ್ತು "ಅಜ್ಲಾಫ್" ಎಂಬ ಹುಟ್ಟಿನ ಭೇದ ಬೆಳೆಯಿತು. ಮಸೀದಿಯ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಸಮಾನರು, ಮದುವೆಯ ಮಾತುಕತೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.
ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಮನೆಯ ಕಸ ತೋರಿಸಿದ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಅಂಗಳವನ್ನೂ ನೋಡಬೇಕು.
ಬಸವಣ್ಣನ ನಂತರದ ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಲಿಂಗಾಯತ ಸಮಾಜದಲ್ಲೂ ಒಳಪಂಗಡಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು. ಯಾರ ಮನೆಗೆ ಹೆಣ್ಣು ಕೊಡಬೇಕು, ಯಾರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬ ಹಳೆಯ ಲೆಕ್ಕಗಳು ಹೊಸ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮರಳಿ ಬಂದವು. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಂಗ್ಯ ಏನೆಂದರೆ, ಹುಟ್ಟಿನ ಗುರುತನ್ನು ಅಳಿಸಲು ಬಂದ "ಜಂಗಮ" ಎಂಬ ಪದವೇ ಮುಂದೆ ಕೆಲವು ಕಡೆ ಹುಟ್ಟಿನಿಂದ ಬರುವ ಒಂದು ಜಾತಿಯ ಹೆಸರಾಯಿತು. ಪೂರ್ವಾಶ್ರಯ ಕಳೆಯುವ ತತ್ವಕ್ಕೇ ಒಂದು ಪೂರ್ವಾಶ್ರಯ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿತು.
ಎಲ್ಲ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಸಾಲಾಗಿ ಇಟ್ಟು ನೋಡಿದರೆ ಒಂದು ನಮೂನೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲೂ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬ ಗುರು ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಅವನ ಹುಟ್ಟಿನ ಸಂಕೋಲೆಯಿಂದ ಬಿಡಿಸಲು ಹೊರಟ. ಕೆಲವರು ಆ ಬಿಡುಗಡೆಯನ್ನು ಸಂನ್ಯಾಸಿಗೆ ಮೀಸಲಿಟ್ಟರು. ಕೆಲವರು ಅದನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಸಾಲಿನವರೆಗೆ ತಂದರು. ಕೆಲವರು ಹೆಸರನ್ನೇ ಬದಲಿಸಿದರು. ಶರಣರು ಅದನ್ನು ಅಡುಗೆಮನೆ, ಹೊಲ, ಮದುವೆಯ ಮಂಟಪದವರೆಗೂ ತರಲು ಹೊರಟರು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ನಗರವನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡರು.
ಯಾವ ದಾರಿ ಸರಿ, ಯಾವುದು ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಉಳಿಯಿತು, ಯಾವುದು ನಿಮ್ಮ ಬದುಕಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವೇ ನಿರ್ಧರಿಸಿ. ಆದರೆ ಒಂದು ವಿಷಯ ಮಾತ್ರ ಯಾವ ಧರ್ಮಗ್ರಂಥವೂ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗದು. ನಾಳೆ ನೀವು ಒಬ್ಬ ಹೊಸ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದಾಗ ನಿಮ್ಮ ತುಟಿಯ ತುದಿಗೆ ಬರುವ ಮೊದಲ ಪ್ರಶ್ನೆ ಯಾವುದು? "ನೀನು ಏನು ಬಲ್ಲೆ?" ಎಂಬುದೋ, "ನೀನು ಯಾರವನು?" ಎಂಬುದೋ?
ಎಂಟುನೂರ ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಕಲ್ಯಾಣ ಇನ್ನೂ ಆ ಉತ್ತರಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿದೆ.
Vachana TV Kannada
ಬಸವ ಮೀಡಿಯಾ
Basava Bharatha
ಸಕಲಜೀವಾತ್ಮರಿಗೆ ಲೇಸಾಗಲೆಂದು, ಅನ್ನದಾತನಿಗೆ/ಕಾಯಕ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಜಯವಾಗಲೆಂದು ಪ್ರಾಥಿ೯ಸುತ್ತ, ಬಸವಾದಿ ಶರಣರಿಗೆ ಶರಣಾರ್ಥಿ ಹೇಳುವೆ.
ವಿನಯ ಶಿರಹಟ್ಟಿಮಠ
ಸೋಹಂ ಎಂದೆನಿಸದೆ ದಾಸೋಹಂ ಎಂದೆನಿಸಯ್ಯಾ
097422 67547
