De dwazen voor Christus

25/03/2026

UITNODIGING

Palmzondag 29 maart
8.00 Eucharistieviering

Witte donderdag 2 april
18.00 Plechtige Eucharistieviering
met aanbidding tot 20.00

Goede vrijdag 3 april
17.00 Viering van het Kruismysterie
van onze Heer Jezus Christus

Paasvigilie zaterdag 4 april
20.00 Paaswake -
Plechtige Eucharistieviering
met hernieuwing van de doopbeloften

Paaszondag 5 april
8.00 Plechtige Eucharistieviering

Tweede Paasdag 6 april
8.00 Eucharistieviering

23/02/2026

“Schep in mij een zuiver hart, o God, vernieuw en versterk mijn geest in mijn binnenste.” (Ps 50, 12)
“Moge God ons in alles een rechte intentie geven en maken dat wij niet bewust zondigen: op die manier zult u, ook al zijn de aanvallen talrijk en van vele soorten, in veiligheid gaan …” (Brief 29 van 22 augustus 1591)
Mijn vertrouwen stellen in God voor de geestelijke strijd en uit het voorbeeld van Christus het verlangen putten om de Vader in alles te behagen.

22/02/2026

“… de ziel die niets anders nastreeft dan de wet van God volmaakt te onderhouden en het kruis van Jezus Christus te dragen, zal de ware ark [van het verbond] zijn en in zich de ware manna hebben die God is …” ( MC 1,5,8 )

22/02/2026

Mijn preekje voor de eerste zondag in de Veertigdagentijd:

De Bijbel begint met twee scheppingsverhalen. Twee, om duidelijk te maken dat het geen historische verslaggeving is, maar zoeken naar zin en betekenis. Als God goed is, waarom is er dan lijden? Dit verhaal geeft een antwoord, zij het onvolledig, want het spreekt nog niet over wat Jezus voor ons geleden en gedaan heeft. Het zegt wel: God heeft ons gewild, niet vreemd voor elkaar en vreemd voor Hem, maar in relatie, in vriendschap, in genade. Hij heeft ons als vrije mensen gewild, ook al liep Hij daardoor het gevaar dat wij onze vrijheid zouden misbruiken, elkaar misbruiken en God verwerpen. Dat risico heeft de Schepper genomen omdat Hij Liefde is en ons als liefdebekwame mensen wou, en er is liefde mogelijk als men niet vrij is. Wie kan weerstaan aan de bekoring om zijn vrijheid te misbruiken? Wie wil niet eten van de boom van de kennis van goed en kwaad? Uit ervaring weten: niet alleen wat goed is maar ook wat slecht is? Maar het goede is de waarheid en het kwade is de leugen. De duivel is ‘de leugenaar vanouds’. Wie zal de leugen ontmaskeren? De leugen smeekt: geloof in mij en alles valt je in de schoot. Want de wereld wil bedrogen worden. Kies voor onechtheid en oneerlijkheid en je zult het ver brengen. Verzorg je façade, maar verberg de waarheid. Speel toneel en je zult applaus krijgen. In de evangelielezing is Jezus op zijn zwakste. Een gezonde persoon kan een maand zonder eten. Jezus eet veertig dagen lang niet. Hoe weerbaar is Hij dan nog? Zijn maag is leeg. Hij is leeg. Wat dient zich aan om de leegte te vullen? Alles in brood veranderen, om te kunnen eten, want wat is belangrijker? Of juist het omgekeerde: zich in de diepte gooien, want het lichamelijke telt niet, alleen de geest? Of macht hebben, alles in de hand hebben, iedereen aan zijn kant krijgen, op handen gedragen worden? Drie keuzemogelijkheden, en ze staan alle drie in de Schrift, en de duivel citeert ze. Drie verschrikkelijke bekoringen, die komen op een zwak moment. Jezus overwint ze met telkens een ander Schriftwoord: Je leeft niet alleen van eten, maar van elk woord uit Gods mond; je moet God niet op de proef stellen; je mag alleen God aanbidden. De Schrift is één. We mogen niet één of enkele woorden eruit losmaken en de rest vergeten. De Schrift is één in Jezus. Alleen in Hem, in zijn leven, sterven en verrijzenis, zien we de echte en blijvende betekenis van al die teksten. Jezus is de waarheid. Geen andere waarheid maakt ons vrij.
-P. Paul Delmé, karmeliet

21/02/2026

“De Heer zal je behoeden voor alle kwaad, Hij zal over je leven waken. De Heer zal waken over je gaan en je komen, van nu af aan tot in eeuwigheid.” (Ps 120, 7-8)
“Waar ik ook ga, mijn God, overal met U, overal zal mij overkomen wat ik voor U verlang.” (PA 52)
Aan de drempel van deze vastentijd sta ik vol goede voornemens… En wat als ik alles in Gods handen zou leggen? Hij is het die mij als eerste leidt op deze weg die zich voor ons opent, die wij samen zullen gaan.
Wat zal het goed zijn mij te laten leiden, luisterend naar wat Zijn Geest mij dag na dag influistert.

21/02/2026

Jezus heeft de oude ethische wet niet afgeschaft, maar vervuld, dwz: Hij heeft getoond wat God er oorspronkelijk mee bedoeld heeft. De diepste zin die God gegeven heeft aan de ethische wet staat al in het Oude Testament: ‘Wees heilig, omdat Ik heilig ben’, zegt God. Jezus herhaalt het in de Bergrede: ‘Wees volmaakt, zoals uw hemelse Vader volmaakt is.’ Zo staat het in het Matteüsevangelie. Bij Lucas zegt Jezus het iets anders: ‘Wees barmhartig, zoals uw hemelse Vader barmhartig is.’ Heilig, volmaakt zijn, is barmhartig zijn zoals God. Zo heeft Jezus geleefd, en zo heeft Hij bewezen dat het daadwerkelijk mogelijk is. Hij heeft het gedaan tot Hij aan het kruis kon zeggen: ‘Alles is vervuld.’ Jezus vraagt niets onmogelijks. Het Oude Testament zei het al: ‘Wanneer gij wilt, kunt bij de geboden onderhouden. De geboden zijn niet te zwaar en ze liggen niet buiten uw bereik. Het Woord is dicht bij u: in uw mond en in uw hart.’ Het komt overeen met wat wij eigenlijk willen. Het komt overeen met het diepste en beste in ons. Dat ondervinden we. Telkens wanneer het ons gelukt is om barmhartig te zijn, voelen we ons gelukkig. Dan vallen we samen met onszelf en ons diepste wezen. Zo zijn wij geschapen: naar het beeld en de gelijkenis van God, die Liefde is. ‘Tot de voorouders is gezegd… maar Ik zeg u…’ Wat Jezus zegt is niets anders dan de uiteindelijke bedoelingen en consequenties van de oude ethische wet. Jezus reinigt die oude wet van het roest dat er is opgekomen door menselijke nalatigheid, middelmatigheid en kortzichtige interpretaties. God wil zich keer op keer verzoenen met ons. Dan moeten ook wij ons met elkaar verzoenen. God blijft onvoorwaardelijk trouw. Dan moeten wij ook aan elkaar trouw blijven. God is helemaal ‘ja’. Dan moeten ook wij helemaal ‘ja’ zijn. Dan leven we. Dat is de bedoeling. ‘Ik leg leven en dood voor u neer. U kunt kiezen’, zegt God. ‘Kies dan het leven.’ Het leven is de hemel. Neen zeggen doet de deur dicht. Dan verloochenen wij de diepste waarheid over onszelf. Ja zeggen op Christus doet de hemel opengaan. ‘Geen mens kan het zich voorstellen’, zegt Paulus, ‘wat God bereid heeft voor die Hem liefhebben’ (met dank aan Hans Urs von Balthasar).
-P. Paul Delmé, karmeliet

15/02/2026

uitnodiging
aswoensdag
Eucharistieviring
18 februari 2026
7.30 u

16/01/2026

07/01/2026

Mijn preekje voor het hoogfeest van Epifanie:

Kerstmis vieren we als een intiem feest: het Kind Jezus, Maria, Jozef, en enkele herders, de voorlopers van de leden van de Kerk. Kerstmis is het feest van de kinderen Gods. Vandaag vieren we epifanie, de openbaring van de Heer. Nu komen de mensen van heinde en verre. Want Jezus is er voor alle mensen, van heel de wereld. De vrome verbeelding heeft in hen drie koningen gezien. Dat komt door Psalm 72: ‘Vorsten van Tarsis, van verre kusten, zenden geschenken, Arabische heersers en Ethiopen betalen Hem cijns’: dus koningen uit Spanje, Arabië en Ethiopië. Hun gaven zijn goud, wierook en mirre. Dat heeft Matteüs gehaald uit de tekst van Jesaja die we hebben gehoord: ‘ze voeren goud en wierook aan’. Goud is voor de koning en wierook voor God. Waarom voegt Matteüs er dan mirre aan toe? De mirre komt terug in de scène van de kruisiging: men bood Jezus met mirre gekruide wijn aan, een verdovend middel, maar Hij weigerde. Ook werd mirre gebruikt bij het balsemen van overledenen. Mirre staat voor menselijke kwetsbaarheid. Jezus is Koning, Hij is God en Hij is mens. Hoe kan het dat die vreemdelingen dat ontdekt hadden? Ze hebben de middelen gebruikt die ze kenden: de sterrenkunde. En ze hebben langdurig gespeurd en gezocht. Misschien kwamen ze uit het land van Tigris en Eufraat, waar in de oudheid de sterrenkunde al ver stond. Dan hebben ze juist dezelfde weg afgelegd als Abraham, de eerste Godzoeker. Bovendien hebben ze de nederigheid opgebracht om raad te vragen aan het joodse volk, het volk van de heilige Schrift. Inderdaad, al eeuwen van tevoren sprak de Schrift over de geboorte van de Messias. Maar de schriftgeleerden zijn bij hun boekrollen gebleven. Ze zijn niet op weg gegaan, en zo hebben ze de Messias niet gevonden. De wijzen ‘zagen het Kind met zijn moeder Maria, en op hun knieën neervallend betuigden ze het hun hulde.’ Ze zagen een kind, een mens, en aanbaden God. Ze hadden niet de Bijbel, noch de cultuur van het volk Gods, en toch hebben ze God gevonden. Eén lichtpuntje hadden ze: één ster, maar ze zijn hun weg ten einde gegaan, zonder op te geven eer ze gevonden hadden.
-P. Paul Delmé, karmeliet

30/11/2025

‘Wees waakzaam’ is het motief van deze eerste adventszondag. Niet wakker liggen van ongerustheid, wel alert blijven. Je niet zomaar laten insluiten in het onmiddellijke en de waan van de dag, maar ‘de blik vrijhouden naar God toe, om van Hem de maat van het juiste handelen en de kunde en de vaardigheid daartoe te ontvangen’: zo zegt Benedictus xvi het. Alert blijven en het goede, de waarheid van God zien, midden in een verwarrende wereld. Ook in deze tegenstrijdige wereld komt God. Het laatste Bijbelboek, Openbaring, een boek van troost in een bedreigende wereld, sluit af met de belofte: ‘Hij die dit alles waarborgt, zegt: Ja, Ik kom spoedig. Amen. Kom, Heer Jezus.’ Paulus citeert een gebedswoord uit de eerste christelijke liturgie, in het Aramees. Het werd op twee manieren uitgesproken: als Marana tha (Heer, kom) en als Maran atha (de Heer is gekomen). Jezus is die was, die is en die komt, en die altijd aanklopt aan onze deur. Als we zijn stem herkennen en Hem binnenlaten, zal Hij maaltijd met ons houden en wij met Hem. Hij komt. Hij is gekomen, twee millenia geleden, toen Hij geboren werd uit Maria, in grote kwetsbaarheid. En om alles te voltooien zal hij komen in majesteit ‘om te oordelen de levenden en de doden.’ En tussen deze twee komsten zit een derde. Dat heeft Jezus zelf gezegd: ‘Als iemand Mij liefheeft, zal hij mijn woord onderhouden. Mijn Vader zal hem liefhebben en wij zullen tot hem komen en verblijf bij hem nemen’ (Joh 14,23). Hij komt. Het Rijk Gods is overal waar Hij komt. De ene persoon begrijpt het en de andere niet. De ene blijft onnadenkend voortdoen zoals altijd en de andere ziet de zondvloed aankomen, zegt het evangelie. ‘De ene wordt meegenomen en de andere achtergelaten.’ Jezus komt door zijn woord, telkens wanneer iemand het evangelie leest of hoort. Hij komt in de sacramenten. Hij komt door woorden en gebeurtenissen ons leven binnen, want Hij spreekt in alles wat ons overkomt. Hij komt in de heiligen die ons met nieuwe ogen naar het leven laten zien. Hij komt. Paulus zegt: ‘Thans is ons heil dichter bij dan toen wij tot het geloof kwamen. De nacht loopt ten einde; de dag breekt aan.’ Hij komt, en Hij brengt vrede mee, zegt Jesaja: de volken zullen hun zwaarden omsmeden tot ploegijzers en hun speren tot sikkels, en niemand zal nog oorlog voeren. ‘Kom, Heer Jezus.’ ‘Dauwt, hemelen, uit den hoge en laat de Gerechtige neerdalen’: zo bad Jesaja, en zo zingen wij in de advent: ‘Rorate Caeli’.
-Pater Paul Delmé, karmeliet

25/11/2025

Mijn preekje voor de zondag van Christus Koning:

‘Anderen heeft Hij gered. Laat Hij zichzelf eens redden’, zeggen de overheidspersonen. Ook de soldaten bespotten Jezus: ‘Als Gij de koning der Joden zijt, red dan uzelf.’ ‘Zijt Gij niet de Messias?’ vraagt een mede-veroordeelde. ‘Red dan uzelf en ons.’ Het valt op dat zelfs de hardste tegenstanders van Jezus toegeven dat Hij anderen gered heeft van wat hen geestelijk of lichamelijk neerhaalde. Zelfs vanop het kruis doet Hij dat. ‘Vandaag nog zult gij met Mij zijn in het paradijs’, zegt Hij met gezag. Het woord dat botst is: ‘red uzelf’. Daarvoor is Jezus niet gekomen, om zichzelf te redden. Integendeel: God is in Jezus mens geworden om onze menselijke conditie te delen en van binnenuit te verlossen. Juist niet om eraan te ontsnappen. ‘In Jezus heeft God willen wonen in heel zijn volheid’, zegt Paulus, ‘om alles in de hemel en op aarde te verzoenen.’ Om te verzoenen, samen te brengen en samen te houden, om alles goed te maken, om het leven beter te maken, zinvol, betekenisvol, rijk, vervuld. Om ‘vrede te stichten door het bloed aan het kruis vergoten’ zegt Paulus nog. Dat bloed bewijst dat Jezus’ liefde tot het uiterste gaat, en zichzelf vergeet. Dat is het omgekeerde van zichzelf redden en vluchten. Jezus is de koning van de vrede, de verzoening. Toen Jezus aan het kruis hing, was er al iemand die het begreep: ‘Jezus, denk aan mij wanneer Gij in uw koninkrijk gekomen zijt.’ Deze man begreep dat Jezus wel degelijk een koninkrijk heeft, en een gezag, dat Hij kan uitoefenen door aan mensen te denken. ‘Jezus, denk aan mij.’ We denken terug aan de moeder van de zonen van Zebedeüs, die aan Jezus vraagt: ‘Laat deze twee jongens van mij in uw koninkrijk zitten: één aan uw rechtere- en één aan uw linkerhand.’ Ook zij sprak van een koninkrijk, maar zij begreep de aard er niet van. Jezus is de koning van de nederigheid, van de verbondenheid, van de liefde. Op dit terrein is Hij almachtig.
-P. Paul Delmé, karmeliet