16/05/2026
• ბრმის კვირა •
"და როცა მიდიოდა იესუ, იხილა კაცი, ბრმადშობილი. და ჰკითხეს მას თავისმა მოწაფეებმა და უთხრეს: რაბი, ვინ სცოდა, ამან თუ ამისმა მშობლებმა, რადგან ბრმა იშვა? მიუგო იესუმ: არც ამან სცოდა, არც ამისმა მშობლებმა, არამედ რათა განცხადდეს საქმე ღვთისა მასზე. მე უნდა ვაკეთო საქმე ჩემი მომავლინებლისა, ვიდრე დღე არის; მოდის ღამე, როცა ვერავინ შეძლებს საქმის კეთებას. ვიდრე ამ სოფელში ვარ, ნათელი ვარ ამ სოფლისა. როცა ეს თქვა, დაანერწყვა მიწაზე და გააკეთა ტალახი ნერწყვით და სცხო ტალახი ბრმის თვალებს და უთხრა მას: წადი და დაიბანე სილოამის საბანელში, — რაც ითარგმნება: მოვლინებული; წავიდა და დაიბანა, მოვიდა და ხედავდა. ხოლო მეზობლები და ვისაც ნანახი ჰყავდა იგი ადრე, რომ მათხოვარი იყო, ამბობდნენ: ეს არ არის, რომელიც იჯდა და ითხოვდა? სხვები ამბობდნენ: ეს არის; ზოგი ამბობდა: არა, არამედ ჰგავს მას; ხოლო ის ამბობდა: მე ვარ. ეუბნებოდნენ მას: როგორ აგეხილა შენ თვალები? მიუგო მან: კაცმა, რომელსაც ჰქვია იესუ, ტალახი გააკეთა და სცხო ჩემს თვალებს და მითხრა მე: წადი სილოამის საბანელში და დაიბანე; მივედი და დავიბანე და ამეხილა. და უთხრეს მას: სად არის იგი? უთხრა: არ ვიცი. მიიყვანეს ფარისევლებთან იგი, რომელიც ადრე ბრმა იყო. იყო შაბათი, როცა ტალახი გააკეთა იესუმ და აუხილა მას თვალები. კვლავ ეკითხებოდნენ მას ფარისევლებიც, როგორ აეხილა, ხოლო მან უთხრა მათ: ტალახი დამადო მე თვალებზე და დავიბანე და ვხედავ. და ფარისეველთაგან ზოგიერთი ამბობდა: ეს კაცი არ არის ღვთისაგან, რადგან შაბათს არ იცავს. სხვები ამბობდნენ: როგორ შეუძლია ცოდვილ კაცს ასეთი სასწაულების ქმნა? — და ცილობა იყო მათ შორის. უთხრეს ბრმას კვლავ: შენ რას იტყვი მასზე, რადგან აგიხილა შენ თვალები? ხოლო მან თქვა: წინასწარმეტყველია. არ ირწმუნეს იუდეველებმა მის შესახებ, რომ იყო ბრმა და აეხილა თვალები, ვიდრე არ დაუძახეს იმის მშობლებს, ვისაც აეხილა, და ეკითხებოდნენ მათ და ეუბნებოდნენ: ეს არის თქვენი ძე, რომელზეც თქვენ ამბობთ, რომ ბრმა იშვა? მაშ, როგორ ხედავს ახლა? მიუგეს მისმა მშობლებმა და უთხრეს: ვიცით, რომ ეს არის ჩვენი ძე და რომ ბრმა იშვა, ხოლო ახლა როგორ ხედავს, არ ვიცით, ან ვინ აუხილა მას თვალები, ჩვენ არ ვიცით; მაგას ჰკითხეთ, ასაკი აქვს, თვითონ თქვას თავის თავზე. ეს თქვეს მისმა მშობლებმა, ვინაიდან ეშინოდათ იუდეველებისა, რადგან უკვე შეთანხმებულნი იყვნენ იუდეველები, რომ ვინც მას აღიარებდა ქრისტედ, შესაკრებლიდან განეკვეთათ; ამიტომ თქვეს მისმა მშობლებმა: ასაკი აქვს, მაგას ჰკითხეთ. დაუძახეს მეორედ იმ კაცს, რომელიც იყო ბრმა, და უთხრეს მას: მიაგე დიდება ღმერთს; ჩვენ ვიცით, რომ ეს კაცი ცოდვილია. ხოლო მან მიუგო: თუ ცოდვილია, არ ვიცი; ერთი ვიცი, რომ ბრმა ვიყავი და ახლა ვხედავ. კვლავ უთხრეს მას: რა გაგიკეთა შენ? როგორ აგიხილა შენ თვალები? მიუგო მათ: გითხარით თქვენ უკვე და არ ისმინეთ; კიდევ რისი მოსმენა გინდათ? განა თქვენც გინდათ, მისი მოწაფეები გახდეთ? ხოლო მათ აგინეს მას და უთხრეს: შენ ხარ მისი მოწაფე, ხოლო ჩვენ მოსეს მოწაფეები ვართ. ჩვენ ვიცით, რომ მოსეს ეუბნებოდა ღმერთი, ხოლო ეს არ ვიცით, საიდან არის. მიუგო იმ კაცმა და უთხრა მათ: საკვირველი ის არის, რომ თქვენ არ იცით, საიდან არის, და მე ამიხილა თვალები; ვიცი, რომ ცოდვილებისას ღმერთი არ ისმენს, მაგრამ ვინც ღვთისმოშიშია და მის ნებას ასრულებს, მისას ისმენს. საუკუნიდან არ გაგონილა, რომ აეხილოს ვინმეს თვალები ბრმადშობილისთვის; ეს რომ არ ყოფილიყო ღვთისაგან, ვერ შეძლებდა ვერაფრის გაკეთებას. მიუგეს და უთხრეს მას: ცოდვებში ხარ შენ ნაშობი სრულიად და შენ გვასწავლი ჩვენ? — და გააგდეს იგი გარეთ. გაიგო იესუმ, რომ გააგდეს იგი გარეთ, და იპოვა იგი და უთხრა მას: შენ გწამს ძე ღვთისა? მიუგო მან და უთხრა: ვინ არის, უფალო, რომ ვირწმუნო იგი? უთხრა მას იესუმ: გინახავს იგი, და ვინც შენ გესაუბრება, ის არის. ხოლო მან უთხრა: მწამს, უფალო — და თაყვანი სცა მას."
იოანე 9, 1-38
